این است اسلام

  ستایش مخصوص ذات خدایی که پروردگار جهانیان است، همان ذاتی که در قرآن کریم چنین می فرماید: ﴿وَمَنۡ أَحۡسَنُ دِينٗا مِّمَّنۡ أَسۡلَمَ وَجۡهَهُۥ لِلَّهِ وَهُوَ مُحۡسِنٞ وَٱتَّبَعَ مِلَّةَ إِبۡرَٰهِيمَ حَنِيفٗاۗ وَٱتَّخَذَ ٱللَّهُ إِبۡرَٰهِيمَ خَلِيلٗا «و چه کسی نیک آیین تر است از کسی‌‌که روی خود را به الله سپرد (و مخلصانه تسلیم شد) و نیکو کار (و فرمانبردار) بود و آیین پاک ابراهیم را پیروی کرد؟ و الله ابراهیم را به دوستی خود بر گزیده‌است». گواهی می دهم نیست معبود برحق جز الله یکتای بیهمتا، و گواهی می دهم که سردار و پیامبر ما حضرت محمد صلی الله علیه وسلم بنده و فرستاده خداست، بار خدایا! بر او و بر همه آل و اصحاب او درود، رحمت سلامتی و برکت نازل فرما.

اما بعد!

  اسلام واقعی به معنای تسلیم شدن، فرمان‌برداری کردن و اطاعت از فرمان خداوند متعال می باشد، و به معنای محبت، پیروی و اقتدا به پیامبر صلی الله علیه وسلم است، و همچنین به معنای اخلاق نیک، خشوع و عاجزی، نیک ذاتی، گشاده رویی در تعامل و رفتار میان مردم، مهربانی، رحمت، زیبایی با همه جهان، ساختار و ترمیم، تمدن و آبادانی می باشد، پس اسلام منهج و سلوک زیبایی زندگی است که پیروان آن این سلوک را در حرکات و سکنات و همه افعال‌شان تنفیذ می کنند.

  همانا اسلام دینی است که به سوی صلاح و اصلاح و اعمار دنیا و دین دعوت می کند، نه برای تخریب آن به اسم دین، دینی است که به سوی رحمت، مهربانی، امنیت، صلح و آرامش همه دنیا دعوت می کند، چنانچه خداوند متعال می فرماید: ﴿وَمَآ أَرۡسَلۡنَٰكَ إِلَّا رَحۡمَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ «و (ای پیامبر!) تو را جز رحمتی برای جهانیان نفرستادیم».

  حضرت جبریل امین علیه السلام پیرامون ارکان اسلام چنین از پیامبر صلی الله علیه وسلم پرسید: ای محمد! اسلام را برایم معرفی کن، پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود: «اسلام به معنای اینکه گواهی بدهی که نیست معبود برحق جز الله، و اینکه محمد صلی الله علیه وسلم بنده و فرستاده خداست، نماز را بر پا بداری، و زکات مال خود را بپردازی، و ماه رمضان را روزه بگیری، و اگر توانایی و استطاعت داشته باشی بیت الله شریف را حج کنی…»، کسی که پیرامون ارکان اسلام در این حدیث تفکر نماید می داند که آن در ساختار شخصیت مناسب انسان کمک می کند، پس وقتی انسان یقین داشته باشد و گواهی بدهد که خداوند یکتا و بیهمتا است، و اینکه حضرت محمد صلی الله علیه وسلم بنده و فرستاده خداست، برای تحقق این گواهی تلاش می کند، طاعت خداوند را بجا می آورد و او را مراقب حال خود می داند، پس ملتزم اوامر او می باشد و از نواهی او اجتناب می کند، و نزد حدود او توقف می نماید، و در انجام آنچه که مکلف شده است تقصیر نمی کند، و آنچه که از او نیست را نمی خواهد، همچنین کوشش می کند تا به صورت درست از پیامبر صلی الله علیه وسلم پیروی کند، و همراه مردم چنان با نرمی، مهربانی، عاجزی و فروتنی رفتار می کند که پیامبر صلی الله علیه وسلم با آنان رفتار می نمود.

   پس نماز که بزرگ‌ترین رکن اسلام است فواید آن بر بنده نماز گزار می رسد، او را از فحشا و منکر باز میدارد، و بر راه خداوند مستقیم می سازد، پس مسلمانی که نماز می خواند با خود و با دیگران در مجتمع در صلح و امنیت و آشتی زندگی می کند، خداوند متعال می فرماید: ﴿ٱتۡلُ مَآ أُوحِيَ إِلَيۡكَ مِنَ ٱلۡكِتَٰبِ وَأَقِمِ ٱلصَّلَوٰةَۖ إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ تَنۡهَىٰ عَنِ ٱلۡفَحۡشَآءِ وَٱلۡمُنكَرِۗ وَلَذِكۡرُ ٱللَّهِ أَكۡبَرُۗ وَٱللَّهُ يَعۡلَمُ مَا تَصۡنَعُونَ «(ای پیامبر!) آنچه را از (این) کتاب بر تو وحی شده است تلاوت کن، و نماز را بر پا دار، یقیناً نماز (انسان را) از زشتی‌ها و منکر باز می‌دارد، و البته یاد الله بزرگ‌تر است، و الله آنچه را انجام می‌دهید؛ می‌داند».

  و ادای زکات بخش‌های ایمانی و اسلامی بزرگی دارد؛ چون آن نفس انسان را از تعلق گرفتن به مادیات تهذیب و پاک می کند، تا مردم درک کنند که مال وسیله است نه هدف، همچنین زکات دروازه بزرگی از تعاون و همکاری، مهربانی و احساس و درک دیگران است، پس مجتمع اسلامی خودخواهی و منفی گرایی را نمی شناسد، چون دین ما دین بخشش و عطا، مصرف، فدا کاری و نوع دوستی می باشد، دین انتقام‌جویی، خساست و بخیلی نیست، پس مسلمان متحمل، سخاوتمند و بخشنده می باشد، خداوند متعال در توصیف انصار رضی الله عنهم می فرماید: ﴿وَٱلَّذِينَ تَبَوَّءُو ٱلدَّارَ وَٱلۡإِيمَٰنَ مِن قَبۡلِهِمۡ يُحِبُّونَ مَنۡ هَاجَرَ إِلَيۡهِمۡ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمۡ حَاجَةٗ مِّمَّآ أُوتُواْ وَيُؤۡثِرُونَ عَلَىٰٓ أَنفُسِهِمۡ وَلَوۡ كَانَ بِهِمۡ خَصَاصَةٞۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفۡسِهِۦ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ «و (نیز برای) کسانی‌که پیش از آنان در دیار خود (مدینه دار الاسلام) جای گرفتند و (نیز) ایمان آورده بودند، کسانی را که به سوی‌شان هجرت کنند دوست می‌دارند، و در دل‌های خود از آنچه (به مهاجران) داده شده احساس حسد (و نیازی) نمی‌کنند، و آن‌ها را بر خود مقدم می‌دارند، هرچند خودشان نیازمند باشند، و کسانی‌که از بخل (و حرص) نفس خویش باز داشته شده‌اند، پس آن‌ها راستگارانند».

   و همچنین روزه اخلاق مسلمان را با دوام مراقبت خداوند متعال تنظیم می کند، و آنرا بر صبر، تحمل و بردباری تمرین می دهد، و نفس انسان را به درجات عالی ترقی می دهد، و از هرآنچه که باعث خشم خداوند متعال می شود آنرا دور و متعالی می سازد، پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید: «… و روزه سپر است، وقتی یکی از شما روزه داشت پس نباید آمیزش جنسی داشته باشد و نباید زشتی، وقاحت و سر صدا کند، و اگر کسی او را دشنام داد، یا با او جنگید، پس باید بگوید: من شخص روزه دار هستم»، و در حدیث دیگری می فرماید: «کسی که دورغ گفتن و عمل مطابق آنرا ترک نکند خداوند به غذا و آب نخوردن او نیازی ندارد».

   همچنین حج به معنای التزام رفتاری و اخلاقی پیش از مناسک، در اثنای آن و بعد از پایان مناسک میباشد، خداوند متعال می فرماید: ﴿ٱلۡحَجُّ أَشۡهُرٞ مَّعۡلُومَٰتٞۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ ٱلۡحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي ٱلۡحَجِّۗ وَمَا تَفۡعَلُواْ مِنۡ خَيۡرٖ يَعۡلَمۡهُ ٱللَّهُۗ وَتَزَوَّدُواْ فَإِنَّ خَيۡرَ ٱلزَّادِ ٱلتَّقۡوَىٰۖ وَٱتَّقُونِ يَٰٓأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ «حج در ماه‌های معلوم و معینی است، پس کسی‌که در این ماه‌ها حج را (بر خود) فرض گرداند (باید بداند که) در حج آمیزش جنسی و گناه و جدال (روا) نیست، و آنچه از کارهای نیک انجام دهید؛ الله آن را می‌داند، و توشه بر گیرید؛ که بهترین توشه پرهیزگاری است، و ای خردمندان، از من بپرهیزید (بترسید)»، و از ابی هریره رضی الله عنه روایت است که می گوید: از پیامبر صلی الله علیه وسلم شنیدم که می فرمود: «کسی که برای کسب رضای خداوند حج کند پس در حجش آمیزش جنسی و فسق نکند، چنان از گناه پاک شده بر می گردد که گویی نو از مادر تولد شده است»، و اینچنین همه ارکان اسلام باعث خیر، برکت، صلح و امنیت در جامعه می شود.

   در واقع کسی که به طور دقیق درباره دین مقدس ما نظر بیاندازد درک می کند که این دین دین مکارم اخلاق است و رسالت این دین برای تکمیل کردن این مکارم آمده است، چنانچه پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید: «جز این نیست که من فرستاده شدم تا مکارم اخلاق را تکمیل نمایم»، پس در هر جایی که راستگویی، وفاداری، امانت داری، نیکوکاری، صله رحم، سخاوتمندی، فریادرسی، شهامت، مردانگی، عدم اذیت دیگران، همکاری مظلومان، فریادرسی کسی که در مشکلات است، رفع پریشانی از انسان پریشان و مهربانی با حیوانات وجود داشته باشد درآنجا اسلام درست و مقاصد والای آن موجود است.

  و بدون تردید درک کردن گوهر اسلام، شناسایی اسرار رسالت متسامح آن، آگاهی از مقاصد و اهداف عالی آن و تطبیق همه اینها در پرتو تحولات و خواسته های معاصر برای مبارزه و مواجهه با چالش‌های معاصر ضرورت جدی پنداشته می شود تا بتوانیم گروه های تروریسم و تندرو را مهار کنیم، افکار و اندیشه های منحرف را محاصره نماییم، حلقات متحجر، یخ‌بسته، بدفهم وکوته نظر را بشکنانیم، و از این بدفهمی و کوته نظری به جهان بازتر، وسیع‌تر و سهل‌گیرتر بیرون شویم، تا به پختگی، آگاهی و بینایی بیشتر برسیم، و منافع مردم و کشورها متحقق گردد، و ارزشهای والای انسانی منتشر شود که باعث تحقیق صلح، امنیت، آرامش و استقرار و خوشبختی همه بشریت می شود.

   همانا از اساسی ترین واجبات و مهمترین وظایفی که هر مسلمان انجام بدهد این است که باید برای همه مردم بخشهای بزرگی دین مقدس اسلام را بیان نماید، تا جهان بداند که اسلام دین صلح و امنیت است، و همیشه به سوی صلح دعوت می کند و جایگاه آنرا بلند می سازد، پس سلام که به معنای صلح است یکی از نام های خداوند متعال می باشد، چنانچه خداوند می فرماید: ﴿هُوَ ٱللَّهُ ٱلَّذِي لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡقُدُّوسُ ٱلسَّلَٰمُ «او الله است که جز او معبودی (راستین) نیست، پادشاه، نهایت پاک، منزّه (و سالم از هر عیب و صلح آورنده) است»، و تحیهء اسلام سلام است، خداوند می فرماید: ﴿وَلَا تَقُولُواْ لِمَنۡ أَلۡقَىٰٓ إِلَيۡكُمُ ٱلسَّلَٰمَ لَسۡتَ مُؤۡمِنٗا «و به کسی‌که بر شما سلام کرد (و اظهار صلح و اسلام نمود) نگویید: مؤمن نیستی»، و تحیت اهل بهشت نیز در بهشت سلام است، طوری که حق تعالی می فرماید: ﴿وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ يَدۡخُلُونَ عَلَيۡهِم مِّن كُلِّ بَابٖ سَلَٰمٌ عَلَيۡكُم بِمَا صَبَرۡتُمۡۚ فَنِعۡمَ عُقۡبَى ٱلدَّارِ «و فرشتگان از هر دری بر آنان وارد می‌شوند (و به آن‌ها می‌گویند:) سلام بر شما به (خاطر) آنچه صبر نموده‌اید، پس چه خوب است عاقبت آن سرای (جاویدان)»، و برخی از دعاهایی که پیامبر صلی الله علیه وسلم بعد از هر نماز دعا می کرد چنین بود: «پروردگارا، تو (از هر عيب و نقص و ناتوانی و ناشايسگتی و شريک و انباز) سالم هستی و سلامتی از طرف توست؛ والا مقام و مبارکی؛ ای صاحب شکوه و بزرگواری».

   اسلام دینی است که کرامت انسان را حفظ می کند، پس از غیبت کردن، سخن‌چینی، کینه توزی، نفرت، تحقیر دیگران، و از همه انواع اذیت برابر است گفتاری باشد یا کرداری و یا حتی با اشاره, منع نموده است، چنانچه خداوند متعال می فرماید: ﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ لَا يَسۡخَرۡ قَوۡمٞ مِّن قَوۡمٍ عَسَىٰٓ أَن يَكُونُواْ خَيۡرٗا مِّنۡهُمۡ وَلَا نِسَآءٞ مِّن نِّسَآءٍ عَسَىٰٓ أَن يَكُنَّ خَيۡرٗا مِّنۡهُنَّۖ وَلَا تَلۡمِزُوٓاْ أَنفُسَكُمۡ وَلَا تَنَابَزُواْ بِٱلۡأَلۡقَٰبِۖ بِئۡسَ ٱلِٱسۡمُ ٱلۡفُسُوقُ بَعۡدَ ٱلۡإِيمَٰنِۚ وَمَن لَّمۡ يَتُبۡ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ «ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید! گروهی (از مردان) گروه دیگر را مسخره نکند، شاید آنان (= مسخره شدگان) از این‌ها بهتر باشند، و نه زنانی، زنان دیگر را، شاید آنان (= مسخره شدگان) از این‌ها بهتر باشند، و از یکدیگر عیبجوئی نکنید، و یکدیگر را با القاب زشت نخوانید، که پس از ایمان (آوردن) نام فسق بسیار (زشت و) بد است و هر که توبه نکرد، پس آنانند که ستمکارند»، و پیامبر صلی الله علیه وسلم می فرماید: «کسی که به طرف برادر خود با ابزار آهنی اشاره کند، تا اینکه این ابزار آهنی را نگذارد فرشتگان او را لعنت و نفرین می کنند، اگرچه کسی که به سویش با آهن اشاره شده از پدر و مادر برادر اشاره کننده بوده باشد»، همچنین پیامبر صلی الله علیه وسلم از زدن و برچسب نمودن در روی باز داشته است، زمانی که پیامبر صلی الله علیه وسلم حیوانی را دید که در روی آن برچسب زده شده است, فرمود: «خداوند لعنت نموده کسی را که بر روی این حیوان برچسب زده است».

   و زمانی که پیامبر صلی الله علیه وسلم درباره زنی پرسیده شد که زیاد روزه می گیرد و نماز می خواند ولی همسایه های خود را اذیت می کند، پیامبر صلی الله عیله وسلم فرمود: «آن زن در آتش دوزخ است»، پیامبر صلی الله علیه وسلم در حدیث دیگری می فرماید: «کسی که به خدا و روز آخرت ایمان دارد پس نباید همسایه خود را اذیت کند، و کسی که به خدا و روز جزا ایمان دارد باید مهمان خود را اکرام و عزت کند، و کسی که به خدا و روز رستاخیز ایمان دارد باید یا سخن نیکو بگوید یا خاموش باشد».

أقولُ قولِي هذَا ، وأستغفرُ اللهَ لِي ولكُمْ

  ستایش مخصوص ذات خدایی که پروردگار جهانیان است، گواهی می دهم که نیست معبود برحق جز الله یکتای بیهمتا، و گواهی می دهم که سردار و پیامبر ما حضرت محمد صلی الله علیه وسلم بنده و فرستاده خداست، بار خدایا! بر او، بر همه آل و اصحاب او و بر همه کسانی که از آنان تا به روز جزا به وجه احسن پیروی نمودند, درود، رحمت، سلامتی و برکت نازل فرما.

برادران مسلمان!

  پیامبر صلی الله علیه وسلم آموزه های عالی اسلام و اخلاق نیکو و ارزشهای اصیل آنرا در قلوب اصحاب خود چنان استوار و مستحکم نموده بود که سلوک و منهج زندگی‌شان گردیده بود و با همه مردم طبق آن زندگی و تعامل می کردند، طوری که حضرت جعفر پسر ابی طالب رضی الله عنه در برابر نجاشی پادشاه حبشه ایستاد شد و برخی از این ارزشها و اخلاق عالی را با اسلوب زیبا و واژه های مستحکم و اعتماد به نفس بیان نمود، چنانچه فرمود: «ای پادشاه عادل! ما ملت جاهلی بودیم که بت‌ها را می پرستیدیم، گوشت حیوانات خود مرده را می خوردیم، کارهای زشت و فحشا را مرتکب می شدیم، قطع صله رحم می کردیم، با همسایگان بدی می نمودیم، قوی ما انسانهای ضعیف و ناتوان ما را می خورد، ما در چنین حالت بودیم تا که خداوند متعال به سوی ما پیامبری از میان خود ما فرستاد طوری که نسب، صداقت، امانت داری و پاکدامنی او را می شناسیم، پس ما را به سوی خداوند متعال دعوت کرد تا تنها او را به یگانگی بپرستیم، و آنچه از چوب و سنگ و بتهایی که ما و نیاکان ما به غیر از خداوند می پرستیدیم را ترک نماییم، و ما را دستور داد تا راستگو باشیم، امانت را به صاحبش برگردانیم، صله رحم داشته باشیم، با همسایگان ما نیک برخورد باشیم، از ارتکار کارهای حرام و ریزاندن خون دوری نماییم، و ما را از انجام کارهای زشت و فحشا، دروغ‌گویی، خوردن مال یتیم و بهتان زدن به زن پاک دامن باز داشته است، و ما را امر نموده تا تنها خدای یکتای بیهمتا را بپرستیم و به او هیچ چیزی را شریک نسازیم، و ما را دستور داده تا نماز را ادا نماییم و زکات مال خویش را بپردازیم و ماه مبارک رمضان را روزه بگیریم…».

  پس مسلمان راستین هیچگاه دروغ نمی گوید، تزویر و خیانت نمی کند، مسلمان واقعی کسی است که دیگران از زبان و دست او در امان می باشد، و مؤمن واقعی همان کسی است که مردم او را امین خون، عزت، اموال و جانهای شان می پندارند، مسلمان حقیقی همان کسی است که در حرکات سکنات و افعال او اخلاق اسلام ظاهر می شود، از طرف او به مردم جز خوبی وخیر نمی رسد، و اگر ما بخواهیم مسلمان واقعی را تعریف درست و جامع نماییم هیچ تعریفی پیدا نمی کنیم که بهتر و جامع‌تر از تعریف پیامبر صلی الله علیه وسلم بوده باشد که در ضمن حدیثی تعریف نمود: مسلمان واقعی کسی است که دیگران از زبان و دست او در امان باشند، چنانچه فرمود: «آیا مؤمن را برای شما معرفی نکنم؟ (گفتند: بله، معرفی کن، فرمود) مؤمن راستین کسی است که مردم او را بر اموال و جانهای‌شان امین بپندارند، و مسلمان واقعی کسی است که دیگران از زبان و دست او در امان باشند، و مجاهد حقیقی کسی است که برای اطاعت خداوند با نفس و هوای خود جهاد نماید، و مهاجر کسی است که از اشتباهات و گناهان هجرت کند».

  همانا رسالت اسلام رسالت انسانی، حکمت، تحمل و گذشت، رحمت و مهربانی، باز و انعطاف پذیر است، رسالتی است که به اجتماع و اتفاق دعوت می کند نه بر اختلاف و تفرقه، رسالتی است که انسجام و یکپارچگی می آورد نه پراکندگی و اختلاف. پس همه احکام اسلام عدالت، رحمت، گذشت، سهل‌گیر و انسانی می باشد، پس هرآنچه که باعث تحقق این مفاهیم عالی گردد آن از صمیم احکام اسلام است، و هرآنچه که با این مفاهیم انسانی در تعارض وضدیت واقع شود؛ در واقع با اسلام و با اهداف ومقاصد آن در ضدیت واقع شده است.

  بار خدایا! ما را به اخلاق نیک هدایت کن، جز تو هیچکسی به سوی اخلاق نیکو هدایت نمی کند، و اخلاق بد را از ما دور کن، جز تو هیچکسی اخلاق زشت را از ما دور نمی سازد، ای ذات مهربان! مصر، ملت آن، ارتش و پولیس آنرا از هر بدی و مشکلات در امان بدار.