Η θέση των μαρτύρων και το χρέος μας απέναντι στις οικογένειές τους

Η δόξα ανήκει πλήρως στον Αλλάχ τον Κύριο του σύμπαντος, ο Οποίος

 τονίζει στο Ιερό του Βιβλίο το Κοράνι, «μην θεωρείς εκείνους που σκοτώνονται για χάρη του Αλλάχ πεθαμένους. Είναι ζωντανοί και απολαμβάνουν τις εύνοιες του Κυρίου τους. Χαίρονται αυτό που τους χαρίζει ο Αλλάχ, και χαίρονται την συντροφιά τους με τους ανθρώπους που έχουν σκοτωθεί. Αυτοί οι άνθρωποι ποτέ δεν θα έχουν φόβο ούτε στεναχώριες».

Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ, και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος του και Απεσταλμένος του. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Προφήτης, τς μέλη της οικογένειάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του μέχρι την ημέρα της κρίσεως.

Ο Αλλάχ είχει πλάσει τον άνθρωπο για να οικοδομήσει την γη, και του έδωσε όλα τα εργαλεία που χρειάζεται για τον σκοπό αυτό. Ο Ίδιος είχε επιβάλει μερικούς προστατευτικούς κανόνες, για να εξασφαλίσει την ανθρώπινη ψυχή. Θεωρείται μάλιστα οτιδήποτε επίθεση ενάντια σε έναν άνθρωπο, μια επίθεση κατά όλη την ανθρωπότητα. Το Κοράνι τονίζει, «όποιος σκοτώνει μια ψυχή, χωρίς να είναι σε αντίποινα μιας δολοφονίας, είναι σαν να σκοτώνει όλους τους ανθρώπους. Και όποιος της δίνει ζωή, είναι σαν να δίνει ζωή σε όλους τους ανθρώπους».

Η οικοδόμηση ως ένας υπέρτατος σκοπός, χρειάζεται θυσίες από πιστούς ανθρώπους με πατριωτική συνείδηση και που γνωρίζουν την αξία της πατρίδας, της θρησκείας και την αξία της σταθερότητας και της ασφάλειας. Είναι άνθρωποι που εφαρμόζουν αυτό που τονίζει το Κοράνι, «ο Αλλάχ έχει εξαγοράσει από τους πιστούς τις ψυχές τους και τις περιουσίες τους με ανταμοιβή τον παράδεισο. Αυτοί μάχονται για χάρη του Αλλάχ, σκοτώνουν και σκοτώνονται. Αυτή η υπόσχεση του Αλλάχ που καταγράφεται στην Τορά, το Ευαγγέλιο και το Κοράνι. Κανένας δεν τηρεί τις υποσχέσεις του όπως ο Αλλάχ που τηρεί τις δικές του. Να χαίρεστε αυτή την συναλλαγή, διότι είναι μεγάλο κέρδος».

Η μαρτυρία για χάρη του Αλλάχ κατέχει πολύ υψηλή θέση, και είναι ένας σκοπός που δίνεται μόνο σε ανθρώπους που τους έχει επιλέξει ο Αλλάχ, «θα επιλέξει μάρτυρες από ανάμεσά σας». Οι μάρτυρες θα είναι μαζί με τους πιστούς και τους προφήτες, «όποιος υπακούει στον Αλλάχ και τον Απεσταλμένο, θα είναι μαζί με εκείνους που τους ευνοεί ο Αλλάχ με τους χαρές του, μαζί με τους προφήτες, τους πιστούς, τους μάρτυρες και τους καλούς. Αυτή είναι η καλύτερη συντροφιά».

Οι μάρτυρες δεν θα υπεστούν τον τρόμου της ημέρας της κρίσεως. Ο Προφήτης είπε, «ο το έργο κάθε ανθρώπου σταματά μετά τον θάνατό του, εκός από εκείνο του μάρτυρα, ανταμείβεται συνέχεια για την πράξη του, μέχρι την ημέρα της κρίσεως».

Ένας άνθρωπος που εσέρχεται στον παράδεισο, δεν επιθυμεί ποτέ να βρει, εκτός από τον μάρτυρα για χάρη του Αλλάχ. Διότι θέλει να ξανασκοτώνεται για χάρη του Αλλάχ, και αυτό το αναφέρει ο Προφήτης, «ορκίζομαι στον Αλλάχ που έχει την ψυχή μου στα χέρια του, θα ήθελα να σκοτωθώ για χάρη του Αλλάχ και να ανασταθώ, και να ξανασκοτωθώ και να ανασταθώ, και να ξανασκοτωθώ και να ανασταθώ, και να ξανασκοτωθώ και να ανασταθώ».

Ωστόσο, οι σύντροφοι του Προφήτη πάντα επιθυμούσα την μαρτυρία για χάρη του Αλλάχ. Αυτό φαίνεται στην ιστορία του Άμρου ιμπν αλ-Τζαμούχ, ο οποίος ζήτησε από τον Προφήτη να πολεμήσει μαζί του στην μάχη του Μπαντρ, όμως ο Προφήτης τον απάλλαξε λόγω αναπηρίας του. Στην μάχη του Ούχουντ όμως ζήτησε από τα παιδιά του να βγει, και του είπε πως ο Προφήτης τον απαλάσσει λόγω αναπηρίας. Εκείνος είπε, «αλοίμον! Με κάνατε να χάσω τον παράδεισο όταν δεν μπόρεσα να στεμμετάσχω στην μάχη του Μπαντρ». Όταν ρώτησε τον Προφήτη, «ω προφήτα του Αλλάχ! Όποιος σκοτώνεται σήμερα μπαίνει στον παράδεισο; Του απάντησε, «μάλιστα». Τότε είπε, «τότε μα τον Αλλάχ δεν γυρίζω ξανά στην οικογένειά μου, και θα μπω στον παράδεισο». Του είπε ο Όμαρ, «όμα είναι με το θέλημα του Αλλάχ». Τότε είπε ο Προφήτης στον Όμαρ, «αστον Όμαρ! Υπάρχουν άνθρωποι που όταν ορκίζουν στον Αλλάχ, ο Αλλάχ τηρεί τον όρκο τους, και από αυτό είναι ο Άμρου ιμπν αλ-Τζαμούχ και θα εισέλθει στον παράδεισο έτσι όπως είναι ανάπηρος».

Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία της γενναιότητας, της ανδρείας, της αγνότητας, της υπεράσπισης της τιμής, των περιουσιών, και όλα αυτά είναι στοιχεία της πίστης. Η υπεράσπισης των ηθικών, είναι υπέτατος σκοπό του ανθρώπου, και όποιος βρίσκει τον θάνατό του για χάρη του σκοπού αυτού, είναι μάρτυρας. Ο Προφήτης είπε, «όποιος σκοτώνεται ενώ υπερασπίζεται την περιουσία του είναι μάρτυρας, και όποιος σκοτώνεται για χάρη της θρησκείας του, είναι μάρτυρας, και όποιος σκοτώνεται υπερασπίζοντας την ζωή του, είναι μάρτυρας και όποιος σκοτώνεται υπερασπίζοντας την οικογένειά του, είναι επίσης μάρτυρας».

Μάρτυρας είναι εκείνος που ζητά συνέχεια να πεθάνει για χάρη του Αλλάχ, όπως τονίζει ο Προφήτης, «όποιος παρακαλάει τον Αλλάχ να πεθάνει ως μάρτυρας, θα έχει αυτή την θέση του μάρτυρα ακόμα και αν πεθάνει στο κρεβάτι του».

Ο αληθινός μάρτυρας είναι εκείνος που μάχεται υπέρ του λόγω του Αλλάχ. Ο μάρτυρας τιμάται στην ζωή τούτη και στην επόμενη, θα τον θυμάται πάντα το έθνος και θα επαινούν οι άνθρωποι την ανδρεία του και την θυσία του, και την επόμενη ζωή θα έχει μεγαλείο. Ο Προφήτης είπε, «μα τον Αλλάχ που έχει την ψυχή μου! Όποιος σκοτώνεται για χάρη του Αλλάχ- και ο Αλλάχ γνωρίζει εκείνον που σκοτώνεται για χάρη του- θα ανασταθεί την ημέρα της κρίσεως με το αίμα του απάνω του, που θα μυρίζει μόσχο».

Οι μάρυρες έχουν θυσιάσει τις ζωές τους για χάρη μας, και αυτό απαιτεί να τους σεβόμαστε. Ο Αλλάχ τονίζει στο Κοράνι, «το καλό ανταμείβεται μόνο με καλό». Ο Προφήτης είπε επίσης, «όποιος δεν ευχαριστεί τους ανθρώπους, θα ευχαριστεί τον Αλλάχ».

Είπε επίσης, «όποιος σας κάνει καλό, να του το ανταποδώσετε. Και αν δεν έχετε την ευχέρια να το κάνετε, τότε να παρακαλάτε τον Αλλάχ για αυτόν, μέχρι να βεβαιωθείτε ότι έχετε ανταποδώσει το καλό που σας έκανε».

Να αναλάβουμε τις οικογένειές τους, για να μην αισθανθούν την πίκρα που έχασαν τον πατέρα ή τον κηδεμόνα τους. Ο Προφήτης (ΕΕΑΕ), φρόντιζε τις οικογένειες των μαρτύρων, και αυτό έκανε για παράδειγμα με την οικογένεια του Τζάφαρ ιμπν ιμπου Τάλεμπ.

Ζητώ ζυγχώρηση από τον Αλλάχ

* * *

Η δόξα ανήκει πλήρως στον Αλλάχ τον Κύριο του σύμπαντος, ο Οποίος τονίζει στο Ιερό του Βιβλίο το Κοράνι, «μην θεωρείς εκείνους που σκοτώνονται για χάρη του Αλλάχ πεθαμένους. Είναι ζωντανοί και απολαμβάνουν τις εύνοιες του Κυρίου τους. Χαίρονται αυτό που τους χαρίζει ο Αλλάχ, και χαίρονται την συντροφιά τους με τους ανθρώπους που έχουν σκοτωθεί. Αυτοί οι άνθρωποι ποτέ δεν θα έχουν φόβο ούτε στεναχώριες».

Μαρτυρώ ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός παρά μονάχα ο Αλλάχ, και μαρτυρώ ότι ο Μουχάμμαντ είναι δούλος του και Απεσταλμένος του. Την ειρήνη και την ευλογία του Αλλάχ να έχουν ο Προφήτης, τς μέλη της οικογένειάς του, οι σύντροφοί του και όλοι όσοι ακολουθούν πιστά την πορεία του μέχρι την ημέρα της κρίσεως.

Αδελφοί μου στο Ισλάμ,

Χρέος έχουν επίσης απέναντι από τις οικογένειες των μαρτυρων, να τους εξασφαλίσουμε μια ασφαλή και σταθερή ζωή, έτσι όπως μας έκαναν οι άνθρωποί τους πριν πεθάνουν. Ο Προφήτης είπε, «όποιος ετοιμάζει έναν έναν μαχητή, που μάχεται για χάρη του Αλλάχ, είναι σαν να λάβει ο ίδιος μέρος στην μάχη. Και όποιος φροντίζει την οικογένεια ενός μαχητή, που μάχεται για χάρη του Αλλάχ, είναι σαν να μάχεται ο ίδιος για χάρη του Αλλάχ».

Ο Ζάιντ ιμπν Άσλαμ αφηγήθκε ότι ο Προφήτης του Αλλάχ είπε, «βγήκα κάποτε μαζί με τον Όμαρ ιμπν αλ-Χαττάμπ και πήγαμ στην αγορά. Μια νεαρή γυναίκα τον φώναξε και του είπε, «πέθανε ο άντρας μου, και μου άφησε μικρά παιδιά, και δεν έχουν ούτε χωράφια ούτε κοπάδια. Είμαι κόρη του Χεφάφ ιμπμ Ιμαά αλ-Γεφάρυ. Ο πατέρας μου έλαβε μέρος στην μάχη της αλ-Χουντάιμπιγια. Της είπε ο Όμαρ χάρηκε για μια συγγενή, και πήρε μια καμήλα και την φόρτωσε με τροφή και ρούχα, και της την παρέδωσε. Της είπε, «πάρ’ την, και μέχρι να τελειώσουν αυτά θα έχετε και άλλα. Ένας άντρας του είπε, «πολλά της έδωσες προφήτα του Αλλάχ! Τότε ο Όμαρ του είπε, «Αλλοίμονό σου, ο πατέρας της και ο αδελφός της πολιόρκησαν έναν φρούριο και ακόμα απολαμβάνουμε από αυτά που καταλάβαμε από εκεί».

Ο Όμαρ μας διδάσκει πώς να αντιμετωπίσουμε τις οικογένειες των μαρτύρων, και το πώς πρέπει να τους φερθούμε με κατάλληλο τρόπο.

Πρέπει να εκπαιδεύονται τα παιδιά τους, και να αποκτούν οι επιδέξιοι την κατάλληλη θέση που τους αναλογεί. Αυτό έκανε ο Προφήτης με τον Ουσάμα ιμπν Ζάιντ, όταν σκοτώθηκε ο πατέρας του Ζλαιντ ιμπν Χαρίθα στην μάχη του Μουάτα. Ο Προφήτης τον φρόντιζε μέχρι που μεγάλωσε και έγινε το μικρότερο στρατιωτικό στρατηγό στην ιστορία. Ο Προφήτης είπε τότε, «αν αμφισβητείτε την ηγεσία του, τότε αμφισβητείτε την ηγεσία του πατέρα του. Μα τον Αλλάχ! Ο πατέρας του ήταν άξιος για την θέση αυτή. Ο πατέρας του ήταν ο πιο αγαπητός άνθρωπος σε μένα, και το ίδιο  γιος του».

Πρέπει να φροντίσουμε τα παιδιά τους, τιμώντας έτσι τους γονείς τους. Σημείο αναφοράς είναι ότι ο Αλλάχ αναθέτει καλούς ανθρώπους πάντα για τα παιδιά των καλών ανθρώπων, έτσι όπως έκανε με τα παιδιά που αναφέρονται στην ιστορία του προφήτη Μωυσή και του αλ-Χαντρ. Όταν πέθανε ο πατέρας των δυο παιδιών, έχτισαν ο Μωυσής και ο αλ-Χαντρ τον τοίχο των παιδιών, διότι κάτω του υπήρχε ένας θησαυρός θαμμένος. Ήθελε ο Αλλάχ να μεγαλώσουν τα παιδιά και να τον βγάλουν, όπως αναφέρει το Ιερό Κοράνι.

Πρέπει να γνωρίζουμε με σιγουριά ότι οι θυσίες των μαρτύρων μας, είναι στέμμα στο μέτωπο της πατρίδας και στο μέτωπο κάθε αιγυπτιακού πιστού στην πατρίδα μας. Η εκπλήρωση αυτών των θυσιών, απαιτεί ο καθένας μας να είναι φύλακας αυτού του έθνους στον τομέα του και να ασκεί τα μέγιστα στην υπηρεσία αυτού του μεγάλου έθνους. Πρέπει να σταθούμε ενωμένοι πίσω από τον στρατό, την αστυνομία και άλλους εθνικούς θεσμούς μας. Τονίζοντας ότι οι εθνικοί θεσμοί μας είναι η βαλβίδα ασφαλείας για την κοινωνία, και όλοι πρέπει να αντιμετωπίσουμε τους υποστηρικτές της σύγκρουσης και του χάους από ομάδες εξτρεμισμού και τρομοκρατίας, που δεν πιστεύουν σε πατρίδα ή εθνικό κράτος. Αυτές οι ομάδες αποτελούν κίνδυνο για την θρησκεία και την πατρίδα, και η αντιμετώπισή τους είναι ένα θρησκευτικό, εθνικό και ανθρωπιστικό καθήκον.

Παρακαλούμε τον Αλλάχ να δώσει συγχώρηση στους μάρτυρες μας, και να φυλάξει την Αίγυπτο, τον στρατό της, την αστυνομία της και όλα τα παιδιά της από κάθε κακό.