Σημαντικά νέα

Το Ισλάμ είναι θρησκεία δημιουργικότητας

awkaf-

  • Οι εποικοδομητικές και δημιουργικές πράξεις στον κόσμο είναι απαιτούμενες από την ισλαμική νομοθεσία
  • Το Ισλάμ απαιτεί τη δημιουργία
  • Ο επαγγελματισμός στη δουλειά είναι σημαντικό στοιχείο για την ανάπτυξη των εθνών
  • Το Ισλάμ απαγορεύει την αδράνια
  • Προειδοποίηση για την καταστροφή

Το θέμα

Ο Αλλάχ, δοξάζεται πανταχού, δημιούργησε τον άνθρωπο και τον έβαλε σε μια θέση ανώτερη από εκείνων των άλλων Του δημιουργημάτων. Έβαλε επίσης ο Αλλάχ τα πάντα στον πλανήτη στην διάθεση του ανθρώπου και στην εξυπηρέτησή του. Λέει ο Ύπσιστος Αλλάχ, «έχουμε τιμήσει τα παιδιά του Αδάαμ και τους κουβαλήσαμε παντού, στη στεριά και στη θάλασσες, τους δώσαμε χαρές και εύνοιες και τους βάλαμε σ’ ανώτερη θέση με σχέση με τα άλλα δημιουργήματά μας», (αλ-Ισράα, 70).

Ο Αλλάχ έχει τιμήσει τον άνθρωπο και τον έκανε αντικαταστάτη του στη γη, λέει ο Αλλάχ στο Κοράνι, «και όταν είπε ο Θεός σου στους αγγέλους: Εγώ θα ορίσω αντικαταστάτη στη γη. Τότε αυτοί ανταποκρίθηκαν: Θα ορίσεις σαν αντικαταστάτη στη γη κάποιον που θα την καταστρέψει και θα πράξει πολλούς φόνους και θα προκαλέσει αιματοχυσίες, ενώ εμείς Σε δοξάζουμε και Σε λατρεύουμε. Τότε είπε ο Αλλάχ: Εγώ κατέχω τη γνώση πολλών πραγμάτων που εσείς αγνοείτε», αλ-Μπάκαρα, 30).

Έχει αποσαφηνίσει ο Αλλάχ στους ανθρώπους , πέρα από την λατρεία του, και άλλους ρόλους. Του όρισε υπεύθυνους για τη δημιουργία σ’ αυτό τον κόσμο, γι’ αυτό λέει ο Αλλάχ, «είναι Αυτός που σας δημιούργησε από χώμα και σας ανέθεσε την δυνατότητα να δημιουργήσετε πάνω στη γη», Χούντ 61). Ο Αλλάχ διέταξε τον άνθρωπο να δουλεύει πάντα και να μην τεμπελιάζει, λέει ο Αλλάχ, «είναι Αυτός που έβαλε τη γη διάθεσή σας γι’ αυτό να ταξιδεύετε παντού και να τρώτε από τις χαρές και τις εύνοιες Του. Σ’ αυτόν θα ξαναγυρίσουμε την ηνέρα της κρίσεως», (αλ-Μούλκ 15).

Η δουλειά και η δημιουργία δεν είναι για μεκρό διάστημα στη ζωή του ανθρώπου, όμως ο άνθρωπος πρέπει να δουλεύει όσο ζει και πρέπει να παράγει. Αυτό το τονίζει ο Προφήτης,  την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, σ’ ένα προλεγόμενό του χαντίθ, «αν έρθει η Ημέρα της Κρίσεως και κάποιος από σας κρατάει στα χέρια του ένα μεκρό δέντρο χουρμαδιάς, αν μπορέσει να μην σηκωθεί μέχρι να το φυτέψει τότε να το κάνει», (αλ-Μπουχάρι). Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που επαινεί τη δουλειά και τη δημιουργία και αυτό διότι είναι από τα βασικά στοιχεία της ανάπτυξης των εθνών.

Το Ισλάμ ωθεί γενικά τον άνθρωπο να μαθαίνει το κάθε τι  που θα τον βοηθήσει να δημιουργήσει στη γη. Γι’ αυτό λέει ο Προφήτης, «δεν υπάρχει πιο καλύτερος άνθρωπος από αυτόν που τρώει το ψωμί του από τη δουλειά του. Διότι και ο Προφήτης του Αλλάχ ο Δαβίδ, δούλευε και έτρωγε από τη δουλειά του», (αλ-Μπουχάρι). Το Ισλάμ επαινεί τη δουλειά όχι μόνο αλλά τη θεωρεί μια λατρεία που αν ο άνθρωπος την κάνει καθώς πρέπει τότε ανταμείβεται. Λέει ο Αλλάχ, «και όταν τελειώνει η προσευχή, τότε να περπατάτε στη γη αναζητώντας τις χάρες και τις εύνοιες του Αλλάχ. Να δοξάζετε πολύ  τον Αλλάχ  για να πετυχαίνετε», (αλ-Τζούμαα 10).

Παρατηρούμε ότι το Κοράνι αλλά και τα λεγόενα του Προφήτη αναφέρονται πολύ στη δουλειά και καλούν τον άνθρωπο να απομακρυνθεί από κάθε τεμπελιά και ανεπάρκεια. Ο Προφήτης δίνει μεγάλη έμφαση στο θέμα της δουλειά, «το να πηγαίνει κανείς από σας να μαζεύει ξύλα και να τα κουβαλάει στην πλάτη του είναι πιο καλύερο από το να ζητήσει (ελεημοσύνη) από τους ανθρώπους που κάποιοι του δίνουν και άλλοι του στερούν», (αλ-Μπουχάρι). Το Ισλάμ δίνει μεγάλη σημασία στη δουλειά, θεωρεί μάλιστα τον άνθρωπο που προσπαθεί να κερδίσει το ψωμί του με τον ιδρώτα του ότι έχει την ίδια θέση με τους μάρτυρες και τους μαχητές πουαγωνίζονται για τον Αλλάχ. Αυτό το τονίζει ο Προφήτης, λέγοντας πως, «αν ένας άνθρωπος συντηρεί τα μικρά του παιδιά και δουλεύει γι’ αυτούς τότε αυτό που κάνει είναι για τον Αλλάχ. Και αν συντηρεί τους ηλικιωμένους γονείς του, τότε αυτό είναι επίσης για τον Αλλάχ. Και αν δουλεύει για να εξασφαλίζει τις ανάγκες του, τότε αυτό είναι για τον Αλλάχ. Αν όμως βγαίνει και δουλεύει για την υπερηφάνεια και για να μαζεύει χρήματα, τότε αυτό είναι για το διάβολο», (αλ-Ταμπαράνι).

Το Ισλάμ δεν καλεί τους πιστούς μόνο να δουλεύουν, τους υποχρεώνει όμως να εκτελούν τη δουλειά που κάνουν με επαγγελματισμό διότι αυτό θα τους βοηθάει να κερδίζουν την αγάπη του Αλλάχ. Λέει ο ίδιος ο Προφήτης, «ο Αλλάχ αγαπάει όταν κάποιος από σας κάνει κάποια δουλειά να την κάνει συνειδητά και με επαγγελματισμό», (αλ-Ταμπαράνι). Ο επαγγελματισμός στη δουλειά είναι ένα απαιτούμενο στοιχείο, επίσης η δουλειά πρέπει να είναι γι’ τον Αλλάχ και να γίνει συνειδητά. Ο ίδιος ο Αλλάχ επαινεί τον επαγγελματισμό στη δουλειά, αυτό φαίνεται στο συγκεκριμένο εδάφιο όπου ο Αλλάχ επαινεί το έργο Του λέγοντας στο Κοράνι, «είναι δημιούργημα του Αλλάχ, ο οποιος έχει δημιουργήσει τα πάντα με επιδεξιότητα», (αλ-Νάμλ 88).

Το Κοράνι και τα λεγόμενα «χαντίθ» του Προφήτη που ζητούν από τον άνθρωπο να δουλεύει και να κάνει τη δουλειά του συνηδειτά, επιδιώκοντας από αυτό την αγάπη του Αλλάχ και το καλό της κοινωνίας του. Ο Αλλάχ υπόσχεται μεγάλη ανταμοιβή γι’ αυτόν που θα κάνει τη δουλειά του συνειδητά. Γι’ αυτό πρέπει ο άνθρωπος να γνωρίζει ότι ο Αλλάχ τον βλέπει και ότι δεν υπάρχει για τον Αλλάχ τον παντογώστη τίποτα κρυφό. Πρέπει να γνωρίζει επίσης ο άνθρωπος ότι όλες του οι κινήσεις καταγράφονται. Αυτό καθαυτό το γεγονός το τονίζει επίσης ο Αλλάχ, «σ’ όποια κατάσταση βρίσκεσαι και ό,τι διαβάζεις από το Κοράνι επίσης ό,τι δουλειά κάνει Εμείς γνωρίζουμε καλά τι κάνεις, διότι τίποτα δεν μένει κρυφό από τον Αλλάχ ούτε στη γη ούτε στους ουρανούς είτε μεκρό είτε μεγάλο. Όλα δηλαδή καταγράφονται σε βιβλίο», (Ιούνις 61).

Ο Αλλάχ παρατηρεί τον άνθρωπο παντού και σ’ όλους τους τομείς της δουλειάς. Λέει ο Αλλάχ διατάζοντας τον άνθρωπο να δουλεύει, «να δουλεύετε διότι τη δουλειά σας θα την βλέπει ο Αλλάχ και ο Προφήτης του και οι πιστοί. Να γνωρίζετε επίσης πως κάποια μέρα θα επιστρέφετε στον Αλλάχ που γνωρίζει τα πάντα ακόμα και τα αόρρατα και θα σας κρίνει για αυτά που κάνατε», (αλ-Τάουμπα 105). Καταλαβαίνει κανείς εδώ ότι ο Αλλάχ πληροφορεί τον άνθρωπο πως ό,τι κάνει δεν μένει κρυφό για τον Αυτόν. Στο σημείο αυτό θεωρούμε χρήσιμο να αναφέρουμε τον στίχο του Ζουχάϊρ,

Ό,τι χαρακτήρα έχει ο άνθρωπος και νομίζει

 ότι είναι άγνωστος για τους ανθρώπους, μαθεύεται

Το Ισλάμ δεν αφήνει τίποτα χωρίς να το σχολιάζει. Δεν δίνει σημασία δηλαδή μόνο στην χειροπιαστή δουλειά, αλλά ενδιαφέρεται και για την πνευματική δουλειά, όπως οι προσευχές και οι άλλες λαττρείες, αν μπορούμε να τις ονομάζουμε με αυτό τον τρόπο.ο Προφήτης δίνει το καλύτερο παράδειγμα σ’ αυτό. Αυτό φαίνεται στην παρακάτω ιστορία που αφορά κηδεία ενός ανθρώπου, όπου υπήρχαν κάποια εμπόδια και κάποιες λακκούβες, τότε άρχισες ο Προφήτης να λέει στους ανθρώπους γύρω του να φτιάξουν αυτές τις λακκούβες. Τότε οι άνθρωποι νόμιζαν ότι αυτό είναι «σόννεα» δηλαδή κάτι που πρέπει να γίνει τακτικά. Τότε ο Προφήτης τους είπε ότι «αυτό δεν χρησιμεύει σε τίποτα τον πεθαμένο και η ελλείψή του δεν θα τον βλάπτει, όμως αυτό πρέπει να γίνει διότι ο Αλλάχ αγαπάει όταν κάποιος κάνει μια δουλειά να την κάνει με επαγγελματισμό», (αλ-Μπαϊχάκι).

Γι’ αυτό πρέπει ο άνθρωπος να ξέρει ότι κάθε δουλειά που κάνει ο Αλλάχ τον παρατηρεί επίσης ο Αλλάχ γνωρίζει το τι κρύβει ο άνθρωπος μέσα του. Επίσης αυτός που δεν κάνει σωστά τη δουλειά του χρειάζεται να γνωρίζει ότι βλάπτει το συμφέρον της χώρας του και  της κοινωνίας και ο Αλλάχ δεν αφήνει τέτοιο γεγονός ατιμώρητο. Ο Όμαρ λέει μόνο στον Αλλάχ καταγγέλλω την έλλειψη των τίμιων ανθρώπων και την προδοσία των δυνατών».

Το Ισλάμ επίσης καταγγέλλει την τεμπελιά και την αδράνια που στέκονται σαν εμπόδιο μπροστά στη δημιουργία.

Το Ισλάμ καταπολεμάει το κάθε είδος απελπισίας και αδράνιας. Την αδράνια την κοκοχαρακτηρίζει ο Αλλάχ σε διάφορα σημεία του Κορανίου και αυτό επειδή η αδράνια είναι ένας αρνητικός χαρακτήρας που ευθύνεται κατά κάποιον τρόπο για την καταστροφή των εθών.

Άξιον αναφοράς είναι επίσης το γεγονός ότι η τεμπελιά και η αδράνια είναι δυο στοιχεία που ευθύνονται για την απελπισία και τη δυστυχία της ανθρωπότητας. Δεν θεωρούμε υπερβολή το γεγονός να πούμε ότι τα δυο στοιχεία αυτά μπορεί να κάνουν τον άνθρωπο να χάσει την αίσθηση της ανθρωπιάς του. Ο ιμάμης αλ-Ράγεμπ τονίζει χαρακτηριστικά σε σχέση με το θέμα αυτό, «όποιος τεμπελιάζει και αδρανεί, χάνει την αίσθηση της ανθρωπιάς δεν έχει κάν ούτε την αίσθηση της κτηνωδίας, ανήκει όμως στον κόσμο των νεκρών», (αλ-Δαρέεα ίλα μακάριμα αλ-σαρέεα).

Ένα ακόμα στοιχείο που αποδεικνύει την αρνητικότητα αυτών των δυο στοιχείων είναι ότι ο ίδιος ο Προφήτης παρακαλούσε τον Αλλάχ να τον φυλάξει από την τεμπελιά και την αδράνια. Λέει ο Προφήτης, «Θεέ μου φύλαξέ με από την ανημπορία, την αδράνια, τη δειλία, την τσιγκουνιά, φύλαξέ με επίσης να μην υποστώ κανενός είδους τιμωρία στον τάφο μου, φύλαξέ με επίσης από την φίτνατ της ζωής και του θανάτου», (Μούσλιμ). Καθώς παρατηρείται ο Προφήτης ζητούσε από τον Αλλάχ να τον φυλάξει από την ανημπορία και την αδράνια, γιατί και τα δυο αυτά στοιχεία στέκονται πάντα ως εμπόδια μπροστά στον άνθρωπο και γι’ αυτό δεν μπορεί να εκτελέσει τις δουλειές που απαιτούνται.

Η τεμπελιά είναι μια ψυχολογική ασθένεια που αποδυναμώνει τη βούληση του ανθρώπου. Είναι μια φοωική ασθένεια που εμποδίζει την ανάπτυξη των λαών. Το Ισλάμα προειδοποιεί από την τεμπελιά και την αδρένια γιατί είναι δυο επικίνδυνα στοιχεία τα οποια προκαλούν μίσος και φθόνο. Διότι ο αδρανήςμισεί την επιτυχία των άλλων και αυτό επειδή δεν μπορεί ή καλύτερα δεν θέλει ο ίδιος να ξεφύγει από την τεμπελιά και την αδράνια του και να υιοθετήσει έναν τρόπο δημιουργίας.

Ένα ακόμα αρνητικό στοιχείο που καταπολεπά το Ισλάμ είναι η διαφθορά. Η διαφθορά είναι ένας γνωστικός χαρακτήρας των εγωιστών και διεφθαρμένων ανθρώπων. Είναι επίσης γνωστικό στοιχείο των διπροσώπων, λέει ο Αλλάχ, «εκείνοι οι άνθρωποι που επιθυμούν την καταστροφή της γης, ενώ ο Αλλάχ δεν αγαπάει την καταστροφή και τη διαφθορά», (αλ-Μαέεντα 64).

Η διαφθορά έχει πολλές μορφές, η πιο επικίνδυνη όμως είναι αυτή που γίνεται εν ονόματι της θρησκείας, λέει ο Αλλάχ, «υπάρχουν άνθρωποι που αν τους ακούς θα σου αρέσει ο λόγος τους, ενώ ο Αλλάχ γνωρίζει πολύ καλά αυτό που κρύβουν μέσα τους από μίσος και εχθρότητα. Αυτοί που αναζητούν την καταστροφή της γης και την εξόντωση όλων των δημιουργημάτων ενώ ο Αλλάχ δεν αγαπά καθόλου την καταστροφή», (204 – 205).

Η διαφθορά καταστρέφει τις αξίες της κοινωνίας και την δικαιοσύνη. Γι’ αυτό το Ισλάμ δίνει μεγάλη σημασία στην καταπολέμηση της διαφθοράς, το στοιχείο που εμποδίζει την αξιοκρατία. Πρέπει να γίνει πάταξη της διαφοθοράς στις διάφορες επηρεσίες της χώρας διότι αυτό προς το συμφέρον των πολιτών. Η ισλαμική όμμα κατέχει πολλές εύνοιες και χαρές του Αλλάχ, κατέχει δηλαδή ποτάμια και άλλα φυσικά υλικά που τα χρειάζεται ο σύγχρονος κόσμος, επίσης πολλές ισλαμικές χώρες είναι πετρέλαιοπαραγωγικές και έχει πολλά εργατικά χέρια επιστήμονες, όμως πρέπει να υπάρχει σωστή εκμετάλλευση για όλο αυτό τον πλούτο. Πρέπει η εκμετάλλευση να είναι προς την ανάπτυξη των ισλαμικών κοινωνιών για να μπορέσουν αυτές οι κοινωνίες να χαράξουν την πορεία τους ανάμεσα στα πολιτισμένα κράτη.

Το καλό ήθος σύμφωνα με αποστολή του Μουχάμαντ (Μωάμεθ).

awkaf

Ενότητες

  1. Το Ισλάμ είναι θρησκεία που απαιτεί το καλό ήθος
  2. Η διάλυη των ηθών οδηγεί στη διάλυση των εθνών
  3. Το ήθος είναι αποτέλεσμα και καρπός της σωστής λατρείας
  4. Πώς μπορούμε να έχουμε καλό ήθος

Αναμφίβολα τα μεγάλα στοιχεία της ισλαμικής θρησκείας είναι πολλά και ένα από αυτά τα μεγάλα στοιχεία είναι ότι το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που έχει Sari’aa ισλαμική νομοθεσία και απαιτεί το καλό ήθος. Είναι μια θρησκεία που έχει ψηλές ανθρώπινες αξίες που αντιπροσωπούν το καλό ήθος. Άξιον αναφοράς είναι ότι το μεγαλείο αυτής της θρησκείας φαίνεται  στο ότι καλύπτει όλες τις πλευρές της ζωής. Το Ισλάμα καλεί τους ανθρώπους να έχουν καλό ήθος και αρετή επίσης να εγκαταλείπουν όλες τις απρεπείς πράξεις.

Μια από τις αρετές που καλεί το Ισλάμ τους ανθρώπους να την υιοθετούν είναι να έχουν καλό ήθος, δηλαδή να έχουν υπομονή, έλεος, πίστη, την γενναιοδωρία, την ντροπή, την ταπαινότητα, την δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη, το χαμόγελο, τον καλό λόγο, την εμπιστοσύνη, το σεβασμό, την συμφιλίωση ανάμεσα στους ανθρώπους, να μην βλάπτει τα συναισθήματα των άλλων κ. α.. Αυτό το βεβαιώνει το Κοράνι, «αυτό το Κοράνι καθοδηγεί (τους ανθρώπους) στο καλό ήθος και προαναγγέλλει στους πιστούς που πράττουν το καλό έργο ότι θα βραβεύονται καταλλήλως», (αλ-Ισράα, 9).

Το Κοράνι και τα προλεγόμενα του Προφήτη βεβαιώνουν αυτό. Ο Αλλάχ  λέει, διατάζοντας τον Προφήτη, «έχε έλεος και πείθε τους ανθρώπους να πράττουν το καλό, ενώ τους  ανάγωγους να τους εγκαταλείπεις», (αλ-Αράφ, 199), λέει επίσης ο Ύψιστος, «να λέτε μόνο το καλό στους ανθρώπους», (αλ-Μπάκαρα, 83), λέει επίσης ο Ύψιστος, «δεν έχουν καμία αξία οι φωνές τους, εκτός αν καλούν για έλεος, ή για καλό έργο ή να υπάρχει συμφιλίωση ανάμεσα στους ανθρώπους. Όποιος κάνει αυτό, επιδιώκοντας την αγάπη και την ικανοποίηση του Αλλάχ, τότε ο Αλλάχ θα τον ανταμείβει καταλλήλως», (αλ-Νισάα, 114). Τα εδάφια του Κορανίου που τονίζουν τη σημαντικότητα του καλού ήθους είναι πολλά. Η σημαντικότητα αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι το καλό ήθος είναι μια ζυγαριά που ελέγχει τον άνθρωπο, επιδιώκοντας απ’ αυτό να τον φτάσει στην ηθική τελειότητα.

Τα λεγόμενα του Προφήτη επίσης τονίζουν τη σημαντικότητα του ήθους στη ζωή των ανθρώπων, δείχνοντας την μεγάλη αμοιβή του Αλλάχ για αυτόν ή αυτή που υιοθετεί το καλό ήθος. Λέει ο Προφήτης, «η ακμή του καλού έργου βρίσκεται στο καλό ήθος», (Μούσλιμ). Λέει επίσης, «τίποτα δεν είναι πιο βαρύς στη ζυγαριά του πιστού από το καλό ήθος την Ημέρα της Κρίσεως, και ο Αλλάχ μιστεί τον ασεβή», (Αλ-Τερμάδι).

Ο Προφήτης τόνιζε συνέχεια την αναγκαιότητα του καλού ήθους, λέει «ένας μουσουλμάνος για να φτάσει στην πλήρη πίστη θα πρέπει να κατέχει το καλό ήθος. Και ένας καλός πιστός είναι αυτός που δείχνει καλοσύνη στη σύζυγό του», (Μουσνάντ Αχμάντ). Επίσης όταν τον ρώτησαν: ποιος είναι ο καλύτερος  πιστός; Τότε απάντησε ο Προφήτης: ο καλύτερος πιστός είναι αυτός που έχει καλό ήθος», (σουνάν ιμπν Μάτζα). Δεν διζτάζει ο Προφήτης να θεωρεί τον πιστό που έχει καλό ήθος να κατέχει πιο κοντινή του θέση την Ημέρα της Κρίσεως», (αλ-Τερμέδι).

Το ήθος έχει μεγάλη σημασεία στην ισλαμική θρησκεία, για αυτό όταν ρωτήθηκε ο Προφήτης: τι είναι η θρησκεία; Τότε απάντησε: η θρησκεία είναι το καλό ήθος», (Μούσλιμ). Ακόμα και η ίδια η αποστολή του ήταν για την πληρότητα του καλού ήθους.

Ο ίδιος ο Προφήτης είχε καλό ήθος και γι’ αυτό βλέπουμε πώς ο Αλλάχ τον επαινεί στο Κοράνι λέγοντας, «εσύ είσαι καλοθρεμμένος», (αλ-Κάλαμ, 4).

Ο Προφήτης υιοθετούσε  το καλό ήθος και έπραττε αυτό που ήταν σύμφωνο με τις εντολές γι’ αυτό λέει η Αίσα, «το ήθος του ήταν όπως το Κοράνι». Ο Προφήτης ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που είχαν καλό ήθος. Είχε μέσα του έλεος και αγάπη για τους ανθρώπους, τηρούσε επίσης τις υποσχέσεις του και ήαν γενναιόδωρος με όλους αδιακρίτως. Για αυτό τα λόγια της πρώτης συζύγου του ήταν ακριβή, «εσύ επικοινωνείς με τους συγγενείς σου, αντέχεις το κακό, βοηθάς τους φτωχούς και βοηθάς τους ανθρώπους τους κακούς καιρούς». Αυτό ταυτίζει επίσης με τα λόγια του Κορανίου, «χάρη στο έλεος του Αλλάχ  κρατάς μια ήπια στάση απέναντί τους. Και αν ήσουν άγαρπος και είχες σκληρή καρδιά θα είχαν απομακρυνθεί οι άνθρωποι από σένα. Να τους συγχωρήσεις και να τους ζητάς συγχώρηση από τον Αλλάχ και να τους ζητάς τη γνώμη τους όταν θέλεις να κάνεις οτιδήποτε, και όταν αποφασίζει τότε να προχωρήσειςμε το θέλημα του Αλλάχ».

Ο Προφήτης έχει διδάξει στους συντρόφους του το καλό ήθος και τους διέταξε να πράττουν το κάλο και να έχουν καλό ήθος, γι’ αυτό λέει ο Προφήτης στον σύντοφό του Αμπού Ζάρ «να φοβάσαι τον Αλλάχ όπου και αν βρίσκεσαι και όταν κάνεις  κάποιο αμάρτημα τότε πρέπει αμέσως να κάνεις καλό έργο για να συγχωρηθεί. Ο Αλλάχ δημιούργησε τους ανθρώπους και τους φύτεψε το καλό ήθος». Γι’ αυτό έμαθαν οι σύντροφοί του την ταπαινότητα, το έλεος, τη συγχώρηση και την αγάπη από αυτό.

Όταν ο Προφήτης μετανάστεψε από την Μέκκα προς την Μεδίνα έκανε αδελφοποίηση ανάμεσα στους Μουχατζερίν και τους Ανσάρ, γι’ αυτό ο κάθε πιστός απ’ αυτούς ήταν έτοιμος να μοιραστεί με τον αδελφό του εν τη θρησκεία ό,τι είχε. Αυτό διότι το καλό ανθρώπινο ήθος ωθεί τους ανθρώπους να να δίνουν. Το να δίνει κανείς χωρίς να περιμένει κανένα είδος ανταλλάγματος. Λέει ο Ύψιστος, «προτιμούν να δώσουν στους άλλους ανθρώπους ακόμα και όταν οι ίδιοι έχουν περισσότερο ανάγκη», (αλ-Χάσρ, 9).

Το καλό ήθος είναι αυτό που φυλάει τις κοινωνίες από τη διαφθορά, διότι η δύναμη της Όμμα βρίσκεται στο καλό ήθος και στην αρετή,

Το καλό σου βρίσκεται πάνταστο καλό ήθος

                                    Γι’ αυτό συμμόρφωσε τον εαυτό σου έχοντας καλό ήθος

Ο εαυτός είναι πάντα καλά με το καλό ήθος

                                                Και ο εαυτός ζει σε απόλυτο κακό με το κακό ήθος

Παρατηρεί κανείς ότι το Ισλάμ δίνει μεγάλη σημασία στο καλό ήθος, θεωρώντας ότι η καταστροφή του καλού ήθους θα οδηγήσει στην καταστροφή της κοινωνίας. Λέει ο Προφήτης, «ο Αλλάχ είναι γενναιόδωρος και αγαπάει την γενναιοδωρία και αγαπάει το καλό ήθος και μισεί το κακό ήθος». Επίσης βλέπουμε ότι οι μεγάλοι ποιητές δώσαν μεγάλη σημασία στο καλό ήθος,

Τα έθνη δεν είναι τίποτα χωρίς ήθη

                                                Και αν τα ήθη διαλύονται, διαλύονται και τα έθνη

Παρατηρούμε ότι όλες οι λατρείες που αναφέρονται στο Κοράνι και στα λεγόμενα του Προφήτη επιδιώκουν πρωτίστως το καλό ήθος και την καλή και ευγενική συμπεριφορά. Γι’ αυτό όλες οι λατρείες, το Χάτζ, η νηστεία, η προσευχή, επηρεάζουν την συμπεριφορά του πιστού. Αυτό καθαυτό το γεγονός δεν επηρεάζει μόνο ένα άτομο μόνο αλλά ολόκληρη την κοινωνία. Το Ισλάμ δεν είναι μόνο κάποιες κινήσεις και λατρείες που γίνονται στα τζαμιά χωρίς να έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δεν είναι η θρησκεία που δεν θα επηρεάσει τη συμεριφορά του μουσουλμάνο δηλαδή δεν μπορεί να είναι αληθινά πιστός, όταν βγαίνει από το τζαμί και βλάπτει τους άλλους ή κάνει μονοπώλειο. Όλες οι λατρείες στις θρησκείες επιδιώκουν το καλό ήθος για τον άνθρωπο. Λέει ο Αλλάχ για την προσευχή, «ψέλλε αυτό σου εμπνέει απ’ το Κοράνι, και προσευχήσου διότι η προσευχή  απαγορεύει τα κακά έργα. Η δόξα του Αλλάχ είναι ένα μεγάλο έργο, και ο Αλλάχ γνωρίζει καλά το κάθε τι που κάνετε», (αλ-Ανκαμπούτ, 45). Λέει ο Προφήτης, «ο Αλλάχ δοξάζεται το όνομά του, «δέχομαι την προσευχή απ’ αυτόν που είναι ταπαινός μπροστά στην μεγαλειότητά μου και δεν επιβαρύνει τους ανθρώπους με πολλές ώρες, επίσης δεν επιμένει να κάνει αμαρτίες και να με δοξάζει συνέχεια. Επίσης ελεεί τους φτωχούς, την χήρα και τον τραυματέα», (αλ-Μπαζζάρ). Λέει ο ιμπν Μασούντ, «όποιος η προσευχή του δεν τον οδηγεί στο να πράττει το καλό και τον απαγορεύει απ΄’ το να κάνει το κακό, τότε απομακρύνεται όλο και περισσότερο απ’ τον Αλλάχ», (αλ-Ταμπαράνι).

Όλες οι λατρείες γίνονται για την καθαριότητα της ψυχής του ανθρώπου και να την οδηγήσουν στο καλό δρόμο και στο καλό ήθος. Λέει ο Αλλάχ «πάρε απ’ την περιουσία του ελεημοσύνη για να τους καθαρίσει πνευματικά και προσευχήσου για αυτούς διότι η προσευχή σου καθησυχάζει τις ψυχές τους, και ο Αλλάχ ακούει βλέπει τα πάντα», (αλ-Τάουμπα, 103). Για τον λόγο αυτό ο Προφήτης προσπαθεί να οδηγήσει τους πιστούς στο καλό ήθος, δείχνονταάς τους τα έργα που μπορεί να τους βοηθήσουν σ’ αυτό. Ακόμα και η ελεημοσύνη την εξηγεί ο Προφήτης τονίζοντας ότι «το χαμόγελό σου στο πρόσωπο του συνανθρώπου σου είναι ελεημοσύνη, το να αδειάζει από τον κουβά σου για να γεμίσει το δικό του είναι ελεημοσύνη, το να συμβουλεύεις τους ανθρώπους να πράττουν το καλό και να μην κάνουν τίποτα του κακού είναι ελεημοσύνη, το να απομακρύνεις τα εμπόδια απ’ το δρόμο είναι ελεημοσύνη επίσης να δείχεις το δρόμο σε κάποιον είναι ελεημοσύνη», (αλ-Μπαζζάρ).

Η νηστεία είναι επίσης μια από τιςλατρείες που ο Αλλάχ επίβαλε στους πιστούς. Είναι μια λατρεία που οδηγεί στον φόβο από τον Αλλάχ, λέει ο Αλλάχ «ω πιστοί, έχει οριστεί για σας η νηστεία όπως έγινει στην περίπτωση των ανθρώπων που σας προηγήθηκαν», (αλ-Μπάκαρα 183). Η νηστεία βοηθά τον πιστό να ελέγχει τη συμεριφορά του και τις επιθυμίες του, λέει ο Προφήτης, «η νηστεία είναι σαν μια ασπίδα και γι’ αυτό όταν κάποιος νηστεύει δεν πρέπει να κάνει καμιάαπρεπήπράξη. Και όταν κάποιος τον βλασφημά ή μάχεται μαζί του, τότε να μην κάει το ίδιο, όμως πρέπει να πει: ω Αλλάχ μου, μάρτυράς μου είσαι εσύ διότι εγώ νηστεύω», (αλ-Μπουχάρι).

Το ίδιο είναι για το Χάτζ, λέει ο Προφήτης, « όποιος κάνει το χάτζ και δεν πράττει τίποτα απρεπές, τότε γυρίζει καθαρός σα βρέφος», (Μούσλιμ). Όμως αυτές οι λατρείες αν δεν έχουν αποτέλεσμα τότε θα είναι άνευ. Γι’ αυτό οι λατρείες αυτές συνοδεύονται με τις πράξεις, τις καλές πράξεις εν προκειμένου. Διαφορετικά θα είναι άφραγκος ο άνθρωπος. Ο όποιος κάνεις όλες αυτές τις λατρείες, όμως κάνει και κακό, γι’ αυτό πέρνουν οι άνθρωποι από τα χασανάτ του.

Το καλό ήθος δεν είναι αποκειστικά και μόνο για τους μουσουλμάνους, όμως είναι για τους μουσουλμάνους και τους μη, διότι όλοι είναι άνθρωποι σε τελευταία ανάλυση. Λέει ο Αλλάχ, «έχουμε τιμήσει τον μπάνι Άνταμ (οι άνθρωποι «το ανθρώπινο γένο», και του μεταφέρουμε μέσω στεριάς και μέσω θάλασσας, επίσης του δώσαμε καλούς καρπούς». Ακόμα καο όταν πέρασε μια κηδεία ενός Εβραίου και τότε σηκώθηκε όρθιος ο Προφήτης, τότε οι σύντροφοί του του είπαν πως είναι Εβραίος, τότς απάντησε ο Προφήτης, «δεν είναι ψυχή;». (αλ-Μπουχάρι).

Το έλεος και το καλό ήθος δεν αφορά μόνο τη σχέση των ανθρώπων μεταξύ τους, αλλά και με τα ζώα. Αυτό φαίνεται σ’ αυτό που αναφέρει ο Προφήτης, «μια γυναίκα τιμωρήθηκε επειδή φυλάκισε μια γάτα, και δεν την τάιζε ούτε την άφησε να φάει απ’ αυτό που υπάρχει στους δρόμους», (αλ-Μπουχάρι).

Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο που τονίζει το Ισλάμα είναι το καλό παράδειγμα. Γι’ τον λόγο αυτό φρόντιζε ο Προφήτης να είναι πάντα το καλό παράδειγμα. Το καλό ήθος είναι ένα έμφυτο στοιχείο στον άνθρωπο. Επίσης το καλό παράδειγμα πρέπει να είναι παντού και όχι μόνο στο σπίτι, αλλά θα πρέπει ο δάσκαλος να το εφαρμόζει με τους μαθητές του στο σχολείο. Άξιον αναφοράς ότι ο Αλλάχ τονίζει αυτό το γεγονός σε αρκετά σημεία του Κορανίου, όπως φαίνεται και στη Σούρατ αλ-Ρούμ όπου ο αλλά λέει, «είναι το έμφυτο στοιχείο που υπάρχει στον άνθρωπο από τότε που τον δημιούρησε ο Αλλάχ, και αυτό δεν μπορεί να αλλοιωθεί διότι αυτό είναι ένα μέρος της σωστής θρησκείας», (αλ-Ρούμ, 30).

Το καλό ήθος πρέπει να υπάρχει παντού στη ζωή μας, στην οικογένεια, στη δουλειά, στις συναλλαγές μας ακόμα και στον πόλεμο.

Το καλό ήθος σύμφωνα με αποστολή του Μουχάμαντ (Μωάμεθ).

Ενότητες

  • Το Ισλάμ είναι θρησκεία που απαιτεί το καλό ήθος
  • Η διάλυη των ηθών οδηγεί στη διάλυση των εθνών
  • Το ήθος είναι αποτέλεσμα και καρπός της σωστής λατρείας
  • Πώς μπορούμε να έχουμε καλό ήθος

Αναμφίβολα τα μεγάλα στοιχεία της ισλαμικής θρησκείας είναι πολλά και ένα από αυτά τα μεγάλα στοιχεία είναι ότι το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που έχει Sari’aa ισλαμική νομοθεσία και απαιτεί το καλό ήθος. Είναι μια θρησκεία που έχει ψηλές ανθρώπινες αξίες που αντιπροσωπούν το καλό ήθος. Άξιον αναφοράς είναι ότι το μεγαλείο αυτής της θρησκείας φαίνεται  στο ότι καλύπτει όλες τις πλευρές της ζωής. Το Ισλάμα καλεί τους ανθρώπους να έχουν καλό ήθος και αρετή επίσης να εγκαταλείπουν όλες τις απρεπείς πράξεις.

Μια από τις αρετές που καλεί το Ισλάμ τους ανθρώπους να την υιοθετούν είναι να έχουν καλό ήθος, δηλαδή να έχουν υπομονή, έλεος, πίστη, την γενναιοδωρία, την ντροπή, την ταπαινότητα, την δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη, το χαμόγελο, τον καλό λόγο, την εμπιστοσύνη, το σεβασμό, την συμφιλίωση ανάμεσα στους ανθρώπους, να μην βλάπτει τα συναισθήματα των άλλων κ. α.. Αυτό το βεβαιώνει το Κοράνι, «αυτό το Κοράνι καθοδηγεί (τους ανθρώπους) στο καλό ήθος και προαναγγέλλει στους πιστούς που πράττουν το καλό έργο ότι θα βραβεύονται καταλλήλως», (αλ-Ισράα, 9).

Το Κοράνι και τα προλεγόμενα του Προφήτη βεβαιώνουν αυτό. Ο Αλλάχ  λέει, διατάζοντας τον Προφήτη, «έχε έλεος και πείθε τους ανθρώπους να πράττουν το καλό, ενώ τους  ανάγωγους να τους εγκαταλείπεις», (αλ-Αράφ, 199), λέει επίσης ο Ύψιστος, «να λέτε μόνο το καλό στους ανθρώπους», (αλ-Μπάκαρα, 83), λέει επίσης ο Ύψιστος, «δεν έχουν καμία αξία οι φωνές τους, εκτός αν καλούν για έλεος, ή για καλό έργο ή να υπάρχει συμφιλίωση ανάμεσα στους ανθρώπους. Όποιος κάνει αυτό, επιδιώκοντας την αγάπη και την ικανοποίηση του Αλλάχ, τότε ο Αλλάχ θα τον ανταμείβει καταλλήλως», (αλ-Νισάα, 114). Τα εδάφια του Κορανίου που τονίζουν τη σημαντικότητα του καλού ήθους είναι πολλά. Η σημαντικότητα αυτή πηγάζει από το γεγονός ότι το καλό ήθος είναι μια ζυγαριά που ελέγχει τον άνθρωπο, επιδιώκοντας απ’ αυτό να τον φτάσει στην ηθική τελειότητα.

Τα λεγόμενα του Προφήτη επίσης τονίζουν τη σημαντικότητα του ήθους στη ζωή των ανθρώπων, δείχνοντας την μεγάλη αμοιβή του Αλλάχ για αυτόν ή αυτή που υιοθετεί το καλό ήθος. Λέει ο Προφήτης, «η ακμή του καλού έργου βρίσκεται στο καλό ήθος», (Μούσλιμ). Λέει επίσης, «τίποτα δεν είναι πιο βαρύς στη ζυγαριά του πιστού από το καλό ήθος την Ημέρα της Κρίσεως, και ο Αλλάχ μιστεί τον ασεβή», (Αλ-Τερμάδι).

Ο Προφήτης τόνιζε συνέχεια την αναγκαιότητα του καλού ήθους, λέει «ένας μουσουλμάνος για να φτάσει στην πλήρη πίστη θα πρέπει να κατέχει το καλό ήθος. Και ένας καλός πιστός είναι αυτός που δείχνει καλοσύνη στη σύζυγό του», (Μουσνάντ Αχμάντ). Επίσης όταν τον ρώτησαν: ποιος είναι ο καλύτερος  πιστός; Τότε απάντησε ο Προφήτης: ο καλύτερος πιστός είναι αυτός που έχει καλό ήθος», (σουνάν ιμπν Μάτζα). Δεν διζτάζει ο Προφήτης να θεωρεί τον πιστό που έχει καλό ήθος να κατέχει πιο κοντινή του θέση την Ημέρα της Κρίσεως», (αλ-Τερμέδι).

Το ήθος έχει μεγάλη σημασεία στην ισλαμική θρησκεία, για αυτό όταν ρωτήθηκε ο Προφήτης: τι είναι η θρησκεία; Τότε απάντησε: η θρησκεία είναι το καλό ήθος», (Μούσλιμ). Ακόμα και η ίδια η αποστολή του ήταν για την πληρότητα του καλού ήθους.

Ο ίδιος ο Προφήτης είχε καλό ήθος και γι’ αυτό βλέπουμε πώς ο Αλλάχ τον επαινεί στο Κοράνι λέγοντας, «εσύ είσαι καλοθρεμμένος», (αλ-Κάλαμ, 4).

Ο Προφήτης υιοθετούσε  το καλό ήθος και έπραττε αυτό που ήταν σύμφωνο με τις εντολές γι’ αυτό λέει η Αίσα, «το ήθος του ήταν όπως το Κοράνι». Ο Προφήτης ήταν από τους πρώτους ανθρώπους που είχαν καλό ήθος. Είχε μέσα του έλεος και αγάπη για τους ανθρώπους, τηρούσε επίσης τις υποσχέσεις του και ήαν γενναιόδωρος με όλους αδιακρίτως. Για αυτό τα λόγια της πρώτης συζύγου του ήταν ακριβή, «εσύ επικοινωνείς με τους συγγενείς σου, αντέχεις το κακό, βοηθάς τους φτωχούς και βοηθάς τους ανθρώπους τους κακούς καιρούς». Αυτό ταυτίζει επίσης με τα λόγια του Κορανίου, «χάρη στο έλεος του Αλλάχ  κρατάς μια ήπια στάση απέναντί τους. Και αν ήσουν άγαρπος και είχες σκληρή καρδιά θα είχαν απομακρυνθεί οι άνθρωποι από σένα. Να τους συγχωρήσεις και να τους ζητάς συγχώρηση από τον Αλλάχ και να τους ζητάς τη γνώμη τους όταν θέλεις να κάνεις οτιδήποτε, και όταν αποφασίζει τότε να προχωρήσειςμε το θέλημα του Αλλάχ».

Ο Προφήτης έχει διδάξει στους συντρόφους του το καλό ήθος και τους διέταξε να πράττουν το κάλο και να έχουν καλό ήθος, γι’ αυτό λέει ο Προφήτης στον σύντοφό του Αμπού Ζάρ «να φοβάσαι τον Αλλάχ όπου και αν βρίσκεσαι και όταν κάνεις  κάποιο αμάρτημα τότε πρέπει αμέσως να κάνεις καλό έργο για να συγχωρηθεί. Ο Αλλάχ δημιούργησε τους ανθρώπους και τους φύτεψε το καλό ήθος». Γι’ αυτό έμαθαν οι σύντροφοί του την ταπαινότητα, το έλεος, τη συγχώρηση και την αγάπη από αυτό.

Όταν ο Προφήτης μετανάστεψε από την Μέκκα προς την Μεδίνα έκανε αδελφοποίηση ανάμεσα στους Μουχατζερίν και τους Ανσάρ, γι’ αυτό ο κάθε πιστός απ’ αυτούς ήταν έτοιμος να μοιραστεί με τον αδελφό του εν τη θρησκεία ό,τι είχε. Αυτό διότι το καλό ανθρώπινο ήθος ωθεί τους ανθρώπους να να δίνουν. Το να δίνει κανείς χωρίς να περιμένει κανένα είδος ανταλλάγματος. Λέει ο Ύψιστος, «προτιμούν να δώσουν στους άλλους ανθρώπους ακόμα και όταν οι ίδιοι έχουν περισσότερο ανάγκη», (αλ-Χάσρ, 9).

Το καλό ήθος είναι αυτό που φυλάει τις κοινωνίες από τη διαφθορά, διότι η δύναμη της Όμμα βρίσκεται στο καλό ήθος και στην αρετή,

Το καλό σου βρίσκεται πάνταστο καλό ήθος

                                    Γι’ αυτό συμμόρφωσε τον εαυτό σου έχοντας καλό ήθος

Ο εαυτός είναι πάντα καλά με το καλό ήθος

                                                Και ο εαυτός ζει σε απόλυτο κακό με το κακό ήθος

Παρατηρεί κανείς ότι το Ισλάμ δίνει μεγάλη σημασία στο καλό ήθος, θεωρώντας ότι η καταστροφή του καλού ήθους θα οδηγήσει στην καταστροφή της κοινωνίας. Λέει ο Προφήτης, «ο Αλλάχ είναι γενναιόδωρος και αγαπάει την γενναιοδωρία και αγαπάει το καλό ήθος και μισεί το κακό ήθος». Επίσης βλέπουμε ότι οι μεγάλοι ποιητές δώσαν μεγάλη σημασία στο καλό ήθος,

Τα έθνη δεν είναι τίποτα χωρίς ήθη

                                                Και αν τα ήθη διαλύονται, διαλύονται και τα έθνη

Παρατηρούμε ότι όλες οι λατρείες που αναφέρονται στο Κοράνι και στα λεγόμενα του Προφήτη επιδιώκουν πρωτίστως το καλό ήθος και την καλή και ευγενική συμπεριφορά. Γι’ αυτό όλες οι λατρείες, το Χάτζ, η νηστεία, η προσευχή, επηρεάζουν την συμπεριφορά του πιστού. Αυτό καθαυτό το γεγονός δεν επηρεάζει μόνο ένα άτομο μόνο αλλά ολόκληρη την κοινωνία. Το Ισλάμ δεν είναι μόνο κάποιες κινήσεις και λατρείες που γίνονται στα τζαμιά χωρίς να έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Δεν είναι η θρησκεία που δεν θα επηρεάσει τη συμεριφορά του μουσουλμάνο δηλαδή δεν μπορεί να είναι αληθινά πιστός, όταν βγαίνει από το τζαμί και βλάπτει τους άλλους ή κάνει μονοπώλειο. Όλες οι λατρείες στις θρησκείες επιδιώκουν το καλό ήθος για τον άνθρωπο. Λέει ο Αλλάχ για την προσευχή, «ψέλλε αυτό σου εμπνέει απ’ το Κοράνι, και προσευχήσου διότι η προσευχή  απαγορεύει τα κακά έργα. Η δόξα του Αλλάχ είναι ένα μεγάλο έργο, και ο Αλλάχ γνωρίζει καλά το κάθε τι που κάνετε», (αλ-Ανκαμπούτ, 45). Λέει ο Προφήτης, «ο Αλλάχ δοξάζεται το όνομά του, «δέχομαι την προσευχή απ’ αυτόν που είναι ταπαινός μπροστά στην μεγαλειότητά μου και δεν επιβαρύνει τους ανθρώπους με πολλές ώρες, επίσης δεν επιμένει να κάνει αμαρτίες και να με δοξάζει συνέχεια. Επίσης ελεεί τους φτωχούς, την χήρα και τον τραυματέα», (αλ-Μπαζζάρ). Λέει ο ιμπν Μασούντ, «όποιος η προσευχή του δεν τον οδηγεί στο να πράττει το καλό και τον απαγορεύει απ΄’ το να κάνει το κακό, τότε απομακρύνεται όλο και περισσότερο απ’ τον Αλλάχ», (αλ-Ταμπαράνι).

Όλες οι λατρείες γίνονται για την καθαριότητα της ψυχής του ανθρώπου και να την οδηγήσουν στο καλό δρόμο και στο καλό ήθος. Λέει ο Αλλάχ «πάρε απ’ την περιουσία του ελεημοσύνη για να τους καθαρίσει πνευματικά και προσευχήσου για αυτούς διότι η προσευχή σου καθησυχάζει τις ψυχές τους, και ο Αλλάχ ακούει βλέπει τα πάντα», (αλ-Τάουμπα, 103). Για τον λόγο αυτό ο Προφήτης προσπαθεί να οδηγήσει τους πιστούς στο καλό ήθος, δείχνονταάς τους τα έργα που μπορεί να τους βοηθήσουν σ’ αυτό. Ακόμα και η ελεημοσύνη την εξηγεί ο Προφήτης τονίζοντας ότι «το χαμόγελό σου στο πρόσωπο του συνανθρώπου σου είναι ελεημοσύνη, το να αδειάζει από τον κουβά σου για να γεμίσει το δικό του είναι ελεημοσύνη, το να συμβουλεύεις τους ανθρώπους να πράττουν το καλό και να μην κάνουν τίποτα του κακού είναι ελεημοσύνη, το να απομακρύνεις τα εμπόδια απ’ το δρόμο είναι ελεημοσύνη επίσης να δείχεις το δρόμο σε κάποιον είναι ελεημοσύνη», (αλ-Μπαζζάρ).

Η νηστεία είναι επίσης μια από τιςλατρείες που ο Αλλάχ επίβαλε στους πιστούς. Είναι μια λατρεία που οδηγεί στον φόβο από τον Αλλάχ, λέει ο Αλλάχ «ω πιστοί, έχει οριστεί για σας η νηστεία όπως έγινει στην περίπτωση των ανθρώπων που σας προηγήθηκαν», (αλ-Μπάκαρα 183). Η νηστεία βοηθά τον πιστό να ελέγχει τη συμεριφορά του και τις επιθυμίες του, λέει ο Προφήτης, «η νηστεία είναι σαν μια ασπίδα και γι’ αυτό όταν κάποιος νηστεύει δεν πρέπει να κάνει καμιάαπρεπήπράξη. Και όταν κάποιος τον βλασφημά ή μάχεται μαζί του, τότε να μην κάει το ίδιο, όμως πρέπει να πει: ω Αλλάχ μου, μάρτυράς μου είσαι εσύ διότι εγώ νηστεύω», (αλ-Μπουχάρι).

Το ίδιο είναι για το Χάτζ, λέει ο Προφήτης, « όποιος κάνει το χάτζ και δεν πράττει τίποτα απρεπές, τότε γυρίζει καθαρός σα βρέφος», (Μούσλιμ). Όμως αυτές οι λατρείες αν δεν έχουν αποτέλεσμα τότε θα είναι άνευ. Γι’ αυτό οι λατρείες αυτές συνοδεύονται με τις πράξεις, τις καλές πράξεις εν προκειμένου. Διαφορετικά θα είναι άφραγκος ο άνθρωπος. Ο όποιος κάνεις όλες αυτές τις λατρείες, όμως κάνει και κακό, γι’ αυτό πέρνουν οι άνθρωποι από τα χασανάτ του.

Το καλό ήθος δεν είναι αποκειστικά και μόνο για τους μουσουλμάνους, όμως είναι για τους μουσουλμάνους και τους μη, διότι όλοι είναι άνθρωποι σε τελευταία ανάλυση. Λέει ο Αλλάχ, «έχουμε τιμήσει τον μπάνι Άνταμ (οι άνθρωποι «το ανθρώπινο γένο», και του μεταφέρουμε μέσω στεριάς και μέσω θάλασσας, επίσης του δώσαμε καλούς καρπούς». Ακόμα καο όταν πέρασε μια κηδεία ενός Εβραίου και τότε σηκώθηκε όρθιος ο Προφήτης, τότε οι σύντροφοί του του είπαν πως είναι Εβραίος, τότς απάντησε ο Προφήτης, «δεν είναι ψυχή;». (αλ-Μπουχάρι).

Το έλεος και το καλό ήθος δεν αφορά μόνο τη σχέση των ανθρώπων μεταξύ τους, αλλά και με τα ζώα. Αυτό φαίνεται σ’ αυτό που αναφέρει ο Προφήτης, «μια γυναίκα τιμωρήθηκε επειδή φυλάκισε μια γάτα, και δεν την τάιζε ούτε την άφησε να φάει απ’ αυτό που υπάρχει στους δρόμους», (αλ-Μπουχάρι).

Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο που τονίζει το Ισλάμα είναι το καλό παράδειγμα. Γι’ τον λόγο αυτό φρόντιζε ο Προφήτης να είναι πάντα το καλό παράδειγμα. Το καλό ήθος είναι ένα έμφυτο στοιχείο στον άνθρωπο. Επίσης το καλό παράδειγμα πρέπει να είναι παντού και όχι μόνο στο σπίτι, αλλά θα πρέπει ο δάσκαλος να το εφαρμόζει με τους μαθητές του στο σχολείο. Άξιον αναφοράς ότι ο Αλλάχ τονίζει αυτό το γεγονός σε αρκετά σημεία του Κορανίου, όπως φαίνεται και στη Σούρατ αλ-Ρούμ όπου ο αλλά λέει, «είναι το έμφυτο στοιχείο που υπάρχει στον άνθρωπο από τότε που τον δημιούρησε ο Αλλάχ, και αυτό δεν μπορεί να αλλοιωθεί διότι αυτό είναι ένα μέρος της σωστής θρησκείας», (αλ-Ρούμ, 30).

Το καλό ήθος πρέπει να υπάρχει παντού στη ζωή μας, στην οικογένεια, στη δουλειά, στις συναλλαγές μας ακόμα και στον πόλεμο.

Τα στοιχεία τίμησης του Προφήτη, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει

awkaf

Πρώτον: οι ενότητες

  • Η τίμησή του, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, από την αρχή του κόσμου
  • Η τίμησή του, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, πριν την γέννησή του
  • Η τίμησή του, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, με την πιο ευγενική καταγεγή
  • Καλείται με το όνομά του, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, το οποιο συνδυάζεται με την προφητεία και την αποστολή του
  • Η αγάπη και η υπακοή στον Προφήτη θεωρείται υποχρεωτική
  • Τιμάται ο Προφήτης, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, επειδή ο ίδιος ο Αλλάχ τον υπερασπίζεται
  • Η οικουμενική έννοια της αποστολής του
  • Η αποστολή του, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, είναι έλεος για όλους

Το θέμα

Ο Αλλάχ, δοξάζεται πανταχού, έχει τιμήσει τον προφήτη του τον Μωχάμαντ, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, με έναν ξεχωριστό και ιδιαίτερο τρόπο που δεν έχει συμβεί με κανέναν άλλον πριν απ’ αυτό από την αρχή του κόσμου και πριν την γέννησή του και μετά, επίσης κατά τη διάρκεια της ζωής του και μετά το θάνατό του.

Όσον αφορά την τίμηση του Αλλάχ για τον προφήτη Μωχάμαντ από την αρχή του κόσμου, βλέπουμε πώς ο Ύψιστος Αλλάχ τον τοποθέτησε σε ξεχωριστή θέση ανάμεσα σ’ όλον τον κόσμο. Όλους τους Προφήτες  που έχει στείλει ο Αλλάχ πριν από τον Μωχάμαντ, τους πήρε ο Αλλάχ την υπόσχεση αν ζει κανείς τους μέχρι την αποστολή του Μωχάμαντ, τότε θα πρέπει να τον πιστεύει και να τον υποστηρίξει. Λέει ο Ύψιστος Αλλάχ, «ο Αλλάχ πήρε υπόσχεση από τους Αποστόλους του, λέγοντάς τους: Σας επίλεξα για την αποστολή και την σοφία και σας ήρθε ένας Προφήτης, που επιβεβαιώνει αυτό που λέτε και εσείς, θα τον πιστέψετε και θα τον υποστηρίξετες; Έχετε ομολογηθεί και πήρατε την υποσχεσή μου και την συμβολή μου. Τότε αυτοί ανταποκρίθηκαν: Ναι ομολογήσαμε. Τότε ο Αλλάχ τους είπε: Να είστε μάρτυρες και Εγώ είμαι μάρτυς μαζί σας», (Αλ-Ιμράν, 81). Μια τέτοια υπόσχεση έχει πολύ μεγάλο ισχύ διότι ο ίδιος ο Αλλάχ και οι Άγγελοι είναι μάρτυρες της.

Οι πριν από Αυτόν προφήτες ανήγγειλαν το θέμα της προφητείας του. Παρατηρείται αυτό το γεγονός στα λεγόμενα του Προφήτη, αυτό καθαυτό φαίνεται σ’ όσον τονίζει ο Αλ-ιρμπάντ ίμπν Σαρία Αλ-Σάλαμι, ο οποιος αναφέρει πως άκουσε τον Προφήτη, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, να λέει «εγώ είμαι το αποτέλεσμα της παρακαλήσεως του πατέρα μου Αβράαμ (Ιμπράημ) για τον Αλλάχ, εγώ είμαι η καλή αναγγελία του Ιησού για τον ανθρώπους του, επίσης εγώ είμαι το όραμα της μητέρας μου, η οποία είδε ότι ένα φως βγήκε από μέσα της και φώτισε όλα τα μέγαρα του μεγάλου Σάαμ (al-Shaam), (Μούσναντ Άχμαντ).

Η παρακάληση του Αβράαμ, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, «ω Θεέ μου στείλ’ τους έναν προφήτη που να είναι ένας από αυτούς, για να τους διδάσκει τον λόγο σου, το βιβλίο και τη σοφία και να καθαρίσει τις ψυχές τους. Εσύ είσαι ο Σοφός και Μεγαλοπρεπής», (Αλ-μπάκαρα, 129). Ενώ η αναγγελία του Ιησού φαίνεται σ’ αυτό που αναφέρει το Ιερό Κοράνι, «όταν ο Ιησούς Χριστός ο γιος της Μάριαμ είπε: ω γιοί του Ισράηλ, είμαι ο Απόστολος του Αλλάχ για σας και πιστεύω στην Τορά και ανναγγέλω ότι μετά από μένα θα ρθει ένας προφήτης που ονομάζεται ο Αχμάντ. Όταν όμως τους έφερε τα τεκμήρια, είπαν: αυτή είναι μεγεία», (Αλ-αάφ, 6).

Όσον αφορά την τίμησή του πριν γεννηθεί, αυτό φαίνεται στις αφηγήσεις της μητέρας του η Αμενά πμίντ Ωάχμπ, η οποια είπε: όταν έμεινα έγκυος , άκουσα κάποιον να λέει: εσώ είσαι έγκυος και έχεις  μέσα σου τον δοισπότη αυτής της Όμμα. Όταν πέφτει χάμω, τότε να λείς: επιδιώκω στο όνομα του Μοναδικού (Θεού), να τον φυλάει από κάθε φθόνο, και να τον ονομάσει Μωχάμαντ, διότι το όνομά του στην Τορά είναι Άχμαντ, τον επαινούν στους ουρανούς και στη γη, επίσης το όνομά του στον Ευαγγέλιο είναι Άχμαντ, τον επαινούν στους ουρανούς και στη γη και το όνομά του στο Κοράνι είναι Μωχάμαντ, να τον ονομάσει έτσι», (Σουάμπ αλ-Ιμάν, Αλ-Μπαϊχάκι).

Ενώ η ευγενική του καταγωγή, φαίνεται σ’ αυτό που λέει ο Αλλάχ για αυτό στο Ιερό Κοράνι, «εσώ γονατίζεις με αυτους που γονατίζουν», (Αλ-σουαράα, 219). Ο Ιμπν Αμπάς λέει, ερμηνεύοντας αυτό το εδάφιο, ότι ο Αλλάχ θέλει να μας πει ότι αυτό έγινε όταν ο Μωχάμαντ δεν έχει γεννηθεί ακόμα. Αυτό σημαίνει ότι ο Μωχάμαντ κατάγεται από ένα ευγενικό σόι και από τις καλύτερες οικογένειες των Αράβων. Ο Αλλάχ φύλαξε την μητέρα του από τις μοιχείες που επικρατούσαν κατά την εποχή της Τζαχελία. Ο Αλλάχ επίλεξε από τα παιδιά του Ισμάηλ τον Κανάνα και από την Κανάνα επίλεξε Κουράϊς, και από το Κουράϊς διάλεξε τους μπάνι Χάσσιμ, γι’ αυτό παρατηρούμε ότι η επιλογή του Προφήτη Μωχάμαντ έγινε με αυστηρά κριτήρια. Ο Ωαθέλα ιμπν αλ-Άσκα αναφέρει ότι άκουσε τον Προφήτη, η ειρήνη του Αλλάχ να έχει, να λέει «ο Αλλάχ διάλεξε Κανάνα απ’ τα παιδιά του Ισμάηλ και από Κανένα διάλεξε Κουράϊς και από Κουράϊς επίλεξε μπάνι Χάσσιμ και από μπάνι Χάσσιμ επίλεξε εμένα», (Μούσλιμ).

Όσον αφορά την τίμησή του κατά τη διάρκεια της ζωής του, αυτό το βλέπουμε επίσης καθαρά. Παρατηρούμε δηλαδή ότι όταν αναφέρεται το όνομα του Αλλάχ αναφέρεται ταυτοχρόνως και το όνομά του. Λέει ο Αλλάχ για τον Προφήτη, «η αναφορά σ’ σένα γίνεται με μεγαλοπρέπεια». Ο ίδιος ο Προφήτης αναφέρει ότι ο Γαβρίηλ τον ρώτησε αν γνωρίζει πώς ο Αλλάχ έκανε την αναφορά του να γίνει με μεγαλοπρέπεια; Τότε απάντησε ο Προφήτης πως μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει. Τότε του απάντησε ο Γαβρίηλ ότι ο Αλλάχ λέει πως έκανε την αναφορά σου μεγαλοπρεπή διότι όταν αναφέρεται του όνομα Του αναφέρεται και το δικό σου μαζί», (Μοτζάμμα αλ-Ζουά’ντ Λιλ-Χαϊθάμι).

Γι’ αυτό βλέπουμε ότι δεν γίνεται ο άνθρωπος να είναι Μουσουλάμνος πριν αναγνωρίσει ότι ο Μωχάμαντ είναι Προφήτης του Μοναδικού Θεού (Αλλάχ). Στο σημείο αυτό αναφέρουμε τους παρακάτω στίχους του Χάσσαν ιμπν Θάμπιτ,

Έχει συνδυάσει ο Θεός το όνομα του Προφήτη με το όνομά Του

                                                                                                Όταν ψάλτης στις πέντε προσευχές λέει μαρτυρώ

Το όνομά του τού δόθηκε (από τον Αλλάχ) Διότι ο Αλλάχ που κατέχει

                                                                το Θρόνο είναι δοξασμένος και αυτός το έργο του είναι δοξασμένο

Παρατηρούμε εν ολίγοις ότι η αναφορά στον Προφήτη γίνεται πολλάκις, ακόμα και στην υπακοή στον Αλλάχ, λέει ο Αλλάχ στο Κοράνι, «όποιος υπακούει στον Προφήτη, υπακούκει και στον ίδιο τον Αλλάχ και όποιος αρνείται να κάνει αυτό, τότε δεν σε στείλαμε για να τους κάνεις τον φύλακα», (Αλ-νισάα, 80). Αξιον αναφοράς αυτό που λέει ο ιμπν Αμπάς, «τρία εδάφια είναι συνδυασμένα και δεν γίνεται να χωρίσουν, το πρώτο είναι «να προσεύχεστε και να δίνετε ελεημοσύνη», (αλ-Μπάκαρα, 43), το δεύτερο, «να ευχαριστείς εμένα και τους γονείς σου», (Λουκμάν, 14), και το τρίτο, «να υπακούτε στον Αλλάχ και στον Προφήτη», (αλ-Νισάα, 59). Για τον λόγο αυτό η υπακοόηστον Αλλάχ χωρίς τον Προφήτη τουείναι άνευ.

Ακόμα και την υπόσχεση στον Αλλάχ είναι συνδυασμένη με την υπόσχεση στον Προφήτη, «αυτοί που σου δίνουν τον λόγο τους, τον δίνουν ταυτοχρόνως και στον Αλλάχ», (αλ-Φάτχ, 10). Λέει επίσης ο Αλλάχ, «όποιος υπακούει στον Αλλάχ και τον Προφήτη του, θα έχει μεγάλο κέρδος», (αλ-Αχζάμπ, 71). Δεν είναι μόνο το Κοράνι που αναφέρεται στο θέμα αυτό, όμως τα λεγόμενα του Προφήτη επίσης δίνουν μεγάλη σημασία στο ίδιο θέμα. Παρατηρεί κανείς αυτό που λέει ο Προφήτης, «όλη η Όμμα μου θα πει στον Παράδεισο εκτός απ’ αυτόν που αρνείται. Τότε ρωτήθηκε ο Προφήτης, και ποιος αρνείται Προφήτα του Αλλά; Και ο Προφήτης απάντησε, «όποιος με υπακούει μπαίνει στον παράδεισο, και όποιος κάνει το αντίστροφο αρνείται», (Αλ-μπουχάρι). Θεωρούμε χρήσιμη είναι η αναφορά στην ιστορία του Ομάρ με την Μαύρη Πέτρα. Όταν φίλησε δηλαδή ο Ομάρ την Μαύρη Πέτρα, της είπε: «γνωρίζω πολύ καλά ότι εσύ δεν είσαι τίποτα παραπάνω από μια πέτρα και δεν χρησιμεύεις σε κάτι ότι μπορείς να βλάπτεις και αν δεν είδα τον Προφήτη, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, να σε φυλήσει δεν θα το έκανα εγώ», (Αλ-μπουχάρι).

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό στοιχείο που επιβεβαιώνει την τίμηση του Αλλάχ για τον Προφήτη του, όταν έκανε ο Αλλάχ την αγάπη του πιστού για τον Προφήτη ένα από τα βασικά στοιχεία της καλής πίσης. Λέει ο Αλλάχ, «πες τους: αν αγαπάτε αληθινά τον Αλλάχ να με ακολουθείτε για να σας αγαπάει και ο Αλλάχ και να συγχωρεί όλες τις αμαρτίες σας, διότι ο Αλλάχ είναι παντελεήμων ΄και μέγας συγχωρητής», (Αάλ Ιμράν, 31). Η αγάπη για τον Προφήτη είναι υποχρέωση για κάθε Μουσουλμάνο. Αυτό το απδεικύει το συγκεκριμένο Χαντίθ: ο Άνας ιμπν Μάλικ λέει ότι ο Προφήτης, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, «δεν να γίνει κανένας από σας αληθινά πιστός μέχρι να με αγαπάει περισότερο από το οτιδήποτε, ακόμα και από τους γονείς του, τα παιδιά του και από όλους τους ανθρώπους».

Δεν υπερβάλει κανείς αν αγαπάει τον Προφήτη πιο πολύ από τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό άλλωστε είναι απόδειξη για την ολοκλήρωση της πίσης. Αυτο καθαυτό το τονίζει η ιστορία του Ομάρ με τον Προφήτη. Όταν ο Ομάρ είπε στον Προφήτη, «μα τον Αλλάχ Προφήτα μου ότι σ’ αγαπώ πιο πολύ από όλα, εκτός από τον ευατό μου» τότε ο Προφήτης του ανταποκρίθηκε, «όχι με τον Αλλάχ που έχει τη ψυχή μου, μέχρι να μ’ αγαπάς πιο πολύ από τον ίδιο σου τον εαυτό», αμέσως ο Ομάρ είπε, «τώρα με τον Αλλάχ σ’ αγαπώ πιο πολύ από τον εαυτόν μου», και τότε του απάντησε ο Προφήτης «τώρα Ομάρ», (Αλ-μπουχάρι).

Η αγάπη για τον προφήτη είναι από τα μεγάλα έργα που οδηγούν στον παράδεισο. Χαρακτηριστικό είναι αυτό που ρώτησε άνας άνθρωπος στον Προφήτη, πότε είναι η Ημέρα της Κρίσεως; Τότε του απάντησε ο Προφήτης: και τι έτοιμασες για την ημέρα αυτή; Τότε δύστσε λίγο ο άνθρωπος και μετά απάντησε λέγοντας: δεν έκανα πολλές νηστείες ούτε πολλές πτοσευχές, όμως αγαπώτον Αλλάχ και τον Προφήτη του», τότε του απάντησε ο Προφήτης, «τότε θα είσαι με αυτόν που αγαπάς», (Αλ-μπουχάρι).

Ένα ακόμααποδεικτικό στοιχείο τίμησης του Αλλάχ για τον Προφήτη του, είναι ότι δεν τον αναφέρει με το όνομά του όπως έκανε και με τους άλλους προφήτες. Όπως έκανε δηλαδή με τον Αδάμ, λέει ο Αλλάχ, «είπαμε: ω Αδάμ να μένεις με τη σύζυγό σου στον παράδεισο», (αλ-Μπάκαρα, 35), και στην περίπτωση του Ιησού, «ω Ιησού, θα σε πεθάνει και θα σε ανεβάσω ψηλά σε μένα», (Αλ Ιμράν, 55), επίσης, «ω Νόε, κατέβα με τις ευλογίες μας και την ειρήνη», (Χούντ, 48), και «ω Μωυσή, Εγώ είμαι ο Αλλάχ, ο Θεός όλων των δημιουργημάτων», (αλ-Κάσας, 30). Επίσης, «ω Ζαχαρία, σου αναγγέλουμε ότι  θα έχει ένα αγόρι που το όνομά του θα είναι Ιάχια. Τέτοιο όνομα δεν του δώσαμε πριν σε κανέναν», (Μάριαμ, 7).

Ενώ στην περίπτωση του Προφήτη, όταν του απευθύνεται ο λόγος, τότε γίνεται η χρήση της ιδιότητάς του ως προφήτης. Λέει ο Αλλάχ, «ω Προφήτα, σε αποστείλεμε σαν μάρτυρα και προειδοποιητής», (αλ-Αχζάμπ, 45). Λέει επίσης ο Αλλάχ, «ω Απόστολε, να μεταφέρεις αυτό που σου έρχεται από τον Θεό σου (στους ανθρώπους) και αν δεν το κάνεις, ότι θα θα έχεις μεταφέρει το μήνυμά του. Ο Αλλάχ θα σε φυλά από τους ανθρώπους. Επίσης προειδοποιεί ο Αλλάχ τους ανθρώπους να μην συμπεριφέρονται στον Προφήτη μεακατάλληλο τρόπο, όπως κάνουν άλλωστε μεταξύ τους, «μην απευθύνετε τον λόγο στον Προφήτη όπως κάνετε μεταξύ σας, ο Αλλάχ γνωρίζει αυτούς που προσπαθούν να κάνουν αυτό. Να προσέχουν αυτό που παραβιάζουν τις διαταγές του να μην του βλάπτει μια φέτνα, προβοκάτια, ή αυστηρή τιμωρία», 9αλ-Νούρ, 63).

Επίσης αναφέρει ο Αλλάχ για τον Προφήτη του ως στοιχείο τίμησης, λέει ο Αλλάχ, «έχετε τον Προφήτη σαν κατάλληλο παράδειγμα για αυτόν που  επιδιώκουν  να βλέπουν τον Αλλάχ και επιδιώκουν την ημέρα της κρίσεως και αναφέρει και δοξάζει πολύ το όνομα του Αλλάχ», (αλ-Νούρ, 63).

Ένα ακόμα στοιχείο τίμησης του Προφήτη είναι ότι ο Αλλάχ και οι Άγγελοι τον ευλογούν, λέει ο Αλλάχ στο Κοράνι, «ο Αλλάχ και οι Άγγελοι ευλογούν και αγιάζουν τον Προφήτη, ω πιστοί, να τον ευλογείτε και εσείς και να πείτε : την ειρήνη να έχει», (Αλ-αχζάμπ, 56).

Βλέπουμε επίσης πώς ο Αλλάχ τον τίμησε με την υπεράσπισή του. Διότι, καθώς αναφέρει το Κοράνι ο Αλλάχ υπερασπίζεται ο ίδιος τον Προφήτη Μωχάμαντ, σε σχέση με άλλους Προφήτες οι οποιοι υπερασπίζονταν τους εαυτούς τους  ενάντια στις ψευδείς κατηγορίες των Απίστων. Όταν δηλαδή τους αποκαλούσαν , ψεύτες, τρελούς, μάγους κ. α., αυτό το αφηγείται το Κοράνι σε διάφορα εδάφια του, λ. χ. Στην (Σουράτ αλ-Αράφ, 61 – 62, 66 – 67). Από την άλλη, το Κοράνι διηγείται πώς ο Αλλάχ ανέλαβε την υπεράσπιση του Τελευταίου Προφήτη, τον Μωχάμαντ, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, όταν οι άνθρωποι τον αποκαλούσαν, ψεύτη, ποιητή. Η απάντηση του Αλλάχ ήταν άμεση, «δεν Του διδάξαμε ποήιση και δεν πρέπει να γίνει τούτο. Αυτό που σας λέει έιναι μηνύματα (από τον Αλλάχ) και σαφές Κοράνι», (Ιασίν, 70).

Απαντάει επίσης ο Αλλάχ σ’ αυτούς που τον κατηγορούσαν ότι είναι τρελός και μοναχός, «να το υπενθυμίζεις τον Αλλάχ, διότι δεν είναι ούτε μοναχός ούτε τρελός», (Αλ-Τούρ, 29). Το ζήτημα κορυφώνεται ότι ο Αλλάχ ορκίζεται, υπερασπίζομενος τον Προφήτη, «ορκίζομαι σ’ αυτό που μπορείτε να βλέπετε και σ’ αυτό που δεν μπορείτε, Αυτά που σας λέει  είναι λόγια ενός γενναίου Προφήτη και δεν είναι καθόλου λόγια ενός ποιητή και αυτό το πιστεύουν λίγοι από σας, ούτε είναι λόγια ενός μοναχού και αυτό το καταλαβαίνουν λίγοι από σας. Είναι λόγια που σας έρχονται από τον Θεού του σύμπαντος», (Αλ-χάακα, 38 – 43).

Ακόμα και όταν τον κατηγορούσαν ότι είναι περιπλανώμενος, ο Αλλάχ τον υπερασπιζόταν, «ορκίζομαι στα άστρα όταν πέφτουν ότι ο σύντροφός σας δεν είναι καθόλου περιπλανώμενος, και δεν λέει τίτποτα από το μυαλό του, είναι λόγια εμπνευσμένα από τον ίδιο του Αλλάχ. Του τα έμαθε ένας δυνατός άγγελος (ο Γαβρίηλ)», (Αλ-νάτζμ, 1- 4).

Ένα επίσης στοιχείο τίμησή του είναι ότι ο Αλλάχ τον έστειλε για όλον τόν κόσμο και όχι μόνο για τους Άραβες. Στο σημείο αυτό αναφέρουμε τα λόγια του ίδιου του Προφήτη ο οποιος λέει, «ο Αλλάχ μου έδωσε πέντε πράγματα που δεν τα έδωσε σε κανέναν πριν από μένα, μου έδωσε ασφάλεια για ένα μήνα, και όλη η γη για μένα είναι σαν τζαμί γι’ αυτό αν κάποιος από την ομματι (από τους πιστούς μου) θέλει να προσεύχεται να προσεύχεται σε όποια γη και αν βρίσκεται, επίσης ο Αλλάχ μου επίτρεπε την λεία, και όλοι οι προφήτες πριν από μένα ήταν απεσταλμένοι μόνο ο καθένας για την περιοχή και τους ανθρώπους του, ενώ εγώ είμαι απεσταλμένος για όλον τον κόσμο», (Αλ-μουχάρι).

Βλέπουμε επίσης πώς ο Αλλάχ τον τιμά, όταν ορκίζεται στη ζωή του, πράγμα που δεν το κάνει με άλλους, «μα τη ζωή σου αυτοί ζουν σε μεγάλη περιπλάνηση», (Αλ-χέτζρ, 72). Επίσης την Ημέρα της Κρίσης ο Αλλάχ του θα του δώσει αποκλειστικά την άδεια να μεσολαβήσει και να ζητήσει συγκώρηση για τους ανθρώπους, λέει ο ίδιος, «είμαι ο δοισπότης όλων των παιδιών του Αδάμ, και είμαι ο πρώτος που θα ανοίξει η γη την Ημέρα της Κρίσεως και θα βγει, επίσης είμαι ο μοναδικός που θα μεσολαβήσει». Ο Προφήτης Μωχάμαντ είναι έλεος του Αλλάχ για τον κόσμο. Λέει ο ίδιος, «εγώ είμαι ένα χαρισμένο έλεος». (Αλ-χάκιμ).