Το Ισλάμ είναι έργο και πράξη «παραδείγματα από τον βίο των αλ-Ταμπείν «σύντροφοι των συντρόφων του Προφήτη»

Η δόξα ανήκει στον Αλλάχ, τον Κύριο του σύμπαντος, ο οποίος είπε στο ιερό του βιβλίο, «και εκείνοι που ήρθαν μετά από αυτούς λένε: Θεέ μας συγχώρησέ μας και τους αδελφούς μας που μας προηγήθηκαν στην πίστη. Και μην  αφήνεις στις καρδιές μας κανένα φθόνο στους πιστούς. Θεέ μας εσύ είσαι επιεικής και παντελεήμων». Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος του και Απεσταλμένος του.

Ο Αλλάχ επιλέγει ανάμεσα από τους δούλους του ανθρώπους, που δείχνουν αφοσίωση σ’ Αυτό και στο μήνυμά Του. Ο Προφήτης τόνισε ότι οι εκλεκτοί από αυτή την ούμμα, είναι οι σύντροφοί του, οι αλ-ταμπείν (η δεύτερη γενιά) και η Τρίτη γενιά. Ο Αμπντουλλάχ ιμπν Μασούντ αφηγήθηκε ότι ο Προφήτης (ΕΕΑΕ) είπε, «η γενιά μου είναι η καλύτερη μετά ακολουθεί η δεύτερη γενιά οιυ θα έρθει μετά από την δική μου και η Τρίτη που θα ακολουθήσει την δεύτερη».

Εκείνοι ήταν οι εκλεκτοί άνθρωποι, που χαρακτηρίστηκαν ως «οι καλύτεροι», και που φορτώθηκαν την εμπιστοσύνη της γνώσης. Αυτοί οι εκλεκτοί άνθρωποι είναι η ασπίδα της θρησκείας ενάντια στον εξτρεμισμό και τις ερμηνείες των αμόρφωτων. Ο Προφήτης χαρακτηρίζει τους αλ-Ταμπεείν ως φιλέσπλαχνοι πιστοί, και του υπόσχεται παραδείσους όπου ρέουν ποτάμια. Το Κοράνι αναφέρει, «και εκείνοι οι πρώτοι που προηγήθηκαν είτε από τους αλ-Μουχατζερείν είτε από τους αλ-Ανσαάρ και όσοι τους ακολούθησαν με καλό τρόπο, ο Αλλάχ είναι ικανοποιημένος από αυτούς και εκείνοι θα παραμένουν ικανοποιημένοι από αυτό. Τους προετοιμάζει παραδείσους όπου ρέουν και ποτάμια, στους οποίους θα μένουν αιώνια. Αυτή είναι μεγάλη ανταμοιβή».

Οι αλ-ταμπεείν ήταν πολύ κοντά στην εποχή του Προφήτη, ήταν η δεύτερη γενιά που ακολούθησε την γενιά του, μετά ακολούθησε η Τρίτη γενιά που.

Άξιον αναφοράς είναι αυτό που είπε ο αλ-Μπουσάιρυ,

Και όλοι άντλησαν από τον Απεσταλμένο του Αλλάχ

Όπως αντλεί κάποιος από ένα ποτάμι

Οι δεύτερη γενία πρόλαβαν την εποχή των συντρόφων του Προφήτη (ΕΕΑΕ) και διδάχτηκαν από αυτούς. Κρίνουμε χρήσιμο να αναφέρουμε στο σημείο αυτό εκείνο που είπε ο Αμπντουλλάχ ιμπν Όμαρ χαρακτηρίζοντας τον Σαέντ ιμπν αλ-Μουσάιμπ, «μα τον Αλλάχ είναι ένας από τους μουφτήδες». Επίσης έλεγε, «ρωτήστε τον Σαέντ ιμπν αλ-Μουσάιμπ, διότι συντρόφευε τους ευσεβείς». Ο ίδιος έδωσε φάτουα, ενώ οι σύντροφοι του Προφήτη ήταν ακόμα στην ζωή. Το ίδιος έκανε ο Αταά ιμπν Ραμπάχ, που έδινε φάτουα στην Μέκκα. Και όταν οι κάτοικοι της Μέκκα ρώτησαν τον Αμπντουλλάχ ιμπν Όμαρ για κάποιες υποθέσεις, τους είπε: «με ρωτάτε και ανάμεσά σας ο ιμπν άμπι Ραμπάχ;!».

Οι αλ-ταμπεείν αγαπούσαν τον Προφήτη (ΕΕΑΕ). Ο αλ-Χάσαν αλ-Μπάσρυ όταν αναφερόταν στο γεγονός του κορμού του δέντρου, που έκλαψε όταν τον εγκατέλειψε, έκλαιγε και έλεγε «ω άθθρωπο! Εσείς πρέπει να το κάνετε αυτό». Εκείνοι είχαν μεγάλη ευσέβεια για τον Προφήτη, και αυτό αποδεικνύεται στο γεγονός όταν ποτέ δεν αναφέρθηκαν στα λόγια που είπε ο ίδιος χωρίς να είναι σε κατάλληλη θέση.

Ο Άμπου Σάλαμα αλ-Χουζά’ε αφηγήθκε ότι: ο Μάλικ ιμπν Άνας όταν ήθελε να αφηγηθεί λόγια του Προφήτη, πλέθηκε και χτένισε τα γένια του. Και όταν τον ρώτησαν τον λόγο, απάντησε: το κάνω από σεβασμό στα λόγια του Προφήτη».

Αναφέρουμε επίσης τον Ουάις αλ-Κάρνυ, ο οποίος συμπεριφερόταν με καλό και ενάρετο τρόπο στην μητέρα του. Ο Προφήτης αναφέρθηκε σε αυτόν μπροστά στους συντρόφους του, και τόνισε ότι οι παρακλήσεις αυτού του ανθρώπου είναι αποδεκτές από τον Αλλάχ. Σημείο αναφοράς είναι αυτό που αφηγήθηκε και ο Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ, «άκουσε τον Προφήτη να πει ο καλύτερος ανάμεσα στους αλ-Ταμπεείν, είναι ένας άνθρωπος που λέγεται Ουάις. Αυτός συμπεριφέρεται καλά στην μητέρα του, και έχει στο σώμα του λέπρα. Ζητήστε από αυτόν να παρακαλέσει τον Αλλάχ να σας συγχωρήσει». Όταν ήεθαν οι άνθρωποι της Γεμένης, τον αναζήτησε ο Όμαρ μεταξύ τους, και όταν τον βρήκε του ζήτησε να παρακαλέσει τον Θεό να τον συγχωρήσει. Εκείνος του είπε πώς είναι σύντροφος του Προφήτης και πρέπει εκείνος του του ζητήσει συγχώρηση από τον Αλλάχ. Στο τέλος όμως το έκανε ο Ουάις και ζήτησε συγχώρηση για τον Όμαρ.

Οι δεύτερη γενιά έχει διδαχθεί το αληθινό Ισλάμ από την πρώτη γενιά. Σημείο αναφοράς είναι η απάντηση του αλ-Χάσαν αλ-Μπάσρυ, όταν ρώτηθηκε: ¨είσαι πιστός;», απάντησε, «υπάρχουν δυο είδη πίστης. Αν με ρωτήσεις για την πίστη στον Αλλάχ, στους αγγέλους, στα βιβλία του, στους Απεσταλμένους του, στον παράδεισο, στην ανάσταση, στην κρίση, τότε είμαι πιστός. Και αν με ρωτήσει για το εδάφιο, «οι πιστοί είναι εκείνοι που όταν αναφέρεται μπροστά τους ο Αλλάχ, έχουν φόβο στις καρδιές τους. Και αγορεύονται μπροτά τους τα εδάφια του, τότε τους αυξαίνει την πίστη. Εκείνοι βασίζονται στον Κύριό τους. Εκείνοι που τηρρούν την προσευχή και ξοδεύουν από εκείνα που τους χαρίσαμε. Αυτοί εκείνοι οι πραγματικοί πιστοί». Ο αλ-Μπαιχάκυ σχολίασε λέγοντας ότι, «ο αλ-Χάσαν έφτασε στην πληρότητα της πίστης, και αυτό εντάσσεται σε αυτό που είπε ο Αλλάχ, «έχουν την ανταμοιβή τους από τον Κύριό τους, σύγχώρηση και άφθονες χάρες».

Αυτοί κατάλαβαν και την έννοια της μετριοπάθειας, και την εφάρμοζαν στην ζωή τους. Αυτό το αποδεικνύει και εκείνο που είπε ο Σουφιάν αλ-Θαούρυ, «η επιστήμη για μας φαίνεται στην μετριοπάθεια, όμως ο φονταμεταλισμός μπορεί ο καθένας να τον υιοθετήσει».

Έμαθαν από τον Προφήτη επίσης να διαλέξουν το πιο εύκολο, εκτός αν πρόκειται για κάτι κακό. Ο Προφήτης (ΕΕΑΕ) είπε, «να διευθολύνετε τις υποθέσεις και όχι να τις δυσκολύνετε. Να δίνετε πάντα ελπίδα, και όχι απογόητευση».

Ο Προφήτης είπε επίσης, «η μετριοπάθεια στολίζει οτιδήποτε πράξη, και ότι δεν υπάρχει, τότε η πράξη καθίσταται μισητή».

Εφάρμοζαν επίσης το έλεος, την αλληλεγγύη. Ο Αλί ιμπν αλ-Χουσάιν ιμπ Αλί, συνήθιζε να δώσει ελεημοσύνη στους φτωχούς κρυφά. Αναφέρεται επίσης ότι κουβαλούσε πρόσφερε αγαθά στιες χήρες και τους φτωχούς. Και όταν πέθανε βρήκαν στους ώμους του σημάδια, και τότε κατάλαβαν ότι αυτός ήταν που πρόντιζε εκατό άτομα από τους κάτοικους της Μεντίνα. Η αλληλεγγύη δεν ήταν για τους μουσουλμάνους αποκλειστικά, αλλά συμπεριλάμβανε και ανθρώπους από άλλα δόγματα. Σημειωτέον είναι το γεγονός ότι ο Όμαρ ιμπν Αμπντουλαζίζ έστειλε στον συνεργάτη του στην Πάσρα και τον διέταξε να δείξει ενδιαφέρον για τους ανθρώπους της Βίβλου. Τονίζοντας ότι, «να φροντίσει τους ανθρώπους της Βίβλου που βρίσκονται εκεί, διότι γέρασαν, και έχασαν τις δυνάμεις τους, και δεν μπορεί να κερδίσει τίποτα. Να του προσφέρεις από το ταμείο των μουσουλμάνων όσο μπορεί να του εξασφαλίσει την ζωή». Σ’ αυτό ακολούθησε την πράξη του Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ, ο οποίος όταν είδε κάποιον από τους ανθρώπους της Βίβλου να ζητιανέψει από τους ανθρώπους,είπε: δεν θα είμαστε καθόλου δίκαιοι με αυτόν, αν δεχόμαστε να εκμεταλλευτούμε την νιότητά του, και να τον εγκαταλείψουμε στα γεράματά του, μετά αποφάσισε να του δώσει ελεημοσύνη από το ταμείο των μουσουλμάνων». Το ίδιο έκανε και ο Χάλιντ ιμπν αλ-Ουαλίντ με τους κάτοικους της Χέμιαρ. Όταν αποφάσισε να συντηρήσει τους φτωχούς τους και τους ανθρώπους που δεν μπορούν να εργαστούν. Το Κοράνι τονίζει για το θέμα αυτό, «ο Αλλάχ δεν σας σας απαγορεύει να κάνετε καλό στους ανθρώπους εκείνους που δεν σας μάχονται για την θρησκεία σας, και δεν σας εκδιώχνουν από τα σπίτια σας. Να είστε δίκαιο, διότι ο Αλλάχ αγαπάει τους δίκαιους».

Το έλεος δεν είναι αποκλειστικά για τον άνθρωπο, αλλά και για τα ζώα, και τα πουλιά. Ο Όμαρ ιμπν Αμπντουαζίζ έστειλε στον υπάλληλό του στην Αίγυπτο, διατάζοντάς τον να δείξει έλεος στις καμήλες.σημείο αναφοράς είναι αυτό που είπε ο Προφήτης, μεμφόμενος τον ιδιοκτήτη μια καμήλας που την βασάνιζε, «μας δεν φοβάσαι τον Αλλάχ με αυτό που κάνεις σε αυτό το ζώο που σου το χάρισε ο Αλλάχ. Μου παραπονέθηκε από σενα ότι την κάνεις να πενάσει και την ταλαιπωρείς στην δουλειά».

Ζητώ συγώρηση από τον Αλλάχ για μένα και για σας

* * *

Η δόξα ανήκει πλήρως στον Αλλάχ, τον Κύριο του σύμπαντος. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Προφήτης, τα μέλη της οικογένειάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του μέχρι την ημέτα της κρίσεως.  

Η δεύτερη αυτή γενιά απολάμβανε κάποια χαρακτηριστικά πολύ ξεχωριστά, όπως την ανοχή και την μετριοπάθεια. Σημείο αναφοράς είναι αυτό που ανέφερε ο Κατάντα, «πήκαμε στο σπίτι του αλ-Χάσαν αλ-Μπάσρυ, ενώ κοιμόταν και δίπλα του υπήρχε και ένα καλαθάκι. Το πήραμε και μέσα του βήκαμε φρούτα και ψωμί. Μας είδε να τρώμε και χάρηκε, και αγόρευσε, «και οι φίλοι σας, δεν τίθιτεαι κανένα ζήτημα».  Επίσης όταν ήταν αυτός και άλλοι σύντροφοί του στο σπίτι του αλ-Χάσαν αλ-Μπάσρυ, και ζήτησε ο γιός του να τον αφήσουν να ξεκουρατεί, και δεν έχει φάει ούτε έχει πιεί τίποτα. Τότε ο ίδιος είπε: ασ’ τους, μα τον Αλλάχ χαίρομαι πολύ που τους βλέπω».

Επίσης, η αυταπάρνηση, και η αναγνώριση της αξίας της επιστήμης, και η αναγνώριση της σημαντικότητας της θρησκείας του Αλλάχ για τις ανθρώπινες ψυχές. Ο Προφήτης είπε, «ο Αλλάχ δεν στερεί την γνώση από τους ανθρώπους, αλλάχ οι άνθρωποι στερούνται την γνώση όταν ο Αλλάχ παίρνει την ψυχή των επιστημόνων.

Η δεύτερη αυτή γενιά παρέμεναν το καλό πρότυπο για τους ιμάμηδες που ήρθαν μετά από αυτούς.

Άξιον αναφοράς είναι το γεγονός ότι ο άμπου Τζάφαρ αλ-Μανσούρ, ζήτησε από τον ιμάμη Μάλικ να του δώσει την άδεια να αντιγράψει το βιβλίο του «αλ-Νουάττα», για να το μοιράσει σε όλες τις ισλαμές χώρες για να διδαχθε΄εκεί. Το επιχείρημά του ήταν ότι θεωρούσε ότι την επιστήμη την κατέχει οι άνθρωποι της Μεντίνα. Όμως ο Μάλικ δεν δέχτηκε αυτό, διότι οι άνθρωποι έχουν μάθει και άλλα πράγματα, και έμαθαν άλλα χαντίθ, και αφηγήθκαν και διάφορα λόγια του Προφήτη. Αν τους επιβάλλεται αυτό, θα το θεωρήσουν απαράδεκτο, για αυτό να αφήσεις τους ανθρώπους με αυτό που έχουν. Του απάντησε, αν συμφωνούσες μαζί μου, θα το εφάρμοζα.

Αναφέρουμε επίσης και την ταπεινώτητα του ιμάμη αλ-Σαφίε, ο οποίος όταν διαφώνησε κάποια μέρα ο μαθητευόμενος του Ιούνης ιμπν Αμπντουάλα, και έφυγε θυμωμένος, πήγε ο ίδιος στο σπίτι του. Και τον συμβούλεψε λέγοντας: ω Ιούνης! Μας ενώνουν πολλά πράγματα, ας μην μας χωρίσει μια υπόθεση. Μην προσπαθήσει να περάσεις την άποψή σου πάντα, διότι κάποιες φορές χρειάζεται να συμφιλιωθείς παρά να κερδίσει. Μην γκρεμίσει τις γύφερες που έχουμε μεταξύ μας, και που ήδη έχει περάσει, διότι μπορεί κάποια στιγμή να θελήσει να γυρίσει πίσω. Να μισήσει πάντα το λάθος, και ότι τον άνθρωπο που το κάνει, να μισήσει την αμαρτία, αλλά να έχει έλεος για τον άνθρωπο που την πράττει. Να κριτικάρει τις γνώμεις, όμως να σέβεσαι τον άνθρωπο που τις εκφράζει. Η δουλειά μας είναι να βάλλουμε τέλος στις ασθένειες, και όχι στους ασθενείς.

Ο αλ-Σαφίε είπε τους παρακάτω στίχους:

Αγαπάω τους ευσεβείς, και ας μην είμαι ένας από εκείνους

Και εύχομαι να μεσολλαβήσουν για μένα

Και μισώ εκείνον που κάνει αμαρτίες

Ακόμα και αν η αμαρτία μας ενώνει.

Το ίδιος έκαναν και οι επιστήμονες μας, οι οποίοι έχουν αναλάβει να μεταφέρουν με σωστό και αληθινό τρόπο την θρησκεία του Θεού.

Θεέ μου! Κάνε μας από εκείνους που ακουούν τα λόγια, και πάντα εφαρμόζουν το καλύτερο. Κάνε μαζί με εκείνους που τους καθοδηγείς, εκείνοι δηλαδή που κατέχουν πλήρη κατανόηση.