:

Εύναι μεγϊλη η Αύγυπτοσ χϊριν ςτο όθοσ και ςτον πολιτιςμό τησ

Mokhtar-300x198

Αναμφύβολα η Αύγυπτοσ εύναι μια μεγϊλη χώρα χϊρη ςτουσ αρχηγούσ τησ, τουσ επιςτόμονλεσ τησ, τουσ ϊντρεσ και τισ γυναύκεσ τησ, χώρη ςτην ιςτορύα και ςτον πολιτιςμό τησ, χϊρη επύςησ ςτον ηγετικό ρόλο που διαδραματύζει ςτην περιοχό, εύτε ςε πολιτιςμικό, ιδεολογικό και επιςτημονικό επύπεδο εύτε ςε ςτρατιωτικό και ανθρώπινο επύπεδο. Γι’ αυτό βλϋπουμε πώσ η Αύγυπτοσ ςυμπεριφϋρεται ςαν μεγϊλη χώρα. Στο ςημεύο αυτό αναφϋρουμε τουσ παρακϊτω ςτύχουσ, Με αντιμετωπύζει ο χυδαύοσ με αιςχρότητα ενώ εγώ ςιχαύνομαι να του ςυμπεριφϋρομαι με τον ύδιο τρόπο όςο χυδαύοσ γύνεται, γύνομαι εγώ υπομονετικόσ όμωσ, υπϊρχει διαφορϊ μεταξύ υπομονόσ και ο ϊνθρωποσ ςε θϋςη ιςχύοσ και να αδυναμύασ. Η Αύγυπτοσ ϋχει υπομονό και δεν εύναι καθόλου αδύναμη. Εύναι η μεγαλύτερη αδελφό που επιδιώκει να ενώνει και να μην επιτρϋπει με όλη τησ τη δύναμη την διχόνια και την απειλό που μπορεύ να υπϊρχει για την περιοχό. Δεν μπορεύ να εγκαταλεύπει καμύα από τισ αδελφϋσ τησ να απειλεύται, ακόμα και αν αυτό η χώρα τησ ςυμπεριφϋρεται αιςχρϊ. Παρ’ όλ’ αυτϊ όμωσ πρϋπει να μ=πούμε ότι η ςοφό αιγυπτιακό πολιτικό δεν την αφόνει να πϋςει ςτην παγύδα και να ρύχνεται ς’ πϊλη που το θϋλουν ϊλλεσ δυνϊμεισ οι οπούεσ δεν γνωρύζουν τισ ςυνϋπειεσ. Όλη η ιςτορύα τησ Αιγύπτου αποδεικνύει ότι η Αύγυπτοσ ποτϋ δεν όταν επιθετικό δύναμη ούτε όταν δύναμη απειλόσ για τισ γειτονικϋσ τησ χώρεσ. Και αν υπϊρχει καμύα φορϊ ςύγκρουςη, τότε εύναι ςτιγμιαύα και δεν εύναι γνωςτικό ςτοιχεύο τησ χώρασ. Όλ’ αυτό επειδό η Αύγυπτοσ κατϊφερει να χωνϋψει πολλούσ πολιτιςμούσ πρϊγμα που φαύνεται ςτην προςωπικότητϊ τησ και των πολιτών τησ. Ο ύδιοσ ο Αλλϊχ εξαςφαλύζει την αςφϊλειϊ τησ και αυτό αναφϋρεται ςτο Κορϊνι.

Η έννοια της εθνικής ασφάλειας

Mokhtar-300x198

Η σταθερότητα κάθε χώρας είναι είναι σημαντικό στοιχείο της εθνικής της ασφάλειας. Η εθνικής ασφάλεια μιας χώρας είναι ευθύνη όλων των πολιτών, ιδίως αυτών που αποφασίζουν για την τύχη της χώρας και ιδιαίτερα οι αποφάσεις που αφορούν τις σχέσεις της με το εξωτερικό.

Αν θεωρείται η εθνική ασφάλεια μια χώρας μια κόκκινη γραμμή που δεν γίνεται σε καμία περίπτωση να παραβιάζεται, τότε είναι απαραίτητο να τηρούνται όλες οι προϋποθέσεις για αυτό. Για να φυλάσσεται δηλαδή η εθνική ασφέλεια μιας χώρας χρειάζεται να δίνουμε μεγάλη έμφαση στην μόρφωση η οποια θα επικεντρώνει την προσοχή στη σημαντικότητα της εθνικής ασφάλειας. Αυτό καθαυτό απαιτεί την εκπαίδευση όσων λαμβάνουν ηγετικές θέσεις στην χώρα. Διότι πρέπει να ξέρει ο κάθε υπεύθυνος τις συνέπειες των αποφάσειών του για την εθνική ασφέλεια.

Μπορεί κάποιοι από αμέλεια ή και από άγνοια να μην γνωρίζουν πως η συμπεριφορά τους ενδείχεται να επηρεάζει την εθνική ασφέλεια της χώρας. Αυτό φυσικά αφορά και όλους τους τομείς, λ.χ. οι αποφάσεις που λαμβάνονται, οι σχέσεις της χώρας με άλλες χώρες, οι συμφωνίες που υπογράφει η χώρα με άλλες χώρες κλπ.

Τονίζουμε επίσης ότι η αίσθηση της εθνικής ασφάλειας διαφέρει από έναν άνθρωπο στον άλλον λόγω πολλων παραγόντων, η παιδεία, ο πατριωτισμός κλπ. Γι’ αυτό θεωρούμε ότι πρέπι να εξασφαλίζονται τα εξής στοιχεία:

  • Περισσότερη μόρφωση που επικεντρώνει το ενδιαφέρον στην εθνική ασφάλεια για τους ανθρώπους που πρόκειται να λάβουν ηγετικές θέσεις στην χώρα.
  • Πρέπει να δίνεται έμφαση στην σημαντικότητα της εθνικής ασφάλειας και αυτό αφορά τους πολιτικούς, τους ανθρώπους των γραμμάτων και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και να τονίζεται η σημασία της σταθερότητας της χώρας.
  • Πρέπει να συμβολεύονται οι αρμόδιες υπηρεσίες πριν γίνει οτιδήποτε συμφωνία με ξένα κράτη διότι αυτό μπορεί να επηρεάζει αρνητικά την χώρα και τη σταθερότητά της.

Όταν λαμβάνονται οι αποφάσεις πρέπει να έχει κανείς υπόψιν του την πολιτική κατάσταση εντός αλλά και εκτός χώρας, διότι πρέπει να έχει υπόψιν του την αραβική μας θέση, την αφρικάνικη και την ισλαμική επίσης και τις διεθνείς σχέσεις μας. Πρέπει να αναλογίζουμε δηλαδή τις συνέπειες των αποφάσειων για την χώρα μας.

Στο σημείο αυτό τονίζουμε το γεγονός ότι οι πολιτικές,  στρατιωτικές,  οικονομικές, πολιτισμικές, σχέσεις αλλά και οι σχέσεις των μέσα πρέπει να λειτουγούν με αρμονία μεταξύ τους, διότι επηρεάζει η κάθε μια την άλλη. Αυτό χρειάζεται να υπάρχει πατριωτική συνείδηση και εμπειρία και να λειτουρούμε όλοι ως μια ομάδα. Αυτό απαιτεί από τον κάθε υπεύθυνο να είναι στο ύψος των περιστάσεων και να έχει πλήρη επίγνωση της φύσης της ομάδας συνεργασίας του.

Σημειωτήεον είναι ότι δεν φτάνει η καλή βούηση για τη σταθερότητα μια χώρας, χρειάζεται επίσης να υπάρχει κατανόηση για αυτό.

Τα χαρακτηριστικά των πιστών

awkaf-

Ο Αλλάχ έχει μεγόλο έλεος για τους δούλους Του γι’ αυτό τους έστειλε Αποστόλους που να τους καθοδηγήσουν στο σωστό δρόμο και για να μην έχει κανείς καμία δικαιολογία ότι δηλαδή δεν γνώριζε, λέει ο Αλλάχ «Απόστολοι αναγγέλλουν τα καλά νέα και που προειδοποιούν επίσης για να μην έχουν οι άνθρωποι καμία δικαιολογία απέναντι στον Αλλάχ αφού τους έστειλε Αποστόλους», (αλ-Νεσάα, 165).

Η πίστη στον Αλλάχ είναι το πιο υψηλό και σημαντικό στοιχείο που έφεραν οι Προφήτες (την ειρήνη του Αλλάχ να έχουν). Αυτή η πίστη στον Αλλάχ σημαίνει η σταθεροποίηση του δόγματος στην καρδιά, δηλαδή να πιστεύει στον Αλλάχ, σους Άγγελους, στις Βίβλους, στους Προφήτες, στην Ημέρα της Κρίσεως και στην μοίρα είτε αυτή η μέρα καλή είτε κακή. Και πρέπει ο κάθε πιστός να τηρεί όλες τις θρησκευτικές υποχρεώσεις που ορίζει ο θεϊκός νόμος, και όλες τις προσταγές και τις απαγορεύσες που ανέφερε ο Προφήτης την ειρήνη του Αλλάχ να έχει.

Το να γνωρίζει κανείς τον Αλλάχ είναι η αχρή της πίστης, λέει ο Αλλάχ, «να γνωρίζεις ότι δεν υπάρχει άλλος θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ και να ζητήσεις συγχώρηση για τις αμαρτίες σου επίσης για τις αμαρτίες των άλλων πιστών. Ο Αλλάχ γνωρίζει το πού θα καταλήξετε», (Μουχάμαντ, 19).

Η πίστη στον Αλλάχ σχετίζεται επίσης με την καλή πράξη. Αυτά τα δυο στοιχεία δεν χωρίζονται, αναφέρονται με ταζί και στο Ιερό Κοράνι, «εκείνοι που πιστεύουν και πράττουν το καλό, θα μπούν στον Παράδεισο και εκεί θα έχουν αίωνια ζωή», (αλ-Μπάκαρα, 82). Λέει επίσης ο Αλλάχ, «εκείνοι που πιστεύουν και κάνουν καλές πράξεις, ο Θεός θα τους καθοδηγήσει χάρη στην πίστη τους. Θα έχουν επίσης τρεχόμενα ποτάμια και πλούσιους παραδείσους», (Ιουνίς, 9). Άξιον αναφορά είναι το γεγονός ότι η πίστη αυξάνεται με την υπακοή στον Αλλάχ και μειώνεται με την άρνηση της υπακοής. Γι’ αυτό υπάρχει διαφορά στην πληρότητα της πίστης από έναν άνθρωπο στον άλλον.

Βλέπουμε πώς ο Προφήτης ενδιαφερόταν πάντα να διδάξει στους πιστούς τις βασικές έννοιες της πίστης και του ισλαμικού δόγματος. Γι’ αυτό, καθώς αναφέρεται στο Χαντίθ, τους διδάξε τα βασικά στοιχεία βάση των οποιων γίνεται ο άνθρωπος πιστός. Αυτό φαιίνεται όταν του ήρθε μια μέρα ο αρχάγγελος Γαβριήλ, ενώ ο Προφήτης καθόταν με τους συντρόφους του, και άρχισε να τον ρωτήσει: ω Μουχάμαντ, πες μου τι είναι το Ισλάμ; Του αποκρίθηκε: το Ισλάμ είναι να μαρτυρήσει ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μόνο ο Αλλάχ και ο Μουχάμαντ είναι Προφήτης του, και να τηρείς τις προσευχές, την ελεημοσύνη. Επίσης να νυστεύει το Ραμαζάνι και να προσκινήσεις την Μέκκα, αφού φυσικά μπορείς. Το αποκρίθηκε έχεις δίκιο. Τον ρώτησε τι σημαίνει η πίστη; Του απάντησε: να πιστεύει στον Αλλάχ, στους Αγγέλους του, στις Βίβλους, στους Προφήτες του και στην μοίρα. Τότε του είπε: έχεις δίκιο. Και μετά τον ρώτησε ποιο είναι το Ιχσάν «η υπέρτατη πίστη»; Του απάντησε: το Ιχσάν είναι να λατρεύει τον Αλλάχ σαν να τον βλέπεις, διότι ναι μην εσύ δεν τον βλέπει όμως Αυτός σε βλέπει. Τέλος τον ρώτησε΅πότε είναι η ημέρα της κρίσεως; Και του αποκρίθηκε: γνωρίζω ό,τι γνωρίζεις και εσύ, δηλαδή δεν γνωρίζει πότε είναι». (Μούσλιμ). Ο Προφήτης δεν γνωρίζει πότε θα είναι η ημέρα της κρίσεως, όμως μας ανέφερε τα βασικά της σημάδια.

Οι πιστοί έχουν γνωστικά χαρακτηριστικά, ένα από αυτά είναι ο φόβος από τον Αλλάχ. Δηλαδή πρέπει να γεμίσει ο κάθε πιστός την καρδιά του με τον φόβο από τον Αλλάχ. Αυτό το γεγονός καθίσταται ένα βασικό στοιχείο που θα τον εμποδίσει από το να κάνει κακές πράξεις. Λέει ο Αλλάχ, «οι αληθινοί πιστοί είναι αυτοί που όταν αναφέρται ο Αλλάχ έχουν μεγάλο φόβο στις καρδιές του και όταν διαβάζεται το Κοράνι μπροστά τους γίνονται όλο και πιο πιστοί. Αυτοί βασίζονται πάνω στον Αλλάχ σ’ όλοες τους τις πράξεις», (αλ-Ανφάλ, 2-3).

Άλλο στοιχείο του πιστού είναι να λατρεύει τον Αλλάχ και μόνο, αυτό είναι το δικαίωμα του Αλλάχ στους ανθρώπους. Διότι ο Αλλάχ δημιούργησε όλα τα δημιουργήματα, τους ανθρώπους, τους αγγέλους, τα τζίνι, τα ζώα κ.ά. για να τον λατρεύουν, λέει ο Αλλάχ, «δημιούργησα τους ανθρώπους και τα τζίνι μόνο και μόνο για να μελατρεύουν». Άρα η αποστολή και η παρουσία των ανθρώνων στην γη έχει ως βασικό σκοπό την λατρεία του μοναδικού θεού. Αν τηρούν αυτό τότε η αμοιβή τους θα είναι ο παράδεισος, λέει ο Προφήτης, απευθυνόμενος στον σύντροφό του τον Μουάδ, «ω Μουάδ γνωρίζεις ποιο είναι το δικαίωμα του Αλλάχ στους ανθρώπους και ποιο είναι το δικαίωμα των ανθρώπων στον Αλλάχ; Ο Μοουάδ αποκρίθηκε ο Αλλάχ γνωρίζει και ο Προφήτης του επίσης. Τότε είπε ο Προφήτης το δικαίωμα του Αλλάχ στους ανθρώπους είναι να λατρεύουν τον Αλλάχ και να μην μοιράζουν αυτή την λατρεία με κανέναν άλλον. Και το δικαίωμα των αθρώπων στον Αλλάχ είναι να τους πηγαίνει στον παράδεισο.τότε είπε ο Μουάδ: να το πω αυτό στους ανθρώπους Προφήτα του Αλλάχ; Να το πω στους ανθρώπους αυτό; Του απάντησε: όχι για να μην τεμπελιάζουν. (Μούσλιμ).

Βασικό στοιχείο του πιστούς επίσης είναι να τηρεί τις προσευχές του. Γι’ αυτό λέει ο Αλλάχ, «θα πετύχουν οι πιστοί που τηρούν τις προσευχές τους με πληρότητα και φόβο». Η προσευχή είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα της ισλαμικής θρησκείας, λέει ο Αλλάχ, «να τηρείτε τις προσευχές σας και να δίνεται ελεημόσυνη», (αλ-Μπάκαρα, 43).

Όμως πρέπει ο άνθρωπος να τηρεί τις προσευχές του καθώς πρέπει δηλαδή με φόβο από τον Αλλάχ και να επικεντρώνει την προσοχή του σ’ αυτές. Οι προσευχές βοηθούν τον πιστό να έχει καλό ήθος και ύφος, διότι οι προσευχές απαγορεύουν τις κακές πράξεις.

Χαρακτηριστό στοιχείο επίσης του πιστού είναι να ξοδεύει για χ’αρη του Αλλάχ δίνοντας στους φτωχούς και στους ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Ακόμα και αν αυτοί οι φτωχοί είναι συγγενείς του, αυτό ανταμείβεται από τον Αλλάχ. Αυτά τα χαρακτηριστικά στοιχεία προσδιορίζουν τον πιστό άνθρωπο. Και αν τα τηρεί κανείς αυτό θα είναι προς όφελος του ίδιου και της κοινωνίας του αλλά και προς όφελος της πατρίδας του.

Το δικαίωμα του παιδιού

awkaf-

Εκτός από την μεγάλη εύνοια που μας έκανε ο Αλλάχ δηλαδή να τον λατρεύουμε υπάρχει μια ακόμα εύνοια η οποία είναι τα παιδιά. Αυτή η εύνοια εξασφαλίζει τη συνέχεια του ανθρώπινου γένους. Λέει ο Αλλάχ, «δόξα του Αλλάχ που με χάρισε στην γερατιά μου την Ισμαήλ και τον Ισάκ. Ο Αλλάχ ανταποκρίνεται σ’όποιον τον καλεί». Το Ισλάμ δίνει μεγάλο ενδιαφόρον στα παιδιά και στον τρόπο ανατροφή τους, διότι αυτό είναι προς το συμφέρον των γονεών αλλά και των ίδιων των παιδιών. Γι’αυτό βλέπουμε πώς το Ισλάμ δίνει μεγάλη σημασία στην επιλογή των συζύγων . Η καλή επιλογή των συζύγων έχει ως αποτέλεσμα την ευτυχία της οικογένειας γι’αυτό επίμενε ο Προφήτης να επιλέγει αυτός που θέλει να νυμφευθεί τηνθρησκευόμενη γυναίκα, χωρίς να δίνει σημασία στην ομορφιά ούτε στον πλούτο. Και επειδή το Ισλάμ δίνει μεγάλο ενδιαφέρον στα παιδιά τους ορίζει τους νόμους που εξασφαλίζει τα δικαιώματά τους ακόμα και πριν γεννηθούν. Παρατηρούμε πώς το Ισλάμ επιτρέπει στις έγκυους να μην νυστεύουν το Ραμαζάνι διότι αυτό μπορεί να υπηρεάζει αρνητικά τα βρέφη. Το Ισλάμ υποχρεώνει επίσης τους γονείς να επιλέγουν τα καλύτερα ονόματα στα παιδιά τους, λέει ο Προφήτης, «την ημέρα της κρίσεως θα καλέστε με τα ονόματά σας και τα ονόματα των γονεών σας για αυτό να επιλέγτε ωραία ονόματα», (Αμπο Νταούντ). Η απαγόρευση να επιλέγουν οι γονείς άσχημα ονόματα γίνεται για φύλαξη της ψυχολογία των παιδιών.

Πρέπει επίσης οι γονείς να εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή ζωή για τους, είναι υποχρεωμένος δηλαδή να τους εξασφαλίζει τροφή, ρουχισμό και κάπου να μένοουν με ασφάλεια. Ακόμα και αν οι γονείς χωρίζουν πρέπει να εξασφαλίζονται τα βασικά δικαιώματα των παιδιών. Και αν το παιδί είναι ακόμα μωρό και θηλάζεται πρέπει ο πατέρας του να εξασφαλίζει τα εξόδα της μητέρας του για να μπορέσει να αφοσιωθεί σ’αυτό. Ένα ακόμα στοιχείο για την καλή ανατροφή των παιδιών είναι η καλή συμεριφορά απέναντί τους, διότι η αυστρότητα έχει πάντα αρνητικά αποτελέσματα. Αυτός που αναλαμβάνει την ανατροφή ενός παιδιού είτε γονιός είτε δάσκαλος πρέπει να είναι επιεικής και να δείχνει την καλή του πλευρά. Η αυστρότητα δημιουργεί δειλία και φόβο στην καρδιά του παιδιού επίσης δημιουργεί ψυχολογική αναταραχή. Στο σημείο αυτό αναφέρουμε την εξής διατύπωση ενός σοφού ανθρώπου ο οποιος λέει, «να μην γίνεις σαν κλειδαριά για αυτούς επειδή αυτό θα τους κάνει να σε μισήσουν και θα επιθυμούν το θάνατό σου». Η επιείκεια δεν αντιτίθεται στην τιμωρία όταν χρειάζεται, όμως η τιμωρίαπρέπει να γίνει με σοφό τρόπο, διότι υπάρχουν κάποιες άτακτες συμπεριφορές που γίνονται αυθόρμητα από το παιδί και λόγω ηλικίας και ενέργειας. Τέτοιες συμπεριφορές δεν χρειάζονται τιμωρίες μπορεί όμως ο γονιός να μιλήσει με το παιδί του και να του δείξει το λάθος του.

Η καλή ανατροφή χρειάζεται επίσης αγάπη και δικαιοσύνη ανάμεσα στα παιδιά χωρίς να υπάρχει δηλαδή κανενός είδους διάκριση. Η δικαιοσύνη είναι ένα βασικό ισλαμικό στοιχείο, λέει ο Αλλάχ, «να μην σας κάνει το μίσος να αδικείτε, να είστε πάντα δίκαιοι διότι αυτό είναι ένδειξη φόβου από τον Αλλάχ». (αλ-Μααἐντα, 8).

Η ανατροφή του παιδιού πρέπει να γίνει σύμφωνα με τις θρησκευτικές αρχές, διότι αυτό θα το σώσει από την θεϊκή τιμωρία. Σημειωτέον είναι το γεγονός ότι πρέπει να γίνει συχνή αναφορά στον Αλλάχ και στις καλές πράξεις απένταντι στο παιδί. Χρειάζεται δηλαδή να μιμάται το παιδί το καλό παράδειγμα, λέει ο Προφήτης στο Αμπτουλλάχ ιμπν Αμπάς, «παιδί μου θα σου μάθουν μερικά πράγματα, να έχει μέσα σου παντα τον Αλλάχ για να σε φυλάξει, να έχει πάντα τον Αλλάχ μέσα σου αν το κάνεις αυτό θα είναι πάντα στην δίπλα σου. Αν θέλεις να ζητήσεις κάτι, ζήτα το από τον Αλλάχ, και αν έχει ανάγκη να στηριχτείς κάπου, τότε να στηριχτείς πάνω στον Αλλάχ. Δεν μπορεί όλη η Ούμμα να σου κάνει καλό εκτός αν το θέλει ο Αλλάχ, επίσης δεν μπορεί να σου κάνει κακό εκτός αν το θέλει ο Αλλάχ. Όλα είναι προκαθορισμένα και γραφτά». (αλ-Τερμεδί).

Η καθοδόγηση των παιδιών χρειάζεται να γίνει μεθοδικά και με καλό τρόπο. Ο Προφήτης ήταν το καλό μας παράδειγμα σ’αυτό, ο ισχυρισμός αυτός αποδεικνύεται με τα λεγόμενα του Όμας ιμπν αμπι Σάλαμα ο οποιος αναφέρει πώς τρώγοντας με τον Προφήτη απλώνε το χέρι του παντού, για αυτό ο Προφήτης του είπε με ήρεμο τρόπο, «παιδί μου πες: εν ονόματι του Αλλάχ, και να φάς με το δεξί σου και από αυτο που βρίσκεται μπροστά σου». (Μούσλιμ).

Χρειάζεται να τονισθεί το γεγονός ότι το παιδί υπηρεάζεται πολύ εύκολα από την συμεριφορά του πατέρα του. Αυτό μας αναγκάζει να πούμε ότι ο πατέρας πρέπει να είναι προσεχτικός όταν κάθεται με τα παιδιά του. Διότι οι κινήσεις του διατυπώνονται στη μνήμη των παιδιών του. Δεν μπορούμε όμως να παραλείψουμε τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει ο διδάσκων στο σχολείο. Διότι τα παιδιά μοιράζουν την ημέρα τους ανάμεσα στο σχολείο και το σπίτι.