Από τη Σούννα του Παντοδύναμου η αιτιολογία της κοσμικής συμπεριφοράς για τις αιτίες

Η δόξα ανήκει στον Αλλάχ, τον Κύριο του σύμπαντος, ο οποίος τονίζει στο Ιερό του Βιβλίο, «να [τους] πεις: εργάζεστε , διότι ο Αλλάχ και ο Απεταλμένος του και οι πιστοί θα βλέπουν το έργο σας. Και μετά θα ξααναγυρίσετε σ’ Εκείνον που γνωρίζει τα ορατά και τα άορατα, και θα σας πληροφορήσει για ό,τι κάνατε».

Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ, και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος του και Απεσταλμένος του. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Προφήτης, τα μέλη της οικογένειιάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσο ακολουθούν πιστά την πορεία του μέχρι την ημέρα της κρίσεως.

Αρχικά τονίζουμε, ότι ο Αλλάχ έχει καθιερώσει για τον πλανήτη αυτόν νόμους που τον ελέγχουν. Το Κοράνι αναφέρει, «ο ήλιος δεν επιτρέπεται να ξεπερνά τον φεγγάρι, ούτε η νύχτα μπορεί να ξεπερνάει την ημέρα. Όλα ακολουθούν την δική τους τροχιά». Είπε επίσης, «και δεν θα βρεις να αλλάξει ο νόμος του Αλλάχ ούτε να τροποποιηθεί».

Οι νόμοι του Αλλάχ είναι το κριτήριο και η ζυγαριά που ρυθμίζει τις βασικές αρχές της ζωή τούτης, και βοηθούν στην οικοδόμηση της γης και την προστασία της. Λέει ο Αλλάχ, «είναι Εκείνος που σας δημιούργησε στην γη και σας εγκατέστησε πάνω της». Επίσης, «μην διασκορίζετε την φθορά στην γη, αφού έχει οικοδομηθεί».

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα έθνη έχουν καταλάβει τους θεικούς νόμους, και τους ακολουθούν. Αυτά τα έθνη έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο, ακόμα και αν δεν είναι μουσουλμανικές, ακόμα και αν είναι χώρες που επικρατεί ο αθεϊσμός, διότι αυτοί οι νόμοι δεν ευνοούν κανέναν.

Από τους νόμους του Αλλάχ είναι και το σύστημα της αιτιολόγησης, δηλαδή η αιτία και η πράξη. Όταν υπάρχει αιτία, υπάρχει και το αποτέλεσμα, δηλαδή η πράξη.

Αυτός είναι ένας γενικός νόμος που εφαρμόζεται στον πλανήτη.

Και επικρατεί σε όλους τις εποχές και τους χώρους. Η φωτιά για παράδειγμα είναι αιτία που προκαλεί κάψιμο, και ο φόνος είναι αιτία θανάτου, το φαγητό είναι αιτία χώρτησης, ο κάπος και ο μόχθος είναι αιτία επιτυχία, και η αδράνεια είναι αιτία αποτυχίας.

Το έργο επιβάλλεται στον άνθρωπο, και είναι θρησκευτικό και εθνικό καθήκον. Το Κοράνι αναφέρει, «είναι Εκείνος που σας δημιούργησε την γη επίπεδη και στρωτή, για να την διαβαίνετε και να τρέφεστε από την συγκομιδή του. Σ’ Εκεόνον θα είναι η ανάσταση». Και, «όταν τελειώσει η προσευχη, να διασκορπίσετε στην γη, και να αναζητήσει την συγκομιδή του Αλλάχ. Να δοξάσετε πολύ τον Αλλάχ, για να ευημερήσετε».

Το Ισλάμ προωθί την έννοια της εργασία και της οικοδόμησης της γης. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για την αδράνεια, που θα μας κρατήσει μακριά από την  πορεία του εκσυγχρονισμού.

Έτσι έκαναν και οι προφήτηες του Αλλάχ στις υποθέσεις της ζωής τους. Ο Νώε για παράδειγμα ήταν μαραγκός. Μετά τον διέταξε ο Αλλάχ, αφού έμεινε πολλά χρόνια καλώντας τον λαό του στην λατρεία του Αλλάχ, να φτιάξει την κιβωτό, «να δημιουργήσεις την κιβωτό υπό την φροντίδα μας». Θα μπορούσε ο Αλλάχ να τον σώσει χωρίς αιτία και χωρίς πράξη. Εκετέλησε τις διαταγές του Κυρίου του, μη δίνοντας σημασία στις αντιδράσεις του λαού του, μέχρι που τον έσωσε ο Αλλάχ εκείνον και τους ανθρώπους που τον ακολούθησαν.

Ο Δαβίβ ήταν σιδεράς, και τον άμαθε ο Αλλάχ αυτό το επάγγελμα. Λέει, «και βέβαια δώσαμε την χάρη μας στον Δαβίδ: «ω βουνά, δοξάζετε τον Αλλάχ μαζί του και εσείς πουλιάα επίσης». Και μαλακώσαμε για χάρη του το σίδερο».

Ο Προφήτης είπε, «η καλύτερη τροφή είναι εκείνη που την τρώει ο άνθρωπο από τον μόχθο της εργασία του. Κι ο προφήτης του Αλλάχ ο Δαβίδ, έτρωγε από τον μόχθο της εργασία του».

Ο προφήτης του Αλλάχ ο Ιωσήφ, ο οποίος σχεδίασε για να σώσει την χώρα από την λιμοκτονία.

Έτσι, σώθηκαν οι άνθρωπο από έναν μεγάλο κίνδυνο. Έχει προετοιμάσει ένα μακρύ και μελετημένο σχέδιο για να σώσει την χώρα από την πείνα που περιβάλλει ολόκληρο τον κόσμο, και πέτυχε για την χώρα την ευημερία και την πρόοδο, την προστασία και την οικονομική εξουσία. Το Κοράνια ανφέρει, «και είπε: Θα σπείρετε επί εφτά χρόνια και θα δουλέψετε σκληρά και ακατάπαυστα, ν’ αφήσετε όμως τον σπόρο μέσα στο στάχυ, εκτός από λίγα που θα τρώτε. Μετά, θα ακολουθήσουν εφτά άγονα χρόνια, που θα εξαντλήσουν όλα τα αποθέματά σας, εκτός από λίγα, τα οποία θα έχετε φυλαγμένα. Ύστερα, θα ακολουθήσει ένας χρόνος, όταν οι άνθρωποι θα νιώσουν ευτυχείς».

Το ίδιο έγινε και με την Μαριάμ (την ειρήνη να έχει), που απολάμβανε τις εύνοιες του Θεού, με έναν τρόπο που προκάλεσε την απορία του προφήτη του Αλλάχ Ζαχαρία (την ειρήνη να έχει). Και την ρώτησε όπως αναφέρει και το Κοράνι, «κάθε φορά που έμπαινε ο Ζαχαρίας στον άμβωνα όπου βρισκόταν εκείνη, έβρισκε διάφορες χάρες. Όταν την ρώτησε: ω Μαριάμ, από που έχεις αυτές [τις χάρες]; Είπε: είναι από τον Αλλάχ». Σε ένα άλλο σημείο το Κοράνι ανφέρει ένα γεγονός που επίσης αφορά την Μαριάμ, η οποία παρά την αδυναμία και τον πόνο που είχε, την διέταξε ο Αλλάχ να κουνήσει τον κορμό της χουρμαδιάς, για να πέσουν χουρμαδιές. Θα μπορούσε επίσης ο Αλλάχ να κάνει τις χουρμαδιές να πέσουν, χωρίς καμία κίνηση εκ μέρους της Μαριάμ. Όμως, ο Αλλάχ ήθελε με αυτό να μας κάνει να εργαστούμε και να καταβάλουμε τις προσπάθειες.

Σημείο αναφοράς είναι και η παρακάτω στίχοι,

Να βασιτείς στον Αλλάχ σ’ όλες τις υποθέσεις

Και μην σταματήσεις ποτέ την αναζήτηση ισχυριζόμενος                         αδυναμία

Μα δεν είδες πως ο Αλλάχ είπε στην Μαριάμ

«κούνησε τον κορμό και θα πέσουν οι χουρμάδες

Αν ήθελε θα θα της τα έριχνε χωρίς κούνημα

Όμως η κάθε πράξη έχει δικαιολογία.

Ο Προφήτης μας μάς έδωσε το καλύτερο πρότυπο στην προσπάθεια, όταν αποφάσισε να μεταναστεύσει από την Μέκκα στην Μεντίνα. Ο Προφήτης δίδαξε στους πιστούς ότι το μελετημένο σχέδιο, σίγουρα έχει καλό αποτέλεσμα.

Ο Προφήτης προέτοιμασε τα μέσα μετακίνησης, διάλεξε τον πιστό σύντροφο, προσδιόρισε τον τόπο και τον χρόνο για να ξινησήσουν το ταξίδι τους. Ξικήνησαν από το σπίτι του Άμπου Μπακρ, και διάλεξε έναν επαγγελματία, για να τους οδηγήσει. Αυτό σημαίνει ότι ο Προφήτης διάλεξε με βάση της αξιοκρατίας, παρά τις διαφορές ιδεολογίες και τα δόγματα.

Διέταξε ο Προφήτης τον Αμέρ ιμπν Φουχάιρα, για να τους ακολουθήσει με σκοπό να καλύψει τα ίχνη τους, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν βέβαιος ότι ο Αλλάχ τον Προστάτευε εκείνον και τον σύντροφο του. Όμως ο Προφήτης ήθελε να μας διδάξει να ψάξουμε για τα αίτια, και να εκμεταλλευτούμε τα μέσα.

Ζητώ συγχώρηση για μένα και για σας

Η δόξα ανήκει πλήρως στον Αλλάχ. Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ. Και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος Του και Απεσταλμένος Του. Την ειρήνη και την ευλογία Του να έχουν ο Προφήτης Του, τα μέλη της οικογένειάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του μέχρι την ημέρα της κρίσεως.

Αδελφοί μου στο Ισλάμ,

Η χρήση των μέσων, δεν αντιτίθεται καθόλου με το γεγονός ότι ο άνθρωπος βασίζεται πάνω στον Αλλάχ, διότι όταν γνωρίζει κανείς την έννοια του «βασίζομαι στον Αλλάχ», τότε θα καταβάλει ακόμα περισσότερες προσπάθειες για την εξάντληση των μέσων. Ο άνθρωπος δεν μπορεί τίποτα, παρά να προσπαθήσει, και το αποτέλεσμα το αφήνει πάντα στον Αλλάχ. Ο οποίος τονίζει στο Κοράνι, «Εσένα μόνο λατεύουμε, και από Εσένα μόνο ζητούμε την βοήθεια».

Ο Προφήτης τονίζει, για να μας εξηγήσει την βασική έννοια του (ταουάκκουλ», με πραξτικό τρόπο, «αν βασίζεστε αληθινά πάνω στον Αλλάχ, τότε θα σας δώσει από τις χάρες του, έτσι όπως κάνει με τα πουλιά, που φεύγουν πεινασμένα, και γυρίζουν χωρτασμένα».

Τα πουλιά δεν μπορούν να δημιουργήσουν ούτε να εξασφαλίσουν την τροφή τους, όμως προσπαθούν και ο Αλλάχ τους δίνει από τις χάρες του. Αυτό είναι έμφυτο στοιχείο μέσα τους, και το εφαρμόζουν πρακτικά κάθε μέρες.

Ο Προφήτης (ΕΕΑΕ) δίδασκε στους συντρόφους του την έννοια του «ταουάκκουλ», και την εξάντληση όλων των μέσων. Δεν υπερβάλλουμε καθόλου όταν λέμε πως όταν δεν προσπαθούμε και δεν εκμεταλλευόμαστε τα μέσα για να πραγματοποιήσουμε την πρόοδο και την ανάπτυξη, για μας και τα παιδιά μας, θα είμαστε αμαρτωλοί.

Η θρησκεία πας είναι η θρησκεία της γνώσης, του πολιτισμού. Είναι η θρησκεία που θέλει το καλό για όλη την ανθρωπότητα

Στο σημείο αυτό κρίνουμε χρήσιμο να αναφέρουμε ότι όταν κάποιος άνθρωπος ρώτησε τον Προφήτη: «να αφήσω την καμήλα μου άδετη και να βασιστώ στον Αλλάχ; Ή να την δέσω και να βασιστώ στον Αλλάχ;», του απάντησε: «να την δέσεις και να βασιστείς στον Αλλάχ». Το δέσιμο της καμήλας, δεν είναι παρά αιτία, που χρησιοποίησε ο άνθρωπος, όμως ο Αλλάχ είναι πάντα ο Προστάτης.

Θεέ μου, καθοδήγησέ μας για να εργαστούμε προς όφελος της θρησκείας μας, της πατρίδας μας και του λαού μας. Δώσε πρόοδο στις χώρες μας και σε όλες τις χώρες του κόσμου.

ا.