Η ηθική διδασκαλία από την προφητική μετανάστευση: η ίδρυση του κράτους

Η δόξα ανήκει πλήρως στον Αλλάχ, τον Κύριο του σύμπαντος, ο Οποίος είπε στο Ιερό του Βιβλίο, «εκείνοι που πιστεύουν και μετανάστευσαν και κάνουν τζιχάντ για χάρη του Αλλάχ, μπορεί ο Αλλάχ να τους δώσει έλεος. Ο Αλλάχ είναι Μεγάλος συγχωρητής». Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος θεός παρα μονάχα ο Αλλάχ, και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος Του και Απεσταλμένος Του. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να ‘εχουν ο Προφήτης, τα μέλη της οικογένειάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του μέχρι την ημέρα της κρίσεως.

Η μετανάστευση του Προφήτη (ΕΕΑΕ) από την Τιμημένη Μέκκα στην την Φωτιζόμενη Μεδίνα, είναι ένα μεγάλο ιστορικό γεγονός που έχει εξελίξει την διαδρομή της Ιστορίας της Ανθρωπότητας. Έχουμε μεγάλη ανάγκη να εμπνευστούμε από αυτό το ιστορικό γεγονός όλες τις θετικές έννοιες, που συμβάλλουν στην ανάπτυξη της κοινωνίας και στην εξίλεξη του πολιτισμού. Η μετανάστευση ήταν μια μια διαχωριστική γραμμή μεταξύ της αλήθειας και του ψεύδους. Αποτέλεσε μια θετική καμπή στην ίδρυση του πολιτικού κράτους πάνω σε στις αγκυρωμένα θεμέλια της δικαιοσύνης, της ισότητας, της ελεύθερης θέλησης, της διατήρησης της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της ελεύθερη πίστης και της ειρηνικής συνύπαρξης και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Ο Προφήτης ίδρυσε το κράτος του πάνω σε κάποια θεμέλια όπως,

Η χτίση του τεμένους:

Η χτίση του τεμένους ήταν η πρώτη κίνης που έκανε ο Προφήτης, όταν ήρθε στην Μεντίνα. Αυτό το έργο ήτν πολύ σημαντικό, διότι η σχέση του ανθρώπου με τον δημιουργό του, αποτελεί ασπίδα ασφαλείας για σε όλα τα πράγματα. Η ορθή θρησκευτική πίστη θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους χαρακτήρες της μετριοπαθούς προσωπικότητας, που χτίζει και όχι εκείνης που καταστρέφει.

Είναι βασικός χαρακτήρας μια προσωπικότητας που δια εκτροχιάζεται από την πορεία της σωστής πίστης. Το μέγεθος της λανθασμένης κατανόησης, αποκαλύπτει την προσωπικότητα. Το τέμενος μεταφέρει πολύ σημαντικό σε επιστημονικό και σε κοινωνικά  επίπεδα.

Η οικονομική ανάπτυξη:

Η ισχυρή οικονομία είναι ένα από τα βασικά θεμέλια του κράτους. Η ισχυρή οικονομία δίνει στα κράτη την δυνατότητα να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους σε εσωτερικό αλλά διεθνές επέπεδο. Μια αναπτυγμένη οικονομία, εξασφαλίζει αξιοπρεπή ζωή στους πολίτες. Χωρίς αυτή διαδίδονται οι ασθένειες, οι ταραχές, οι κρίσεις, το κακό ήθος και αυξάνεται η εγκληματικότητα. Αυτό καθαυτό, προετοιμάζει το έδαφος για τις παρεμβάσεις των εχθρών, που προσπαθούν αδιάκοπα να οδηγήσουν την χώρα σε χάος.

Ο Προφήτης (ΕΕΑΕ) ήθελε να δημιουρ΄γσει μια κοινωνία στην Μεντίνα που θα εξασφαλίσει τις ανάγκες των πολιτών. Η ισλαμική θρησκεία σκοπεύει στην οικοδόμηση του πλανήτη και στην  αποκατάσταση της ειρήνης.

Προσπάθησε ο Προφήτης να ιδρύσει μεγάλη αγορά εκεί για να προσφέρει έργο στους επαγγελματείς, αυτή η αγορά ήταν γνωστή ως αγορά του «μανάχα». Ο Ταά ιμπν Γιασάρ αφηγήθκε ότι ο Προφήτης (ΕΕΑΕ) ήθελε να ιδρύσει μια γορά στην Μεντίνα, γι’ αυτό πήγε στην αγορά των Μπάνου Καινουκά’α, και μετά γύρισε στην Μεντίνα και χτύπησε το πάτωμα με το πόδι του λέγοντας, «αυτή είναι η δική σας αγορά, να μην την στενεύετε». Ασχολήθηκαν οι σύντροφοι του Προφήτη με το εμπόριο όταν μετανάστευσαν από την Μέκκα. Δεν ήθελα να μην εργαστούν και να τους ζήσουν οι αλ-Ανσαάρ.

Σημειωτέον είναι το γεγονός ότι όταν ο Προφήτης ήρθε στην Μεντίνα, αδελφοποίησε μρταξύ των συντρόφων του. Και τότε αδελφοποίησε μεταξύ των Αμπντουραχμαν ιμπν Άουφ και Σ’αντ ιμπν αλ-Ραμπίε. Ο ιμπ αλ-Ραμπίε του είπε, «έχω τα πιο πολλά λεφτά μεταξύ των αλ-Ανσαάρ, έλα να πάρεις το μεσό». Τότε του απάντησε, «ο Αλλάχ να ευλογήσει την περιουσία σου. Πες μου όμως πού είναι η αγορά σας;»

Τα κράτη που δεν παράγουν τα τρόφεμά τους, την ενδυμασία που χρειάζεται και τα φάρμακά τους, τον οπλισμό τους, δεν μπορεί να έχει και ελεύθερη απόφαση ούτε ελεύθερη βούληση. Δεν μπορεί να έχει ούτε αξιοπρέπεια ούτε κανένα βάρος παγκοσμίως. Η ανάγκη εχμαλωτίζει τον άνθρωπο, και του στερεί την ελευθερία του. Η θρησκεία μάς μας διδάσκει ότι το χέρι που προσφέρει, είναι πάντα το πάνω χέρι και είναι το καλύτερο, όπως είπε και ο Προφήτης (ΕΕΑΕ).  Είπε επίσης, «το χέρι που προσφέρει, είναι το ανώτερο, και εκείνο που παίρνει είναι το κατώτερο». Αυτό ισχύει και για τα έθνη, τις κοινωνίες και τους οργανισμούς. Το χρήμα κατέχει ξέχουσα θέση, διότι συμβάλλει πολύ δυναμικά στην ανάπτυξη των εθνών, και εξασφλίζει αξιοπρεπή ζωή και βοηθάει στην ανάπτυξη.

Ο ποιητής Άχμαντ Σάουκι είπε,

Οι άνθρωποι χτίζουν τα έθνη τους με το χρήμα και την επιστήμη

Τα έθνη ποτέ δεν χτίζονται με αμορφωσιά και τσιγγουνιά.

Ο Προφήτης έχει νομοθετήσει κάποιους κανόνες που ελέγχουν τις συναλλαγές μεταξύ των ανθρώπων. Ο ίδιος προωθούσε την ηπιότητα στην αγοραπωλησία. Είπε, «ο Αλλάχ να ελεήσει τον άνθρωπο εκείνον που πάντα έχει ηπιότητα όταν αγοράζει και όταν πωλάει». Ο Προφήτης είπε ενισχύοντας την πίστη και την ειλικρίνεια στην διαδικασία της αγοραπωλησίας, «ο έμπιστος έμπορος, θα είναι μαζί με τους προφήτες τους πιστούς και τους μάρτυρες». Έχει επίσης απαγορεύσει το μονοπώλειο λέγοντας, «όποιος μονοπωλεί τρόφεμο για σαράντα νύχτες, τότε θα είναι μακριά από τον Αλλάχ κι ο Αλλάχ θα είναι μακριά από αυτόν».  Ο Προφήτης έλεγχε την αγορά και συμβούλευε πάντα τους συντρ΄φους του για το καλό τους συμφέρον. Ο Άμπου Χουράιρα, αφηγήθηκε ότι ο Προφήτης περπατώντας στην αγοράς, έχωσε το χέρι του σε μια θήκη που έχει τρόφεμα προς πώληση, και βράχηκε το χέρι του. Τότε είπε στον ιδιοκτήτη, «γιατί δεν το εκθέτει πιο πάνω για να το βλέπουν οι άνθρωποι; Όποιος μας εξαπατάει, δεν είναι ένας από μας».

Η διαθήκη της Μεντίνα

Ο Προφήτης (ΕΕΑΕ) ίδρυσε ισχυρό και δυνατό κράτος, πάνω σε γερά θεμέλια μετά την υπογραφή της διαθήκς της Μεντίνα. Ο Προφήτης αδελφοποίησε τους αλ-Μουχατζερείν με τους αλ-Ανσαάρ, και υπόγραψε διαθήκε- που θεωρείται ως καλύτερη διαθήκη που γνώρισε η ιστορία- η οποία προσδιόριζε με καθαρό τρόπο τα δικαιώμτα και τις υποχρειώσεις των πολιτών της κοινωνίας. Με βάση αυτής της διαθήκης οι ιουδαίοι είχαν όλα τα δικαιώματα που απολάλβαναν οι μουσουλμάνοι, και ζούσαν με ασφάλεια και ελευθερία. Κρίνουμε χρήσιμο να αναφέρουμε ένα από τα άρθρα της, «οι ιουδαίοι χρηματοδοτούν μαζί με τους μουσουλμάνους εν καιρό πολέμου. Οι ιουδαίοι έχουν την δική τους θρησκευτική πίστη και η μουσουλμάνοι την δική τους». Η διαθήκη έδωσε τους σύμμαχους το δικαίωμα να δείξουν συμπαράσταση ο ένας στον άλλον, και να ενωθούν για την υπεράσπιστη της Μεντίνα.

Αυτό επιβεβαιώνει ότι στο πολιτικό κράτους μπορούν να ζήσουν οι μουσουλμάνοι και οι αλλόθρησκοι. Επιβεβαίωνε η διαθήκη ότι οι δυο πλευρές έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρειώσεις. Αυτό απαιτούσε μόνο τον σεβασμό της διαθήκης.

Η ειρηνική συμβίωση μεταξή των ανθρώπων είναι απαιτούμενη ανάγκη που την επιβάλλει η θρησκεία και την χρειάζεται η κοινωνία. Για να πραγματοποιήσει αυτό, θα πρέπει οι άνθρωποι να αισθανθούν ότι είναι ένα ενααίο έθνος. Στην θρησκευτική πίστη δεν επιτρέπεται ο καταναγκασμός, «στην θρησκευτική πίστη δεν επιτρέπεται ο καταναγκασμός».

Ο Προφήτης δεν έδωσε σε κανέναν ποτέ το δικαίωμα να αναγκάσει κάποιον για να ασπαστεί συγκεκριμένη θρησκεία. Η διαφορά μεταξύ των ανθρώπων, είναι κάτι που το υπάρχει. Το Κοράνι αναφέρει, «αν το ήθελε ο Θεός θα δημιουργούσε πιστούς , «αν το θελήσει ο Αλλάχ θα πίστευαν όλοι οι άνθρωποι.

Ο σεβασμός για την θρησκευτική πίστη του άλλου, είναι ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία της οικοδόμησης του κράτους. Το κάθε έθνος έχει θρησκευτό δόγμα. Το Ισλάμ απαγορεύει ρητά να προσβάλει κανείς τους αλλόθρησκους. Το Κοράνι αναφέρι, «μην προσβάλλετε εκείους που λατρεύον άλλον θεό, διότι μπορεί να προσβάλλουν τον Αλλάχ χωρίς γνώση».

Το Ισλάμ δεν απαγορεύει να αντιμετωπίσουμε με ηπιότητα τους ανθρώπους που δεν καταπολεμούν τους μουσουλμάνους στην θρησκευτική τους πίστη.

Ο Αλλάχ απαιτεί καλή συμπεριφορά, και να αντιμετωπίσουν οι μουσουλμάνοι τους άλλους με καλό και ενάρετο τρόπο. Το Κοράνι αναφέρει, «όταν θελέσετε να φιλονικήσετε τους πιστούς, τότε να το κάνετε με καλό τρόπο».

Ζητώ συγχώρηση από τον Αλλάχ

***

Η δόξα ανήκει στον Αλλάχ, τον Κύριο του σύμππαντος. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Αλλάχ, τα μέλη της οικογένειάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του.

Αδελφοί μου στο Ισλάμ,

Το έθνος έχει μεγάλη αξία και η αγάπη του είναι λόγος περηφάνειας. Η αγάπη για την πατρίδα την επιβάλλει και η θρησκεία μας και όλες οι θρησκείες. Ο Προφήτης (ΕΕΑΕ) έδωσε το καλύτερο παράδειγμα για την αγάπη και την αφοσίωση στην πατρίδα. Είπε ο Προφήτης μεταναστεύοντας από την Μέκκα, «είσαι πολλή καλή χώρα και πολλή αγαπημένη και αν δεν με εκδίωχαν οι κάτοικοι σου δεν θα έφευγα». Όταν μετανάστευσε στην Μεντίνα, παρακάλεσε τον Αλλάχ να τον κάνει να αγαπήσει την δεύτερη πατρίδα του. Είπε ο Προφήτης, «Θεέ μου, κάνε μας να αγαπήσουμε την Μεντίνα όπως αγαπήσαμε την Μέκκα και πιο πολύ».

Η σχέση μεταξύ κράτους και θρησκεία είναι πολύ στενή διότι αλληλοσεμπληρώνονται.

Η θρησκεία επιβάλλει στον άνθρωπο να θυσίασει για την πατρίδα του, και να την υπερασπιστεί και να βοηθήσει στο να ανθίσει η οικονομία της. Η αγάπη για την πατρίδα δεν περιορίζεται μόνο στα συναισθήματα, πρέπει να φαίνεται και στην πράξη και να αντανακλάται στην συμπεριφορά της των ανθρώπων προς την κοινωνία.

Ο πατριωτισμός δεν είναι συνθήματα που υψώνονται, αλλά είναι προσφορά για την πατρίδα και θυσία. Πρέπει ο πατριωτισμός να κάνει τον άνθρωπο να αντιληφθεί τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα. Πρέπει ο άνθρωπος να είναι πάντα σε ετοιμότητα να θυσιάσει ακόμα και την ζωή του για χάρη της πατρίδας του.

Θεέ μου φύλαξε την Αίγυπτο, τον στρατό, την αστυνομία και όλο τον λαό της από κάθε κακό και φθόνο.