:

Καταστροφικές κινήσεις και η αντιμετώπισή τους για την πραγματοπίηση
της ασφάλειας και της σταθερότητας
11 Δεκεμβρίου 2015

awkaf

Πρώτον: οι ενότητες

  • Η εύνοια της ασφάλειας και της σταθερότητας.
  • Η σταθερότητα των χωρών είναι θρησκευτική και εθνική ανάγκη
  • Εργαλεία σταθερότητας των εθνών
  • Η αγάπη του ανθρώπου για την πατρίδα του
  • Η αίσθηση της αλληλεγγύης και της συνεργασίας μεταξύ των ανθρώπων
  • Η υπακοή στον κυβερνόντα όταν εκείνος υπηρετεί τον Αλλάχ και την πατρίδα.
  • Αποφυγή της διχόνοιας
  • Η επικινδυνότητα των καταστροφικών καλεσμάτων για την κοινωνία και το άτομο
  • Αναγκαιότητα αντιμετώπισης αυτών των καλεσμάτων

Δεύτερον: αποδεικτικά τεκμήρια

Από το Ιερό Κοράνι

  • Λέει ο Ύψιστος, «αυτοί που πιστεύουν και δεν μοιράζουν την λατρεία τους για τον (Αλλάχ) με κανένα είδος ειδωλολατρείας, αυτοί έχουν την ασφάλεια και την σωστή καθοδήγηση», (Αλ-Ανάμ, 82)
  • Τους χαρίσαμε έναν Ιερό και Ασφαλή Τόπο (την Μέκκα), που έχει όλες τις χαρές και τους καρπούς. Όμως οι περισσότεροι από αυτούς δεν αναγνωρίζουν αυτό», (Αλ-Κάσας, 57).
  • Λέει ο Ύψιστος, «εκείνοι οι άνθρωποι που όταν γίνεται προσπάθεια εκφοβισμού εις βάρος τους, ότι δηλαδή όλοι οι άνθρωποι είναι εναντίον τους, γίνονται περισσότερο πιστοί στον (Αλλάχ), λέγοντας «εμείς είμαστε δημιούργημα τους Αλλάχ και σ’ Αυτόν θα ξαναγυρίσουμε»», (Αλ-Ιμράν, 173).
  • Λέει ο Ύψιστος, «να προσέχετε από την κάθε Φέτνα (προβοκάτσια) που θα βλέπτει τους άδικους από σας διότι ο Αλλάχ τιμωρεί πολύ σκληρά». (Αλ-Ανφάλ, 25).
  • Λέει ο Ύψιστος, «αυτοί που τους αρέσει να διαδίδονται τα κακά ήθη ανάμεσα στους πιστούς, θα τιμωτηθούν πολύ σκληρά εν τούτη τη ζωή και στην άλλη. Ο Αλλάχ γνωρίζει τα πάντα, ενώ εσείς όχι», (Αλ-Νούρ, 19).
  • Λέει ο Ύψιστος, «όταν πληροφορούνται για κάτι που τους κάνει να αισθάνονται ασφαλείς ή και φοβισμένους, το διαδίδουν παντού. Ενώ αν γυρίζουν στον Προφήτη και στους άξιους και πιστούς ανθρώπους ανάμεσά τους, τότε οι επιστήμονες θα το γνωρίζουν. Αν δεν ήτανη ευλάβια και το έλεος του Αλλάχ πολλοί από σας θα είχαν ακολουθήσει τον Σατανά», (Αλ-Νισάα, 83).

Από ταλεγόμενα του Προφήτη:

Η σταθερότητα και η ασφάλεια, είναι δυο μεγάλες εύνοιες του Αλλάχ για την ανθρωπότητα και χωρές αυτές ο άνθρωπος δεν μπορεί να ησυχάσει ούτε η ψυχή του μπορεί να ερημήσει. Επίσης δεν δύναται ο άνθρωπος να απολαμβάνει την ζωή, ακόμα και αν κατέχει όλες τις χαρές, χωρίς τα δυο συγκεκριμένα αυτά στοιχεία, ασφάλεια δηλαδήκαι σταθερότητα. Διότι όλες χαρές της ζωής μπορεί να απολαμβάνονται μόνο με τη σταθερότητα και την ασφάλεια. Λέει ο Προφήτης, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, «όταν κάποιος από σας εξημερώνει και είναι ασφαλής, υγιής και έχει τα απαραίτητα της ημέρας του, τότε σαν να έχει στην κατοχή του όλο τον κόσμο», (Αλτερμιδί).

Οι δυο εύνοιες, σταθερότητα και ασφάλεια, είναι το ζητούμενο κάθε ανθρώπου, τις ζήτησαν ο Αβράαμ, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, λέγοντας, όπως αναφέρει το Κοράνι, «λέει ο Ύψιστος (Αλλάχ), «και όταν ο Ιμπράημ είπε: ω Θεέ μου, δώσε ασφάλεια σε αυτόν τον Τόπο (Μέκκα) και στους κατοίκους του να δώσεις χαρές και καρπούς, μόνο σ’ αυτούς δηλαδή που πιστεύουν στον Αλλάχ και στην Ημέρα της Κρίσεως» (Αλ-Μπάκαρα, 126). Ο Αβράαμ ζήτησε από τον Αλλάχ να δώσει ασφάλεια και εύνοιες στην Μέκκα. Βλέπουμε επίσης ότι προηγήθηκε η ασφάλεια, διότι χωρίς αυτήν καμία εύνοια δεν θα έχει σημασία. Δεν μπορεί ο άνθρωπος να αισθάνεται την αξία της ζωής χωρίς αυτές. Ο Αλλάχ πραγματοποίησε την ευχή του Αβράαμ και έγινε η Μέκκα το κράτος του Ισλάμ. Τον βλέπουε επίσης να βάλει σαν πρωταιριότητα την ασφάλεια, η οποία προηγείται όπως φαίνεται την λατεία, λέει ο Ύψιστος, «είπε ο Αμπαήμ (Αβράαμ): ω Θεέ μου, κάνε ασφαλή αυτόν τον Τόπο και φύλαξε εμένα και τα παιδιά μου από την ειδωλολατρεία» (Ιμπράημ, 35).

Έκανε επίσης ο Αλλάχ τους Κουράϊς να απολαμβάνουν τις χαρές της ζωής και την ασφάλεια στον Τόπο τους, λέει ο Ύψιστος, «να λατρεύουν τον Δοισπότη αυτού του Οίκου, του ταΐζει μετά από πείνα και τους έδωσε ασφάλεια μετά από φόβο», (Κουραΐς, 3- 4).  Του χάρισε επίσης έναν Ιερό Τόπο, «λέει ο Ύψιστος, «δεν βλέπουν πως τους χαρίσαμε έναν Ιερό και Ασφαλή Τόπο, ενώ οι άλλοι λανθρωποι τριγύρο ζουν σε συνεχή απειλή. Τώρα, πιστεύουν στο ψευδές και όχι στις χάρες του Αλλάχ», (Αλ-Ανκαμπούτ, 67).

Χάρη στην Ασφάλεια και τη σταθερότητα αναπτύσσονται οι χώρες και ζωή των ανθρώπουν κυλά ομαλά και εξιλέσσονται οι κοινωνίες. Αυτό το βεβαιώνει το Ιερό Κοράνι διηγούμενος την περίπτωση των αθρώπων του Σάμπαα, «λέει ο Ύψιστος, «δημιουργήσαμε ανάμεσά τους και τα ευλογημένα χωριά  άλλα εμφανή χωριά, όπου ταξιδεύουν τις ημέρες και τις νύχτες ασφαλείς», (Σάμπαα, 18).

Παρατηρεί κανείς ότι όλα εξαρτούνται από την ασφάλεια και τη σταθερότητα, ακόμα και η λατρεία. Γνωρίζουμε ότι υπάρχει η προσευχή που γίνεται εν περίπτωσει τρόμου, και το Χάτζ δεν μπορεί να γίνει χωρίς ασφάλεια. Για αυτό η Όμμα χρειάζεται ασφάλεια και σταθερότητα. Τα δυο στοιχεία αυτά, αναμφίβολα δίνουν στην κοινωνία μια ήρεμη ζωή, πράγμα που θα βοηθήσει, δίχως άλλο, στην εξέλιξή της. Γι’ αυτό η σταθερότητα της κοινωνίας είναι μια εθνική και θρησκευτική υποχρέωση.

Στοιχεία σταθερότητας είναι επίσης να αγαπά ο άνθρωπος την χώρα του, όπου ζει με ελευθερία και να αναγνωρίζει την αξία του τόπου που μεγάλωσε. Ο Προφήτης μας μαθαίνει την αγάπη για την χώρα, όταν λέει για την Μέκκα, παρά την αδικία των συμπολιτών του, «μα τον Αλλάχ εσύ είσαι η καλύτερη γη του Αλλάχ και η πιο αγαπημένη σ’ Αυτόν και αν δεν με έδιωξαν οι άνθρωποι από σένα, δεν θα είχα βγεί καθόλου», (Αλ-τερμιδί). Λέει επίσης ο Προφήτης για την Μέκκα, «Εσύ είναι η πιο καλή χώρα και η πιο αγαπημένη σε μένα και αν δεν με έδιωξαν οι άνθρωποι από σένα δεν θα είχα φύγει ποτέ», (Αλ-τερμιδί).

Όταν μετανάστευσε στην Μεδίνα, ήθελε να διδάξει στους συντρόφους του και όχι μόνο αλλά και σ’ όλη την ανθρωπότητα το πώς ο άνθρωπος μπορεί να αγαπά την χώρα του και το πώς οι χώρες χτίζονται μόνο από χέρια ανθρώπων, οι οποίοι τις αγαπούν. Αξίζει να αναφέουμε αυτό που είπε η Αέσσα, η οποία άκουσε τον Προφήτη να λέει, «ω Αλλάχ κάνε μας να αγαπάμε την Μεδίνα όπως αγαπήσαμε την Μέκκα και περισσότερα», (Αλ-Μποχάρι). Ο Πρόφητης έχει ζητήσει την αγάπη για την πατρίδα μονό και μόνο επειδή επιθυμούσε τη σταθερότητα και την ασφάλεια για όλους τους πολίτες.

Γι’ αυτό πρέπει ο άνθρωπος να υπερασπίζεται την χώρα του και να την αγαπάει. Επίσης πρέπει να εκπληρώσει τα χρέη του προς την πατρίδα του, διότι το κράτος έχει μεγάλη σημασία στο Ισλάμ και η αμέλεια σ’ όσον αφορά το θέμα αυτό θεωρείται μεγάλος κίνδυνος. Βλέπουμε πώς επαινεί ο Προφήτης τον άνθρωπος ο δείχνει αφοσίωση στην χώρα του, λέει ο Προφήτης, «Δυο μάτια δεν τα αγγίζει η κόλαση, ένα μάτι που κλαίει από τον φόβο από τον Αλλάχ και το άλλο που ξενυχτά για να φυλάει για τον Αλλάχ», (Αλ-τερμιδί). Όταν ο άθρωπος αγαπάει αληθινά την χώρα του, τότε δεν δίνει σημασία στις διάφορες φωνές  που τον προσκαλούν στην καταστροφή της χώρας του. Αντιθέτως , η αγάπη οδηγεί προς τη σταθερότητα και την παραγωγή.

Από τα στοιχεία σταθερότητας επίσης είναι η διάδοση της αγάπης ανάμεσα στους πολίτες του ίδιου κράτους, λέει ο Προφήτης, «ο πιστός για τον πιστό, είναι όπως τα τοίχη ενός κτίσματος, και τότε ο Προφήτης  έπλεξε τα δάχτυλά του». Πρέπει να απομακρυνθούν οι άνθρωποι από την διχόνοια και την διαφωνία, διότι είναι το κακό που οδηγεί στην απόλυτη καταστροφή. Επίσης πρέπει οι άνθρωποι να μην δίνουν σημασία στα κόμματα και στις διάφορες οργανώσεις εις βάρος της χώρας του, όμως πρέπει να συνεργάζονται οι πολίτες μια χώρας μεταξύ τους και να υπάρχει  αλληλεγγύη. Αυτό το ζητεί ο Αλλάχ λέγοντας στο Κοράνι, «να συνεργάζεστε για το καλά και όχι για το κακά και την καταστροφή, να φοβόσαστε τον Αλλάχ διότι ο Αλλάχ τιμωρεί αυστηρά», (Αλ-Μα’ντα, 2).

Επίσης από τα εργαλεία σταθερότητας είναι η υπακοή στους κυβερνόντες, εφ’ όσον δεν παραβιάζουν τον νόμο του Αλλάχ, Λέει ο Ύψιστος, «ω πιστοί να υπακούτε στον Αλλάχ και στον Προφήτη και στους Κυβερνόντες σας, και όταν διαφωνείτε σε κάτι τότε να γυρίσετε στον Αλλάχ και στον Προφήτη, αν πιστεύετε αληθινά στον Αλλάχ και στην ημέρα της κρίσεως, αυτό είναι το καλύτερο», (Αλ-Νισάα, 59). Λέει επίσης ο Προφήτης, «ο κυβερνήτης είναι η σκιά του Αλλάχ στη γη, όποιος του δείχνει σεβασμό ο Αλλάχ του του τον ανταποδίδει, και όποιος του δείχει ασέβεια ο Αλλά του την αναποδίδει», (Αλ-Ταμπαράνι και Αλ-Μπαϊχάκι). Λέει ο Προφήτης, «όποιος σέβεται τον αντικαταστάτη του Αλλάχ στη ζωή, του το ανταποδίδει ο Αλλάχ την ημέρα της κρίσεως, και αντιστρόφως», (Αχμάντ).

Η υπακοή στον κυβερνόντα, στο πλαίσιο τουθεϊκού νόνμου και του συμφέροντος της πατρίδας, είναι ένα πράγμα που ισοδυναμεί την πίστη του Μουσουλμάνου στον Θεού του. Και όταν ο κυβερνών δίνει μια διαταγή να γίνει κάτι ή και να μην γίνει, τότε πρέπει να υπάρχει υπακοή εφ’ όσον δεν παραβιάζει το θεϊκό νόμο. Ο σύντροφος του Προφήτη Αμπού Χουράϊρα είπε ότι άκουσε τον Προφήτη να λέει, «όποιος υπαγούει εμένα υπακούει τον Αλλάχ, και όποιος και όποιος αρνείται να υπακούει εμένα κάνει το ίδιο και με τον Αλλάχ. Ο Ιμάμης «ο κυβερνών», είναι ο φύλακας, μαζονται οι άνθρωποι κάτω υπό την ηγεσία του. Όταν διατάζει τους ανθρώπους να φοβούνται τον Αλλάχ και να είναι δίκαιοι, τότε ο Αλλάχ τον ανταμεύει για αυτό, και αν κάνει το αντίστροφο τότε ανταμεύεται καταλλήλως», (Αλ-Μποχαρί).

Για αυτό πρέπει ο άνθρωπος να υπακούει τον κυβερνόντα και να μην πηγαίνει κόντρα στους μουσουλμάνους γιατί αυτό οδηγεί σε διχόνοια. Ο σύντροφος του Προφήτη Αμπού Χουράϊρα ανέφερε ότι άκουσε τον Προφήτη να λέει, «όποιος αρνείται την υπακοή και εγκαταλείπει την ένωση των μουσουλμάνων, αν πεθαίνει τότε ο θάνατος του εντάσσεται στο «Τζαχελία» μη ισλαμικό. Και όποιος μάχεται για μια οργάνωση, αν πεθαίνει τότε ο θάνατός του είναι «Τζαχελία» μη ισλαμικός. Και όποιος βγαίνει ενάντια στην Όμμα και χτυπάει τον καλό και τον κακό και δεν σέβεται κανέναν πιστό ούτε τηρεί καμία υπόσχεση, τότε με αυτό δεν έχω καμία σχέση», (Μούσλιμ).

Η άρνηση της υπακόης των κυβερνόντων προκαλεί μεγάλες αρνητικές συνέπειες. Όμως χρειάζεται να πούμε ότι υπάρουν διάφοροι τρόποι δημοκρατικοί για τις συμβολές και τις μεταρρυθμίσεις. Αυτό θα φυλάξει την Όμμα από την διχόνοια και από τις αιματηρές συγκρούσεις, και την καταστροφή της χώρας.

Ένα από τα μεγαλύτερα στοιχεία που προκαλούν την αστάθεια της χώρας είναι οι προβοκάτσιες, που ενισχύει τις εχθρότητες αναμέσα στους ανθρώπους. Γι’ αυτό βλέπουμε πως ο Προφήτης προσπαθούσε να φυλάξει την κοινωνία από κάθε προβοκάτσια και δίδαξε στους πιστούς πώς να την αντιμετωπίσουν. Λέει ο Προφήτης, «Μετά από μένα θα στερηθείτε πολλά πράγματα, να έχτε υπομονή μέχρι να με συναντήσετε στο Χάουντ «Λεκάνη», (Αλ-Μπουχάρι).

Για να σωθεί ο άνθρωπος από τις Φέταν «προβοκάτσιες», θα πρέπει να υπακούει στον Αλλάχ και στον Προφήτη του, ε[‘ισης πρέπει να επιμένει στην ένωση με τους μουσουλμάνους και να υπακούει στους κυβερνόντες του. Λέει ο Αλλάχ, «θα πρέπει να προσέχουν οι άνθρωποι που δεν υπακούον στις διαταγές του Αλλάχ, να μην τους βλάπτει Φέτνα ή αυστηρή τιμωρία», (Αλ-νούρ, 63).

Επίσης ένα από τα χτοιχεία που απειλούν την ασφάλεια και τη σταθερότητα της κοινωνίας είναι καταστροφικές κινήσεις που γίνονται από ανθρώπους οι οποιοι δεν πιστεύουν στις χώρες του. Από τρομοκράτες οι οποιοι προσπαθούν να καταστρέφουν την κοινωνία. Η κακή χρήση της θρησκείας απειλεί ευθέως τις χώρες , όπως γίνεται και στην περίπτωση αυτών που ωθούν, χωρίς καμία ντροπή, προς την καταστροφή και την αιματοχυσία. Τέτοιες κινήσεις επηρεάζουν αρνητικά τους νόμους και την εθνική ασφάλεια και ενισχύει πολύ δυναμικάτην τρομοκρατία. Ενώ το Ισλάμ υποστηρίζει την ασφάλεια και τη σταθερότητα και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Το συλλογικό Ιτζτιχάντ είναι αναγαίο

أ.د/ محمد مختار جمعة وزير الأوقاف

Δ / Μουχτάρ Μοχάμεντ Juma Υπουργός Awqaf

Πάσχιζαν και ακόμα πασχίζουν οι κοινωνίες μας από τους ανώμαλους φετφάδες και από τις παράξενες γνώμεις. Γι’ αυτό τον λόγο κάποιοι  χαρακτηρίζονται, λανθασμένα, ως επιστήμονες, επίσης αυτοί που κινηγούν την διασημότητα και το χρήμα, ψάχνουν για το κάθε τι παράξενο. Κύριο σκοπό έχουν να επικεντρώσουν την κοινή γνώμη ή να υπηρετήσουν τα συμφέροντα των οργανώσεων τους.

Πρέπει να τονισθεί το γεγονός ότι τα ζητήματα είναι πολλάκαι τα τρέχοντα θέματα είναι περίπλοκα και  επειδή οι γνώμεις των επιστημών και των νομοθετών συγκρούνται μεταξύ τους, διότι οι παλιοί επιστήμονες εξέφρασαν τις απόψεις τους σε διάφορα θέματα με έναν τόπο που ταυτίζεται με την εποχή τους. Όμως η κάτασταση τώρα είναι τελείως διαφορετική. Γι’ αυτό οι αμορφωσία των μη ειδικευμένων ανθρώπων και αυτών που λανθασμένα χαρακτηρίζονται επιστήμονες, οι οποίος βγάζουν φετφάδες σε διάφορα θέματα χωρίς κάν να λογαριάζουν την εποχή που ζουν ούτε την νέα πραγματικότητα. Όλ’ αυτά έκαναν αναγαίο το συλλογικό Ιτζτιχάντ.

Για αυτό ο Μεγάλος Ιμάμης, ο Σείχ Αλ-Άζχαρ, ο Καθηγητής Δρ. Ahmad Al-Tayyb, στην εισήγησή του στο συνέδριο του Ανότατου Συμβόλιου των Ισλαμικών Υποθέσεων «ΑΣΙΥ», που έγινε στο Λούχουρ με τίτλο «οι απόψεις των Ιμάμηδων και των επιστημόνων για την ανανέωση του θρησκευτικού λόγου και τη διάλυση της τρομοκριτικής ιδεολογίας», για να υιοθετήσουν το συλλογικό Ιτζτιχάντ που το υποστηρίζουν οι μεγάλοι επιστήμονες σε διάφορες χώρες του κόσμου οι οποίοι νοιάζονται για τα προβλήματα της Ούμμα. Ο σκοπός τους είναι να αντιμετωπίζουν την τομοκρατία, να ορίσουν την έννοια της Ντάρα αλ-Ισλάμ, επίσης την ένταξη των νέων σε τρομοκρατικές οργανώεις, τη σύγκρουση με την κοινωνία, και τη δολοφονία των αθώων ανθρών, επίσης τα ζητήματα που αφορούν την ελευθερία και τα δικαιώματα των ανθρώπων, τα ζητήματα της γυναίκας, και του Χάτζ. Όλα αυτά τα ζητήματα χρειάζονται ειδικούς φετφάδες που να ταυτίζονται με την πραγματικότητα.

Αναμφίβολα αυτό το συλλογικό Ιτζτιχάντ συμβάλλει στον τερματισμούν των ανώμαλων γνώμων και της τρομοκρατίας, που το συνέδριο συνόψισε τα αίτια τους:

  • Ο αποκλεισμός, η τεφλή μήμηση, η κακή κατανόηση, η επιφανειακή κατανόηση των κειμένων, η μη κατανόηση των συλλογικών νόμων των της ισλαμικής νομοθεσίας και η εκμετάλλευση των μη ειδικευμένων για την κατάσταση και η παρουσία τους στον χώρο της Ντάουα.
  • Η εκμετάλλευση της θρησκείας εκ μέρους μερικών οργανώσεων οι οποιοες την χρησιμοποιούν ως μέσο για να πραγματοποιήσουν πολιτικά και κομματικά συμφέροντα. Οι εν λόγω οργανώσεις βάζουν τα συμφέρνοντά τους πάνω από τα συμφέροντα της θρησκείας και των χωρών.
  • Η επιτυχία των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων να στρατεύσουν ανθρώπους μέσα από αραβικές και ισλαμικές χώρες, δίνοντάς τους διάφορες υποσχέσεις ή αγοράζοντας τις συνειδήσεις και την αφοσίωσή τους.

Το συλλογικό Ιτζτιχάντ θα βοηθήσει πολύ στο να φέρει τους επιστήμονες όλο και πιο κοντά. Και θα βάλει ένα τέλος για τα διάφορα ζητήματα που προκαλούν τη διχόνοια. Αυτό θα βοηθήσει στο να αντιμετωπιστούν οι σκληροπηρυνικές ιδεολογίες.

Ο λόγος της Παρασκευής
Η εξωτερική και η πολιτική εμφάνιση

أ.د/ محمد مختار جمعة وزير الأوقاف

Δ / Μουχτάρ Μοχάμεντ Juma Υπουργός Awqaf

Το φαινόμενο της εξωτερικής και της πολιτικής θρησκοληψίας θεωρείται αναμφιβόλως ένα  από τα πιο δύσκολα και προκλητικά φαινόμενα που αντιμετωπίζουν τις αραβικές αλλά και τις ισλαμικές κοινωνίνες. Αυτό γίνεται από ανθρώπους που επικεντρώνουν το κύριο ενδιαφέρον τους στην εξωτερική εμφάνιση ακόμα και αν αυτό υπηρεάζει αρνητικά την ουσία. Τέτοιοι άνθρωποι, βάζουν σαν πρωτεραιότητα την εξωτερική εμφάνιση, χωρίς όμως να δίνουν σημασία στο ανθρώπινο και στο ηθικό επίπεδο που θα τους παρουσιάζουν σαν κατάλληλο παράδειγμα. Διότι ο θρησκόληπτος εμφανισιακά μόνο, χωρίς δηλαδή η συμπεριφορά του να να είναι πλήρως ταυτισμένη με την ισλαμική θρησκεία, γίνεται εργαλείο καταστροφής και αποκλεισμού των ανθρώπων από το Ισλάμ. Αν η εμφάνισή του δείχνει ότι είναι θρησκευόμενος, ενώ αυτός δεν συμπεριφέρεται καθώς πρέπει, ή ψεύδεται, ή προδίδει ή λεηλατεί την περιουσία των ανθρώπων άδικα, τότε το θέμα είναι πολύ σοβαρό. Ένας άνθρωπος με αυτό τον χαρακτήρα μπορεί κάλιστα να αποκαλείται διπρόσωπος. Λέει μάλλιστα ο Προφήτης «τα τρία βασικά στοιχεία του διπροσώπου είναι, όταν μιλάει ψεύδεται, όταν υπόσχεται δεν τηρεί τις υποσχέσεις του και αν του εμπιστεύεται κάτι προδίδει» (Αλ-Μπουχάρι). Επίσης όποιος περιορίζει την θρησκοπηψία μόνο στην λατεία χωρίς να συνοδεύεται αυτό με την κατάλληλη και τη σωστή κατανόηση της Θρησκείας και ισχυρίζεται χωρίς αποδεικτικά στοιχεία ότι οι άνθρωποι είναι άπιστοι και κουβαλά τα όπλα με σκοπό να απειλεί τις ανθρώπινες ψυχές, αυτός είναι δίχως αμφιβολία αμόρφωτος. Αυτό καθαυτό το γεγονός θυμίζει την περίπτωση των Χαουάριτζ (μια έρεση που σκότωσε τον Αλί». Αυτοί οι άνθρωποι ήταν υπερβολικά θρησκόληπτοι, τηρούσαν δηλαδή όλα τα απαιτούμενα μια θρησκείας, από προσευχές, νηστείες, όμως όλα αυτά τα έκαναν χωρίς μόρφωση με αποτέλεσμα να σημαδεύουν τα όπλα τους στους συναθρώπους τους. Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που την χαρακτηρίζει το έλεος πριν από όλα. Γι’ αυτό οτιδήποτε εμποδίζει τον άνθρωπο από το να δείχνει έλεος, τον εμποδίζει ταυτοχρόνως και από το Ισλάμ.

Όλες οι λατρείες καρποφορούν μόνο όταν το αποτέλεσμά τους αντανακλάται στη συμπεριφορά των θρησκεύμενων. Διότι αν κάποιος δεν τον εμποδίζει η προσευχή του να πράττει κακές πράξεις, τότε η προσευχή αυτή θα είναι άνευ. Ο Αλλάχ λέει «η προσευχή απαγορεύει όλες τις κακές πράξεις. Η δόξα του Αλλάχ είναι εύλογα μεγάλη πράξη και ο Αλλάχ γνωρίζει το κάθε τι που πράττετε» (Αλ-Ανκαπούτ 45). Επίσης τονίζει ο Πρόφητης μας, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει «όποιος δεν εγκαταλείπει τις ψευδομαρτυρίες, τότε δεν δυστάζει ο Αλλάχ να αποκλείει την τροφή του». (Αλ-Μπουχάρι). Επίσης ο Αλλάχ δεν δέχεται καμία ελεημοσύνη αν δεν ήταν από καθαρό χρήμα, δηλαδή από χρήμα που κερδίδεται με κόπο και όχι από λεηλασίες». (Μούσλιμ). Τονίζει ο Πρόφητης σε σχέση με το ίδιο θέμα ότι «καμία προσευχή δεν γίνεται δεκτή χωρίς καθαριότητα και αγνότητα, επίσης μια ελεημοσύνη δεν είναι δεκτή από βρώμικο χρήμα», (Μούσλιμ).Ακόμα και το Χάτζ πρέπει να εκτελείται από καθαρό χρήμα και με την κατάλληλη συμπεριφορά. Εδώ αναφέρει ο Προφήτης ότι «αν ένας Μουσουλμάνος κάνει το Χάτζ του χωρίς να πράττει τίποτα κακές πράξεις, γυρίζει καθαρός και αγνός σαν βρέφος». Όμως αν ήταν το αντίθετο, τότε το αποτέλεσμα θα είναι και αυτό αντίθετο. Χαρακτηριστικό είναι αυτό που αναφέρει ο Προφήτης, «ο άνθρωπος κάνει ένα μεγάλο και μακρινό ταξίδι, κουράσμένος και ταλαιπωρημένος, σηκώνει τα χέρια του προς τον ουρανό φωνάζοντας Θεέ μου Θεέ μου, όμως όλη η τροφή και ο ρουχισμός του είναι από βρώμικο χρήμα, τότε πώς είναι δυνατόν ο Αλλάχ να ανταποκρύνεται στις παρακαλήσεις του!». (Μούσλιμ).

Πιο επικίνδυνη είναι η πολιτική θρησκοληψία. Εννοούμε με αυτό τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τη θρησκεία ως μέσο για να φτάσουν στην εξουσία. Αυτοί εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους, ιδιαίτερα την λαϊκή τάξη, προσπαθώντας να τους πείσουν ότι θέλουν την εξουσία για να υπηρετούν την θρησκεία του Αλλάχ. Παρόλο που εμείς δεν γνωρίζουμε αυτό που κρύβει ο κάθε άνθρωπος στο δικό του υποσυνείδητο, μπορούμε όμως να πούμε ότι η βιωματική μας εμπειρία με την τρομοκρατική οργάνωση των Αδελφών Μουσουλμάνων, και τους συμμάχους της από άλλες πολιτικοισλαμικές οργανώσεις, μας βεβαιώνει δυο πράγματα, πρώτον, ότι το ζήτημα για αυτούς τους ανθρώπους δεν ήταν η θρησκεία, όμως ήταν η εξουσία, με έναν τρόπο άνευ προηγουμένου. Η στρεφνή τους συμεριφορά οδήγησε στο μίσος των ανθρώπων για αυτούς, και αυτό έχει αρνητικές συνέπειες και στη θρησκεία και αυτό αναμφιβόλως θα χρειαστεί πολλή δουλειά και μεγάλο κόπο για να διορθωθεί αυτή η αρνητική εικόνα που χαράχτηκε στις μνήμες των ανθρώπων που συνδέουν την κακή συμπεριφορά αυτών των ανθρώπων με τη θρησκεία. Δέυτερον, αυτοί οι άνθρωποι έβλαψαν τη θρησκεία και την αγαθή μορφή και τον πολιτισμό του. Πώς να μιλάνε για θρησκεία, ενώ αυτοί πρόδωσαν τη το κράτος και διέδωσαν τα μυστικά του για τους εχθρούς του. Είναι από τη θρησκεία να ωθεί κανείς τους ανθρώπους για να πράττουν εγκλήματα , και να ιδρύουν ειδικές οργανώεις που λειτουργούν εντάντια στο κράτος τους και να εξυπηρετούν το συμφέρον του εχθρού του; Εγώ τόνιζαν και ακόμα τονίζω ότι αυτή η τρομοκρατική οργάνωση είναι έτοιμη να συνεργαστεί ακόμα και με τον διάβολο με σκοπό να πραγματοποιήσει τους σκοπούς της που κινηγούν μόνο την εξουσία, χωρίς να δώσουν καμία σημασία ούτε στη θρησκεία, ούτε στη πατρίδα τους.