Σημαντικά νέα

Η σωστή εκμετάλλευση των χρημάτων της ελεημοσύνης

Αναμφίβολα, αν υπάρχει σωστή εκμετάλλευση για τα χρήματα της ελεημοσύνης αυτό θα έχει θετικό αποτέλεσμα στους φτωχούς και όχι μόνο αλλά και για το γεγικό συμφέρον της πατρίδας. Και αν οι πλούσιοι εκπληρούν το καθήκον τους στον τομέα αυτό, να τάϊσουν φτωτούς και να τους ντύνουν επίσης να συμβάλουν δυναμικά στο να καλύψουν κατά το δυνατό τις μεγάλες ανάγκες της χώρας, τότε η ζωή στην κοινωνία μας σίγουρα θα αλλάξειπρος το καλύτερο. Και δεν θα υπάρχει κανένας ανθρώπος μέσα στην κοινωνία μας που να έχει ανάγκη. Λέει ο σύντροφος του Προφήτη, Αλή, την ευλογία του Αλλάχ να έχει, ο Ύψιστος Αλλάχ όριζε το μερίδιο του φτωχού στην περιουσία του πλουσίου. Αν βλέπει κάποιον φτωχό πεινασμένο, τότε να ξέρεις ότι υπάρχει ένας παραδδόπιστος δεν έβγαμε το μερίδιο που αναλογεί στους φτωχούς».

Επίσης αν υπάρχει σωστή εκμετάλλευση των βακουφίων, τότε η χάρες του Αλλάχ θα είναι διπλάσιες και αυτό δεν θα έχει μόνο θετικό αποτέλεσμα για τους ντόπιους φτωχούς, μπορεί όμως να επεκταθεί και να χρησιμεύσει άλλες γειτονικές μας χώρες που μας έχουν ανάγκη, όπως αυτές οι χώρες που μας συνδέει ο Νείλος μαζί τους. Αυτές οι χώρες μας έχουν ανάγκη σ’ όλα τα επίπεδα, και εμείς έχουμε ανάγκη την φιλία τους, διότι αυτό είναι μια ανάγκη εθνική διότι οι καλέςσχέσεις μαζί τους θα συμβάλει στην εθνικήμας ασφάλεια. Μπορούμε στο σημείο αυτό να πούμε με σιγουριά ότι υπάρχουν αρκετές οργανώσεις μη κυβερνητικές που διαδραματίζουν έναν σημαντικό ρόλο σ’ αυτό και αυτό είναι αξιέπαινο πράγμα.

Η ελεημοσύνη είναι υποχρεωτική στην περιουσία:

Η ελεημοσύνη είναι υποχρεωτική στην περιουσία, είναι επίσης βασικό στοιχείο στο Ισλάμ. Βλέουμε ότι το Κοράνι τονίζει αυτό το στοιχείο σε πολλά σημεία, «να τηρείτε τις προσευχές σαςκαι να δίνετε την προβλεπόμενη ελεημοσύνη». Αυτός που δεν δίνει την προβλεπόμη ελεημοσύνη της περιουσίας του θα τιμωρηθεί παραδειγματικά από τον Αλλάχ, όπως άλλωστε τονίζει σε διάφορα στημεία του Κορανίου.

Δεύτερον, το Ισλάμ καλεί τους πιστούς να κάνουν ευεργετικά έργα, λέει ο Αλλάχ, «αυτοί που μαζεύουν το ασημί και το χρυσάφι και δεν το ξοδεύουν για τον Αλλάχ, πες τους ότι θα τιμωρηθούν αυστηρά».

Χαρακτηριστικό είναι αυτό που λέει ο Αλλάχ στο Ιερό Κοράνι, «Να που καλέστε να ξοδεύετε για χάρη του Αλλάχ, παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιοι από σας που τσιγκουνεύουν. Η τσιγκουνιά τους τους μόνο τον εαυτόν τους υπηρεάζει αρνητικά, διότι ο Αλλάχ είναι πάμπλουτος ενώ εσείς είστε φτωχοί και τον έχετε παντα ανάγκη».

Το πρόβλημα και η επίλυσή του:

Το πρόβλημα μπορεί να βρίσκεται σ’ αυτόν που δίνει την ελεημοσύνη, ή σ’ αυτόν που την παίρει απευθείας, ή στον μεσολλαβητή, είτε είναι άνθρωπος είναι οργάνωση. Το πρόβλημα μπορεί να προκύπτει από αυτόν που δίνει την ελεημοσύνη, είναι να μην την βγάζει καθόλου ή και να την δίνει σ’ αυτούς που δεν δικαιούνται. Γι’ αυτό πρέπει ο θρησκευτικός λόγος να δίνει μεγάλη έμφαση στην ελεημοσύνη και να επικεντρώνει την προσοχή στην τιμωρία γι’ όποιον ή όποια αρνείται να την τηρεί.επίσης πρέπει να τονίζει ο θρησκευτικός λόγος την σημαντικότητα να να γωρίσει ο ευεργέτης σ’ ποιον δίνει την ελεημοσύνη, και έτσι θα εκπληρώσει σωστά και πλήρως το χρεός του μπροστά στον Αλλάχ και στην κοινωνία του.

Μπορεί είσης το πρόβλημα να είναι σ’ αυτόν που δέχεται την ελεημοσύνη, διότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη και παρόλα αυτά προσπαθούν να την παίρνουν, χωρίς να συλλογιστούν ότι αυτό που κάνουν είναι αμαρτία. Λέει ο Προφήτης για να δείξειτην σημαντικότητα αυτού του γεγονότος, «αυτός που ζητεί ελεημοσύνη ντροπιάζει τον εαυτόν του, αν επιθυμεί μπορεί να προφυλάξει την τιμή του και αν δεν θέλει ας μην το κάνει». Στο σημείο αυτό θεωρούμε αναγαίο να αναφέρουμε στους παρακάτω στίχους του Αλή,

Να κουβαλάω βράχους από την κορυφή του βουνού

                                                            Καλύτερα για μένα από τις ελεημοσύνες των ανθρώπων

Λένε πώς είναι ντροπή να κερδίζει κανείς από τον κόπο του

                                                            Λέω η ντροπή είναι να ζητήσει κανείς (ελεημοσύνες).

Γι’ αυτό αν δεν δικαιούται ο άνθρωπος την ελεημοσύνη, τότε δεν μπορεί να την παίρνει.

Το τρίτο πρόβλημα, είναι το πώς να μαζεύεται η ελεημοσύνη και πώς πρέπει να μοιράζεται. Θεωρούμε αναγκαίο να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι παρά το σημαντικό ρόπο που διαδραματίζουν οι μη κυβερνητικές οργανώσεις στην κοινωνία και στις ευεργετικές πράξεις που παρέχουν στην κοινωνία, χρειάζονται οι εξής:

  • Πρέπει να υπάρχει επίβλεψη από τον κρατικό μηχανισμό και πρέπει αυτέςοι οργανώσεις να παρουσιάσουν με σαφήνεια τον προϋπολογισμός και τα έξοδά τους.
  • Να υπάρχει ακριβής αναφορά για την γεωγραφική τοποθέτηση των οργανώσεων αυτών και τον τύπο της λειτουργίας τους.
  • Να συνδυάσει το Υπουργείο κοινωνικής αλληλεγγύης τους ευεργέτες με τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη σ’ όλη την χώρα. Αυτό θα βοηθήσει στην σωστή λειτουργία και για να πάρει το επίδομα αυτός που πράγματι έχει ανάγκη.
  • Πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένοι στόχοι, όπως για παράδειγμα να αναλάβει μια μη κυβερνητική οργάνωση να τάϊσει τους φτωχούς, ή την γιατρική κάλυψη των οικονομικά ασθενέστερων, και αυτό προσπαθεί να κάνει το Υπουργείο των Βακουφίων.

Η σωστή εκμετάλλευση των χρημάτων της ελεημοσύνης

Mokhtar-Gomaa-216x300

Αναμφίβολα, αν υπάρχει σωστή εκμετάλλευση για τα χρήματα της ελεημοσύνης αυτό θα έχει θετικό αποτέλεσμα στους φτωχούς και όχι μόνο αλλά και για το γεγικό συμφέρον της πατρίδας. Και αν οι πλούσιοι εκπληρούν το καθήκον τους στον τομέα αυτό, να τάϊσουν φτωτούς και να τους ντύνουν επίσης να συμβάλουν δυναμικά στο να καλύψουν κατά το δυνατό τις μεγάλες ανάγκες της χώρας, τότε η ζωή στην κοινωνία μας σίγουρα θα αλλάξειπρος το καλύτερο. Και δεν θα υπάρχει κανένας ανθρώπος μέσα στην κοινωνία μας που να έχει ανάγκη. Λέει ο σύντροφος του Προφήτη, Αλή, την ευλογία του Αλλάχ να έχει, ο Ύψιστος Αλλάχ όριζε το μερίδιο του φτωχού στην περιουσία του πλουσίου. Αν βλέπει κάποιον φτωχό πεινασμένο, τότε να ξέρεις ότι υπάρχει ένας παραδδόπιστος δεν έβγαμε το μερίδιο που αναλογεί στους φτωχούς».

Επίσης αν υπάρχει σωστή εκμετάλλευση των βακουφίων, τότε η χάρες του Αλλάχ θα είναι διπλάσιες και αυτό δεν θα έχει μόνο θετικό αποτέλεσμα για τους ντόπιους φτωχούς, μπορεί όμως να επεκταθεί και να χρησιμεύσει άλλες γειτονικές μας χώρες που μας έχουν ανάγκη, όπως αυτές οι χώρες που μας συνδέει ο Νείλος μαζί τους. Αυτές οι χώρες μας έχουν ανάγκη σ’ όλα τα επίπεδα, και εμείς έχουμε ανάγκη την φιλία τους, διότι αυτό είναι μια ανάγκη εθνική διότι οι καλέςσχέσεις μαζί τους θα συμβάλει στην εθνικήμας ασφάλεια. Μπορούμε στο σημείο αυτό να πούμε με σιγουριά ότι υπάρχουν αρκετές οργανώσεις μη κυβερνητικές που διαδραματίζουν έναν σημαντικό ρόλο σ’ αυτό και αυτό είναι αξιέπαινο πράγμα.

Η ελεημοσύνη είναι υποχρεωτική στην περιουσία:

Η ελεημοσύνη είναι υποχρεωτική στην περιουσία, είναι επίσης βασικό στοιχείο στο Ισλάμ. Βλέουμε ότι το Κοράνι τονίζει αυτό το στοιχείο σε πολλά σημεία, «να τηρείτε τις προσευχές σαςκαι να δίνετε την προβλεπόμενη ελεημοσύνη». Αυτός που δεν δίνει την προβλεπόμη ελεημοσύνη της περιουσίας του θα τιμωρηθεί παραδειγματικά από τον Αλλάχ, όπως άλλωστε τονίζει σε διάφορα στημεία του Κορανίου.

Δεύτερον, το Ισλάμ καλεί τους πιστούς να κάνουν ευεργετικά έργα, λέει ο Αλλάχ, «αυτοί που μαζεύουν το ασημί και το χρυσάφι και δεν το ξοδεύουν για τον Αλλάχ, πες τους ότι θα τιμωρηθούν αυστηρά».

Χαρακτηριστικό είναι αυτό που λέει ο Αλλάχ στο Ιερό Κοράνι, «Να που καλέστε να ξοδεύετε για χάρη του Αλλάχ, παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιοι από σας που τσιγκουνεύουν. Η τσιγκουνιά τους τους μόνο τον εαυτόν τους υπηρεάζει αρνητικά, διότι ο Αλλάχ είναι πάμπλουτος ενώ εσείς είστε φτωχοί και τον έχετε παντα ανάγκη».

Το πρόβλημα και η επίλυσή του:

Το πρόβλημα μπορεί να βρίσκεται σ’ αυτόν που δίνει την ελεημοσύνη, ή σ’ αυτόν που την παίρει απευθείας, ή στον μεσολλαβητή, είτε είναι άνθρωπος είναι οργάνωση. Το πρόβλημα μπορεί να προκύπτει από αυτόν που δίνει την ελεημοσύνη, είναι να μην την βγάζει καθόλου ή και να την δίνει σ’ αυτούς που δεν δικαιούνται. Γι’ αυτό πρέπει ο θρησκευτικός λόγος να δίνει μεγάλη έμφαση στην ελεημοσύνη και να επικεντρώνει την προσοχή στην τιμωρία γι’ όποιον ή όποια αρνείται να την τηρεί.επίσης πρέπει να τονίζει ο θρησκευτικός λόγος την σημαντικότητα να να γωρίσει ο ευεργέτης σ’ ποιον δίνει την ελεημοσύνη, και έτσι θα εκπληρώσει σωστά και πλήρως το χρεός του μπροστά στον Αλλάχ και στην κοινωνία του.

Μπορεί είσης το πρόβλημα να είναι σ’ αυτόν που δέχεται την ελεημοσύνη, διότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη και παρόλα αυτά προσπαθούν να την παίρνουν, χωρίς να συλλογιστούν ότι αυτό που κάνουν είναι αμαρτία. Λέει ο Προφήτης για να δείξειτην σημαντικότητα αυτού του γεγονότος, «αυτός που ζητεί ελεημοσύνη ντροπιάζει τον εαυτόν του, αν επιθυμεί μπορεί να προφυλάξει την τιμή του και αν δεν θέλει ας μην το κάνει». Στο σημείο αυτό θεωρούμε αναγαίο να αναφέρουμε στους παρακάτω στίχους του Αλή,

Να κουβαλάω βράχους από την κορυφή του βουνού

                                                            Καλύτερα για μένα από τις ελεημοσύνες των ανθρώπων

Λένε πώς είναι ντροπή να κερδίζει κανείς από τον κόπο του

                                                            Λέω η ντροπή είναι να ζητήσει κανείς (ελεημοσύνες).

Γι’ αυτό αν δεν δικαιούται ο άνθρωπος την ελεημοσύνη, τότε δεν μπορεί να την παίρνει.

Το τρίτο πρόβλημα, είναι το πώς να μαζεύεται η ελεημοσύνη και πώς πρέπει να μοιράζεται. Θεωρούμε αναγκαίο να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι παρά το σημαντικό ρόπο που διαδραματίζουν οι μη κυβερνητικές οργανώσεις στην κοινωνία και στις ευεργετικές πράξεις που παρέχουν στην κοινωνία, χρειάζονται οι εξής:

  • Πρέπει να υπάρχει επίβλεψη από τον κρατικό μηχανισμό και πρέπει αυτέςοι οργανώσεις να παρουσιάσουν με σαφήνεια τον προϋπολογισμός και τα έξοδά τους.
  • Να υπάρχει ακριβής αναφορά για την γεωγραφική τοποθέτηση των οργανώσεων αυτών και τον τύπο της λειτουργίας τους.
  • Να συνδυάσει το Υπουργείο κοινωνικής αλληλεγγύης τους ευεργέτες με τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη σ’ όλη την χώρα. Αυτό θα βοηθήσει στην σωστή λειτουργία και για να πάρει το επίδομα αυτός που πράγματι έχει ανάγκη.
  • Πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένοι στόχοι, όπως για παράδειγμα να αναλάβει μια μη κυβερνητική οργάνωση να τάϊσει τους φτωχούς, ή την γιατρική κάλυψη των οικονομικά ασθενέστερων, και αυτό προσπαθεί να κάνει το Υπουργείο των Βακουφίων.

Τοφυσικό δικαίωμα της γυναίκας στα περιουσιακά δικαιώματα και στην αξιοπρεπή ζωή

Mokhtar-300x198

Το ζήτημα των πειουσιακών δικαιωμάτων είναι ένα από τα σημαντικά ζητήματα που σχολίασε ο Προφήτης στο κήρυγμά που εκφώνησε στο αποκαιρετιστήριο προσκίνημα. Λέει ο Αλλάχ σχετικά με αυτό, «ο Αλλάχ σας έχει δώσει αυτές τις προσταγές σχετικά με τα παιδιά σας: ένα αρσενικό παιδί θα κληρονομεί το διπλάσιο από ένα θηλυκό. Αν υπάρχουν περισσότερα από δυο κορίτσια, τότε θα πάρουν τα δυο τρίτα της κληρονομιάς, αλλά αν υπάρχει μόνο ένα, αυτό θα κληρονομεί το μισό. Οι γονείς θα κληρονομούν το ένα έκτο ο καθένας, αν ο πεθαμένος έχει ένα παιδί, αλλά αν δεν έχει παιδιά και οι γονείς του είναι οι κληρονόμοι του, η μητέρα του θα πάρει το ένα τίτο. Αν έχει δυο αδέλφια, η μητέρατουθα πάρει το ένα έκτο αφού πληρωθούν τα χρέη του και όποιες κληροδοσίες έχει αυτός αφήσει. Ίσως αναρωτίεστε αν οι γονείς σας ή τα παιδιά σας είναι ωφελιμότερα σε σας. Αλλά αυτός είναι ο νόμος του Αλλάχ, Αυτός είναι Σοφόςκαι Παντογώστης».

Το Κοράνει δεν αναφέρει μόνο το μερίδιο του καθενός, αλλά και την αυστηρή τιμωρία σ’ όποιον προσπαθεί να παραβιάσει αυτά τα δικαιώματα, λέει ο Αλλάχ «τέτοιες είναι οι προσταγές του Αλλάχ. Αυτός που υπακούει στον Αλλάχ και στον Απόστολό Του θα κατοικήσει για πάντασε παράδεισους που ποτίζονται από τρεχούμενα ρυάκια. Αυτός είναι ο υπέρτατος θρίαμβος. Αλλά αυτός που δεν υπακούει στον Αλλάχ και στον Απόστολό Του και παραβαίνει τις προσταγές Του, θα ριχτεί στην κόλαση και εκεί θα μείνει για πάντα. Μια ατιμωτική τιμωρία τον περιμένει».

Άξιον αναφοράς είναι το γεγονός ότι ο αποκλεισμός των γυναικών από την κληρονομιά βασίζεται παλιά ήθη και έθιμα χωρίς να υπάρχει κανένα στοιχείο μέσα στην Σαρί’α που να υποστηρίζει αυτό. Γενικά η γυναίκα, είτε μητέρα είτε αδελφή είτε κόρη, πρέπει να πάρει το δίκιο που της αναλογεί. Βλέπουμε επίσης ότι ο Προφήτης διατάζει τους πιστούς να είναι δίκαιοι με τις γυναίκες λέγοντας, «λο Αλλάχ λέει: ικανοποιείτε την επιθυμία Μου με την καλή σας συμπεριφορά στις γυναίκες και τα ορφανά».

Όμως αυτό πουσυμβαίνει στην πραγματικότητα είναι ένας διαχωρισμός μισητός. Γιατί σε πολλές οικογένειες παρατηρείται ότι το αρσενικό κατέχει ανώτερη θέση από το θηλυκό σε πολλούς τομείς ακόμα και στην μόρφωση. Παρατηρείται επίσης ότι μέχρι σήμερα υπάρχουν οικογένεις που αποκλείουν τις γυκαίκες από την κληρονομιά και αυτό δεν είναι καθόλου από την θρησκεία. Αυτέςοι πράξεις δείχνουν την αδικία που γίνεται εις βάρος των γυναικών και την παραβίαση του νόμου του Αλλάχ.

Τα πλεονεκτήματα των συντρόφων του Προφήτη καικάποια
παραδείγματα από τον βίο τους

awkaf-

Ο Αλλάχ διάλεξε στον Προφήτη Του συντρόφους αγαθούς και τίμους που τον πίστευαν και τον υποστήριζαν. Τους δίδασκε ο Προφήτης και άντλουσαν από την καθαρή του πηγή που ξεχείλιζε από δύναμη και πίστη. Γι’ αυτό ήταν οι πιο πιστοί, οι πιο μορφωμένοι, είχαν επίσης μεγάλη ικανότητα κατανόησης και πάντα έκαναν το καλό. Αυτοί οι σύντροφοι σήκωναν ψηλά τη σημαία της θρησκείας υπηρετώντας  μόνο τον Αλλάχ. Αυτοί κέρδισαν την ευλογία και του Αλλάχ. Βλέπουμε πώς ο Αλλάχ τους επαινεί στο Ιερό Κοράνι λέγοντας, «οι πρώτοι πιστοί από τους Μετανάστες «αλ-Μουχατζερίν» και οι υποστηριχτές «αλ-Ανσάρ» που τους ακολούθησαν πιστά, όλους αυτούς τους ευλογεί ο Αλλάχ. Και αυτοί παραμένουν ικανοποιημένοι από τον Αλλάχ. Αυτοί θα έχουν επίσης παραδείσους με ποτάμια όπου εκεί θα έχουν αίωνια ζωή. Αυτό καθαυτό είναι το μεγαλύτερο κέρδος», (αλ-Ταούμπα 100). Εκείνο ήταν οι σύντροφοι του Προφήτη που τους του επίλεξε ο Αλλάχ.

Εκείνη η γενιά ήταν η πρώτη που κατέφερε να αλλάξει το πρόσωπο της ζωής, κουβαλούσαν και το το προφητείο λυχνάρι για να φωτίσουν το δρόμο μπροστά σ’ όλη την ανθρωπότητα. Γι’ αυτό όλες οι προσπάθειες που κάνουμε για να γίνουμε όπως αυτοί είναι μάταιες. Λέει ο Προφήτης επαινώντας τους συντρόφους του «μα τον Αλλάχ, που κρατά την ψυχή μου, αν ο καθένας από σας ξοδεύει όπως το βουνό του Ούχουντ σε χρυσάφι, δεν θα φτάσει σ’ αυτό που έκαναν ούτε στο μισό του» (αλ-Σαϊχάν». Όλο αυτό επειδή οι σύντροφοι του Προφήτη κόπιαζαν πολύ για να διαδώσουν την θρησκεία του Αλλάχ προσφέροντας ακόμη και τις ψυχές και τις περιουσίες τους προς την χάρη του Αλλάχ και του Προφήτη Του. Λέει ο Αλλάχ, «ο Αλλάχ εξαγάρασε από τους πιστούς τις ψυχές και τις περιουσίες τους με τον παράδεισο όταν αυτοί μάχονται για τον Αλλάχ, σκοτώνουν και σκοτώνονται. Ο Αλλάχ τηρεί τις υποσχέσεις Του, όπως αναφέρεται άλλωστε την Τορά, στο Ευαγγέλιο. Κανείς δεν τηρεί τις υποσχέσεις όπως ο Αλλάχ. Να χαίσεστε την εξαγορά σας διότι αυτό είναι μεγάλο κέρδος», (αλ-Ταουμπά 111).

Όπως γνωρίζουμε το δικαίωμα του Προφήτη πάνω μας δηλαδή να διαβάζουμε την ιστορία του βίου του και να τον ακολουθούμε, επίσης να τηρούμε την Σαρ’αα του, χρειάζεται να γνωρίζουμε τα καμώματα των συντρόφων του και την ιστορία τους γιατί αυτό θα μας βοηθήσει να μιμηθούμε το έργο τους σ’ όλους τους τομείς. Αυτοί ήταν οι άνθρωποι που τους επίλεξε ο Αλλάχ για τον Προφήτη Του και για να διαδώσουν την θρησκεία Του.

Ο Αλλάχ αναφέρει κάποια χαρακτηριστικά τους στο Ιερό Κοράνι για να δείξει την υψηλή θέση που κατέχουν, «ο Μουχάμαντ ο Προφήτης του Αλλάχ και οι οπαδοί του έχουν σκληρή στάση απέναντι στους άπιστους ενώ μεταξύ τους πάντα υπάρχει το έλεος. Τους βλέπει κανείς πάντοτε να τηρούν τις προσευχές τους ζητώντας από τον Αλλάχ την ευλογία και τις χαρές. Στα μέτωπά τους έχουν σημάδια από τις πολλές προσευχές, αυτά είναι τα χαρακτηριστικά τους στην Τορά. Ενώ στο Ευαγγέλιο παρουσιάζονται σαν καλλιέργειες που που δίνουν τους άφθονους καρπούς τους, πράγμα που ικανοποιεί τους καλλιεργητές.  Όλο αυτό προκαλεί την λύπη και τη στεναχώρια των απίστων. Ο Αλλάχ υπόσχεται στους πιστούς από αυτούς που πράττουν πάντα το καλό έργο συγχώρηση και μεγάλη ανταμοιβή», (αλ-Φάτχ, 29). Παρατηρούμε πώς ο Αλλάχ χαρακτηρίζει τη στάση τους απέναντι στους άπιστους ως σκληρή, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ήταν άδικοι μαζί τους. Τους ευλόγησε ο Αλλάχ, όπως αναφέρει το Κοράνι, «ο Αλλάχ είναι ικανοποιημένος από τους πιστούς που σου δίνουν την υπ΄σχεσή του κάτω από το δέντρο. Ο Αλλάχ γνωρίζει τι κρύβουν οι καρδιές τους γι’ αυτό τους χάρισε μεγάλη ψυχραιμία και τους έταξε σύντομη θριαμβευτική κατάκτηση», (αλ-Φάτχ 18).

Τα λεγόμενα του Προφήτη «τα Χαντίθ» τονίζουν την ιδιαίτερη θέση που κατέχουν οι σύντροφοί του. Πολλές φορές μάλιστα, εντοπίζουμε αρκετά επαινητικά λόγια εκ μέρους του για τους συντρόφους του. Χαρακτηριστικό είναι αυτό που αναφέρει ο Αμπντουλλάχ ιμπν Μασούντ, την ευλογία του Αλλάχ να έχει, ο οποιος αναφέρει ότι ο Προφήτης λέει, «η καλύτερη γενιά είναι η δική μου μετά αυτή που ακολουθεί και εκείνη που θα ρθει μετά». Ο κύριος λόγος βάση του οποίου η γενιά του ήταν η καλύτερη είναι ότι πιστοί από αυτή την γειά τον πίστευαν και τον υποστήριζαν και αντέχαν τα παθήματα προς την χάρη του Αλλάχ.

Σημειωτέον είναι επίσης αυτό που αναφέρει ο Αμπντουλλάχ ιμπν Μασούντ, ο οποίος είπε «ο Αλλάχ κοίταξε μέσα στις καρδιές των ανθρώπων και επίλεξε την καρδιά του Μουχάμαντ ως την καλύτερη και αγνή καρδιά γι’ αυτό τον επίλεξε για την αποστολή Του. Ύστερα κοίταξε πάλι στις των ανθρώπων και βρήκε, μετά από εκείνη του Μουχάμαντ, τις καρδιές των συντρόφων του και του έκανε συμβούλους του. Μάχονταν για την θρησκεία του Αλλάχ. Εντούτοις, αυτό που θεωρούν οι Μουσουλμάνοι καλό, τότε θα είναι καλό και για τον Αλλάχ, και αυτό που θεωρούν κακό τότε κακό θα είναι και για τον Αλλάχ».

Οι σύντροφοι του Προφήτη ήταν και είναι σαν μια ασπίδα, είναι η ασφέλεια της Ομμάχ. Λέει ο Προφήτης , «τα αστέρια είναι η ασφέλεια του ουρανού και αν ξαφανιστούν τότε συμβεί στον ουρανό αυτό που της είχε υποσχεθεί. Και εγώ είμαι η ασφάλεια για τους συντρόφους μου και αν φύγω εγώ, τότε θα συμβεί σ’ αυτούς αυτό που τους είχε γραφτεί. Επίσης οι σύντροφοί μου είναι η ασφέλεια της Ομμάχ μου και όταν αυτοί φύγουν τότε θα συμβεί στην Όμμαχ αυτό που σης είχε υποσχεθεί», . (Μούσλιμ). Οι παρουσία των συντρόφων του Προφήτη φύλαγε την Όμμαχ από τις περιπλανήσεις.

Βλέπουμε επίσης ότι ο Αλλάχ μαρτυρεί και επιβεβαιώνει την γενναιοδωρία τους και τον κόπο τους στον δρόμο Του. Λέει ο Αλλάχ, «Όμως ο Προφήτης και οι πιστοί μάχονταν με τις ψυχές τους και τις περιουσίες τους, αυτοί θα έχουν τις χαρές και εν τέλει αυτοί θα είναι οι επιτυχημένοι. Ο Αλλάχ τους προετοίμασε παραδείσους με ποτάμια όπου θα ζήσουν αιώνια. Αυτό θα είναι το απόλυτο μεγάλο κέρδος», (αλ-Ταούμπα 88-89). Μεταξύ των συντρόφων του Προφήτη υπήρχε ένας ανταγωνισμός στο ποιος θα έχει την πρωτιά να κάνει καλή πράξη. Τέτοια πράξη έγινε από τους δυο μεγάλους ευεργέτες και συντρόφους του Προφήτη, τον Αμπού Μπάκρ και τον Ομάρ. Οι δυο αυτοί ανταγωνίστηκαν μια μέρα για το ποιος θα κάνει την μεγαλύτερη ελεημοσύνη, εν τέλει κέρδισε ο Αμπού Μπάκρ. Ο οποιος όταν τον ρώτησε ο Προφήτης τι άφησε στην οικογένειά σου; Του απάντησε με απόλυτη σιγουριά, τους άφησα τον Αλλάχ και τον Προφήτη του». (αλ-Τερμεδί). Ένα ακόμα παράδειγμα της καλής και πιστής γυναίκας είναι η Νασίμπα μπεντ Κά’μπ αλ-Ανσαρια. Ο Προφήτης μίλησε για την γυναίκα αυτή λέγοντας «την ημέρα του Ούχουντ «της μάχης του Ούχουντ» δεν υπήρχε ούτε μια φορά που να κοιτούσα δεξιά και αριστερά χωρίς να έβλεπα την Ουμ Αμμάρ να μάχεται για να με υπηρασπιστεί. Μέχρι που ήρθε κάποιος που ήθελε να φονε’υσει τον Προφήτη όμως όσο προσπαθούσε έβρισκε την Ουμ Αμμάρ μπροστά του. Άρχισε να την χτυπήσει στον ‘ωμο της μέχρι που της έσπασε το κούκαλο από τα δυνατά χτυπήματα του ξίφους. Τότε της είπε ο Προφήτης «πόσο αντέχει Ουμ Αμμάρ!», και αυτή απάντησε μα αντέχω και αντέχω και αντέχω. Μετά της είπε να του ζητήσει ό,τι θέλει, και αυτή ζήτησε να τον συντροφεύσει στον παράδεισο. Και της απάντησε όχι μόνη σου Ουμ Αμμάρ αλλά θα έχεις και την οικογένειά σου.

Αυτοί ήταν οι σύντροφοι του Προφήτη που θα πρέπι να τους μαθαίνουμε στα παιδιά μας και πρέπει να τους μαθαίνουμε πώς να τους μιμηθούν.

Η αγάπη και ο σεβασμός είναι δυο υποχρεωτικά στοιχεία που πρέπει να τα έχει ο κάθε Μουσουλμάνος για τους συντρόφους του Προφήτη. Λέει ο Προφήτης αναφερόμενος στους στους Ανσάρ, «μόνος ένας πιστός τους αγαπάει, ενώ ο διπρόσωπος τους μισεί. Όποιος τους αγαπάει τον αγαπάει και ο Αλλάχ και όποιος τους μισεί τον μισεί και ο Αλλάχ». Η Σαρ’αα απαγορεύει την κάθε είδους προσβολή των συντρόφων του Προφήτη, διότι αυτός που τους επίλεξε για την συντροφιά του Προφήτη είναι ο Αλλάχ.

Άξιον αναφοράς είναι το γεγονός ότι οι σύντροφοι του Προφήτη κατείχαν το καλό ήθος και είχαν μεγάλη γενναιοδωρία επίσης έδωσαν το καλύτερο παράδειγμα στην επιστήμη και το έργο. Έκαναν μεγάλες θυσίες για την θρησκεία του Αλλάχ, λέει ο Αλλάχ «για τους φτωχούς αυτούς μεταμάστες «Μουχατζερέν», που τους έχουν εκβάλλει βίαιως από τις κατοικίες τους και τις περιουσίες τους, αναζητώντας τις χαρές από τον Αλλάχ και την συγχώρησή Του. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Σουχάιμπ αλ-Ρούμι ο οποίος απεφάσισε να δώσει όλη του την περιουσία στους απίστους για να τον αφήσουν να ταξιδέψει εν τέλει έγινε αυτό. Ο Προφήτης ενθουσιάστηκε από την πράξη του και φώναξε «κέρδισε ο Σουχάιμπ κέρδισε ο Σουχάιμπ».

Δεν ήταν μόνο οι άντρες αλλά και οι γυναίκες που θυσίαζαν για την διάδωση της ισλαμικής θρησκείας, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Χαντέζτα μεντ Χουάιλεντ η οποία υποστήριζε τον σύζυγό της τον Προφήτη. Σημειωτέον είναι αυτό που έκανε όταν του ρθει η έπνευση για πρώτη φορά. Ήταν η πρώτη γυναίκα που τον πίστεψε.