Κήρυγμα της Παρασκευής

Το δικαίωμα του παιδιού

awkaf-

Εκτός από την μεγάλη εύνοια που μας έκανε ο Αλλάχ δηλαδή να τον λατρεύουμε υπάρχει μια ακόμα εύνοια η οποία είναι τα παιδιά. Αυτή η εύνοια εξασφαλίζει τη συνέχεια του ανθρώπινου γένους. Λέει ο Αλλάχ, «δόξα του Αλλάχ που με χάρισε στην γερατιά μου την Ισμαήλ και τον Ισάκ. Ο Αλλάχ ανταποκρίνεται σ’όποιον τον καλεί». Το Ισλάμ δίνει μεγάλο ενδιαφόρον στα παιδιά και στον τρόπο ανατροφή τους, διότι αυτό είναι προς το συμφέρον των γονεών αλλά και των ίδιων των παιδιών. Γι’αυτό βλέπουμε πώς το Ισλάμ δίνει μεγάλη σημασία στην επιλογή των συζύγων . Η καλή επιλογή των συζύγων έχει ως αποτέλεσμα την ευτυχία της οικογένειας γι’αυτό επίμενε ο Προφήτης να επιλέγει αυτός που θέλει να νυμφευθεί τηνθρησκευόμενη γυναίκα, χωρίς να δίνει σημασία στην ομορφιά ούτε στον πλούτο. Και επειδή το Ισλάμ δίνει μεγάλο ενδιαφέρον στα παιδιά τους ορίζει τους νόμους που εξασφαλίζει τα δικαιώματά τους ακόμα και πριν γεννηθούν. Παρατηρούμε πώς το Ισλάμ επιτρέπει στις έγκυους να μην νυστεύουν το Ραμαζάνι διότι αυτό μπορεί να υπηρεάζει αρνητικά τα βρέφη. Το Ισλάμ υποχρεώνει επίσης τους γονείς να επιλέγουν τα καλύτερα ονόματα στα παιδιά τους, λέει ο Προφήτης, «την ημέρα της κρίσεως θα καλέστε με τα ονόματά σας και τα ονόματα των γονεών σας για αυτό να επιλέγτε ωραία ονόματα», (Αμπο Νταούντ). Η απαγόρευση να επιλέγουν οι γονείς άσχημα ονόματα γίνεται για φύλαξη της ψυχολογία των παιδιών.

Πρέπει επίσης οι γονείς να εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή ζωή για τους, είναι υποχρεωμένος δηλαδή να τους εξασφαλίζει τροφή, ρουχισμό και κάπου να μένοουν με ασφάλεια. Ακόμα και αν οι γονείς χωρίζουν πρέπει να εξασφαλίζονται τα βασικά δικαιώματα των παιδιών. Και αν το παιδί είναι ακόμα μωρό και θηλάζεται πρέπει ο πατέρας του να εξασφαλίζει τα εξόδα της μητέρας του για να μπορέσει να αφοσιωθεί σ’αυτό. Ένα ακόμα στοιχείο για την καλή ανατροφή των παιδιών είναι η καλή συμεριφορά απέναντί τους, διότι η αυστρότητα έχει πάντα αρνητικά αποτελέσματα. Αυτός που αναλαμβάνει την ανατροφή ενός παιδιού είτε γονιός είτε δάσκαλος πρέπει να είναι επιεικής και να δείχνει την καλή του πλευρά. Η αυστρότητα δημιουργεί δειλία και φόβο στην καρδιά του παιδιού επίσης δημιουργεί ψυχολογική αναταραχή. Στο σημείο αυτό αναφέρουμε την εξής διατύπωση ενός σοφού ανθρώπου ο οποιος λέει, «να μην γίνεις σαν κλειδαριά για αυτούς επειδή αυτό θα τους κάνει να σε μισήσουν και θα επιθυμούν το θάνατό σου». Η επιείκεια δεν αντιτίθεται στην τιμωρία όταν χρειάζεται, όμως η τιμωρίαπρέπει να γίνει με σοφό τρόπο, διότι υπάρχουν κάποιες άτακτες συμπεριφορές που γίνονται αυθόρμητα από το παιδί και λόγω ηλικίας και ενέργειας. Τέτοιες συμπεριφορές δεν χρειάζονται τιμωρίες μπορεί όμως ο γονιός να μιλήσει με το παιδί του και να του δείξει το λάθος του.

Η καλή ανατροφή χρειάζεται επίσης αγάπη και δικαιοσύνη ανάμεσα στα παιδιά χωρίς να υπάρχει δηλαδή κανενός είδους διάκριση. Η δικαιοσύνη είναι ένα βασικό ισλαμικό στοιχείο, λέει ο Αλλάχ, «να μην σας κάνει το μίσος να αδικείτε, να είστε πάντα δίκαιοι διότι αυτό είναι ένδειξη φόβου από τον Αλλάχ». (αλ-Μααἐντα, 8).

Η ανατροφή του παιδιού πρέπει να γίνει σύμφωνα με τις θρησκευτικές αρχές, διότι αυτό θα το σώσει από την θεϊκή τιμωρία. Σημειωτέον είναι το γεγονός ότι πρέπει να γίνει συχνή αναφορά στον Αλλάχ και στις καλές πράξεις απένταντι στο παιδί. Χρειάζεται δηλαδή να μιμάται το παιδί το καλό παράδειγμα, λέει ο Προφήτης στο Αμπτουλλάχ ιμπν Αμπάς, «παιδί μου θα σου μάθουν μερικά πράγματα, να έχει μέσα σου παντα τον Αλλάχ για να σε φυλάξει, να έχει πάντα τον Αλλάχ μέσα σου αν το κάνεις αυτό θα είναι πάντα στην δίπλα σου. Αν θέλεις να ζητήσεις κάτι, ζήτα το από τον Αλλάχ, και αν έχει ανάγκη να στηριχτείς κάπου, τότε να στηριχτείς πάνω στον Αλλάχ. Δεν μπορεί όλη η Ούμμα να σου κάνει καλό εκτός αν το θέλει ο Αλλάχ, επίσης δεν μπορεί να σου κάνει κακό εκτός αν το θέλει ο Αλλάχ. Όλα είναι προκαθορισμένα και γραφτά». (αλ-Τερμεδί).

Η καθοδόγηση των παιδιών χρειάζεται να γίνει μεθοδικά και με καλό τρόπο. Ο Προφήτης ήταν το καλό μας παράδειγμα σ’αυτό, ο ισχυρισμός αυτός αποδεικνύεται με τα λεγόμενα του Όμας ιμπν αμπι Σάλαμα ο οποιος αναφέρει πώς τρώγοντας με τον Προφήτη απλώνε το χέρι του παντού, για αυτό ο Προφήτης του είπε με ήρεμο τρόπο, «παιδί μου πες: εν ονόματι του Αλλάχ, και να φάς με το δεξί σου και από αυτο που βρίσκεται μπροστά σου». (Μούσλιμ).

Χρειάζεται να τονισθεί το γεγονός ότι το παιδί υπηρεάζεται πολύ εύκολα από την συμεριφορά του πατέρα του. Αυτό μας αναγκάζει να πούμε ότι ο πατέρας πρέπει να είναι προσεχτικός όταν κάθεται με τα παιδιά του. Διότι οι κινήσεις του διατυπώνονται στη μνήμη των παιδιών του. Δεν μπορούμε όμως να παραλείψουμε τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει ο διδάσκων στο σχολείο. Διότι τα παιδιά μοιράζουν την ημέρα τους ανάμεσα στο σχολείο και το σπίτι.

Το χρέος μας απέναντι στο Ιερό Κοράνι

awkaf-

  Το Ιερό Κοράνι είναι  το  παντοτινό θαύμα που δεν μπόρεσαν οι άνθρωποι ούτε τα φαντάσματα να γράψουν κάτι το αντίστοιχο. Λέει ο Αλλά, «αν οι άνθρωποι και τα τζίνι μαζεύονταν για να γράψουν  το αντίστοιχο δεν θα μπορούσαν ακόμα και αν ο ένας βοηθούσε τον άλλον», (αλ-Ισράα, 88). Δεν μπόρεσε ούτε να γράψουν δέκα κεφάλια «σούρα» ούτε ένα κεφάλιο. Λέει ο Αλλάχ, «λένε πως Αυτός (ο Προφήτης), το δημιούργησε από δική του φαντασία, αν νομίζουν ότι λένε την αλήθεια τότε να δημιουργήσουν και αυτοί δέκα κεφάλια από την φαντασία τους και να ζητήσουν ό,τι βοήθεια θέλουν μακριά από τον Αλλάχ», (Χούντ, 13).

  Το Κοράνι του έμαθε ο Αλλάχ στον Προφήτη του μέσω έμπνευσης, είναι το Σύνταγμα των μουσουλμάνων που επιμορφώνει τα ήθη και καθοδηγεί τους περιπλανώμενους, λέει ο Αλλάχ «αυτή η Βίβλος (το Κοράνι) δεν περιέχει τίποτα το ψευδές και είναι η καθοδήγηση τ ων πιστών. Αυτοί που πιστεύουν στην μοίρα και τηρούν τις προσευχές και ξοδεύουν από αυτό που τους χαρίζουμε», (αλ-Μπάκαρα, 1-3).

  Το θαύμα του κορανίου φαίνεται όταν το άκοσαν τα τζίνι και το κατάλαβαν πίστεψαν αμέσως, λέει ο Αλλάχ, «σου στείλαμε μερικά τζίνι (χωρίς να τους βλέπεις), άκουσαν το Κοράνι και όταν τελειώσε η αγόρευση, πήγαν στους ανθρώπους τους και τους είπαν ότι άκουσαν αγόρευση μιας Βίβλου που το κατέβασε ο (Αλλάχ) μετά από τον Μωϋσή και που καθοδηγεί στον σωστό δρόμο». (αλ-Αχκάφ 29). Δεν είναι μόνο τα τζίνι που τους προσέλκυε το Κοράνι, αλλά και οι Άγγελοι. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που αναφέρει ο Ουσάϊντ ιμπν Χουντάϊρ, ο οποίος λέει ότι «ενώ διάβασα την σουράτ αλ-Μπάκαρα μέσα στην νύχτα και το άλογό μου ήταν δεμένο μόλις άκουσε έκανε θόρυβο. Όταν σταμάτησα ηρέμησε και όταν ξανάρχισα ξαξανάκανε το ίδιο. Και επειδή ο γιος μου ο Ιάχια κοιμόταν δίπλα του φοβόμουν μην τον πατήσει. Όταν εξημέρωσε διηγήθηκα στον Προφήτη αυτό που έγινε. Τότε μου είπε: διάβαζε ω Ιμπν Χουντάϊρ διάβαζε. Τότε του αποκρίθηκα: φοβόμουν Προφήτα του Αλλάχ μην πατήσει το άλογο τον Ιάχια επειδή ήταν κοντά  του. Και όταν κοίταξα τον ουρανό, τότε είδα κάτι σαν φανάρι. Τότε με ρώτησε: μήπως γνωρίζεις το τι ήταν αυτό; Τουαποκρίθηκα ο Αλλάχ και ο Προφήτης Του Γνωρίζουν. Μου είπε «αυτοί ήταν οι άγγελοι που κατέβηκαν χάρη στην φωνή σου και αν συνέχιζες την αγόρευση μέχρι το πρωί, τότε θα τους έβλεπαν και οι υπόλοιποι άνθρωποι», (αλ-Μουχάρι).

  Το Κοράνι είναι ο λόγος του Αλλάχ που ανέλαβε ο ίδιος να το φυλάξει από κάθε αλλοιώση, «Εμείς στείλαμε το Κοράνι και Εμείς το Φυλάμε», (αλ-Χέτζερ, 9). Ο ίδιος ο Αλλάχ το χαρακτηρίζει ως αληθής Βίβλος και τα εδάφια του είναι πλήρη εξηγημένα για να τα καταλαβαίνουν όλοι οι άνθρωποι. Ο Προφήτης επίσης μαςπληροφόρησε για την μεγάλη αξία του Κορανίου τονίζοντας, «ο πιο καλός ανάμεσά σας είναι αυτός που μαθαίνει το Κοράνι και το διδάσκει στους άλλους», (αλ-Μπουχάρι). Το Κοράνι είναι επίσης σημαντό μέσο για να κατέχει ο άνθρωπος κατάλληλη ψηλή θέση στην άλλη ζωή. Λέει επίσης ο Πρόφητης «όποιος διαβάζει γράμμα από το Κοράνι ανταμείβεται με Χάσανα και η κάθε χάσανα γίνεται δεκαπάσια. Και δεν λέω το Α-Λ-Μ ένα γράμμα όμως το καθένα είναι γράμμα ξεχωριστό», (Σουνάν αλ-Τερμιδί).

  Ο Προφήτης τονίζει τη σημαντικότητα ανάγνωσης του Κορανίου  λέγοντας στους πιστούς, «μην αφήνετε τις οικίες σας να γίνουν τάφους. Ο Σατανάς αποφεύγει τις οικίες στις οποιες διαβάζεται το εδάφιο αλ-Μάκαρα», (Μούσλιμ). Αναφέρει επίσης ο ίδιος, «στην οικία που διαβάζεται το Κοράνι φεύγουν οι σατανάδες και μένουν οι άγγελοι επίσης διπλασιάζονται οι χαρές της. Ενώ εκείνη που δεν διαβάζεται το Κοράνι φεύγουν οι άγγελοι και μένουν οι σατανάδες επίσης λιγοστεύουν οι χαρές της», (Μουσαννάφ ιμπν άμπι Σάϊμπα).

  Αν παρατηρούμε τη στάση των συντρόφων του Προφήτη απέναντι του Κορανίου θα δούμε πως αυτοί δεν άρνονταν  μόνο στην αγόρευση και στην ακουή του αλλά προσπάθουσαν να το εφαρμόσουν στη καθημερινή τους ζωή. Προσπαθούσαν δηλαδή να τηρήσουν τις διαταγές του κατά γράμματος. Η στάση των συντρόφων του Προφήτη ήταν μια στάση της εφαρμογής, γι’ αυτό δεν βιάζονταν να μαθάθουν όλο το Κοράνι απ’ έξω, διότι χρειάζονταν χρόνο για να το κατανοήσουν και να το εφαρμόσουν σ’ όλους τους τομείς της ζωής τους. Γι’ αυτό μπορούμε να κατανοήσουμε την γρήγορη ανταπόκρισή τους όταν έμαθαν ότι το Κοράνι απαγορεύει την κατανάλωση του οινοπνεύματος, υποτάχθηκαν αμέσως στην διαταγή. Οι άνθρωποι του Κορανίου, δηλαδή που διαβάζουν και τηρούν τις διαταγές του Κορανίου είναι άνθρωποι του Αλλάχ όπως τονίζει άλλωστε ο Προφήτης.

  Το Ιερό Κοράνι είναι το βασικό στοιχείο που προσδιορίζει την προσωπικότητα των μουσουλμάνων, διότι θεωρείται ως πηγή από την οποια αντλούν όλες τις οδηγίες που αφορόν στην ισλαμική θρησκεία. Γι’ αυτό πρέπει οι ανθρώποι που γνωρίζουν την αραβική γλώσσα και μπορούν να το διαβάζουν στην να το κάνουν συστηματικά, διότι υπάρχουν άλλοι άνθρωποι που δεν έχουν αυτή την τύχη και προσπαθούν να το διαβάσουν σε μεταφράσεις, ενώ κάποιοι άλλοι μπαίνουν στον κόπο και αναγκάζονται να μαθαίνουν αραβικά για να το διαβάσουν στην γλώσσα που γράφτηκε.

  Διαβάζοντας όμως το Κοράνι πρέπει να στθούμε στο κάθε του εδάφιο για να το κατανοήσουμε σωστά. Διότι δεν αρκεί να το αγορεύουμε καθημερινώς δίχως να καταλάβουμε την ουσία του. Λέει ο Αλλάχ, «είναι μια ευλογημένη Βίβλος που την κατεβάσαμε σ’ Σένα για να συλλογιστούν τα εδάφια του και να το κατανοούν οι λογικοί άνθρωποι», (Σάντ 29). Έτσι διατάζει ο Αλλάχ τους πιστούς να κατανοήσουν το Κοράνι και όχι απλά να το διαβάσουν.

 Πρέπει ο άνθρωπος που διαβάζει το Κοράνι να δείχνει το απαραίτητο σεβασμό. Θα πρέπει δηλαδή το Κοράνι να φαίνεται στο ήθος του και στις κινήσεις του, διότι το Κοράνι βοηθάει τον άνθρωπο να απελευθερωθεί από τις κακίες και τον εγωϊσμό του, λέει ο Αλλάχ, «αυτό το Κοράνι οδηγεί στον σωστό δρόμο και αναγγέλλει στους πιστούςπου πράττουν πάντα το καλό ότι θα έχουν μεγάλη ανταμοιβή», (αλ-Ισράα 9).

Το κάλεσμα των Αποστόλων και των Προφητών στο Ιερό Κοράνι

awkaf-

Βασικά στοιχεία

  • Το Ισλάμα είναι μια θρησκεία μεταρρυθμίσεων
  • Παραδείγματα από τις μεταρρυθμιστικές προσπάθειες των προφητών στο Ιερό Κοράνι
  • Η ανάγκη να βελτιώνουμε τον εαυτόν μας
  • Οι επιδράσεις των μεταρρυθμίσεων πάνω στον άνθρωπο και την κοινωνία
  • Οι αρνητικές συνέπειες που προκύπτουν λόγω εγκατάλειψης μεταρρυθμίσεων

Τεκμήρια από το Ιερό Κοράνι:

  • Λέει ο Αλλάχ, «Είχαμε στείλει τους προφήτες μόνο για να καταγγέλλουν το καλό νέο και για να είδοποιήσουν από τις κακές συνέπειες», (αλ-Ανάμ, 48).

Η μεταρρύθμιση είναιένα στοιχείο που το Ισλάμ επιδιώκει. Ένα μια ανθρώπινη αξία που θα βοηθήσει πραγματικά στην ανάπτυξη όλου τουκόσμου. Είναιεπίσης μια θρησκευτική υποχρέωση διότι η μεταρρυθμίσεις θα συμβάλουν δυναμική στον τερματισμό της διαφθοράς.

Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να φανούν γενικά στην ανθρώπινη συμπεριφορά, και πρέπει να προσπαθήσει να περάσει τις μεταρρυθμιστικές του σκέψεις στο γύρω τους περιβάλλον. Παρατηρούμε το γεγονός ότι ο Αλλάχ στο Ιερό Κοράνι συνδέει την πίστη του ανθρώπου με την μεταρρυθμιστική του ιδεολογία, λέει ο Αλλάχ, «αυτοί που πιστεύουν και πράττουν το καλό, δεν θα έχουν κανένα φόβο ούτε καμία στεναχώρια», (αλ-Αράαφ, 35). Συνδέει επίσης την μετάνοια με το καλό έργο και την μεταρρύθμιση, «εκτός από αυτούς που πιστεύουν και πράττουν το καλό», (αλ-Μπάκαρα, 160).

Δεν είναι μόνο αυτό, παρατηρούμε όμως ότι το βασικό μήνυμα των Αποστόλων ήταν η μεταρρύθμιση και να διορθώσουν αυτό που κατέστρεψαν οι άνθρωποι με τις αμαρτίες τους και με τις ηθικές φθορές τους. Γι’ αυτό βλέπουμε πώς έστειλε ο Αλλάχ τους προφήτες για να διορθώσει ο καθένας τις ηθηκιλες φθορές που υπήρξαν στην εποχή του.

Άξιον αναφορά είναι ότι ο Προφήτης Σουάϊμπ, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, προσπαθούσε να ανατρέψει τις δογματικές περιπλαήσεις του λαού του, που τον οδήγησαν στην οικονομική διαφθορά. Ο Σουάϊμπ έθειλε την ηθική μεταρρύθμιση του λαού του και αυτό θα τον οδηγούσε σε γενικές μετααρρυθμίσεις, «και τους ανθρώπους τους Μάντιεν, έχουμε στείλει τον Σουάϊμπ. Αυτός τους έλεγε: ω λαέ να λατρεύτετε μόνο τον Αλλάχ διότι άλλον θεός εκτός από αυτόν δεν έχετε. Επίσης το μέτρημα και το ζύγισμά σας να μην είναι λειψά. Σας θεωρώ καλούς ανθρώπους και φοβάμαι να έχετε αυστρή τιμωρία από τον Αλλάχ», (Χούντ, 84). Τονίζουμε ότι ο ίδιος ο Σουάϊμπ θεωεί ότι οι προσπάθειες του για μεταρρυθμίσεις για να καρποφορούν πρέπει να υπάρχειη θεϊκή παρέμβαση, «η κάθε επιτυχία μου είναι από τον Αλλάχ, πάνω σ’ Αυτό βασίζομαι και σ’ Αυτό θα ξαναγυρίσω». Ο ίδιος τονίζει με τον τρόπο αυτό ότι οι μεταρρυθμίσεις που γίνονται από έναν άνθρωπο, πρέπει να γίνονται για το καλό όλων χωρίς δηλαδή να κρύβεται κανένα προσωπικό συμφέρον πίσω από αυτό. Οι μεταρρθμίσεις του ήταν για όλη την κοινωνία, γι’ αυτό λέει, όπως άλλωστε αναφέρει το Κοράνι, «Να φοβόσαστε τον Αλλάχ και με υπακούτε, και να μην υπακούτε εκείνους τους διαφθαρμένους που διασκορούν το κακό στην γη και κανένα καλό δεν επιδιώκουν», (αλ-Σουαράα, 150 – 152). Το ίδιο έκανε και ο Μωϋσής, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, όταν ήθελε να φύγει είπε στον αδελφό του τον Ααρόν, «είπε ο Μωυσής στον αδελφό του τον Ααρόν: να με αντικαταστήσεις καινα με εκπροσωπίσεις εσύ στον λαό μου και να κάνεις μόνο το καλό έργο και να μην ακολουθήσεις αυτούς που επιδιώκουν μόνο το κακό», (αλ-Αράαφ, 142).

Στο τέλος ήρθε ο Προφήτης του Ισλάμ για να κάνει και αυτός με τη σειρά του τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται σ’ όλους τους τομείς της ζωής. Προσπαθούσε δηλαδή να κάνει μεταρρυθμίσεις στην οικονομία, στην κοινωνία, στην πολιτική κλπ. Αν επικεντρώνει κανείς την προσοχή του στη ζωή του Προφήτη, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, θα παρατηρήσει ότι ο Προφήτη κατόρθωσε να χτίσει έναν μεγάλο πολιτισμό που περιέχει και μεγάλες ηθικές αξίες. Γνωρίζουμε από τις ιστορικές πηγές πώς ήταν η κοινωνία Του πριν την αποστολή του, όπου επικρατούσαν οι αδικίες, η μοιχεία, οι ληστείες, οι φόνοι κλπ. Ο Προφήτης αντιμετώιζε όλα αυτά με μεταρρυθμιστική μέθοδο. Ο κύριος σκοπό του ήταν να βελτιώσει την ηθική της κοινωνίας, και αυτό ήταν η ουσία της αποστολής Του.

Γι’ αυτό βλέπουμε ότι στην θρησκευτική πλευρά, προσπαθούσε να εξηγήσει στους ανθρώπους το θέμα της μονοθεϊκής λατρείας, και ότι ο Αλλάχ είναι ένας  και σ’ αυτό βασιζόταν στον διάλογο χρησιμοποιώντας πειστικά τεκμήρια για να υποστηρίξει τη γνώμη του.

Οι μεταρρυθμίσεις είναι αναγκαίες για την ανάπτυξη της κοινωνίας επίσης θα βοηθούν δυναμικά στο να ενωθούν οι μουσουλμάνοι. Η έλλειψη των μεταρρυθμίεων οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια προς την καταστροφή της κοινωνίας, της οικογένειας, με αποτέλεσμα να επικρατήσει η διαφθορά παντού στην κοινωνία. Τότε χάνονται οι αξίες της κοινωνίας και του πολιτισμού, διότι οι έλλειψη μεταρρυθμίσεων είναι βασικό στοιχείο της φτώχειας και της δυστυχίας.

Άξιον αναφοράς είναι επίσης ότι χάρη στις προοδευτικές μεταρρυθμίσεις θα γνωρίσει ο καθένας στην κοινωνία τα δικαιώματά του και τότε δεν θα εξαπατήσει των άλλων τα δικαιώματα. Οι μεταρρυθμίσεις θα καθορίσουν τον ρόλο του καθενός από μας σ’ όλους τους τομείς, και έτσι θα κάνει ο καθένας τη δουλειά του καθώς πρέπει. Δίνουν επίσης την ευκαιρία στο να αναλάουν αυτοί που αξίζουν, να εφαρμόζεται δηλαδή η αξιοκρατία. Με τον τρόπο αυτό θα περιοριστεί η διαφθορά και θα τελειώσει η αδικία στην κοινωνία. Οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι μόνο στα καθημερινά πράγματα, αλλά και στην θρησκεία. Και αυτό απαιτεί την σωστή κατανόηση των κειμένων. Αυτό το ζητούσε και ο Προφήτης από τον Αλλάχ, τητούσε δηλαδή από τον Αλλάχ να του καθοδηγήσει σ’ όλα στην δογματική του πίση, στην καθημερινή ζωή αλλά και την ημέρα της κρίσεως.

Η κοινωνία μας απαιτεί ριζικές μεταρρυθμίσεις, ιδιαίτερα στις μέρες μας, διότι επικρατούν τα διαφθαρμένα ήθη, οι απάτες, χάθηκε και ο σεβασμός προς των μεγάλων ανθρώπων, των επιστημόνων και των γονεών.

Γι’ αυτό οι μεταρρυθμίσεις μέσα στην κοινωνία δεν πρέπει να είναι καθόλου στιγμιαίες, πρέπει όμως να συνεχίσουν για το καλό όλων. Σ’ αυτό χρειάζεται να συμβάλειο καθένας γιατί δεν μπορεί ένας μόνος του. Ο Προφήτης λέει, «αν έρθειη μέρα της κρίσεως και κάποιος κρατάει στα χέρια του ένα μικρό δέντρο δοινικιάς, τότε να μην σηκωθεί μέχρι να το φυτέψει εφ’ όσον μπορεί να το κάνει». (αλ-Μπουχάρι). Σημειωτέον είναι ότι οι μεταρρυθμίσεις πρέπει πρώτα να ξεκινήσουν από τον άνθρωπο, και την οικογένεια και μετά την κοινωνία.

Οι μεταρρύθμίσεις έχουν το θετικό του αποτέλσμα στον άνθρωπο σε τούτη τη ζωή και στην άλλη. Το Ιερό Κοράνι τονίζει το θέμα αυτό σε πολλά σημείο και καλεί τους πιστούς να το συλλογιστούν, «αν κάνετε καλό έργο και φοβοθείτε τον Αλλάχ, τότε θα δείτε ότιο Αλλάχ είναι Παντελεήμων».

Το Ισλάμ είναι θρησκεία δημιουργικότητας

awkaf-

  • Οι εποικοδομητικές και δημιουργικές πράξεις στον κόσμο είναι απαιτούμενες από την ισλαμική νομοθεσία
  • Το Ισλάμ απαιτεί τη δημιουργία
  • Ο επαγγελματισμός στη δουλειά είναι σημαντικό στοιχείο για την ανάπτυξη των εθνών
  • Το Ισλάμ απαγορεύει την αδράνια
  • Προειδοποίηση για την καταστροφή

Το θέμα

Ο Αλλάχ, δοξάζεται πανταχού, δημιούργησε τον άνθρωπο και τον έβαλε σε μια θέση ανώτερη από εκείνων των άλλων Του δημιουργημάτων. Έβαλε επίσης ο Αλλάχ τα πάντα στον πλανήτη στην διάθεση του ανθρώπου και στην εξυπηρέτησή του. Λέει ο Ύπσιστος Αλλάχ, «έχουμε τιμήσει τα παιδιά του Αδάαμ και τους κουβαλήσαμε παντού, στη στεριά και στη θάλασσες, τους δώσαμε χαρές και εύνοιες και τους βάλαμε σ’ ανώτερη θέση με σχέση με τα άλλα δημιουργήματά μας», (αλ-Ισράα, 70).

Ο Αλλάχ έχει τιμήσει τον άνθρωπο και τον έκανε αντικαταστάτη του στη γη, λέει ο Αλλάχ στο Κοράνι, «και όταν είπε ο Θεός σου στους αγγέλους: Εγώ θα ορίσω αντικαταστάτη στη γη. Τότε αυτοί ανταποκρίθηκαν: Θα ορίσεις σαν αντικαταστάτη στη γη κάποιον που θα την καταστρέψει και θα πράξει πολλούς φόνους και θα προκαλέσει αιματοχυσίες, ενώ εμείς Σε δοξάζουμε και Σε λατρεύουμε. Τότε είπε ο Αλλάχ: Εγώ κατέχω τη γνώση πολλών πραγμάτων που εσείς αγνοείτε», αλ-Μπάκαρα, 30).

Έχει αποσαφηνίσει ο Αλλάχ στους ανθρώπους , πέρα από την λατρεία του, και άλλους ρόλους. Του όρισε υπεύθυνους για τη δημιουργία σ’ αυτό τον κόσμο, γι’ αυτό λέει ο Αλλάχ, «είναι Αυτός που σας δημιούργησε από χώμα και σας ανέθεσε την δυνατότητα να δημιουργήσετε πάνω στη γη», Χούντ 61). Ο Αλλάχ διέταξε τον άνθρωπο να δουλεύει πάντα και να μην τεμπελιάζει, λέει ο Αλλάχ, «είναι Αυτός που έβαλε τη γη διάθεσή σας γι’ αυτό να ταξιδεύετε παντού και να τρώτε από τις χαρές και τις εύνοιες Του. Σ’ αυτόν θα ξαναγυρίσουμε την ηνέρα της κρίσεως», (αλ-Μούλκ 15).

Η δουλειά και η δημιουργία δεν είναι για μεκρό διάστημα στη ζωή του ανθρώπου, όμως ο άνθρωπος πρέπει να δουλεύει όσο ζει και πρέπει να παράγει. Αυτό το τονίζει ο Προφήτης,  την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, σ’ ένα προλεγόμενό του χαντίθ, «αν έρθει η Ημέρα της Κρίσεως και κάποιος από σας κρατάει στα χέρια του ένα μεκρό δέντρο χουρμαδιάς, αν μπορέσει να μην σηκωθεί μέχρι να το φυτέψει τότε να το κάνει», (αλ-Μπουχάρι). Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που επαινεί τη δουλειά και τη δημιουργία και αυτό διότι είναι από τα βασικά στοιχεία της ανάπτυξης των εθνών.

Το Ισλάμ ωθεί γενικά τον άνθρωπο να μαθαίνει το κάθε τι  που θα τον βοηθήσει να δημιουργήσει στη γη. Γι’ αυτό λέει ο Προφήτης, «δεν υπάρχει πιο καλύτερος άνθρωπος από αυτόν που τρώει το ψωμί του από τη δουλειά του. Διότι και ο Προφήτης του Αλλάχ ο Δαβίδ, δούλευε και έτρωγε από τη δουλειά του», (αλ-Μπουχάρι). Το Ισλάμ επαινεί τη δουλειά όχι μόνο αλλά τη θεωρεί μια λατρεία που αν ο άνθρωπος την κάνει καθώς πρέπει τότε ανταμείβεται. Λέει ο Αλλάχ, «και όταν τελειώνει η προσευχή, τότε να περπατάτε στη γη αναζητώντας τις χάρες και τις εύνοιες του Αλλάχ. Να δοξάζετε πολύ  τον Αλλάχ  για να πετυχαίνετε», (αλ-Τζούμαα 10).

Παρατηρούμε ότι το Κοράνι αλλά και τα λεγόενα του Προφήτη αναφέρονται πολύ στη δουλειά και καλούν τον άνθρωπο να απομακρυνθεί από κάθε τεμπελιά και ανεπάρκεια. Ο Προφήτης δίνει μεγάλη έμφαση στο θέμα της δουλειά, «το να πηγαίνει κανείς από σας να μαζεύει ξύλα και να τα κουβαλάει στην πλάτη του είναι πιο καλύερο από το να ζητήσει (ελεημοσύνη) από τους ανθρώπους που κάποιοι του δίνουν και άλλοι του στερούν», (αλ-Μπουχάρι). Το Ισλάμ δίνει μεγάλη σημασία στη δουλειά, θεωρεί μάλιστα τον άνθρωπο που προσπαθεί να κερδίσει το ψωμί του με τον ιδρώτα του ότι έχει την ίδια θέση με τους μάρτυρες και τους μαχητές πουαγωνίζονται για τον Αλλάχ. Αυτό το τονίζει ο Προφήτης, λέγοντας πως, «αν ένας άνθρωπος συντηρεί τα μικρά του παιδιά και δουλεύει γι’ αυτούς τότε αυτό που κάνει είναι για τον Αλλάχ. Και αν συντηρεί τους ηλικιωμένους γονείς του, τότε αυτό είναι επίσης για τον Αλλάχ. Και αν δουλεύει για να εξασφαλίζει τις ανάγκες του, τότε αυτό είναι για τον Αλλάχ. Αν όμως βγαίνει και δουλεύει για την υπερηφάνεια και για να μαζεύει χρήματα, τότε αυτό είναι για το διάβολο», (αλ-Ταμπαράνι).

Το Ισλάμ δεν καλεί τους πιστούς μόνο να δουλεύουν, τους υποχρεώνει όμως να εκτελούν τη δουλειά που κάνουν με επαγγελματισμό διότι αυτό θα τους βοηθάει να κερδίζουν την αγάπη του Αλλάχ. Λέει ο ίδιος ο Προφήτης, «ο Αλλάχ αγαπάει όταν κάποιος από σας κάνει κάποια δουλειά να την κάνει συνειδητά και με επαγγελματισμό», (αλ-Ταμπαράνι). Ο επαγγελματισμός στη δουλειά είναι ένα απαιτούμενο στοιχείο, επίσης η δουλειά πρέπει να είναι γι’ τον Αλλάχ και να γίνει συνειδητά. Ο ίδιος ο Αλλάχ επαινεί τον επαγγελματισμό στη δουλειά, αυτό φαίνεται στο συγκεκριμένο εδάφιο όπου ο Αλλάχ επαινεί το έργο Του λέγοντας στο Κοράνι, «είναι δημιούργημα του Αλλάχ, ο οποιος έχει δημιουργήσει τα πάντα με επιδεξιότητα», (αλ-Νάμλ 88).

Το Κοράνι και τα λεγόμενα «χαντίθ» του Προφήτη που ζητούν από τον άνθρωπο να δουλεύει και να κάνει τη δουλειά του συνηδειτά, επιδιώκοντας από αυτό την αγάπη του Αλλάχ και το καλό της κοινωνίας του. Ο Αλλάχ υπόσχεται μεγάλη ανταμοιβή γι’ αυτόν που θα κάνει τη δουλειά του συνειδητά. Γι’ αυτό πρέπει ο άνθρωπος να γνωρίζει ότι ο Αλλάχ τον βλέπει και ότι δεν υπάρχει για τον Αλλάχ τον παντογώστη τίποτα κρυφό. Πρέπει να γνωρίζει επίσης ο άνθρωπος ότι όλες του οι κινήσεις καταγράφονται. Αυτό καθαυτό το γεγονός το τονίζει επίσης ο Αλλάχ, «σ’ όποια κατάσταση βρίσκεσαι και ό,τι διαβάζεις από το Κοράνι επίσης ό,τι δουλειά κάνει Εμείς γνωρίζουμε καλά τι κάνεις, διότι τίποτα δεν μένει κρυφό από τον Αλλάχ ούτε στη γη ούτε στους ουρανούς είτε μεκρό είτε μεγάλο. Όλα δηλαδή καταγράφονται σε βιβλίο», (Ιούνις 61).

Ο Αλλάχ παρατηρεί τον άνθρωπο παντού και σ’ όλους τους τομείς της δουλειάς. Λέει ο Αλλάχ διατάζοντας τον άνθρωπο να δουλεύει, «να δουλεύετε διότι τη δουλειά σας θα την βλέπει ο Αλλάχ και ο Προφήτης του και οι πιστοί. Να γνωρίζετε επίσης πως κάποια μέρα θα επιστρέφετε στον Αλλάχ που γνωρίζει τα πάντα ακόμα και τα αόρρατα και θα σας κρίνει για αυτά που κάνατε», (αλ-Τάουμπα 105). Καταλαβαίνει κανείς εδώ ότι ο Αλλάχ πληροφορεί τον άνθρωπο πως ό,τι κάνει δεν μένει κρυφό για τον Αυτόν. Στο σημείο αυτό θεωρούμε χρήσιμο να αναφέρουμε τον στίχο του Ζουχάϊρ,

Ό,τι χαρακτήρα έχει ο άνθρωπος και νομίζει

 ότι είναι άγνωστος για τους ανθρώπους, μαθεύεται

Το Ισλάμ δεν αφήνει τίποτα χωρίς να το σχολιάζει. Δεν δίνει σημασία δηλαδή μόνο στην χειροπιαστή δουλειά, αλλά ενδιαφέρεται και για την πνευματική δουλειά, όπως οι προσευχές και οι άλλες λαττρείες, αν μπορούμε να τις ονομάζουμε με αυτό τον τρόπο.ο Προφήτης δίνει το καλύτερο παράδειγμα σ’ αυτό. Αυτό φαίνεται στην παρακάτω ιστορία που αφορά κηδεία ενός ανθρώπου, όπου υπήρχαν κάποια εμπόδια και κάποιες λακκούβες, τότε άρχισες ο Προφήτης να λέει στους ανθρώπους γύρω του να φτιάξουν αυτές τις λακκούβες. Τότε οι άνθρωποι νόμιζαν ότι αυτό είναι «σόννεα» δηλαδή κάτι που πρέπει να γίνει τακτικά. Τότε ο Προφήτης τους είπε ότι «αυτό δεν χρησιμεύει σε τίποτα τον πεθαμένο και η ελλείψή του δεν θα τον βλάπτει, όμως αυτό πρέπει να γίνει διότι ο Αλλάχ αγαπάει όταν κάποιος κάνει μια δουλειά να την κάνει με επαγγελματισμό», (αλ-Μπαϊχάκι).

Γι’ αυτό πρέπει ο άνθρωπος να ξέρει ότι κάθε δουλειά που κάνει ο Αλλάχ τον παρατηρεί επίσης ο Αλλάχ γνωρίζει το τι κρύβει ο άνθρωπος μέσα του. Επίσης αυτός που δεν κάνει σωστά τη δουλειά του χρειάζεται να γνωρίζει ότι βλάπτει το συμφέρον της χώρας του και  της κοινωνίας και ο Αλλάχ δεν αφήνει τέτοιο γεγονός ατιμώρητο. Ο Όμαρ λέει μόνο στον Αλλάχ καταγγέλλω την έλλειψη των τίμιων ανθρώπων και την προδοσία των δυνατών».

Το Ισλάμ επίσης καταγγέλλει την τεμπελιά και την αδράνια που στέκονται σαν εμπόδιο μπροστά στη δημιουργία.

Το Ισλάμ καταπολεμάει το κάθε είδος απελπισίας και αδράνιας. Την αδράνια την κοκοχαρακτηρίζει ο Αλλάχ σε διάφορα σημεία του Κορανίου και αυτό επειδή η αδράνια είναι ένας αρνητικός χαρακτήρας που ευθύνεται κατά κάποιον τρόπο για την καταστροφή των εθών.

Άξιον αναφοράς είναι επίσης το γεγονός ότι η τεμπελιά και η αδράνια είναι δυο στοιχεία που ευθύνονται για την απελπισία και τη δυστυχία της ανθρωπότητας. Δεν θεωρούμε υπερβολή το γεγονός να πούμε ότι τα δυο στοιχεία αυτά μπορεί να κάνουν τον άνθρωπο να χάσει την αίσθηση της ανθρωπιάς του. Ο ιμάμης αλ-Ράγεμπ τονίζει χαρακτηριστικά σε σχέση με το θέμα αυτό, «όποιος τεμπελιάζει και αδρανεί, χάνει την αίσθηση της ανθρωπιάς δεν έχει κάν ούτε την αίσθηση της κτηνωδίας, ανήκει όμως στον κόσμο των νεκρών», (αλ-Δαρέεα ίλα μακάριμα αλ-σαρέεα).

Ένα ακόμα στοιχείο που αποδεικνύει την αρνητικότητα αυτών των δυο στοιχείων είναι ότι ο ίδιος ο Προφήτης παρακαλούσε τον Αλλάχ να τον φυλάξει από την τεμπελιά και την αδράνια. Λέει ο Προφήτης, «Θεέ μου φύλαξέ με από την ανημπορία, την αδράνια, τη δειλία, την τσιγκουνιά, φύλαξέ με επίσης να μην υποστώ κανενός είδους τιμωρία στον τάφο μου, φύλαξέ με επίσης από την φίτνατ της ζωής και του θανάτου», (Μούσλιμ). Καθώς παρατηρείται ο Προφήτης ζητούσε από τον Αλλάχ να τον φυλάξει από την ανημπορία και την αδράνια, γιατί και τα δυο αυτά στοιχεία στέκονται πάντα ως εμπόδια μπροστά στον άνθρωπο και γι’ αυτό δεν μπορεί να εκτελέσει τις δουλειές που απαιτούνται.

Η τεμπελιά είναι μια ψυχολογική ασθένεια που αποδυναμώνει τη βούληση του ανθρώπου. Είναι μια φοωική ασθένεια που εμποδίζει την ανάπτυξη των λαών. Το Ισλάμα προειδοποιεί από την τεμπελιά και την αδρένια γιατί είναι δυο επικίνδυνα στοιχεία τα οποια προκαλούν μίσος και φθόνο. Διότι ο αδρανήςμισεί την επιτυχία των άλλων και αυτό επειδή δεν μπορεί ή καλύτερα δεν θέλει ο ίδιος να ξεφύγει από την τεμπελιά και την αδράνια του και να υιοθετήσει έναν τρόπο δημιουργίας.

Ένα ακόμα αρνητικό στοιχείο που καταπολεπά το Ισλάμ είναι η διαφθορά. Η διαφθορά είναι ένας γνωστικός χαρακτήρας των εγωιστών και διεφθαρμένων ανθρώπων. Είναι επίσης γνωστικό στοιχείο των διπροσώπων, λέει ο Αλλάχ, «εκείνοι οι άνθρωποι που επιθυμούν την καταστροφή της γης, ενώ ο Αλλάχ δεν αγαπάει την καταστροφή και τη διαφθορά», (αλ-Μαέεντα 64).

Η διαφθορά έχει πολλές μορφές, η πιο επικίνδυνη όμως είναι αυτή που γίνεται εν ονόματι της θρησκείας, λέει ο Αλλάχ, «υπάρχουν άνθρωποι που αν τους ακούς θα σου αρέσει ο λόγος τους, ενώ ο Αλλάχ γνωρίζει πολύ καλά αυτό που κρύβουν μέσα τους από μίσος και εχθρότητα. Αυτοί που αναζητούν την καταστροφή της γης και την εξόντωση όλων των δημιουργημάτων ενώ ο Αλλάχ δεν αγαπά καθόλου την καταστροφή», (204 – 205).

Η διαφθορά καταστρέφει τις αξίες της κοινωνίας και την δικαιοσύνη. Γι’ αυτό το Ισλάμ δίνει μεγάλη σημασία στην καταπολέμηση της διαφθοράς, το στοιχείο που εμποδίζει την αξιοκρατία. Πρέπει να γίνει πάταξη της διαφοθοράς στις διάφορες επηρεσίες της χώρας διότι αυτό προς το συμφέρον των πολιτών. Η ισλαμική όμμα κατέχει πολλές εύνοιες και χαρές του Αλλάχ, κατέχει δηλαδή ποτάμια και άλλα φυσικά υλικά που τα χρειάζεται ο σύγχρονος κόσμος, επίσης πολλές ισλαμικές χώρες είναι πετρέλαιοπαραγωγικές και έχει πολλά εργατικά χέρια επιστήμονες, όμως πρέπει να υπάρχει σωστή εκμετάλλευση για όλο αυτό τον πλούτο. Πρέπει η εκμετάλλευση να είναι προς την ανάπτυξη των ισλαμικών κοινωνιών για να μπορέσουν αυτές οι κοινωνίες να χαράξουν την πορεία τους ανάμεσα στα πολιτισμένα κράτη.