Κήρυγμα της Παρασκευής

Η υπευθυνότητα του λόγου
8 Απριλίου 2016

awkaf-

Ο Αλλάχ έδωσε και δίνει στον άνθρωπο πολλές και αμέτρητες χαρές, λέει ο Αλλάχ «αν προσπαθείτε να αναμετρήσετε τις χάρες του Αλλάχ, δεν θα μπορέσετε. Ο Αλλάχ είναι συγχωρητής και έχει πάντα οίκτο», (αλ-Νάχλ 18). Μια από τις μεγάλες χάρες του Αλλάχ είναι η γλώσσα, λέει ο Αλλά, «και δεν του χαρίσαμε δυο μάτια; Και γλώσσα και δυο χείλη;», (αλ-Μπάλαντ 8 -9). Χαρίζοντας ο Αλλάχ στον άνθρωπο τη γλώσσα του έδωσε επίσης τη δυνατότητα του λόγου για να γίνει κατανοητός καιαυτό τον ξεχωρίζει από τα άλλα όντα. Στο σημείο αυτό κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε το εξής εδάφιο, «Αλ-ραχμάν (ο Συγχωρητής), που δίδαξε το Κοράνι. Που δημιούργησε τον άνθρωπο. Που του έδωσε τη δυνατότητα της έκφρασης», (αλ-Ραχμάν 1-4).

Ο λόγος είναι το γνωστικό στοιχείο του ανθρώπου και το εργαλείο επικοινωνίας του με τον άλλον. Δεν υπερβάλλουμε αν λέμε ότι ο λόγος είναι η ίδια η ζωή του ανθρώπου. Σημειωτέον είναι το γεγονός ότι δεν υπάρχει άλλη θρησκευτική νομοθεσία που να δίνει τότοιο μεγάλο ενδιαφέρον στον λόγο όπως έκανε η ισλαμική Σαρί’αα. Διότι ο λόγος μπορεί να ευτυτήσει ένα έθνος μπορεί και να το προκαλέσει δυσαρέσκεια και ταλαιπωρία. Ο λόγος επίσης μπορεί να ευθύνεται για την διαφύλαξη των ψυχών και να απαγορεύει την αιματοχυσία, μπορεί επίσης η κατάχρηση του λόγου και η ανευθυνότητα να προκαλεί το αντίθετο.

Λόγω της επικινδυνότητας του λόγου για τον άνθρωπο, ο Αλλάχ τον διέταξε να ελέγχει πάντα τη γλώσσα του και να μην αναφέρεται στους άλλους ανθρώπους και στις προσωπικές τους υποθέσεις. Λέει ο Αλλάχ, «δεν λέγεται τίποτα χωρίς να καταγράφεται από τους δυο Ρακιμπ και Ατίντ (δυο άγγελοι που καταγράφουν όλα τα καμώματα και τους λόγους των ανθρώπων), (Κάφ 18). Όλα τα όργανα του ανθρώπου είναι συνδεδεμένα με την γλώσσα του γι’ αυτό όλα εξαρτώνται από τη γλώσσα. Αν η γλώσσα του είναι φυλαγμένη και περιορισμένη μόνο στο καλό, το ίδιο θα είναι και στην περίπτωση των οργάνων του και το αντίστροφο ισχύει.

Ο Προφήτης τονίζει με οφθαλμοφανό τρόπο ότι η γλώσσα μπορεί να είναι η αιτία που θα οδηγήσει τον άνθρωπο στην κόλαση ή στον παράδεισο, αυτό φαίνεται από το χαντίθ που το αναφέρει ο Μουάαδ ιμπν Τζάμπαλ, ο οποίος λέει «ήμουν σε ταξίδι με τον Προφήτη, και όταν ξεμέρωσε μου είπε, θέλεις να μάθεις τα παντα γι’ όλα αυτά ; του ανταποκρίθηκα, ναι Προφήτα του Αλλάχ. Τότε έπιασε τη γλώσσα του με το χέρι του και μου είπε, «να ελέγχει αυτό). Τότε τον ρώτησε: Προφήτα θα λογοδοτήσουμε για αυτά που λέμε; Και αμέσως μου είπε «να σε χάσει η μητέρα σου «να πεθάνεις» (μια έκφραση που λέγεται όταν θέλει κανείς να εκφράσεις την αντίθεσή του σε κάτι) ω Μουάαδ! Και ποιο είναι αυτό που ευθύνεται για την κατάντια του ανθρώπου και την κατάληξή του στην κόλαση εκτός από την γλώσσα!

Ο λόγος είναι ευθύνη γι’ αυτό πρέπει ο άνθρωπος να φοβάται τον Αλλάχ και να ελέγχει τη γλώσσα του και να σκέφται πριν μιλάει. Μια λέξη μπορεί να σώζει μπορεί επίσης να οδηγήσει στην απόλυτη καταστροφή. Λέει ο Προφήτης, «ο δούλος του Αλλάχ μιλάει με έναν τρόπο που τον κάνει να κερδίσει την αγάπη του Αλλάχ και την ευλογία του. Μπορεί επίσης να μιλάει με έναν τρόπο που προκαλεί τον θυμό του Αλλάχ, χωρίς να το καταλάβει δηλαδή χωρίς να δώσει ιδιαίτερη σημασία σ’ αυτά που λέει, πράγμα που ευθύνεται για την κατάληξη του στην κόλαση».

Ο λόγος επιβάλλει στον άνθρωπο μεγάλη ευθύνη ηθική και θρησκευτική, διότι ο λόγος μπορεί να ενώνει την Ομμάχ και να την δυναμώνει. Μπορεί επίσης να μετατρέπει τον εχθρό σε φίλο, το μίσος σε αγάπη και εμποδίδει τις πράξεις του κακού, λέει ο Αλλάχ «να αντιμετωπίζεις με καλό τρόπο τις υποθέσεις. Και να συμπεριφέρεσαι στο εχθρό σου να να είναι ο καλύτερός σου φίλος», (Φουσίλατ 34). Ο καλός λόγος καθαρίζει τις ψυχές, τερματίζει τις στεναχώριες και τον θυμό, γεμίζει τις ψυχές με ικανοποίηση και γαλήνη.

Η υπευθυνότητα του λόγου απαιτεί από τον άνθρωπο να μην λέει τίποτα παρά μόνο αλήθειες. Να μην ψεύδεται, να μην μιλάει χωρίς να έχει γνώση. Λέει ο Αλλάχ, «να μήν ψεύδεστε λέγοντας «αυτό είναι χαλάλ (επιτρεπτό) και αυτό είναι χαράμ (απαγορευμένο), λέγοντας ψευτιές για τον Αλλά. Αυτοί που λέει ψέματα για τον Αλλάχ δεν πετυχαίνουν και είναι παραπλανώμενοι», (αλ-Νάχλ 116).

Η υπευθυνότητα του λόγου απαιτεί επίσης από τον άνθρωπο την πιστή συμβολή, διότι η συμβολή που δίνεται στον άλλον δίνεται με βάση της θρησκείας. Η υπευθυνότητα του λόγου απαιτεί επίσης την τίμια συμβολή όταν χρειάζεται διότι αυτό είναι από τα βασικά στοιχεία της θρησκείας. Ο Ταμίμ αλ-Ντάρι, την ευλογία του Αλλάχ να έχει, αναφέρει ότι ο Προφήτης είπε «η συμβουλή είναι από τη θρησκεία είναι η ίδια η θρησκεία. Τότε ρώτησαν (οι σύντροφοι του Προφήτη), σε ποιον δίνεται; Τότε απάντησε ο Προφήτης: για τον Αλλάχ, την Βίβλο του, τους Αποστόλους του, για τους αρχηγούς των μουσουλμάνων και τους απλούς μουσουλμάνους». Λέει επίσης ο Προφήτης, «ο σύμβουλος είναι έμπιστος άνθρωπος», (Αμπου Νταοούντ).

Ο λόγος είναι πολύ σημαντικός διότι μπορεί να είναι αιτία σταθερότητας και ανάπτυξης όταν είναι εποικοδομητικός, μπορεί από την άλλη πλευρά να είναι αιτία καταστροφής όταν προβοκατόρικος. Για τον λόγο αυτό η κάθε λέξη που βγαίνει εξ στόματος του ανθρώπου κατέχει μεγάλη σημασία και αυτό διότι μια λέξη μπορεί να προσδιορίζει τις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.

Σημειωτέον είναι ότι ο καλός λόγος και η καλή κουβέντα μπορεί να είναι αιτία που θα οδηγήθεί ο άνθρωπος στον παράδεισο. Ο Προφήτης σχολιάζει την πρίπτωση των δυο γυναικών, όπου η πρώτη προσεύχεται και δίνει ελεημοσύνη παρ΄όλ΄αυτά όμως θα καταλήξει στην κόλαση διότι κακολογεί τους γειτόνες της. Ενώ η δεύτερη που δεν κάνει τόσο μπαίνει στον παράδεισο διότι δεν βλάπτει κανέναν.

Ο καλός λόγος μπορεί να σκλαβώνει την καρδιά του συνομιλητή, τονίζει ο Αλλάχ στο Ιερό Κοράνι διατάζοντας τον Μωϊσή, «πηγαίντε στον Φαραώ ο οποίος έχει γίνει πια τύραννος. Να του λέτε κολακευτικά λόγια διότι αυτό μπορεί να τον κάνει να θυμηθεί ή και να φοβηθεί (τον Αλλάχ)., (Τάχα 43 – 44). Στο θέμα αυτό δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον προφορικό και τον γραπτό λόγο διότι και οι δυο έχουν την ίδια ισχή και δύναμη. Η λέξη αντανακλά τον άνθρωπο που την γράφει ή που την φωνάζει. Όμως αυτό που γράφεται παραμένει καθώς τονίζει ο αλ-Τζάχιδ. Γι’ αυτό η διάδοση των ψεύτικων νέων και η αλλοίωση της αλήθειας και η προσβολή της τιμής των ανθρώπων θεωρείται προδοσία του λόγου. Αυτό υποχρεώνει τον άνθρωπο να σκέφτεται πριν μιλήσει και να συλλογίζεται τα λεγόμενά του. Στο σημείο αυτό κρίνεται σκόπιμος να αναφέρουμε τους εξής στίχους,

Ο κάθε συγγραφέας σίγουρα θα πεθάνει

                                                            Και θα φυλάξει ο καιρός αυτό που έγραψε το χέρι του

Γι’ αυτό να μην γράφει το χέρι σου τίποτα

                                                                        Που να μην ευχαριστεί να δούν τα μάταια σου

Πρέπει ο κάθε άνθρωπος να αναλαμβάβνει τις ευθύνεις του και να γνωρίζει ότι η κάθε λέξη που λέει λογαριάζεται. Και να λέει αυτό που ενώνει και όχι αυτό που χωρίζει τους ανθρώπους.

Τα πλεονεκτήματα των συντρόφων του Προφήτη καικάποια
παραδείγματα από τον βίο τους

awkaf-

Ο Αλλάχ διάλεξε στον Προφήτη Του συντρόφους αγαθούς και τίμους που τον πίστευαν και τον υποστήριζαν. Τους δίδασκε ο Προφήτης και άντλουσαν από την καθαρή του πηγή που ξεχείλιζε από δύναμη και πίστη. Γι’ αυτό ήταν οι πιο πιστοί, οι πιο μορφωμένοι, είχαν επίσης μεγάλη ικανότητα κατανόησης και πάντα έκαναν το καλό. Αυτοί οι σύντροφοι σήκωναν ψηλά τη σημαία της θρησκείας υπηρετώντας  μόνο τον Αλλάχ. Αυτοί κέρδισαν την ευλογία και του Αλλάχ. Βλέπουμε πώς ο Αλλάχ τους επαινεί στο Ιερό Κοράνι λέγοντας, «οι πρώτοι πιστοί από τους Μετανάστες «αλ-Μουχατζερίν» και οι υποστηριχτές «αλ-Ανσάρ» που τους ακολούθησαν πιστά, όλους αυτούς τους ευλογεί ο Αλλάχ. Και αυτοί παραμένουν ικανοποιημένοι από τον Αλλάχ. Αυτοί θα έχουν επίσης παραδείσους με ποτάμια όπου εκεί θα έχουν αίωνια ζωή. Αυτό καθαυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος», (αλ-Ταούμπα 100). Εκείνο ήταν οι σύντροφοι του Προφήτη που τους του επίλεξε ο Αλλάχ.

Εκείνη η γενιά ήταν η πρώτη που κατέφερε να αλλάξει το πρόσωπο της ζωής, κουβαλούσαν και το το προφητείο λυχνάρι για να φωτίσουν το δρόμο μπροστά σ’ όλη την ανθρωπότητα. Γι’ αυτό όλες οι προσπάθειες που κάνουμε για να γίνουμε όπως αυτοί είναι μάταιες. Λέει ο Προφήτης επαινώντας τους συντρόφους του «μα τον Αλλάχ, που κρατά την ψυχή μου, αν ο καθένας από σας ξοδεύει όπως το βουνό του Ούχουντ σε χρυσάφι, δεν θα φτάσει σ’ αυτό που έκαναν ούτε στο μισό του» (αλ-Σαϊχάν». Όλο αυτό επειδή οι σύντροφοι του Προφήτη κόπιαζαν πολύ για να διαδώσουν την θρησκεία του Αλλάχ προσφέροντας ακόμη και τις ψυχές και τις περιουσίες τους προς την χάρη του Αλλάχ και του Προφήτη Του. Λέει ο Αλλάχ, «ο Αλλάχ εξαγάρασε από τους πιστούς τις ψυχές και τις περιουσίες τους με τον παράδεισο όταν αυτοί μάχονται για τον Αλλάχ, σκοτώνουν και σκοτώνονται. Ο Αλλάχ τηρεί τις υποσχέσεις Του, όπως αναφέρεται άλλωστε την Τορά, στο Ευαγγέλιο. Κανείς δεν τηρεί τις υποσχέσεις όπως ο Αλλάχ. Να χαίσεστε την εξαγορά σας διότι αυτό είναι μεγάλο κέρδος», (αλ-Ταουμπά 111).

Όπως γνωρίζουμε το δικαίωμα του Προφήτη πάνω μας δηλαδή να διαβάζουμε την ιστορία του βίου του και να τον ακολουθούμε, επίσης να τηρούμε την Σαρ’αα του, χρειάζεται να γνωρίζουμε τα καμώματα των συντρόφων του και την ιστορία τους γιατί αυτό θα μας βοηθήσει να μιμηθούμε το έργο τους σ’ όλους τους τομείς. Αυτοί ήταν οι άνθρωποι που τους επίλεξε ο Αλλάχ για τον Προφήτη Του και για να διαδώσουν την θρησκεία Του.

Ο Αλλάχ αναφέρει κάποια χαρακτηριστικά τους στο Ιερό Κοράνι για να δείξει την υψηλή θέση που κατέχουν, «ο Μουχάμαντ ο Προφήτης του Αλλάχ και οι οπαδοί του έχουν σκληρή στάση απέναντι στους άπιστους ενώ μεταξύ τους πάντα υπάρχει το έλεος. Τους βλέπει κανείς πάντοτε να τηρούν τις προσευχές τους ζητώντας από τον Αλλάχ την ευλογία και τις χαρές. Στα μέτωπά τους έχουν σημάδια από τις πολλές προσευχές, αυτά είναι τα χαρακτηριστικά τους στην Τορά. Ενώ στο Ευαγγέλιο παρουσιάζονται σαν καλλιέργειες που που δίνουν τους άφθονους καρπούς τους, πράγμα που ικανοποιεί τους καλλιεργητές.  Όλο αυτό προκαλεί την λύπη και τη στεναχώρια των απίστων. Ο Αλλάχ υπόσχεται στους πιστούς από αυτούς που πράττουν πάντα το καλό έργο συγχώρηση και μεγάλη ανταμοιβή», (αλ-Φάτχ, 29). Παρατηρούμε πώς ο Αλλάχ χαρακτηρίζει τη στάση τους απέναντι στους άπιστους ως σκληρή, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ήταν άδικοι μαζί τους. Τους ευλόγησε ο Αλλάχ, όπως αναφέρει το Κοράνι, «ο Αλλάχ είναι ικανοποιημένος από τους πιστούς που σου δίνουν την υπ΄σχεσή του κάτω από το δέντρο. Ο Αλλάχ γνωρίζει τι κρύβουν οι καρδιές τους γι’ αυτό τους χάρισε μεγάλη ψυχραιμία και τους έταξε σύντομη θριαμβευτική κατάκτηση», (αλ-Φάτχ 18).

Τα λεγόμενα του Προφήτη «τα Χαντίθ» τονίζουν την ιδιαίτερη θέση που κατέχουν οι σύντροφοί του. Πολλές φορές μάλιστα, εντοπίζουμε αρκετά επαινητικά λόγια εκ μέρους του για τους συντρόφους του. Χαρακτηριστικό είναι αυτό που αναφέρει ο Αμπντουλλάχ ιμπν Μασούντ, την ευλογία του Αλλάχ να έχει, ο οποιος αναφέρει ότι ο Προφήτης λέει, «η καλύτερη γενιά είναι η δική μου μετά αυτή που ακολουθεί και εκείνη που θα ρθει μετά». Ο κύριος λόγος βάση του οποίου η γενιά του ήταν η καλύτερη είναι ότι πιστοί από αυτή την γειά τον πίστευαν και τον υποστήριζαν και αντέχαν τα παθήματα προς την χάρη του Αλλάχ.

Σημειωτέον είναι επίσης αυτό που αναφέρει ο Αμπντουλλάχ ιμπν Μασούντ, ο οποίος είπε «ο Αλλάχ κοίταξε μέσα στις καρδιές των ανθρώπων και επίλεξε την καρδιά του Μουχάμαντ ως την καλύτερη και αγνή καρδιά γι’ αυτό τον επίλεξε για την αποστολή Του. Ύστερα κοίταξε πάλι στις των ανθρώπων και βρήκε, μετά από εκείνη του Μουχάμαντ, τις καρδιές των συντρόφων του και του έκανε συμβούλους του. Μάχονταν για την θρησκεία του Αλλάχ. Εντούτοις, αυτό που θεωρούν οι Μουσουλμάνοι καλό, τότε θα είναι καλό και για τον Αλλάχ, και αυτό που θεωρούν κακό τότε κακό θα είναι και για τον Αλλάχ».

Οι σύντροφοι του Προφήτη ήταν και είναι σαν μια ασπίδα, είναι η ασφέλεια της Ομμάχ. Λέει ο Προφήτης , «τα αστέρια είναι η ασφέλεια του ουρανού και αν ξαφανιστούν τότε συμβεί στον ουρανό αυτό που της είχε υποσχεθεί. Και εγώ είμαι η ασφάλεια για τους συντρόφους μου και αν φύγω εγώ, τότε θα συμβεί σ’ αυτούς αυτό που τους είχε γραφτεί. Επίσης οι σύντροφοί μου είναι η ασφέλεια της Ομμάχ μου και όταν αυτοί φύγουν τότε θα συμβεί στην Όμμαχ αυτό που σης είχε υποσχεθεί», . (Μούσλιμ). Οι παρουσία των συντρόφων του Προφήτη φύλαγε την Όμμαχ από τις περιπλανήσεις.

Βλέπουμε επίσης ότι ο Αλλάχ μαρτυρεί και επιβεβαιώνει την γενναιοδωρία τους και τον κόπο τους στον δρόμο Του. Λέει ο Αλλάχ, «Όμως ο Προφήτης και οι πιστοί μάχονταν με τις ψυχές τους και τις περιουσίες τους, αυτοί θα έχουν τις χαρές και εν τέλει αυτοί θα είναι οι επιτυχημένοι. Ο Αλλάχ τους προετοίμασε παραδείσους με ποτάμια όπου θα ζήσουν αιώνια. Αυτό θα είναι το απόλυτο μεγάλο κέρδος», (αλ-Ταούμπα 88-89). Μεταξύ των συντρόφων του Προφήτη υπήρχε ένας ανταγωνισμός στο ποιος θα έχει την πρωτιά να κάνει καλή πράξη. Τέτοια πράξη έγινε από τους δυο μεγάλους ευεργέτες και συντρόφους του Προφήτη, τον Αμπού Μπάκρ και τον Ομάρ. Οι δυο αυτοί ανταγωνίστηκαν μια μέρα για το ποιος θα κάνει την μεγαλύτερη ελεημοσύνη, εν τέλει κέρδισε ο Αμπού Μπάκρ. Ο οποιος όταν τον ρώτησε ο Προφήτης τι άφησε στην οικογένειά σου; Του απάντησε με απόλυτη σιγουριά, τους άφησα τον Αλλάχ και τον Προφήτη του». (αλ-Τερμεδί). Ένα ακόμα παράδειγμα της καλής και πιστής γυναίκας είναι η Νασίμπα μπεντ Κά’μπ αλ-Ανσαρια. Ο Προφήτης μίλησε για την γυναίκα αυτή λέγοντας «την ημέρα του Ούχουντ «της μάχης του Ούχουντ» δεν υπήρχε ούτε μια φορά που να κοιτούσα δεξιά και αριστερά χωρίς να έβλεπα την Ουμ Αμμάρ να μάχεται για να με υπηρασπιστεί. Μέχρι που ήρθε κάποιος που ήθελε να φονε’υσει τον Προφήτη όμως όσο προσπαθούσε έβρισκε την Ουμ Αμμάρ μπροστά του. Άρχισε να την χτυπήσει στον ‘ωμο της μέχρι που της έσπασε το κούκαλο από τα δυνατά χτυπήματα του ξίφους. Τότε της είπε ο Προφήτης «πόσο αντέχει Ουμ Αμμάρ!», και αυτή απάντησε μα αντέχω και αντέχω και αντέχω. Μετά της είπε να του ζητήσει ό,τι θέλει, και αυτή ζήτησε να τον συντροφεύσει στον παράδεισο. Και της απάντησε όχι μόνη σου Ουμ Αμμάρ αλλά θα έχεις και την οικογένειά σου.

Αυτοί ήταν οι σύντροφοι του Προφήτη που θα πρέπι να τους μαθαίνουμε στα παιδιά μας και πρέπει να τους μαθαίνουμε πώς να τους μιμηθούν.

Η αγάπη και ο σεβασμός είναι δυο υποχρεωτικά στοιχεία που πρέπει να τα έχει ο κάθε Μουσουλμάνος για τους συντρόφους του Προφήτη. Λέει ο Προφήτης αναφερόμενος στους στους Ανσάρ, «μόνος ένας πιστός τους αγαπάει, ενώ ο διπρόσωπος τους μισεί. Όποιος τους αγαπάει τον αγαπάει και ο Αλλάχ και όποιος τους μισεί τον μισεί και ο Αλλάχ». Η Σαρ’αα απαγορεύει την κάθε είδους προσβολή των συντρόφων του Προφήτη, διότι αυτός που τους επίλεξε για την συντροφιά του Προφήτη είναι ο Αλλάχ.

Άξιον αναφοράς είναι το γεγονός ότι οι σύντροφοι του Προφήτη κατείχαν το καλό ήθος και είχαν μεγάλη γενναιοδωρία επίσης έδωσαν το καλύτερο παράδειγμα στην επιστήμη και το έργο. Έκαναν μεγάλες θυσίες για την θρησκεία του Αλλάχ, λέει ο Αλλάχ «για τους φτωχούς αυτούς μεταμάστες «Μουχατζερέν», που τους έχουν εκβάλλει βίαιως από τις κατοικίες τους και τις περιουσίες τους, αναζητώντας τις χαρές από τον Αλλάχ και την συγχώρησή Του. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Σουχάιμπ αλ-Ρούμι ο οποίος απεφάσισε να δώσει όλη του την περιουσία στους απίστους για να τον αφήσουν να ταξιδέψει εν τέλει έγινε αυτό. Ο Προφήτης ενθουσιάστηκε από την πράξη του και φώναξε «κέρδισε ο Σουχάιμπ κέρδισε ο Σουχάιμπ».

Δεν ήταν μόνο οι άντρες αλλά και οι γυναίκες που θυσίαζαν για την διάδωση της ισλαμικής θρησκείας, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Χαντέζτα μεντ Χουάιλεντ η οποία υποστήριζε τον σύζυγό της τον Προφήτη. Σημειωτέον είναι αυτό που έκανε όταν του ρθει η έπνευση για πρώτη φορά. Ήταν η πρώτη γυναίκα που τον πίστεψε.

Προς ισόρροπη και σταθερη οικογενειακή σχέση

awkaf-

Το Ισλάμ δίνει μεγάλο ενδιαφέρον στην οικογένεια διότι είναι η πρώτη και η πιο σημαντική πέτρα στο κοινωνικό οικοδόμημα. Γι’ αυτό όσο ακέραια και σταθερή η οικογένη τόσο θα είναι και η κοινωνία και αντίθετα.το Ισλάμ επιβάλλει κανόνες και κριτήρια που οργανώνει και ελέγχει την οικογένεια και που εξασφαλίζουν την σταθερότητά της. Αυτό το γεγονός θα διαφυλάξει το άτομο αλλά και ολόκληρη την κοινωνία.

Το Ισλάμ ενδιαφέρεται για την οικογένεια πριν αρχίζει, βάζοντας δηλαδή τα απαραίτητα κριτήρια που εξασφαλίζουν την αρμονία ανάμεσα στα μέλη της. Αυτό καθαυτό το γεγονός περιορίζει τα αίτα της καταστροφής της. Γι’ αυτό παρατηρεί κανείς πώς η ισλαμική θρησκεία υποχρεώνει τον πιστό να δημιουργήσει μια οικογένεια με όρους και κριτήρια που να ταυτίζονται με την ανθρώπινη υπερηφάνεια και αυτό γίνεται μέσο γάμου. Λέει ο Αλλάχ, «έχουμε δημιουργήσει ζεύγος από το κάθε είδος», (αλ-Δαριάτ 49).

Το Ισλάμ ωθεί τους οπαδούς να νυμφεύονται και να δημιουργούν οικογένειες διότι αυτό θα διαφυλάσσει την τιμή και την αγνότητα από την ακολασία και την ανηθικότητα. Επίσης ο γάμος θα βοηθήσει πολύ σημαντικά στην σύσφιξη σχέσεων ανάμεσα στους ανθρώπους της κοινωνίας. Λέει ο Αλλάχ στο Κοράνι, «να παντρεύεστε τους άγαμους και τους καλούς και τις καλές ακόμα και αν είναι φτωχοί ο Αλλάχ θα τους δώσει από τις χαρές. Ο Αλλάχ έχει και γνωρίζει τα πάντα. Αυτοί όμως που δεν κατέχουν περιουσίες να φυλάξουν την αγνότητά τους μέχρι που να τους εμπλουτίσει ο Αλλάχ», (αλ-Νούρ 32).θεωρούμε επίσης αναγαίο να αναφέρουμε αυτό που είπε ο Προφήτη, «Ω νέοι όποιος δύναται από σας και έχει τα μέσα καλύτερα να παντρευτεί, διότι αυτό θα σας φυλάξει στο να κοιτάει κανείς από σας παρ’ έξω. Και όποιος δεν μπορεί τότε καλύτερα να νηστεύσει».

Το Ισλάμ απαγορεύει τον κάθε είδους μοναχισμό. Ανυτό το αποδεικνύει η στάση του Προφήτη από τον Οθμάν ιμπν Μαδούν όταν του απαγόρευσε τον μοναχισμό. Σχολίασε μάλιστα ο Σάντ ιμπν Αμπι Ουκκάς λέγοντας αν του τον επίτρεπε ο Προφήτης τότε θα είχαμε όλοι ευνουχιστεί», (αλ-Μπουχάρι). Το Ισλάμ απαγορεύει τις υπερβολές σ’ όλα τα πράγματα. Είναι μια θρησκεία που έχει ως βασικό στοιχείο «το πάν μέτρον άριστον». Αυτό το επιβεβαιώνει η στάση του Προφήτη από τα τρία άτομα που ήθελαν να μάθουν για τον τρόπο με τον οποίο λατρεύει τον Αλλάχ. Φαίνεται όμως ότι δεν τους ήταν αρκετό αυτό που άκουσαν γι’ αυτό είπαν «και πού είμαστε από αυτό που είναι ο Προφήτης! Ο Αλλάχ του συγχώρησε όλες του τις αμαρτίες». Ύστερα είπε ένας από αυτούς: εγώ θα προσεύχομαι όλη την νύχτα και ποτέ δεν θα κοιμάμαι. Και δεύτερος είπε: εγώ θα νηστεύω όλο τον χρόνο. Και ο τρίτος είπε: εγώ δεν θα αγγίζω ποτέ καμία γυναίκα. Όταν έμαθε ο Προφήτης αυτό που απεφάσισαν τους κάλεσε και τους ρώτησε: εσείς είπατε αυτά τα λόγια; Και τους είπε «εγώ φοβούμαι τον Αλλάχ πιο πολύ από όλους σας και παρ’ όλ’ αυτά όμως νηστεύω και τρώω, προσεύχομαι και κοιμάμαι επίσης νυμφεύομαι. Όποιος δεν του αρέσει η Σούνα μου, τότε δεν είναι από τους πιστούς», (αλ-Μπουχάρι).

Γνωρίζοντας τη σημαντική θέση της οικογένειας και την ανάγκη για γαλήνη και σταθερότητα που απαιτούν η Σαρ’αα αλλά και οι συνθήκες της ζωής, το Ισλάμ υποχρεώνει τον πιστό να κάνει το εξής:

  • Η καλή επιλογή του συντρόφου. Ο Προφήτης συμβουλεύει τους πιστούς να είναι πάντα προσεχτική όταν πρόκειται για γάμο και να επιλέξουν την μελλοντική μητέρα των παιδιών του και ότι πρέπει να ξέρει ότι την γυναίκα που θα επιλέξει θα της εμπιστευτεί την τιμή του και την περιουσία του. Τονίζει ο Προφήτης ότι, «η ζωή περίχει απολαύσεις και η καλύτερη απόλαυση στη ζωή είναι η καλή και αγαθή σύζυγος».
  • Η επιλογή πρέπει να γίνει με θρησκευτικά κριτήρια. Στο σημείο αυτό τονίζει ο Προφήτης ότι, «η γυναίκα παντρεύεται με βάση τεσσάρων στοιχείων, την περιουσία που έχει, την ευγενική της καταγωγή, το κάλλος της και την θρησκευτική της πίση. Να νυμφευθείς αυτήν που έχει θρησκευτική πίση», (αλ-Μπουχάρι).

Ο Προφήτης συμβουλεύει τους συντρόφους του και όλους τους πιστούς να επιλέγουν την σύζυγό τους με βάση θρησκευτικών κριτηρίων, λέει μάλιστα, «αν σας έχεται κάποιος που γνωρίζεται το καλό του ήθος και εμπιστεύετε την θρησκευτική του πίστη τότε να τον παντρέψετε και αν δεν το κάνεται αυτό τότε θα επικρατήσε στη γη η ανηθικότητα», (αλ-Τερμιδί).

  • Ένα ακόμα στοιχείο της σταθερότητας της οικογενείας είναι να φροντίζει ο κάθενας το αυτονόητο και να γνωρίζει τα δικαιώματά του και τα καθήκοντά του. Το Ισλάμ ορίζει τα δικαιώματα των συζύγων, γυναικών και ανδρών, αναφέρει ο Αλλάχ στο Κοράνι, «οι σύζυγοι έχουν και αυτές τα ανάλογα δικαιώματα με τη διαφορά ότι οι άντρες έχουν το ανώτερο χέρι», (αλ-Μπάκαρα 128). Σκόπιμο είναι να αναφερθεί το γεγονός ότι δεν δικαιούται κανείς από την οικογένεια να ζητήσει τα δικαιώματά του πριν τηρεί ο ίδιος τα καθήκοντά του.

Μέσα στην οικογένεια ο καθένας έχει κάποια καθήκοντα, πρέπει δηλαδή ο καθένας να συμετάσχει ενεργητικά στις υποχρεώσεις της οικογένειας, αυτό το τονίζει ο ίδιος ο Προφήτης λέγοντας, «ο καθένας από σας είναι υπεύθυνος και θα λογοδοτείται για την εύθυνη που έχει», (αλ-Μπουχάρι).  Επίσης ρωτήθηκε ο Προφήτης, την ειρήνη του Αλλάχ  να έχει, για το ποια είναι τα δικαιώματά της συζύγου, τότε ανταποκρίθηκε, «να την ταΐζει από αυτό που ταΐζεσαι, να την ντύνεις, να μην την δέρνεις, να μην την προσβάλλεις, να μην την παρατάς εγκαταλείπωντας το σπίτι», (Σούναν Αμπι Ντοούντ).

Η Ασμάα μπιντ αλ-Ανσαρία είπε, απευθυνόμενη στον Προφήτη, «εμείς είμαστε οι γυναίκες σας και είμαστε εγκλωβισμένες και περιορισμένες στα σπίτια σας (των ανδρών), μας χρησιμοποιείτε για να ικανοποιείτε τις ερωτικές σας πεποιθήσεις, κουβαλάμε και τα παιδιά σας. Ενώ εσείς άντρες έχετε την ανώτερη θέση λόγω της προσευχής της Πρασκευής, των προσευχών σε ομάδα (Τζαμάα), της επίσκεψη των ασθενών, της παρουσίας σας στις κηδείες, του προσκινήματος στην Μέκκα, και το καλύτερο ανάμεσα σ’ όλα αυτά είναι το Τζεχάντ. Όταν φεύγει ο άντρας από σας για να πάει στην Μέκκα ή στο Τζεχάντ, έχεις διατηρούμε τις περιουσίες σας, σας υφαίνουμε και το ντύσιμό σας, σας μεγαλώνουμε και τα παιδιά σας. Τι αμοιβή θα μπορέσουμε να έχουμε μαζί σας Προφήτα του Αλλάχ; Τοίταξε ο Προφήτης τους συντρόφους του και τους είπε: έχετε ακούσει ποτέ σας καμία γυναίκα που να μιλάει έτσι για τις υποθέσεις της θρησκείας της; Του απάντησαν: δεν θεωρήσαμε ότι μπορεί να υπάρξει ποτέ μια γυναίκα που να φτάσει σ’ αυτό το επίπεδο. Γύρισε το πρόσωπό του προς αυτήν λέγοντάς της: να φύγεις γυναίκα και να πεις στις άλλες γυναίκες ότι όποιο από σας ικανοποιεί τις ερωτικές επιθυμίες του συζύγου της και η υπακουή στον σύζυγο ισοδυναμεί όλα αυτά που αφέφερες για τους άντρες», τότε έφυγε η γυναίκα χαρούμενη», (Σούμπ αλ-Ιμάν).

  • Από τα στοιχεία που βοηθούν στη σταθερότητα της οικογένειας είναι επίσης το έλεος το οποίο αποτελεί ένα από τα σημαντικά στηρίγματα του ευτυχυσμένου σπιτιού. Το έλεος είναι ένας χαρακτήρας που θα πρέπει να υπάρχει και στους δυο συζύγους. Αναφέρει ο Αλλάχ στο Κοράνι, «από τα θαύματά του επίσης είναι το γεγονός ότι σας δημιούργησε ζεύγη για να μένετε μαζί και έβαλε μεταξύ σας έλεος. Αυτό είναι θαύμα για όποιους συλλογίζονται», (αλ-Ρούμ 21).
  • Από τα βασικά στοιχεία επίσης της σταθερότητας της οικογένειας είναι η καλή συμβίωση όπως τονίζει άλλωστε το Κοράνι, «να συμβιώσετε καλά μαζί διότι μπορεί να τις μισείτε όμως να γνωρίζετε ότι ενδέχεται να μισείτε κάτι που ο Αλλάχ τοποθέτησε μέσα του πολλά αγαθά», (αλ-Νισάα 19). Η καλή συμβίωση απαιτεί τον καλό λόγο, την καλή πράξη, την συγχώρηση, τη συνεργασία, τον αλληλοσεβασμό κ. α. Ο Προφήτης έδωσε το καλύτερο παράδειγμα στο θέμα αυτό πάντα ήταν στην εξυπηρέτηση της οικογένειάς του. Σημειωτέον είναι αυτό που είπε ο Αμπντουλλάχ ιμπν Αμπάς, «εμένα μου αρέσει να στολίζουμε για την σύζυγό μου όπως στολίζεται εκείνη σ’ μένα επειδή ο Αλλάχ λέει, «τα δικαιώματά τους και τα καθήκοντά τους είναι ίσα», (αλ-Μπάκαρα 228).
  • Επίσης πρέπει να ανταλλάζουν τις απόψεις για θέματα που αφορούν στην οικογέλειά τους ακόμα και στα μικρά θέματα.
  • Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο της σταθερότητας της οικογένειας είναι να αναλάβει ο άντρας του σπιτιού τα έξοδά της, άλλωστε αυτό είναι στοιχείο ανωτερότητας του άντρα, χωρίς υπερβολές ούτε να φορτώνεται ο άντρας με έξοδα που εξπαιρνούν τις οικονομικές του αντοχές.
  • Επίσης η δικαιοσύνη διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη σταθερότητα της οικογένειας. Πρέπει δηλαδή και οι δυο γονείς να συμπεριφέρονται με δίκαιο και ίδιο τρόπο σ’ όλα τα παιδιά τους χωρίς καμία διάκριση. Αυτό θα φυλάξει την ενότητα της οικογένειας και την αγάπη μεταξύ των μελών της. Λέει ο Προφήτης, «να φοβόσαστε τον Αλλάχ και να είστε δίκαιοι με τα παιδιά σας», (Μούσλιμ).

Η οικογένεια είναι το πρώτο σχολείο για το παιδί όπου μαθαίνει το σεβασμό, την αγάπη για τους άλλους, την αλληλεγγύη. Μαθαίνει επίσης να διακρίνει το δίκαιο από το άδικο και την ελευθερία έκφραση χωρίς προσβολές. Η οικογένεια διαδραματίζει γενικά σημαντικό στοιχείο σταθερότητας όλης της κοινωνίας.

Τα χαρακτηριστικά των πιστών

awkaf-

Ο Αλλάχ έχει μεγόλο έλεος για τους δούλους Του γι’ αυτό τους έστειλε Αποστόλους που να τους καθοδηγήσουν στο σωστό δρόμο και για να μην έχει κανείς καμία δικαιολογία ότι δηλαδή δεν γνώριζε, λέει ο Αλλάχ «Απόστολοι αναγγέλλουν τα καλά νέα και που προειδοποιούν επίσης για να μην έχουν οι άνθρωποι καμία δικαιολογία απέναντι στον Αλλάχ αφού τους έστειλε Αποστόλους», (αλ-Νεσάα, 165).

Η πίστη στον Αλλάχ είναι το πιο υψηλό και σημαντικό στοιχείο που έφεραν οι Προφήτες (την ειρήνη του Αλλάχ να έχουν). Αυτή η πίστη στον Αλλάχ σημαίνει η σταθεροποίηση του δόγματος στην καρδιά, δηλαδή να πιστεύει στον Αλλάχ, σους Άγγελους, στις Βίβλους, στους Προφήτες, στην Ημέρα της Κρίσεως και στην μοίρα είτε αυτή η μέρα καλή είτε κακή. Και πρέπει ο κάθε πιστός να τηρεί όλες τις θρησκευτικές υποχρεώσεις που ορίζει ο θεϊκός νόμος, και όλες τις προσταγές και τις απαγορεύσες που ανέφερε ο Προφήτης την ειρήνη του Αλλάχ να έχει.

Το να γνωρίζει κανείς τον Αλλάχ είναι η αχρή της πίστης, λέει ο Αλλάχ, «να γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει άλλος θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ και να ζητήσεις συγχώρηση για τις αμαρτίες σου επίσης για τις αμαρτίες των άλλων πιστών. Ο Αλλάχ γνωρίζει το πού θα καταλήξετε», (Μουχάμαντ, 19).

Η πίστη στον Αλλάχ σχετίζεται επίσης με την καλή πράξη. Αυτά τα δυο στοιχεία δεν χωρίζονται, αναφέρονται με ταζί και στο Ιερό Κοράνι, «εκείνοι που πιστεύουν και πράττουν το καλό, θα μπούν στον Παράδεισο και εκεί θα έχουν αίωνια ζωή», (αλ-Μπάκαρα, 82). Λέει επίσης ο Αλλάχ, «εκείνοι που πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις, ο Θεός θα τους καθοδηγήσει χάρη στην πίστη τους. Θα έχουν επίσης τρεχόμενα ποτάμια και πλούσιους παραδείσους», (Ιουνίς, 9). Άξιον αναφορά είναι το γεγονός ότι η πίστη αυξάνεται με την υπακοή στον Αλλάχ και μειώνεται με την άρνηση της υπακοής. Γι’ αυτό υπάρχει διαφορά στην πληρότητα της πίστης από έναν άνθρωπο στον άλλον.

Βλέπουμε πώς ο Προφήτης ενδιαφερόταν πάντα να διδάξει στους πιστούς τις βασικές έννοιες της πίστης και του ισλαμικού δόγματος. Γι’ αυτό, καθώς αναφέρεται στο Χαντίθ, τους διδάξε τα βασικά στοιχεία βάση των οποιων γίνεται ο άνθρωπος πιστός. Αυτό φαιίνεται όταν του ήρθε μια μέρα ο αρχάγγελος Γαβριήλ, ενώ ο Προφήτης καθόταν με τους συντρόφους του, και άρχισε να τον ρωτήσει: ω Μουχάμαντ, πες μου τι είναι το Ισλάμ; Του αποκρίθηκε: το Ισλάμ είναι να μαρτυρήσει ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μόνο ο Αλλάχ και ο Μουχάμαντ είναι Προφήτης του, και να τηρείς τις προσευχές, την ελεημοσύνη. Επίσης να νυστεύει το Ραμαζάνι και να προσκινήσεις την Μέκκα, αφού φυσικά μπορείς. Το αποκρίθηκε έχεις δίκιο. Τον ρώτησε τι σημαίνει η πίστη; Του απάντησε: να πιστεύει στον Αλλάχ, στους Αγγέλους του, στις Βίβλους, στους Προφήτες του και στην μοίρα. Τότε του είπε: έχεις δίκιο. Και μετά τον ρώτησε ποιο είναι το Ιχσάν «η υπέρτατη πίστη»; Του απάντησε: το Ιχσάν είναι να λατρεύει τον Αλλάχ σαν να τον βλέπεις, διότι ναι μην εσύ δεν τον βλέπει όμως Αυτός σε βλέπει. Τέλος τον ρώτησε΅πότε είναι η ημέρα της κρίσεως; Και του αποκρίθηκε: γνωρίζω ό,τι γνωρίζεις και εσύ, δηλαδή δεν γνωρίζει πότε είναι». (Μούσλιμ). Ο Προφήτης δεν γνωρίζει πότε θα είναι η ημέρα της κρίσεως, όμως μας ανέφερε τα βασικά της σημάδια.

Οι πιστοί έχουν γνωστικά χαρακτηριστικά, ένα από αυτά είναι ο φόβος από τον Αλλάχ. Δηλαδή πρέπει να γεμίσει ο κάθε πιστός την καρδιά του με τον φόβο από τον Αλλάχ. Αυτό το γεγονός καθίσταται ένα βασικό στοιχείο που θα τον εμποδίσει από το να κάνει κακές πράξεις. Λέει ο Αλλάχ, «οι αληθινοί πιστοί είναι αυτοί που όταν αναφέρται ο Αλλάχ έχουν μεγάλο φόβο στις καρδιές του και όταν διαβάζεται το Κοράνι μπροστά τους γίνονται όλο και πιο πιστοί. Αυτοί βασίζονται πάνω στον Αλλάχ σ’ όλοες τους τις πράξεις», (αλ-Ανφάλ, 2-3).

Άλλο στοιχείο του πιστού είναι να λατρεύει τον Αλλάχ και μόνο, αυτό είναι το δικαίωμα του Αλλάχ στους ανθρώπους. Διότι ο Αλλάχ δημιούργησε όλα τα δημιουργήματα, τους ανθρώπους, τους αγγέλους, τα τζίνι, τα ζώα κ.ά. για να τον λατρεύουν, λέει ο Αλλάχ, «δημιούργησα τους ανθρώπους και τα τζίνι μόνο και μόνο για να μελατρεύουν». Άρα η αποστολή και η παρουσία των ανθρώνων στην γη έχει ως βασικό σκοπό την λατρεία του μοναδικού θεού. Αν τηρούν αυτό τότε η αμοιβή τους θα είναι ο παράδεισος, λέει ο Προφήτης, απευθυνόμενος στον σύντροφό του τον Μουάδ, «ω Μουάδ γνωρίζεις ποιο είναι το δικαίωμα του Αλλάχ στους ανθρώπους και ποιο είναι το δικαίωμα των ανθρώπων στον Αλλάχ; Ο Μοουάδ αποκρίθηκε ο Αλλάχ γνωρίζει και ο Προφήτης του επίσης. Τότε είπε ο Προφήτης το δικαίωμα του Αλλάχ στους ανθρώπους είναι να λατρεύουν τον Αλλάχ και να μην μοιράζουν αυτή την λατρεία με κανέναν άλλον. Και το δικαίωμα των αθρώπων στον Αλλάχ είναι να τους πηγαίνει στον παράδεισο.τότε είπε ο Μουάδ: να το πω αυτό στους ανθρώπους Προφήτα του Αλλάχ; Να το πω στους ανθρώπους αυτό; Του απάντησε: όχι για να μην τεμπελιάζουν. (Μούσλιμ).

Βασικό στοιχείο του πιστούς επίσης είναι να τηρεί τις προσευχές του. Γι’ αυτό λέει ο Αλλάχ, «θα πετύχουν οι πιστοί που τηρούν τις προσευχές τους με πληρότητα και φόβο». Η προσευχή είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της ισλαμικής θρησκείας, λέει ο Αλλάχ, «να τηρείτε τις προσευχές σας και να δίνεται ελεημόσυνη», (αλ-Μπάκαρα, 43).

Όμως πρέπει ο άνθρωπος να τηρεί τις προσευχές του καθώς πρέπει δηλαδή με φόβο από τον Αλλάχ και να επικεντρώνει την προσοχή του σ’ αυτές. Οι προσευχές βοηθούν τον πιστό να έχει καλό ήθος και ύφος, διότι οι προσευχές απαγορεύουν τις κακές πράξεις.

Χαρακτηριστό στοιχείο επίσης του πιστού είναι να ξοδεύει για χ’αρη του Αλλάχ δίνοντας στους φτωχούς και στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Ακόμα και αν αυτοί οι φτωχοί είναι συγγενείς του, αυτό ανταμείβεται από τον Αλλάχ. Αυτά τα χαρακτηριστικά στοιχεία προσδιορίζουν τον πιστό άνθρωπο. Και αν τα τηρεί κανείς αυτό θα είναι προς όφελος του ίδιου και της κοινωνίας του αλλά και προς όφελος της πατρίδας του.