Κήρυγμα της Παρασκευής

Οι υποκρισία και προδοσία Και η απειλή τους για τα άτομα και τα κράτη

Η δόξα ανήκει στον Αλλάχ τον Κύριο του σύμπαντος, ο Οποίος λέει στο Ιερό Του Βιβλίο, «οι υποκριτές και οι υποκρίτριες ανήκει ο ένας στον άλλον. Αυτοί προωθούν την ακολασία και εμποδίζουν το καλό και τσιγγουνεύουν. Αυτοί παραμελούν τον Αλλάχ, και ο Αλλάχ τους παραμελεί».

Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ, και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλους Του και Απεσταλμένος Του. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Προφήτης, οι οικογένειά του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του μέχρι την ημέρα της κρίσεως.

Ο Προφήτης είπε, «τρία είναι τα χαρακτηριστικά στοιχεία του υποκριτή, ψεύδεται όταν μιλάει, δεν τηρεί τις υποσχέσεις του και προδίδει αυτό που του εμπιστεύεται».

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η υποκρισία είναι μια δια βίου ασθένεια, που εξοντώνει άτομα και έθνη. Είναι μια από τις πιο σοβαρές παθήσεις που επηρεάζουν την αλήθεια της πίστης, υπονομεύουν τα θεμέλιά της και τα καταστρέφουν. Επειδή είναι μια ασθένεια, αν βαρύνει τον κορμό του έθνους. Πρόκειται για σοβαρή κοινωνική και ηθική μάστιγα που απειλεί την ασφάλεια, την ειρήνη και την σταθερότητα της κοινωνίας. Συνεπώς, ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από εκείνον της απιστίας και ανυπακοής.

Επιπλέον, το όπλο της προδοσίας και της κατασκόπησης, είναι η πιο επικίνδυνη απειλή για την ύπαρξη των κρατών κατά την διάβα της ιστορίας. Ωστόσο, η ιστορία μαρτυρεί ότι οι χώρες που έχουν καταστραφεί ή σχιστεί, αυτό έχει γίνει για εσωτερικούς λόγους. Οι προδότες διαδραμματίζουν μεγάλο και σοβαρό ρόλο στο θέμα αυτό  εις βάρος των πατρίδων τους. Γι’ αυτό οι εσωτερικοί κίνδυνοι που απειλούν τα κράτη, είναι πάντα πολύ μεγαλύτεροι και πιο από εκείνους τους εξωτερικούς.

Ωστόσο, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η υποκρισία είναι δύο είδη: μεγάλο και μικρό. Το πρώτο είδος, δηλαδή η μεγάλη υποκρισία, είναι η πιο επικίνδυνη, διότι αφορά στο δόγμα, όπου ο άνθρωπος προσωποποιεί τον μουσουλμάνο, ενώ μέσα του κρύβει την απιστία. Αυτό το είδος υποκρισίας, ευθύνεται για την τιμωρία του ανθρώπου με την αιώνια παραμονή στην κόλαση

Το δεύτερο είδος είναι η μικρή υποκρισία: είναι η πρακτική υποκρισία, η οποία είναι απόκλιση από την σωστή συμπεριφορά, και να υιοθετήσει ο άνθρωπος μερικά χαρακτηριστικά των υποκριτών, έτσι ώστε ο άνθρωπος να προσωποποιεί τον καλό και να κρύβει το αντίθετο. Αυτό το είδος δεν θέτει τον άνθρωπο εκτός θρησκείας, αλλά είναι η αρχή που τον οδηγεί στην μεγάλη υποκρισία.

Τι Ιερό Κοράνι οι η σούννα του Προφήτη αναφέρουν τα χαρακτηριστικά των υποκριτών και τα ήθη τους, και από τα ήθη αυτά είναι,

Το ψέμα, η παραβίαση των υποσχέσεων και η προδοσία της εμπιστοσύνης. Ο Προφήτης είπε, «τέσσερα είναι τα χαρακτηριστικά στοιχεία ενός υποκριτή: προδίδει την επμιστοσύνη, ψεύδεται όταν μιλάει, πραβιάζει τις υποσχέσεις του και όταν διαφωνεί γίνεται θανάσιμος εχθρός». Αυτά τα χαρακτηστικά απειλούν τα συμφέροντα του έθνος, και μπορούν να την οδηγήσουν στην καταστροφή.

Πολλές φορές καταφεύγει ο υποκριτής στο ψέμα, για να πείσει τον άλλον ότι λέει την αλήθεια, το Κοράνι τονίζει, «υπάρχουν άνθρωποι που σου αρέσει ο λόγος τους όταν μιλούν, όμως ο Αλλάχ γνωρίζει ότι στις καρδιλες τους κρύβουν μεγάλη μεγάλη έχθρα».

Όπου αναφέρονται η προδοσία και η υποκρισία, αναφέρεται και το ψέμα.

Επίσης ο Προφήτης είπε, «σας προειδοποιώ από το ψέμα, διότι οδηγεί στην ακολασία, και η ακολασία οδηγεί στην κόλαση. Ο άνθρωπος όταν ψεύδεται και επιμένει, και τότε γίνεται γνωστός ως ψεύτης στον Αλλάχ». Και όταν ρωτήθηκε ο Προφήτης, «μπορεί ο πιστός να είναι δειλός; Απάντησε, «μάλιστα». Τον ρώτησαν, «μπορεί να είναι τσιγούνης;», απάντησε, «μάλιστα». Τον ρώτησαν, «μπορεί να είναι ψεύτης;», απάντησε, «όχι». Και ο άμπου Μπακρ χαρακτήρισε το ψέμα ως «προδοσία».

Η προδοσία διακόπτει το δεσούς αγάπης και στοργής, και οδηγεί στην διχόνοια και της κατστροφής σχέσεων. Ο Προφήτηςείπε, «η προδοσία της εμπιστοσύνης φέρει στον άνθρωπο μεγάλη λύπη την ημέρα της κρίσεως». Τόνισε επίσης, ότι, «όταν ο Αλλάχ συγκεντρώνει τα δημιουργήματα την ημέρα της κρίσεως, τότε ξεχωρίζουν οι προδότες».

Ένας από τους πιο επικίνδυνους τύπους προδοσίας είναι η προδοσία των χωρών και η πώληση τους φθηνά, έτσι όπως κάνουν οι εξτρεμιστικές ομάδες και εκείνοι που τις ακολουθούν.

Από τα κακά χαρακτηριστικά είναι η έχθρα, η οποία αποτεί μεγάλο κακό και ο Αλλάχ την χαρακτηρίσει όπως αναφέραμε παραπάνω «μεγάλη έχθρα». Η Α΅΅ισσα αφηγήθηκε ότι ο Προφήτης είπε, «οι πιο μισητοί άνθρωποι για τον Αλλάχ είναι εκείνοι που κρύβουν μέσα τους μεγάλη έχθρα».

Οι υποκριτές είναι διπρόσωποι, και στην εποχή μας έχουν χιλιάδες πρόσωπα. Είναι οι πιο καοί άνθρωποι, όπως τους χαρακτήρισε ο Προφήτης, «οι πιο κακοί άνθρωποι είναι οι διπρόσωποι, που αλλάζουν πρόσωπα ανάλογα με τους ανθρώπους».

Από τα χαρακτηριστικά της υποκρισίας είναι η διασκόρπιση της φθοράς στην γη, όπως αναφέρει το Κοράνι, «και όταν τους ζητείται να μην διασκορπίζουν την φθορά στην γη λένε, «εμείς κάνουμε καλό». Αυτοί διασκορπίζουν την φθορά, και όμως δεν το αισθάνονται».

Η διασκόρπιση της φθοράς, γίνεται με πολλούς τρόπους, όπως: διάδοση του φόβου, η αποθάρρυνση των ανθρώπων, διάδοση των εξτρεμιστικών ιδεών και των λανθας μεών εννοιών. Το Κοράνι τονίζει, «ο Αλλάχ γνωρίζει εκείνους που αποθαρρύνουν τους άλλους, και τους λένε «ελάτε σε μας». Από τα χαρακτηριστικά επίσης, η καταστροφή, ο φόσνος των αθώων η διατάραξη της ασφάλειας, το φιλοφώρημα και η λεηλασία των  περιουσιών των ανθρώπων.

Επίσης η τεμπελιά, κυρίως όταν ο άνθρωπος δεν τρεί τις προσευχές του. Το Κοράνι τονίζει, «και όταν κάνουν την προσευχή, δείχνουν μεγάλη αμέλεια». Ο Προφήτης είπε, «η προσευχής της αυγής και της σπέρας, είναι πολλές βαριές και δύσκολές για τους υποκριτές». Ο Προφήτης την χαρακτηρίζει ως προδοσία.

Σητώ συγχώρηση από του Αλλάχ.

       *       *

Η δόξα ανήκει στον Αλλάχ, και την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχει.

Αδελφοί μου στο ισλάμ,

Ένα από τα σημάδια της υποκρισίας είναι η συμμαχία με τους εχθρούς και η επικοινωνία μαζί τους εις βάρος της θρησκείας και του έθνους, μέσω της κατασκοπείας, προδοσίας, της μεταφοράς ειδήσεων και πληροφοριών και της αποκάλυψης των μυστικών της πατρίδας. Οι υποκριτές είναι κατάσκοποι που υποστηρίζει τους εχθρούς της πατρίδας του εις βάρος των συμπολιτών του, των γειτόνων και των συγγενών του. Το Κοράνι τονίζει, «βλέπεις ότι εκείνοι που κρύβουν υποκρισία στις καρδιές τους, λένε: φοβόμαστε μην μας κάνουν κακό».  Επίσης, «κάποιοι από σας κρύβουν την υποκρισία μέσα τους. Όταν παθαίνετε κάποια συμφορά, λένε: «μας έκανε χάρη ο Θεός, διότι δεν είμαστε μαζί τους».

Ο υποκριτής χαίρεται όταν το έθνος αντιμετωπίζει δυσκολίες, ή όταν διαδίδονται οι ασθήνειες. Το Κοράνι τονίζει, «αν σας συμβαίνει καλό, στεναχωριούνται, και αν σας συμβαίνει κακό χαίρονται».

Ωστόσο, οι νέοι υποκριτές έχουν συμπεριλάβει αυτές τις ιδιότητες του ψεύδους, της προδοσίας, παραβιάζοντας τις διαθήκες και τις συμφωνίες, υποκινώντας την κοινή γνώμη και προδίδοντας την θρησκεία, ένα νέο είδος εξαπάτησης, το σημαντικότερο από το οποίο είναι το εμπόριο της θρησκείας και η εκμετάλλευσή του για την επίτευξη των συμφερόντων των οργανώσεων. Αυτές θέλουν να απαοκαταστήσουν την θρησκεία στην εξουσία. Υπάρχουν διάφορα είδη της πολιτικής και επιφανειακής, και θεωρούν τα μέλη των οργανώσεων ότι είναι οι πιο σωτοί πιστοί.

Ο Αλλάχ προειδοποεί με απελή τους ανθρώπους αυτούς την ημέρα της κρίσεως. Αυτοί που εύχονται το κακό των μουσουλών, θα το δοκιμάσουν οι ίδιοι πρώτα. Το Κοράνι τονίζει, «διότι εκείνοι πίσεψαν, και μετά αλλαξοπίστισαν, διότι δεν γνωρίζει». Αναφέρει επίσης, «οι γύρω σας βεδουίνοι είναι υποκριτές και μερικοί από τους κάτοικους της Μεντίνα».

Η πρώτη τιμωρία είναι σε τούτη την ζωή, και μετά στον τάφο και η πιο μεγάλη είναι την ημέρα της κρίσεως», το Κοράνι τονίζει, «ο Αλλάχ θα συγκεντρώσει τους υποκριτές και τους άπιστους στην κόλαση». Επίσης, «οι υποκριτές είναι στο πιο κάτω μέρος της κόλασης».

Πρέπει όλοι οι θεσμοί του κράτους να λειτουργούν ενωμένοι για την προστασία του, και για να αντιμετωπίζουν όλα τα σχέδια των προδότων. Αυτό θα βοηθήσει στην διαφύλαξη της πατρίδας και της θρησκείας.

Θεέ μου προστάτευσε τις καρδιές μας από την υποκρισία και τις γλώσσες μας από το ψέμα και φύλαξε μας από την προδοσία. Προστάτευσε Θεέ μου την Αίγυπτο και τον λαό της.

Η συμπεριφορά και τα κοινά δικαιώμτα και η επιρροή τους στην πρόοδο και την οικοδόμηση της κοινωνίας

Η

 δόξα ανήκει στον Αλλάχ τον Κύριο του σύμπαντος, που είπε στο Ιερό του Βιβλίο, «ο Θεός μου με καθοδήγησε σ’ ίσιο και σωστό δρόμο. Σ’ μια ορθή θρησκεία. Είναι το δόγμα του Αβραάμ, που δεν ήταν ένας από τους πολυθεϊστές».

Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ, και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος του και Απεσταλμένος του. Είπε ο Προφήτης, «με συμμόρφωσε ο Θεός μου με τον πιο καλό τρόπο». Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Προφήτης, τα μέλη της οικογένειάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του μέχρι την ημέα της κρίσεως.

Το Ισλάμ έχει δημιουργήσει μια ολοκληρωμένη μέθοδο, που ρυθμίζει την σχέση του ανθρώπου με τον Κύριό του, την σχέση του με τους συνανθρώπους και την σχέση του με ολόκληρο το σύμπαν.

Η ισλαμική Σαρί’α περιέχει πολλά συστήματα και δημόσια ηθικά, που συμβάλλουν στην προώθηση της κοινωνίας και στην πρόοδο και ευημερία της. Αυτές οι συμπεριφορές, είναι η ζήτηση αδείας, που είναι ένα από τα ισλαμικά στοιχεία που προστατεύουν την ιδιοτική ζωή των ανθρώπων. Το Κοράνι τονίζει, «ω εσείς που πιστεύετε! Μην εισέλθετε σε ξένα σπίτια, μέχρι να ζητήσετε άδεια και να χαιρετήσετε τους ιδιοκτήτες τους. Αυτό είναι προς το καλό σας». Ο Προφήτης μας έμαθε την ζήτηση αδείας, τονίζοντας ότι πρέπει να χαιρετήσει ο άνθρωπος και να αναφέρει το όνομά του.

Σημειωτέον είναι το γεγονός ότι κάποιος ήρθε στο σπίτι του Προφήτη και ρώτησε, «να εισέλθω;». Τότε είπε ο Προφήτης στον υπηρέτη του, «πήγαινε στον άνθρωπο αυτόν και μάθε τον να το πώς να ζητήσει άδεια. Πες του να πει, «αλ-Σαλάμου Αλαϊκουμ. Να εισέλθω;». Όταν τον άκουσε ο άνθρωπος είπε, «αλ-Σαλάμου Αλαϊκουμ. Να εισέλθω;» και αμέσω του επίτρεψε ο Προφήτης να πεί».

Ο Τζάμπερ αφηγήθκε ότι χτύπησε την πόρτα του Προφήτη, και όταν ρώτησε «ποιος είναι;». Τότε απάντησε, «εγώ», αμέσως επανέλαβε ο Προφήτης, «εγώ, εγώ», σαν να μην συμάθησε την απάντηση».

Από τα απαιτούμενα της αδείας είναι, να μην κοιτάξει και να μην στέκεται μπροτά την πόρτα. Είπε ο Προφήτης, «η ζήτηση αδείας επβάλλεται για να μην κοιτάξει κανείς». Ο Σά’ντ ιμπν Ουμπάντα αφηγήθκε ότι, ζήτησε άδεια σκεκούμενος μπροστά στην πόρτα. Τότε το είπε ο Προφήτης, «μην ζητήσεις άδεια, στεκούμενος μπροστά στην πόρτα». Αφηγείται ότι ο Προφήτης (ΕΕΑΕ), όταν ζητούσε άδεια δεν στεκόταν ποτέ μπροστά στην πόρτα, πήγαινε δεξιά ή αριστερά, μέχρι που του επίτρεπαν αλλιώς έφευγε».

Από τις ηθικές αρχές του Ισλάμ είναι, η καλή συμπεριφορά στους δρόμους και στους δημόσιους χώρους.

Το Ισλάμ επιβάλλει κάποιες υποχρεώσεις για τον δρόμο, τονίζοντας, «μην καθέσετε στον δρόμο». Του απάντησαν, «δεν μπορούμε γιατί εκεί κάνουμε τις συζητήσεις μας». Τους είπε, «τότε να εκπληρώσετε τα δικαιώματα του δρόμου». Τον ρώτησαν, «και ποιο είναι το δικαίωμά του;». Τους απάντησε, «η φύλαξη της οράση [να μην τοιτάζουν τους ανθρώπους που περνούν], απαγόρευση του κακού, ανταπόκρυση στον χαιρετισμό, πράξη του καλού και η απαγόρευση του κακού». Είπε επίσης, «η πίστη έχει πάνω εβδομήντα στοιχεία, το κορυφαίο της στοιχείο είναι (δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ), και το κατώτερο είναι η απομάκρυνση των εμποδίων από τους δρόμους. Και η συμνότητα είναι ένα στοιχείο της πίστης».

Πρέπει οι άνθρωποι που στέκονται στους δρόμους ή στους δημόσιους χώρους να μην υψώνουν τον τόνο της φωνής τους, να μην γελούν με υπερβολική φωνή και να μην πετούν σκουπίδια στους δρόμους. Θα πρέπει να μην εμποδίζουν τους δρόμους και να μην βλάπτουν τους ανθρώπους που περνούν ούτε με το βλέμμα τους, ούτε με τον λόγο ούτε και με τις παρενοχλήσεις τους.

Από τα στοιχεία επίσης είναι η καθαριότητα, του χώρου και του σώματος, θεωρούνται από τα κύρια στοιχεία της ισλαμικής νομοθεσίας. Είναι επίσης μια ανθρώπινη συμπεριφορά και μια πολιτισμική αξία, γι’ αυτό το Ισλάμ απαιτεί μερικά στοιχεία για να διατηρήσει την καθαριότητα του ανθρώπου και την εμφάνισή του. Το Κοράνι αναφέρει, «ο Αλλάχ αγαπάει εκείνους που δείχνουν πάντα μετάνοια και τους εξαγνισμένους ανθρώπους». Είπε ο Προφήτης, «ο Αλλάχ είναι καλός και αγαπάει τους καλούς, και καθαρός αγαπάει τους καθαρούς». Είπε επίσης, «η καθαριότητα αποτελεί την μισή πίστη». Όταν είδε επίσης κάποιον άνθρωπο με αχτένιστα μαλλιά είπε, «μα δεν βρήκε τίποτα να χτενίσει τα μαλλιά του;». Όταν είδε κάποιον που φοράει βρώμικα ρούχα είπε, «δεν βρήκε τίποτα αυτό να καθαρίσει τα ρούχα του;».

Ο Προφήτης πάντα προωθούσε τους ανθρώπους να διατηρήσουν την καθαριότητα του σώματος, γι’ αυτό επίβαλε και το σουάκ. Σημειωτέον είναι εκείνο που είπε, «για να μην δυσκολεψω την ούμμα μου, δεν τους διέξατξα να καθαρίσουν τα στόματά του με το σουάκ πριν κάθε προσευχή».

Από τα στοιχεία επίσης, ο σεβασμός του διαλόγου, διότι ο διάλογος είναι ένας από τους τρόπους γνωριμίας και διόρθωσης των εννοιών. Το Ισλάμ άνοιξε την πόρτα του διαλόγου μεταξύ όλων των ανθρώπων, οδηγώντάς τους σε στην αλήθεια, χωρίς αμηχανία ή περιορισμούς. Ο διάλογος, όμως θα πρέπει να είναι μακριά από την αμφισβήτηση άλλων, την γελοιοποίηση ή την περιφρόνηση, το Κοράνι αναφέρει, «να συζητήσεις μαζί τους με τον πιο καλό τρόπο». Επίσης, «πες στους δούλους μου, να μιλήσουν με τον πιο καλό τρόπο». Είπε ο Προφήτης, «ο πιστός δεν είναι άνθρωπος που αμφισβητεί, ούτε άνθρωπος που καταριέται, ούτε είναι ένας άνθρωπος άσεμνος». Πρέπει ο διάλογος να γίνει με καλό τρόπο, με βάση της γνώσης και της αντικειμενικότητας, έχοντας υπόψιν και τις συνθήκες που επικρατούν.

Από τα στοιχεία επίσης, η μεταφορά βεβαιωμένων και έγκυρων νέων.

Το Κοράνι αναφέρει, «ω εσείς που πιστεύετε! Αν ένας ασεβής σας φέρει κάποια είδηση, να βεβαιωθείτε πρώτα για την ακρίβεια της είδησης, για να μην κάνετε κακό σε ανθρώπους εν αγνοία και μετά μεταοιώσετε για την πράξη σας».  Είπε ο Προφήτης, «η βαδύτητα είναι από τον Αλλάχ, και βιασύνη είναι από τον Σατανά».

Από τα στοιχεία επίσης, να μην επαναλαμβάνονται οι σικοφαντίες και να μην διαδίδονται. Οι σικοφαντίες διαδίδονται όταν βρίσκουν τον μηχανισμό που βοηθάει σ’ αυτό. Το Κοράνι αναφέρει, «τα μεταφέρετε με τις γλώσσες σας, και λέτε πράγματα, για τα οποία δεν έχετε γνώση». Είπε ο Προφήτης, «όποιος πιστεύετε στον Αλλάχ και την ημέρα της κρίσεως, να μην βλάπτει τον τον γείτονά του. Όποιος πιστεύει στον Αλλάχ και στην ημέρα της κρίσεως, να δείξει φιλοξενεία στον φιλοξενούμενό του. Όποιος πιστεύει στον Αλλάχ και την ημέρα της κρίσεως, να λέει κάτι καλό ή να σιωπαίνει».

Από τα στοιχεία αυτά επίσης, είναι να μην υψώνει ο άνθρωπος τον τόνο της φωνής του υπερβολικά. Σημείο αναφοράς είναι εκείνα που είπε ο Λουκμάν συμβουλεύοντας τον υιό του, «να περπατήσεις με σεβασμό, και να χαμηλώσεις τον τόνο της φωνής σου», (Λουκμάν, 19). Επίσης, «Εκείνοι που χαμηλώνουν τον τόνο της φωνής τους στον Προφήτη του Αλλάχ, είναι εκείνοι οι άνθρωποι που Αλλάχ έχει δοκιμάσει τις καρδιές τους για την πίστη. Αυτοί θα έχουν μεγάλη ανταμοιβή και συγχώρηση», (αλ-Χουτζουράτ, 3).

Από τα στοιχεία επίσης είναι η καθοδήγηση των χαμένων και περιπλανωμένων ανθρώπων, είτε με την περιγραφή είτε με μια συνοδία που θα τους καθοδηγήσει στον σωτό περιορισμό. Ωστόσο, ο Προφήτης μετρούσε την καθοδήτη του χαμένου ανθρώπου, από τις απαραίτητες υποχρεώσεις των ανθρώπων που στέκονται στον δρόμο.

Σητώ συγχώρηση από τον Αλλάχ

*        *        *

    Η δόξα του Αλλάχ, τον Κύριο του σύμπαντος. Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ, και μαρτυρώ ότι ο Μου΄χαμμαντ είναι δούλος του και Απεσταλμένος Του. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο ίδιος, η οικογένειά του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι τον πιστεύουν μέχρι την ημέρα της κρίσεως.

Αδελφοί μου στο Ισλάμ,

Υπάρχουν και άλλα στοιχεία που κατέχουν μεγάλη σημαντικότητα, όπως η παροχή βοήθειας στον άνθρωπο που την χρειάζεται. Ο Άμπου Ζαρρ αφηγήθκε ότι ο Προφήτης είπε, «όλοι άνθρωποι πρέπει να δίνουν ελεημοσύνη». Τότε τον ρώτησαν, «και πώς μπορούνε να ανταποκρυνόμαστε σ’ αυτό προφήτη του Αλλάχ;». Τους απάντησε, «πολλά είναι τα είδη του καλού, όπως η δοξασία του Αλλάχ, η καθοδήγηση για τις καλές πράξεις, η συμβουλή να μην γίνουν κακές πράξεις, να απομακρύνονται τα εμπόδια από τους δρόμους, να παρέχεται βοήθεια στους κουφούς, τους αόματους και τους ανθρώπους που χρειάζνονται βοήθεια. Να παρέχεται βοήθεια στους αδύναμους, όλες αυτές οι πράξεις αποτελούν ελημοσύνη», (ιμπν Χεμμπάν).

Από τα στοιχεία επίσης, η βοήθεια των αδυνάμων και των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Διότι, η αλληλεγγύη των πλουσίων προς τους φτωχούς, δημιουργεί ισορροπία στην κοινωνία και στην ζωή. Άξιον αναφοράς είναι αυτό που είπε ο Ιμάμης Αλί ιμπν άμπου Τάλεμπ, «ο Αλλάχ επιβάλλει στους πλούσιους να βγάλουν ένα μερίδιο από τις περιουσίες τους για τους φτωχούς, γι’ αυτό αν ένας φτωχός πεινάσει, σημαίνει ότι ένας πλούσιος τσιγουνεύει και ο Αλλάχ θα τον λογοδοτήσει για αυτό».

Πρέπει επίσης όλη η κοινωνία τους παρέχει φροντίδα, διότι ο Αλλάχ είναι πάντα δίπλα στους φτωχούς και τους αδύναμους.

Ο άνθρωπος πρέπει να κάνει το καλό, έστω και αν είναι μικρό το καλό αυτό, και να μην περιφρονήσει τίποτα από τις καλές πράξεις, όσο μικρές και αν φαίνονται. Ο Προφήτης είπε, ¨μην περιφρονήσετε τίποτα από τις καλές πράξεις. Έστω και αν χαμογελάσεις στο πρόσωπο του εν θρησκεία αδελφού σου, είναι μια καλή πράξη». Είπε επίσης ο Προφήτης, «ο Αλλάχ σας χαρίζει από τις εύνοιες και σας δίνει την νίκη, χάρη στους αδύναμους που βρίσκονται μεταξύ σας». Ο Αλλάχ πάντα βοηθάει εκείνους που παρέχουν βοήθεια στους αδύναμους, και συμπεριφέρονται με αλληλεγγύη απέναντί τους.

Από τα στοχεία είναι ο σεβασμός προς τους μεγάλους ανθρώπους. Θα πρέπει να υπάρχει μια ήπια συμπεριφορά και να μην υπάρχουν προσβολές και να γνωρίζουμε την υψηλή τους θέση. Και ο μεγάλος πρέπει να δείχνει αγάπη, έλεος και στοργή απέναντι στον μικρό του άνθρωπο. Είπε ο Προφήτης, «όποιος μουσουλμάνος σέβεται τον μεγαλύτερό του, ο Αλλάχ θα του το ανταποδώσει, βάζοντας έναν άνθρωπο να τον βοηθήσει».

Ο σεβασμός προς τον μεγάλο άνθρωο, τον άνθρωπο που κατέχει την γνώση του Κορανίου και του δικίου ηγέτη, είναι πράγματα που επιβεβαιώνουν το μεγαλείο του Ισλάμ. Ο Προφήτης θεωρεί τον άνθρωπο εκείνο που δεν σέβεται τον μεγάλο και τον μεγάλο που δεν δείχνει έλεος στον μικρό, ότι δεν ανήκει στους πιστούς του. Ο σεβασμός δεν είναι μόνο προς τους ηλικιωμένους μουσουλμάνους, αλλά απέναντι σ’ όλους τους ανθρώπους. Αυτό έκανε ο Προφήτης με έναν Ιουδαίο, επίσης ο Όμαρ ιμπ Αμπντουλαζίζ διέταξε τον υπάλληλό του στην πόλη αλ-Μπάσρα να φροντίσει τις ανάγκες των ηλικιωμένων και αδυνάμων ανθρώπων από τους οπαδούς της Βίβλου.

Οι άνθρωποι έχουν υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία να προσέχουν το κοινό συμφέρον.

 Αν πάρουμε ένα παράδειγμα το θέμα της αύξησης του πληθυσμού, θα δώσει έμφαση σε δύο πράγματα: Πρώτον: ότι μερικοί άνθρωποι θεωρούν τον εαυτό τους πλούσιους και ικανούς. Όμως, η ικανότητα δεν είναι μόνο η υλιστική ικανότητα, αλλά είναι η σωματική και εκπαιδευτική ικανότητα και οτιδήποτε περιλαμβάνει όλες τις πτυχές της φροντίδας. Δεν εννούμε την ατομική ικανότητα μόνο, αλλά είναι πέρα οι ικανότητες των ατόμων, και αφορά στις δυνατότητες των χωρών στην παροχή υπηρεσιών που δεν μπορούν να παρέχονται από μεμονωμένα άτομα. Ως εκ τούτου, η κατάσταση των χωρών και οι δυνατότητές τους, καθίστανται από τα πιο σημαντικά εργαλεία για την αντιμετώπιση της αύξησης του πλυθισμού. Η Απείθαρχη αύξηση του πληθυσμού, δεν αντικατοπτρίζονται οι επιπτώσεις της πάνω στο άτομο ή την οικογένεια μόνο, αλλά μπορεί να δημιουργήσει μεγάλη ζημιά στις χώρες που δεν την αντιμετωπίζουν με επιστημονική μέθοδο. Αυτό το θέμα δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σε ατομικό επίπεδο, αλλά πρέπει να υπάρχει κοινωνική αντιμετώπιση όπου θα διαδραματίσουν ρόλο και όλοι οι θεσμοί του κράτους.

Δεύτερον, Το ισχυρό λίγο πλήθος είναι καλύτερο από το πολύ και αδύναμο πλήθος, που το χαρατήρισε ο Προφήτης μας (ΕΕΑΕ) όπως, «αφρός του νερού». Διότι οι έκτακτες περιστάσεις που αντιμετωπίζουν ορισμένες χώρες, υπό συνθήκες που δεν τους επιτρέπουν να παρέχουν τις βασικές συνιστώσες της υγείας, της παιδείας και των υποδομών, στην περίπτωση της απείθαρχης αύξησης, οδηγεί σίγουρα στο αφρό του νερού. κάθε λογικός άνθρωπος αντιλαμβάνεται ότι, εάν αντιταχθεί η ποιότητα με την ποσότητα, τότε αυτό που έχει σημασία είναι η ποιότητα, και αυτό επιβεβαιώνει ότι λίγο ισχυρό είναι καλύτερο από το πολύ και αδύναμο.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το πολύ πλήθος που κληροδοτεί την αδυναμία, την άγνοια, την οπισθοδομηκότητα και τον εκτροχιασμό από την πολιτισμένη πορεία, είναι βαρύ φορτίο, το οποίο δεν ανέχεται και δεν μπορεί να ανεχθεί το κράτος ούτε μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του οι κρατικοί πόροι. Είναι αφρός, χωρίς κανένα βάρος ούτε δύναμη, και αυτό είναι που θέλησε ο Προφήτης να μεταφέρει.

Θεέ μου, ευνόησέ μας με καλά ήθη, και φυλάξέ μας από τα κακά ήθη, και κάνει μας από τους ευσεβείς και αφοσιωμένους πιστούς Σου.

 

Το πνεύμα της ομαδικής εργασίας και το κριτήριό της

Η δόξα ανήκει στον Αλλάχ τον Κύριο του σύμπαντος, ο οποίος είπε στο Ιερό του Βιβλίο, «να εργάζεστε, διότι ο Αλλάχ και ο Προφήτης Του καθώς και οι πιστοί βλέπουν το έργο σας, και μετά θα ξαναγυείσετε σ’ Εκείνον που γνωρίζει τα ορατά και τα άορατα, και θα σας πληροφορήσει για όλα αυτά που κάνατε».

Μαρτυρώ ότι δεν πάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ, και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος Του και Απεσταλμένος Του. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Προφήτης, τα μέλη της οικογένειάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του.

Τα έθνη δεν χτίζονται με λόγια ούτε με συνθήματα, αλλά με την επιστήμη, την προσφορά και την θυσία. Ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία της ανοικοδόμησης του κράτους, είναι η σκληρή εργασία. Το Κοράνι αναφέρει, «να εργάζεστε διότι ο Αλλάχ και ο Προφήτης Του καθώς και οι πιστοί βλέπουν το έργο σας, και μετά θα ξαναγυείσετε σ’ Εκείνον που γνωρίζει τα ορατά και τα άορατα, και θα σας πληροφορήσει για όλα αυτά που κάνατε».

Ο Προφήτης επίσης είπε, «ο Αλλάχ αγαπάει όταν κάνει κάποιος από σας κανένα έργο, να το τελειωποιήσει». Η θρησκεία και ο πατριωτισμός απαιτούν σκληρή εργασία, παραγωγικότητα και κόπωση.

 Αν το άτομο είναι το βασικό εργαλείο για την οικοδόμηση της κοινωνίας, τότε ο πραγματικός ρόλος σ’ αυτή την οικοδόμηση είναι ελλιπής και ολοκληρώνεται μόνο μέσω της συνεργασίας με την υπόλοιπη μέλη της κοινωνίας. Δεδομένου ότι μόνος ο άνθρωπος μπορεί να εκτελέσει κάποιες εργασίες, αλλά αν ενώσει τον κόμο του με τους κόπους των άλλων και τις ιέες του με εκείνες των άλλων, τότε χωρίς καμία αμφιβολία το επίτευγμα θα είναι μεγαλύτερο και πιο χρήσιμο. Ως εκ τούτου, το Ισλάμ επαινεί την ομαδική εργασία και την θεωρεί θεμειώδες εργαλείο στην οικοδόμηση των εθνών και των πολιτισμών, για την επένδυση όλων των ενεργειών, την ένωση των κόπων και την συνεργασία για την επίτευξη κοινών στόχων, που γίνονται για το καλό όλων των ανθρώπων. Ο Παντοδύναμος λέει: «να συνεργάζεστε για το καλό και την ευσέβεια, και μην συνεργάζεστε στην αμαρτία και την εχθρότητα».

Η οαμαδική εργασία γίνεται και στην λατρεία, όπως αναφέρει ο Αλλάχ για τις προσευχές, «να εκτελείτε τις προσευχές».

Τονίζει επίσης απευθυνόμενος στον Προφύτη Του, «να δείξει υπομονή μαζί με εκείνους που παρακαλούν και δοξάζουν τον Κύριό τους το πρωί και το βράδυ. Να μην στρέφεις τα μάτια σου αλλού, αναζητώντας τις χαρές της ζωής. Και μην υπακούσεις σ΄εκείνον που λοισμόνησε να Μας δοξάσεις, και ακολουθεί μόνο τις επιθυμίες του».

Επίσης, «να μένετε όλοι ενωμένοι εν ονόματι του Αλλάχ». Και μας προειδοποεί λέγοντας, «να υπακούετε στον Αλλάχ και στον Απεσταλμένο του, και να μην διαφωνήσετε για να μην αποτεχύνετε και να χάσετε τις δυνάμεις σας».

Αναμφίβολα, η εκτέλεση των εργασιών με αυτό το πνευματικό πνεύμα, ισχυροποιεί το αίσθημα της αγάπης, της αδελφοσύνης και της συνεργασίας μεταξύ των πολιτών της κοινωνίας. Έτσι επιβεβαιώνεται αυτό που τονίζει το κορανικό εδάφιο, «αυτή είναι η ούμμα σας, είναι μια και ενωμένη».

Ο Προφήτης επίσης είπε, «οι πιστοί έχουν έλεος και στοργή μεταξύ τους, και μοιάζουν με ένα σώμα που αν το ένα του εργαλείο πάσχει, τότε όλα τα άλλα εργαλεία πάσχουν μαζί του». Η ένωση μας υπενθυμίζει την δέσμη ξύλων, που προσπάθησαν οι άνθρωποι να τα σπάσουν και  δεν μπόρεσαν, και όταν τα πήραν ένα ένα τα κατάφεραν.

Τονίζει ο ποιτητής,

Τα τόξα δεν σπάνε ενωμένα

Μόνο το το καθένα σπάει

Το Κοράνι δίνει πολλά παραδείματα που υποστηρίζουν την ομαδική εργασία, και αποδεικνύουν το πώς συνέβαλαν στην εκπλήρωση των στόχων. Ως εκ τούτου, αναφέρουμε και την ιστορία του Αβραάμ στην χτίση της Κάαμπα, όταν είπε στον υιό του τον Ισμαήλ, «ο Αλλάχ με διέταξε να κάνω κάτι». Τότε του απάντησε, «να κάνεις ό,τι σε διέταξε ο Αλλάχ να κάνεις», και τον ρώτησε, «θα με βοηθήσεις;». Του απάντησε, «θα σε βοηθήω». Του είπε, «με διέταξε να χτίσω έναν οίκο εδώ». Τότε άρχισαν και οι δυο να χτίσουν τον οίκο, και ο Ισμαήλ κουβαλούσε τις πέτρες για τον πατέρα του. Κατάφεραν οι δυο να χτίσουν τον πρώτο οίκο. Το Κοράνι αφηγείται την ιστορία της χτίσης, «και ο Αβραάμ και ο Ισμαήλ, χτίζοντας τον οίκο είπαν: «Θεέ μας! Δέξου από μας, διότι Εσύ είσαι Εκείνος που ακούει και βλέπει».

Το εδάφιο του αλ-Καχφ, αναφέρεται επίσης στην συνεργασία και την ομαδική εργασία, όπως φαίνεται στην ιστορία του Δικέρατου. Όταν έφτασε αυτός ο δίος βασιλιάς σ’ ανθρώπους που δεν γνώρισε και του ζτήσαν να τους βοηθήσει, τότε εκείνος ανταποκρίθηκε. Όμως ζτήσε να τον βοηθήσουν για να αξιοποιήσει τις ενέργειές τους, το Κοράνι αναφέρει, «και έφτασε στην ανατολή του ηλίου και εκεί είδε τον ήλιο να ανατέλλει επάνω από έναν λαό, στον οποίο δεν είχαμε δώσει εδάφιο για να προφυλαχτεί από αυτόν. Έτσι έγινε και γνωρίζουμε όλους που ήτανα μαζί του. Μετά ακολούθησε άλλη κατεύθυνση. Ώσπου έφτασε σ’ έναν χώρο ανάμεσα σε δυο βουνά και βρήκε στους πρόποδές τους έναν λαό που δεν κατάλαβαινε ούτε μια λέξη. Και είπαν, «ω Δικέρατε, οι Γώγ καιι Μαγώγ φέρουν αναστάτωση στην γη. Να σε πληρώσουμε για να χτίσεις ένα φράγμα ανάμεσα σε μας και σ’ αυτούς; Και εκείνος είπε,: «Η δύναμη που μου έδωσε ο Κύριος μου είναι καλύτερη, εσείς όμως, μπορείτε να μου δώσετε φυσική δύναμη. Θα υψώσω ανάμεσά σας ένα οχύρωμα».

Ο Μωυσής επίσης ζτήσε από τον Θεό του να τον υποστηρίξει με τον Αρων τον αδελφό του.

Παρατηρώντας την σούννα του Προφήτη, βρίσκουμε πολλά παραδείγμα για την συνεργασία και την ομαδική εργασία, σημειωτέον είναι αυτό που είπε ο Οθμάν, «συνοδεύαμε τον Προφήτη (ΕΕΑΕ) στα ταξίδια και αλλού, και πάντα μας βοηθούσε με τα πολλά και τα λίγα».

Λάμβανε μέρος επίσης ο Προφήτης στις εργασίες που έκαναν, έτσι έγινε στην ημέρα του Χάνδακα. Ο αλ-Μπαρά αφηγήθκε ότι, είδε τον Προφήτη να κουβαλήσει το σκόνι.

Όταν ήθελε ο Σαλμάν αλ-Φαρίσι να φυτέψει τρακόσιες χουρμαδιές για να απελευθερωθεί από την δουλεία, διέταξε ο Προφήτης τος συντρόφους του να τον βοηθήσουν. Και είπε ο Σαλμάν, με βοήθησαν ο ένας μου έφερε δεκαπέντε δέντρα, ο άλλος τριάντα δέντρα μέχρι που μάζεψα τα τριακόσια δέντρα. Με διέταξε ο Προφήτης να σκάψω για να τα φυτέψω, λεγόντάς με «όταν τελειώσεις φωνάξέ με να έρθω για να τα φυτέψω μα τα χέρια μου. Όταν τελείωσε με τους φίλους μου, τον φώναξα, και τα φύτεψε».

Ο Προφήτης επαίνεσε επίσης το ομαδικό πνεύμα των αλ-Ασ’αρείν στην εργασία, «οι αλ-Ασ’αρείν όταν κάποιος πεθαίνει ή στερούνται το τρόφιμα, τότε μαζεύουν όλα όσα έχουν και τα μοιράζονται μεταξύ τους, ίσα μερίδια. Αυτοί οι άνθρωποι μου ανήκουν και τους ανήκω».

Ζητώ συγχώρης από τον Αλλάχ.

                      * * *

     Η δόξα ανήκει στον Αλλάχ τον Κύριο του σύμπαντος, ο οποίος είπε στο Ιερό του Βιβλίο, «να εργάζεστε, διότι ο Αλλάχ και ο Προφήτης Του καθώς και οι πιστοί βλέπουν το έργο σας, και μετά θα ξαναγυείσετε σ’ Εκείνον που γνωρίζει τα ορατά και τα άορατα, και θα σας πληροφορήσει για όλα αυτά που κάνατε»

Μαρτυρώ ότι δεν πάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ, και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος Του και Απεσταλμένος Του. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Προφήτης, τα μέλη της οικογένειάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του.

Αδελφοί μου στο ισλάμ,

         Η ομαδική εργασία που επιδιώκουμε είναι το έργο που χτίζει, και όχι να καταστρέφει, και που ενώνει και όχι που χωρίζει. Είναι εκείνη που βασίζεται σε θεμιτές βάσεις όπως η αλληλεξάρτηση μεταξύ των μελών της κοινωνίας, έτσι ώστε να μην υπάρχουν μεταξύ τους πεινασμένοι ούτε φτωχοί. Είναι εκείνη που βασίζεται σε πατριωτικά θεμέλια προκειμένου να εργαστούν οι άνθρωποι για την αναγέννηση της πατρίδας και την ανάπτυξή της σ’ όλους τους τομείς.

Και όχι το έργο που βασίζεται σε καταστροφικές κλήσεις που συναντώνται για τις δολοφονίες, τον βανδαλισμό, την αιματοχυσία και την καταστροφή των πατρίδων και προσπαθεί να αποδυναμώσει ή να ανατρέψει τα συστήματα. Όχι η εργασία που βασίζεται στα ψέματα, την συκοφαντία, και στην παραποίηση των γεγονότων, και που δεν λογαριάζει ούτε θρησκεία ούτε πατρίδα ούτε συνείδηση.

Η ομαδική εργασία που επιδιώκουμε είναι το εποικοδομητικό έργο υπέρ της θρησκείας, της πατρίδας και της ανθρωπότητας, που είναι άρρηκτα συνυφασμένες μεταξύ τους.Πρέπει να εδραιώσουμε αυτό το πνεύμα στις καρδιές των παιδιών μας και να το μετατρέψουμε σε έναν τρόπο ζωής. Αυτό θα βοηθήσει ωστόσι να κυριαρχήσει η αγάπη και η αρμονία μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας.  Επίσης να καταφέρουμε μεγάλη πρόοδο και ανάπτυξη σε όλους τους τομείς που να αρμόζει στην πατρίδα μας. Τονίζουμε ότι ο Αιγυπτιακός λαός, όταν λειτουρεί με ομαδικό πνεύμα, τότε μπορεί να επιτυγχάνεται ό, τι βλέπουν οι άλλοι αδύνατο και η εμπειρία παλαιά και στην σύγχρονη εποχή επιβεβαιώνει αυτό.

Θεέ μου, φύλαξε εμεάς και τις χώρες μας από κάθε κακό. Αμήν

Hέννοια της διαθήκης ασφαλείας στην σύγχρονη εποχή

Η δόξα ανήκει στον Αλλάχ τον Κύρο του σύμπαντος, που είπε στο Ιερό του Βιβλίο, «να τηρήσετε τις υποσχέσεις σας, διότι θα λογοδοτηθείτε για αυτες τις υποσχέσεις».

Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ, και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος Του και Απεσταλμένος Του, ο οποίος είπε, «οι εκλεκτοί δούλοι του Αλλάχ, είναι εκε΄νοι που τηρούν τις υποσχέσεις τους». την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Προφήτης, τα μέλη της οικογένειάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του μέχρι την ημέρα της κρίσεως.

Το Ισλάμ είναι η θρησκεία της ασφάλειας, της ειρήνης, της δικαιοσύνης και της φιλανθρωπίας · η εκπλήρωση της υπόσχεσης είναι μεγάλη ηθική και ανθρώπινη αξία, υποστηρίζει την εμπιστοσύνη και την ασφάλεια μεταξύ των λαών και προάγει την συνεργασία, την φιλία, την πρόοδο και την ανάπτυξη μεταξύ των μελών της ίδιας κοινωνίας. Γι’ αυτό η τήρηση των υποσχέσεων θεωρείται σημαντικό κλάδος της πίστης, και είναι μια απόδειξη της πίστης και της φιλανθρωπίας. Είναι μια μεγάλη θεϊκή διαμόρφωση και ευγενές ήθος του Προφήτη και σωστή ισλαμική συμπεριφορά.

Το Ισλάμ διατάζει τους πιστούς να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους, όπως αναφέρει το παραπάνω εδάφιο. Σημειο αναφοράς είναι αυτό που αναφέρει το εν λόγω εδάφιο, «να τηρήσετε την υπόσχεση που δώσατε εν ονόματι του Αλλάχ, και να μην παραβιάσετε τον όρκο σας». Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι πρέπει να τηρήσουν τις υπόσχέσεις τους που δίνουν στον Αλλάχ ή που δίνουν ο ένας στον άλλον. Γι’ αυτό, όποιος δίνει υπόσχεση, πρέπει να την σεβαστεί και να την τηρήσει.

Το Κοράνι υπογραμμίζει ότι εκείνοι που τηρούν τις υποσχέσεις τους, έχουν αληθινή πίστη και σέβονται τον Αλλάχ, τονίζει το Κοράνι, «εκείνος που τηρεί τις υποσχέσεις του και φοβάται τον Αλλάχ, διότι ο Αλλάχ αγαπάει τους θεοφοβούμενους».

Αυτοί που τηρούν τις υποσχέσεις τους θα έχουν μεγάλη ανταμοιβή από τον Αλλάχ, όπως αναφέρει το Κοράνι, «όποιος τηρήσει την υπόσχεση που έδωσε στον Αλλάχ, τότε ο Αλλάχ θα του δώσει μεγάλη ανταμοιβή». Επίσης τονίζει, «εκείνοι που δίνουν πίσω αυτό που τους εμπιστεύονται και τηρούν τις υποσχέσεις τους. Εκείνοι που καταθέτουν την μαρτυρία τους. Εκείνοι που τηρούν τις προσευχές τους. Αυτοί θα που στον παράδεισο, και θα τιμηθούν».

Ο Προφήτης επαινούσε την τήρηση των υποσχέσεων και προειδοποιούσε τους ανθρώπους από το να τις παραβιάσουν, διότι η παραβίαση των υποσχέεων είναι καταστροφή για την κοινωνία, και οδηγεί στο να χαθεί η εμπιστοσύνη μεταξύ των ανθρώπων. Ο Προφήτης είναι «όποιος έχει ένα από αυτά τα χαρακτηριστικά στοιχεία, είναιυποκριτής: ψεύδεται ότα να μιλά, δεν τηρεί τις υποσχέσεις του και όταν του εμπιστεύονται κάτι, προδίδει». Επίσης είπε, «οι πιστοι τηρούν τις προϋποθέσεις τους, εκτός και αν πρόκειται για προϋπόθεση που επιτρέπει κάτι απαγορευμένη, ή απαγορεύει κάτι επιτρεπτό». Είπε επίσης, «την ημέρα της κρίσεως ο Αλλάχ θα συγκεντρώσει όλους τους ανθρώπους, και τότε όποιος παραβίασε την υπόσχεσή του, θα ειπωθεί ότι αυτή η παραβίαση είναι του τάδε ανθρώπου».

Και ότι μεταξύ των διαθηκών που  επιβάλλει η Σαρί’α και απαιτεί να τηρηθεί. Στην σημερινή εποχή είναι η θεώρηση ή άδεια εισόδου στο έδαφός του που χορηγεί σε πολίτες μιας άλλης χώρας, είτε τουρίστες, είτε επισκέπτες είτε μετανάστες, σύμφωνα με τους κανόνες και τις διεθνείς διαθήκες που αφορούν στους διπλωμάτες, και τους όποιους τους, ή στο πλαίσιο διμερών συμφωνιών μεταξύ των χωρών, με οποιονδήποτε εγκεκριμένο τρόπο, που θεωρείται νομίμως αναγνωρισμένος και ισχύει στη χώρα υποδοχής, σύμφωνα με τους νόμους της. Από την στιγμή που το άτομο αυτό αποκτά άδεια παραμονής ή άδεια εισόδου, έχει απαραβίαστο δικαίωμα σ’ αυτό το κράτος.

Αυτή η διαθήκη, η οποία δόθηκε από το κράτος, είναι δεσμευτική γι’ όλους τους πολίτες και τους κατοίκους του. Δεν μπορεί ούτε να ανακληθεί, ούτε να καταστρατηγηθεί ούτε να διαλυθεί, διότι προστατεύεται από τον νόμο και την Σαρί’α. Σε περίπτωση που κάποιος πολίτης παρατηρεί κάτι που βλάπτει την χώρα ή την ασφάλειάς της, δεν μπορεί παρά να μεταφέρει αυτό στους αρμόδιος τομείς, για να μπορέσουν να εφαρμόσουν τον νόμο πάνω στους παραβάτες. Δεν μπορούν οι πολίτες να εφαρμόσουν μόνοι τους τον νόμο, ή να τιμωρήσουν κάποιον για κάποιο κακό που έκανε, αλλιώς θα επικρατήσει χάος και θα χαθεί η πειθαρχία του κράτους.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εκπλήρωση αυτής της διαθήκης είναι ένα από τα υποχρεωτικά καθήκοντα και υποχρεώσεις της Σαρί’α, από νομική, εθνική και ανθρωπιστική άποψη. Αν η αληθινή μας θρησκεία ενισχύει την διαθήκη ασφάλειας, τότε το καθήκον των μουσουλμάνων είναι ίδιο σ’ αυτό. Αν ένας μουσουλμάνος, λοιπόν δίνει τον λόγο του σε μια διαθήκη , τότε πρέπει όλοι οι άλλοι μουσουλμάνοι να τον σέβονται. Σε περίπτωση που αυτή η διαθήκη γίνεται σε νομικό πλαίσιο, τότε δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι απαιτεί την εκπλήρωση των υποσχέσεων, και όχι την ανάκλησή τους, την σπατάλη τους, ούτε και την παραβίασή τους με οποιονδήποτε τρόπο.

  Το Ισλάμ είναι η θρησκεία που διατηρεί τις συμφωνίες και τις διαθήκες, είναι θρησκεία που δεν αναγνωρίζει την απάτη και την προδοσία. Δεν αποδείχθηκε ποτε το γεγονός ότι ο Προφήτης (ΕΕΑΕ)-  από την αρχή της αποστολή του μέχρι το τέλος της – ούτε κανένας από τους συντρόφους του (ΕΑΕ), να έχουν στερήσει από κανέναν την ασφάλεια ή να έχουν παραβιάσει τις συμφωνίες τους με κανέναν ο Αλλάχ ο Παντοδύναμος είπε στο Κοράνι, απευθύνοντας τον Λόγο Του στον Προφήτη (ΕΕΑΕ): {αν φοβάσαι από κάποιους ανθρώπους να σε προδώσουν, τότε να ανακλήσει την συμφωνία σου μαζί τους και να τους πληροφορήσει με αυτό». Όταν είχε ο Μουαουίγια διαθήκη ειρήνης με τους Βυζαντινούς, και κατευθύνθηκε στα σύνορα, περιμένοντας να λήξει και να τους επιτιθεί. Τότε ένας από τους συντρόφους του Προφήτη, ο Άμρου ιμπν Άμπσα, φώναξε (Αλλάχ Ακμπάρ) δυο φορές, απαιτώντας να τηρήσουν οι μουσουλμάνοι την συμφωνία τους. και αφηγήθηκε ότι ο Προφήτης είπε, «όποιος έχει συμφωνία με ανθρώπους, τότε να μην την παραβιάσει ούτε να την ανακρήσει μονομερώς, αλλά πρέπει να τους πληροφορήσει. Και αμέσως γύρισε ο Μουαούγια ξανά. υπάρχουν πολλές πράξεις που δείχνουν το μεγαλείο του Ισλάμ που αντανακλύνται στις διαταγές που έδωσε ο Αλλάχ ο Παντοδύναμος στον Προφήτη του (ΕΕΑΕ) ότι πρέπει να παρέχει ασφάλεια στον άνθρωπο που ζητά, ακόμη και αν είναι πολυθεϊστής, ακόμα κι αν είναι ένας πολεμιστής. Ο Παντοδύναμος λέει: {και αν κάποιος από τους πολυθεϊστές σου ζητήσει να του παρέχει ασφάλεια, τότε να του την παρέχεις για να ακούσει τα Λόγια του Αλλάχ, και μετά να τον μεταφέρει στον τόπο του με ασφάλεια».

Ο Προφήτης έχει ριζώσει αυτές τις υψηλές και μεγάλες αξίες που πραγματοποιούν την ασφάλεια και την ειρήνη για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Σημειωτέον είναι το γεγονός ότι ο Προφήτης είπε, «δεν πιστεύει εκείνος που δεν μπορούν οι άνθρωποι να τον εμπιστεύονται, και δεν πιστεύει εκείνος που δεν τηρεί τις υποσχέσεις ούτε τις συμφωνίες του». Είπε επίσης, «όποιος σκοτώνει κάποιον που έχουμε συμφωνία ειρήνης μαζί τους, τότε δεν θα μυρίσει τον παράδεισο, παρά το γεγονός ότι η μυρωδιά τους αναχνεύεται σε απόσταση που διάρκεια σαράντα χρόνια». Είπε επίσης, «ο μουσουλμάνος είναι εκείνος που δεν βλάπτει τους ανθρώπους ούτε με τον λόγο ούτε με το χέρι του, και ο πιστός είναι εκείνος που τον εμπιστεύονται οι άνθρωποι για τις ζωές και τις περιουσίες τους».

Μια άλλη ιστορία που αποδεικνύει την τήρηση του Προφήτη για της υποσχέσεις του με τους άλλους, όταν ο Χουδάιφα ιμπν αλ-Γιαμάν και ο πατέρας του τους συνέλαβαν οι ειδωλολάτρες και τους ρώτησαν αν επιδιώκουν να μεταναστεύσουν στον Προφήτη για να πολεμήσουν υπέρ του στο Μπαντρ. Όταν όμως τους ρώτησαν, απάντησαν ότι επιδιώκουν να ταξιδέψουν στην Μεντίνα, και τους πήραν τον λόγο τους για αυτό. Όταν έφυγαν κατευθύνθηκαν στον Προφήτη και του αφηγήθηκαν αυτό που έγινε. Ο Προφήτης τους διέταξε να τηρήσουν την συμωνία τους, λέγοντας, «τηρήστε την συμφωνία μαζί τους, και ο Αλλάχ να μας βοηθήσει».

Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνουμε ότι είναι καθήκον μας να τηρούμε τις διαθήκες και τις συμωνίες που το κράτος δεσμεύεται απέναντι σε κάθε άνθρωπο που εισέρχεται μέσα του νομικά. Πρέπει να συνεργαστούμε όλοι για να φυάξουμε την ζωή, την τιμή, την περιουσία και ιδιωτική του ζωή. Πρέπι να τον υποδεχόμαστε με καλό τρόπο και να του δείχνουμε μεγάλη γενναιοδωρία, για να βλέπει ο ίδιος το μεγαλείο της θρησκείας μας, το βάθος του πολιτισμού μας και την εξέλιξη της ανθρωπιάς μας. Συμβάλλοντας έτσι στη διαμόρφωση της διανοητικής εικόνας που θέλουμε να μεταφέρουμε για την θρησκεία μας, την πατρίδα μας και την κοινωνία μας, και αυτή είναι η κατάσταση των αναπτυγμένων εθνών και των πολιτισμένων λαών.

Ζητώ συγχώρηση από τον Αλλάχ

*   *   *

    Η δόξα ανήκει στον Αλλάχ, τον Κύριο του σύμπαντος. Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος Του και Απεσταλμένος Του. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Προφήτης, οι σύντροφοί του, τα μέλη της οικογένειάς του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του μέχρι την ημέρα της κρίσεως.

Αδελφοί μου στο Ισλάμ,

Το Ισλάμ είναι η θρησκεία της δικαιοσύνης, της ανοχής και της ειρηνικής συνύπαρξης, και ο μουσουλμάνος φέρνει  πάντα ασφάλεια και ειρήνη, παντού την στην χώρα του και σε οτοιανδήποτε άλλη χώρα, είτε είναι μουσουλμανική χώρα είτε όχι. Διότι με την θεώρηση που του χορηγείται από το κράτος, θα έχει ασφάλεια, και έτσι με την σειρά του πρέπει να παρέχει και αυτός ασφέλεια στους ανθρώπους εκεί. Ως εκ τούτου θα πρέπει να υπόκειται στους νόμους αυτής της χώρας, και να να τους τηρήσει και να εκπληρώσει τα καθήκοντά του με ειλικρίνεια και πίστη. Απαγορεύεται να πάρει κάτι από τις περιουσίες τους άδικα ούτε να εξαπατήσει την τιμή κανενός από τους πολίτες της χώρας, ούτε να προδώσει, έτσι ώστε να είναι ο καλύτερος πρεσβευτής για την θρησκεία του, την χώρα του και τον πολιτισμό του. Την στιγμή που εισέρχεται στην χώρα υποδοχής, πρέπει να τηρήσει την συμφωνία, για να μην εντάσσεται σε εκείνους που αναφέρει το παραπάτω εδάφιο, «εκείνοι που παραβιάζουν την διαθήκη του Αλλάχ και διακόπτουν εκείνουν που ο Αλλάχ απαιτεί να συνεχίζει και διασκορπίζουν την φθορά στην γη, εκείνοι θα έχουν την κατάρα».

Αν ένας άνθρωπος εισέλθει με ασφάλεια σε μια μη-μουσουλμανική χώρα, δεν επιτρέπεται να πάρει τίποτα από τα χρήματά του – λίγο ή πολύ – ακόμη και αν βρίσκονται σε πόλεμο με τους μουσουλμάνους. Επειδή, αν έχει αυτός ασφάλεια από εκείνους, τότε και εκεινοι δικαιούνται ασφάλεια από αυτόν.

Είπε ο ποιητής,

Η τήρηση των υποσχέσεων είναι χαρακτηριστικό των γενναιόδωρων

Και η παραβίασή τους είναι χαρακτηριστικό των λεχρίτων.

Εκτός από την τήρηση των υποσέσων

Όλα τα άλλα δεν λογαριάζονται.

Εκλεπαρούμε τον Αλλάχ να μας χαρίσει καλά ήθη και να μας απομακρύνει από εκείνα τα άχερα και κακά.