Τα στοιχεία τίμησης του Προφήτη, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει

awkaf

Πρώτον: οι ενότητες

  • Η τίμησή του, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, από την αρχή του κόσμου
  • Η τίμησή του, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, πριν την γέννησή του
  • Η τίμησή του, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, με την πιο ευγενική καταγεγή
  • Καλείται με το όνομά του, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, το οποιο συνδυάζεται με την προφητεία και την αποστολή του
  • Η αγάπη και η υπακοή στον Προφήτη θεωρείται υποχρεωτική
  • Τιμάται ο Προφήτης, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, επειδή ο ίδιος ο Αλλάχ τον υπερασπίζεται
  • Η οικουμενική έννοια της αποστολής του
  • Η αποστολή του, η ειρήνη του Αλλάχ να είναι πάνω του, είναι έλεος για όλους

Το θέμα

Ο Αλλάχ, δοξάζεται πανταχού, έχει τιμήσει τον προφήτη του τον Μωχάμαντ, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, με έναν ξεχωριστό και ιδιαίτερο τρόπο που δεν έχει συμβεί με κανέναν άλλον πριν απ’ αυτό από την αρχή του κόσμου και πριν την γέννησή του και μετά, επίσης κατά τη διάρκεια της ζωής του και μετά το θάνατό του.

Όσον αφορά την τίμηση του Αλλάχ για τον προφήτη Μωχάμαντ από την αρχή του κόσμου, βλέπουμε πώς ο Ύψιστος Αλλάχ τον τοποθέτησε σε ξεχωριστή θέση ανάμεσα σ’ όλον τον κόσμο. Όλους τους Προφήτες  που έχει στείλει ο Αλλάχ πριν από τον Μωχάμαντ, τους πήρε ο Αλλάχ την υπόσχεση αν ζει κανείς τους μέχρι την αποστολή του Μωχάμαντ, τότε θα πρέπει να τον πιστεύει και να τον υποστηρίξει. Λέει ο Ύψιστος Αλλάχ, «ο Αλλάχ πήρε υπόσχεση από τους Αποστόλους του, λέγοντάς τους: Σας επίλεξα για την αποστολή και την σοφία και σας ήρθε ένας Προφήτης, που επιβεβαιώνει αυτό που λέτε και εσείς, θα τον πιστέψετε και θα τον υποστηρίξετες; Έχετε ομολογηθεί και πήρατε την υποσχεσή μου και την συμβολή μου. Τότε αυτοί ανταποκρίθηκαν: Ναι ομολογήσαμε. Τότε ο Αλλάχ τους είπε: Να είστε μάρτυρες και Εγώ είμαι μάρτυς μαζί σας», (Αλ-Ιμράν, 81). Μια τέτοια υπόσχεση έχει πολύ μεγάλο ισχύ διότι ο ίδιος ο Αλλάχ και οι Άγγελοι είναι μάρτυρες της.

Οι πριν από Αυτόν προφήτες ανήγγειλαν το θέμα της προφητείας του. Παρατηρείται αυτό το γεγονός στα λεγόμενα του Προφήτη, αυτό καθαυτό φαίνεται σ’ όσον τονίζει ο Αλ-ιρμπάντ ίμπν Σαρία Αλ-Σάλαμι, ο οποιος αναφέρει πως άκουσε τον Προφήτη, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, να λέει «εγώ είμαι το αποτέλεσμα της παρακαλήσεως του πατέρα μου Αβράαμ (Ιμπράημ) για τον Αλλάχ, εγώ είμαι η καλή αναγγελία του Ιησού για τον ανθρώπους του, επίσης εγώ είμαι το όραμα της μητέρας μου, η οποία είδε ότι ένα φως βγήκε από μέσα της και φώτισε όλα τα μέγαρα του μεγάλου Σάαμ (al-Shaam), (Μούσναντ Άχμαντ).

Η παρακάληση του Αβράαμ, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, «ω Θεέ μου στείλ’ τους έναν προφήτη που να είναι ένας από αυτούς, για να τους διδάσκει τον λόγο σου, το βιβλίο και τη σοφία και να καθαρίσει τις ψυχές τους. Εσύ είσαι ο Σοφός και Μεγαλοπρεπής», (Αλ-μπάκαρα, 129). Ενώ η αναγγελία του Ιησού φαίνεται σ’ αυτό που αναφέρει το Ιερό Κοράνι, «όταν ο Ιησούς Χριστός ο γιος της Μάριαμ είπε: ω γιοί του Ισράηλ, είμαι ο Απόστολος του Αλλάχ για σας και πιστεύω στην Τορά και ανναγγέλω ότι μετά από μένα θα ρθει ένας προφήτης που ονομάζεται ο Αχμάντ. Όταν όμως τους έφερε τα τεκμήρια, είπαν: αυτή είναι μεγεία», (Αλ-αάφ, 6).

Όσον αφορά την τίμησή του πριν γεννηθεί, αυτό φαίνεται στις αφηγήσεις της μητέρας του η Αμενά πμίντ Ωάχμπ, η οποια είπε: όταν έμεινα έγκυος , άκουσα κάποιον να λέει: εσώ είσαι έγκυος και έχεις  μέσα σου τον δοισπότη αυτής της Όμμα. Όταν πέφτει χάμω, τότε να λείς: επιδιώκω στο όνομα του Μοναδικού (Θεού), να τον φυλάει από κάθε φθόνο, και να τον ονομάσει Μωχάμαντ, διότι το όνομά του στην Τορά είναι Άχμαντ, τον επαινούν στους ουρανούς και στη γη, επίσης το όνομά του στον Ευαγγέλιο είναι Άχμαντ, τον επαινούν στους ουρανούς και στη γη και το όνομά του στο Κοράνι είναι Μωχάμαντ, να τον ονομάσει έτσι», (Σουάμπ αλ-Ιμάν, Αλ-Μπαϊχάκι).

Ενώ η ευγενική του καταγωγή, φαίνεται σ’ αυτό που λέει ο Αλλάχ για αυτό στο Ιερό Κοράνι, «εσώ γονατίζεις με αυτους που γονατίζουν», (Αλ-σουαράα, 219). Ο Ιμπν Αμπάς λέει, ερμηνεύοντας αυτό το εδάφιο, ότι ο Αλλάχ θέλει να μας πει ότι αυτό έγινε όταν ο Μωχάμαντ δεν έχει γεννηθεί ακόμα. Αυτό σημαίνει ότι ο Μωχάμαντ κατάγεται από ένα ευγενικό σόι και από τις καλύτερες οικογένειες των Αράβων. Ο Αλλάχ φύλαξε την μητέρα του από τις μοιχείες που επικρατούσαν κατά την εποχή της Τζαχελία. Ο Αλλάχ επίλεξε από τα παιδιά του Ισμάηλ τον Κανάνα και από την Κανάνα επίλεξε Κουράϊς, και από το Κουράϊς διάλεξε τους μπάνι Χάσσιμ, γι’ αυτό παρατηρούμε ότι η επιλογή του Προφήτη Μωχάμαντ έγινε με αυστηρά κριτήρια. Ο Ωαθέλα ιμπν αλ-Άσκα αναφέρει ότι άκουσε τον Προφήτη, η ειρήνη του Αλλάχ να έχει, να λέει «ο Αλλάχ διάλεξε Κανάνα απ’ τα παιδιά του Ισμάηλ και από Κανένα διάλεξε Κουράϊς και από Κουράϊς επίλεξε μπάνι Χάσσιμ και από μπάνι Χάσσιμ επίλεξε εμένα», (Μούσλιμ).

Όσον αφορά την τίμησή του κατά τη διάρκεια της ζωής του, αυτό το βλέπουμε επίσης καθαρά. Παρατηρούμε δηλαδή ότι όταν αναφέρεται το όνομα του Αλλάχ αναφέρεται ταυτοχρόνως και το όνομά του. Λέει ο Αλλάχ για τον Προφήτη, «η αναφορά σ’ σένα γίνεται με μεγαλοπρέπεια». Ο ίδιος ο Προφήτης αναφέρει ότι ο Γαβρίηλ τον ρώτησε αν γνωρίζει πώς ο Αλλάχ έκανε την αναφορά του να γίνει με μεγαλοπρέπεια; Τότε απάντησε ο Προφήτης πως μόνο ο Αλλάχ γνωρίζει. Τότε του απάντησε ο Γαβρίηλ ότι ο Αλλάχ λέει πως έκανε την αναφορά σου μεγαλοπρεπή διότι όταν αναφέρεται του όνομα Του αναφέρεται και το δικό σου μαζί», (Μοτζάμμα αλ-Ζουά’ντ Λιλ-Χαϊθάμι).

Γι’ αυτό βλέπουμε ότι δεν γίνεται ο άνθρωπος να είναι Μουσουλάμνος πριν αναγνωρίσει ότι ο Μωχάμαντ είναι Προφήτης του Μοναδικού Θεού (Αλλάχ). Στο σημείο αυτό αναφέρουμε τους παρακάτω στίχους του Χάσσαν ιμπν Θάμπιτ,

Έχει συνδυάσει ο Θεός το όνομα του Προφήτη με το όνομά Του

                                                                                                Όταν ψάλτης στις πέντε προσευχές λέει μαρτυρώ

Το όνομά του τού δόθηκε (από τον Αλλάχ) Διότι ο Αλλάχ που κατέχει

                                                                το Θρόνο είναι δοξασμένος και αυτός το έργο του είναι δοξασμένο

Παρατηρούμε εν ολίγοις ότι η αναφορά στον Προφήτη γίνεται πολλάκις, ακόμα και στην υπακοή στον Αλλάχ, λέει ο Αλλάχ στο Κοράνι, «όποιος υπακούει στον Προφήτη, υπακούκει και στον ίδιο τον Αλλάχ και όποιος αρνείται να κάνει αυτό, τότε δεν σε στείλαμε για να τους κάνεις τον φύλακα», (Αλ-νισάα, 80). Αξιον αναφοράς αυτό που λέει ο ιμπν Αμπάς, «τρία εδάφια είναι συνδυασμένα και δεν γίνεται να χωρίσουν, το πρώτο είναι «να προσεύχεστε και να δίνετε ελεημοσύνη», (αλ-Μπάκαρα, 43), το δεύτερο, «να ευχαριστείς εμένα και τους γονείς σου», (Λουκμάν, 14), και το τρίτο, «να υπακούτε στον Αλλάχ και στον Προφήτη», (αλ-Νισάα, 59). Για τον λόγο αυτό η υπακοόηστον Αλλάχ χωρίς τον Προφήτη τουείναι άνευ.

Ακόμα και την υπόσχεση στον Αλλάχ είναι συνδυασμένη με την υπόσχεση στον Προφήτη, «αυτοί που σου δίνουν τον λόγο τους, τον δίνουν ταυτοχρόνως και στον Αλλάχ», (αλ-Φάτχ, 10). Λέει επίσης ο Αλλάχ, «όποιος υπακούει στον Αλλάχ και τον Προφήτη του, θα έχει μεγάλο κέρδος», (αλ-Αχζάμπ, 71). Δεν είναι μόνο το Κοράνι που αναφέρεται στο θέμα αυτό, όμως τα λεγόμενα του Προφήτη επίσης δίνουν μεγάλη σημασία στο ίδιο θέμα. Παρατηρεί κανείς αυτό που λέει ο Προφήτης, «όλη η Όμμα μου θα πει στον Παράδεισο εκτός απ’ αυτόν που αρνείται. Τότε ρωτήθηκε ο Προφήτης, και ποιος αρνείται Προφήτα του Αλλά; Και ο Προφήτης απάντησε, «όποιος με υπακούει μπαίνει στον παράδεισο, και όποιος κάνει το αντίστροφο αρνείται», (Αλ-μπουχάρι). Θεωρούμε χρήσιμη είναι η αναφορά στην ιστορία του Ομάρ με την Μαύρη Πέτρα. Όταν φίλησε δηλαδή ο Ομάρ την Μαύρη Πέτρα, της είπε: «γνωρίζω πολύ καλά ότι εσύ δεν είσαι τίποτα παραπάνω από μια πέτρα και δεν χρησιμεύεις σε κάτι ότι μπορείς να βλάπτεις και αν δεν είδα τον Προφήτη, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, να σε φυλήσει δεν θα το έκανα εγώ», (Αλ-μπουχάρι).

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό στοιχείο που επιβεβαιώνει την τίμηση του Αλλάχ για τον Προφήτη του, όταν έκανε ο Αλλάχ την αγάπη του πιστού για τον Προφήτη ένα από τα βασικά στοιχεία της καλής πίσης. Λέει ο Αλλάχ, «πες τους: αν αγαπάτε αληθινά τον Αλλάχ να με ακολουθείτε για να σας αγαπάει και ο Αλλάχ και να συγχωρεί όλες τις αμαρτίες σας, διότι ο Αλλάχ είναι παντελεήμων ΄και μέγας συγχωρητής», (Αάλ Ιμράν, 31). Η αγάπη για τον Προφήτη είναι υποχρέωση για κάθε Μουσουλμάνο. Αυτό το απδεικύει το συγκεκριμένο Χαντίθ: ο Άνας ιμπν Μάλικ λέει ότι ο Προφήτης, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, «δεν να γίνει κανένας από σας αληθινά πιστός μέχρι να με αγαπάει περισότερο από το οτιδήποτε, ακόμα και από τους γονείς του, τα παιδιά του και από όλους τους ανθρώπους».

Δεν υπερβάλει κανείς αν αγαπάει τον Προφήτη πιο πολύ από τον ίδιο του τον εαυτό. Αυτό άλλωστε είναι απόδειξη για την ολοκλήρωση της πίσης. Αυτο καθαυτό το τονίζει η ιστορία του Ομάρ με τον Προφήτη. Όταν ο Ομάρ είπε στον Προφήτη, «μα τον Αλλάχ Προφήτα μου ότι σ’ αγαπώ πιο πολύ από όλα, εκτός από τον ευατό μου» τότε ο Προφήτης του ανταποκρίθηκε, «όχι με τον Αλλάχ που έχει τη ψυχή μου, μέχρι να μ’ αγαπάς πιο πολύ από τον ίδιο σου τον εαυτό», αμέσως ο Ομάρ είπε, «τώρα με τον Αλλάχ σ’ αγαπώ πιο πολύ από τον εαυτόν μου», και τότε του απάντησε ο Προφήτης «τώρα Ομάρ», (Αλ-μπουχάρι).

Η αγάπη για τον προφήτη είναι από τα μεγάλα έργα που οδηγούν στον παράδεισο. Χαρακτηριστικό είναι αυτό που ρώτησε άνας άνθρωπος στον Προφήτη, πότε είναι η Ημέρα της Κρίσεως; Τότε του απάντησε ο Προφήτης: και τι έτοιμασες για την ημέρα αυτή; Τότε δύστσε λίγο ο άνθρωπος και μετά απάντησε λέγοντας: δεν έκανα πολλές νηστείες ούτε πολλές πτοσευχές, όμως αγαπώτον Αλλάχ και τον Προφήτη του», τότε του απάντησε ο Προφήτης, «τότε θα είσαι με αυτόν που αγαπάς», (Αλ-μπουχάρι).

Ένα ακόμααποδεικτικό στοιχείο τίμησης του Αλλάχ για τον Προφήτη του, είναι ότι δεν τον αναφέρει με το όνομά του όπως έκανε και με τους άλλους προφήτες. Όπως έκανε δηλαδή με τον Αδάμ, λέει ο Αλλάχ, «είπαμε: ω Αδάμ να μένεις με τη σύζυγό σου στον παράδεισο», (αλ-Μπάκαρα, 35), και στην περίπτωση του Ιησού, «ω Ιησού, θα σε πεθάνει και θα σε ανεβάσω ψηλά σε μένα», (Αλ Ιμράν, 55), επίσης, «ω Νόε, κατέβα με τις ευλογίες μας και την ειρήνη», (Χούντ, 48), και «ω Μωυσή, Εγώ είμαι ο Αλλάχ, ο Θεός όλων των δημιουργημάτων», (αλ-Κάσας, 30). Επίσης, «ω Ζαχαρία, σου αναγγέλουμε ότι  θα έχει ένα αγόρι που το όνομά του θα είναι Ιάχια. Τέτοιο όνομα δεν του δώσαμε πριν σε κανέναν», (Μάριαμ, 7).

Ενώ στην περίπτωση του Προφήτη, όταν του απευθύνεται ο λόγος, τότε γίνεται η χρήση της ιδιότητάς του ως προφήτης. Λέει ο Αλλάχ, «ω Προφήτα, σε αποστείλεμε σαν μάρτυρα και προειδοποιητής», (αλ-Αχζάμπ, 45). Λέει επίσης ο Αλλάχ, «ω Απόστολε, να μεταφέρεις αυτό που σου έρχεται από τον Θεό σου (στους ανθρώπους) και αν δεν το κάνεις, ότι θα θα έχεις μεταφέρει το μήνυμά του. Ο Αλλάχ θα σε φυλά από τους ανθρώπους. Επίσης προειδοποιεί ο Αλλάχ τους ανθρώπους να μην συμπεριφέρονται στον Προφήτη μεακατάλληλο τρόπο, όπως κάνουν άλλωστε μεταξύ τους, «μην απευθύνετε τον λόγο στον Προφήτη όπως κάνετε μεταξύ σας, ο Αλλάχ γνωρίζει αυτούς που προσπαθούν να κάνουν αυτό. Να προσέχουν αυτό που παραβιάζουν τις διαταγές του να μην του βλάπτει μια φέτνα, προβοκάτια, ή αυστηρή τιμωρία», 9αλ-Νούρ, 63).

Επίσης αναφέρει ο Αλλάχ για τον Προφήτη του ως στοιχείο τίμησης, λέει ο Αλλάχ, «έχετε τον Προφήτη σαν κατάλληλο παράδειγμα για αυτόν που  επιδιώκουν  να βλέπουν τον Αλλάχ και επιδιώκουν την ημέρα της κρίσεως και αναφέρει και δοξάζει πολύ το όνομα του Αλλάχ», (αλ-Νούρ, 63).

Ένα ακόμα στοιχείο τίμησης του Προφήτη είναι ότι ο Αλλάχ και οι Άγγελοι τον ευλογούν, λέει ο Αλλάχ στο Κοράνι, «ο Αλλάχ και οι Άγγελοι ευλογούν και αγιάζουν τον Προφήτη, ω πιστοί, να τον ευλογείτε και εσείς και να πείτε : την ειρήνη να έχει», (Αλ-αχζάμπ, 56).

Βλέπουμε επίσης πώς ο Αλλάχ τον τίμησε με την υπεράσπισή του. Διότι, καθώς αναφέρει το Κοράνι ο Αλλάχ υπερασπίζεται ο ίδιος τον Προφήτη Μωχάμαντ, σε σχέση με άλλους Προφήτες οι οποιοι υπερασπίζονταν τους εαυτούς τους  ενάντια στις ψευδείς κατηγορίες των Απίστων. Όταν δηλαδή τους αποκαλούσαν , ψεύτες, τρελούς, μάγους κ. α., αυτό το αφηγείται το Κοράνι σε διάφορα εδάφια του, λ. χ. Στην (Σουράτ αλ-Αράφ, 61 – 62, 66 – 67). Από την άλλη, το Κοράνι διηγείται πώς ο Αλλάχ ανέλαβε την υπεράσπιση του Τελευταίου Προφήτη, τον Μωχάμαντ, την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, όταν οι άνθρωποι τον αποκαλούσαν, ψεύτη, ποιητή. Η απάντηση του Αλλάχ ήταν άμεση, «δεν Του διδάξαμε ποήιση και δεν πρέπει να γίνει τούτο. Αυτό που σας λέει έιναι μηνύματα (από τον Αλλάχ) και σαφές Κοράνι», (Ιασίν, 70).

Απαντάει επίσης ο Αλλάχ σ’ αυτούς που τον κατηγορούσαν ότι είναι τρελός και μοναχός, «να το υπενθυμίζεις τον Αλλάχ, διότι δεν είναι ούτε μοναχός ούτε τρελός», (Αλ-Τούρ, 29). Το ζήτημα κορυφώνεται ότι ο Αλλάχ ορκίζεται, υπερασπίζομενος τον Προφήτη, «ορκίζομαι σ’ αυτό που μπορείτε να βλέπετε και σ’ αυτό που δεν μπορείτε, Αυτά που σας λέει  είναι λόγια ενός γενναίου Προφήτη και δεν είναι καθόλου λόγια ενός ποιητή και αυτό το πιστεύουν λίγοι από σας, ούτε είναι λόγια ενός μοναχού και αυτό το καταλαβαίνουν λίγοι από σας. Είναι λόγια που σας έρχονται από τον Θεού του σύμπαντος», (Αλ-χάακα, 38 – 43).

Ακόμα και όταν τον κατηγορούσαν ότι είναι περιπλανώμενος, ο Αλλάχ τον υπερασπιζόταν, «ορκίζομαι στα άστρα όταν πέφτουν ότι ο σύντροφός σας δεν είναι καθόλου περιπλανώμενος, και δεν λέει τίτποτα από το μυαλό του, είναι λόγια εμπνευσμένα από τον ίδιο του Αλλάχ. Του τα έμαθε ένας δυνατός άγγελος (ο Γαβρίηλ)», (Αλ-νάτζμ, 1- 4).

Ένα επίσης στοιχείο τίμησή του είναι ότι ο Αλλάχ τον έστειλε για όλον τόν κόσμο και όχι μόνο για τους Άραβες. Στο σημείο αυτό αναφέρουμε τα λόγια του ίδιου του Προφήτη ο οποιος λέει, «ο Αλλάχ μου έδωσε πέντε πράγματα που δεν τα έδωσε σε κανέναν πριν από μένα, μου έδωσε ασφάλεια για ένα μήνα, και όλη η γη για μένα είναι σαν τζαμί γι’ αυτό αν κάποιος από την ομματι (από τους πιστούς μου) θέλει να προσεύχεται να προσεύχεται σε όποια γη και αν βρίσκεται, επίσης ο Αλλάχ μου επίτρεπε την λεία, και όλοι οι προφήτες πριν από μένα ήταν απεσταλμένοι μόνο ο καθένας για την περιοχή και τους ανθρώπους του, ενώ εγώ είμαι απεσταλμένος για όλον τον κόσμο», (Αλ-μουχάρι).

Βλέπουμε επίσης πώς ο Αλλάχ τον τιμά, όταν ορκίζεται στη ζωή του, πράγμα που δεν το κάνει με άλλους, «μα τη ζωή σου αυτοί ζουν σε μεγάλη περιπλάνηση», (Αλ-χέτζρ, 72). Επίσης την Ημέρα της Κρίσης ο Αλλάχ του θα του δώσει αποκλειστικά την άδεια να μεσολαβήσει και να ζητήσει συγκώρηση για τους ανθρώπους, λέει ο ίδιος, «είμαι ο δοισπότης όλων των παιδιών του Αδάμ, και είμαι ο πρώτος που θα ανοίξει η γη την Ημέρα της Κρίσεως και θα βγει, επίσης είμαι ο μοναδικός που θα μεσολαβήσει». Ο Προφήτης Μωχάμαντ είναι έλεος του Αλλάχ για τον κόσμο. Λέει ο ίδιος, «εγώ είμαι ένα χαρισμένο έλεος». (Αλ-χάκιμ).