Το Ισλάμ είναι θρησκεία δημιουργικότητας

awkaf-

  • Οι εποικοδομητικές και δημιουργικές πράξεις στον κόσμο είναι απαιτούμενες από την ισλαμική νομοθεσία
  • Το Ισλάμ απαιτεί τη δημιουργία
  • Ο επαγγελματισμός στη δουλειά είναι σημαντικό στοιχείο για την ανάπτυξη των εθνών
  • Το Ισλάμ απαγορεύει την αδράνια
  • Προειδοποίηση για την καταστροφή

Το θέμα

Ο Αλλάχ, δοξάζεται πανταχού, δημιούργησε τον άνθρωπο και τον έβαλε σε μια θέση ανώτερη από εκείνων των άλλων Του δημιουργημάτων. Έβαλε επίσης ο Αλλάχ τα πάντα στον πλανήτη στην διάθεση του ανθρώπου και στην εξυπηρέτησή του. Λέει ο Ύπσιστος Αλλάχ, «έχουμε τιμήσει τα παιδιά του Αδάαμ και τους κουβαλήσαμε παντού, στη στεριά και στη θάλασσες, τους δώσαμε χαρές και εύνοιες και τους βάλαμε σ’ ανώτερη θέση με σχέση με τα άλλα δημιουργήματά μας», (αλ-Ισράα, 70).

Ο Αλλάχ έχει τιμήσει τον άνθρωπο και τον έκανε αντικαταστάτη του στη γη, λέει ο Αλλάχ στο Κοράνι, «και όταν είπε ο Θεός σου στους αγγέλους: Εγώ θα ορίσω αντικαταστάτη στη γη. Τότε αυτοί ανταποκρίθηκαν: Θα ορίσεις σαν αντικαταστάτη στη γη κάποιον που θα την καταστρέψει και θα πράξει πολλούς φόνους και θα προκαλέσει αιματοχυσίες, ενώ εμείς Σε δοξάζουμε και Σε λατρεύουμε. Τότε είπε ο Αλλάχ: Εγώ κατέχω τη γνώση πολλών πραγμάτων που εσείς αγνοείτε», αλ-Μπάκαρα, 30).

Έχει αποσαφηνίσει ο Αλλάχ στους ανθρώπους , πέρα από την λατρεία του, και άλλους ρόλους. Του όρισε υπεύθυνους για τη δημιουργία σ’ αυτό τον κόσμο, γι’ αυτό λέει ο Αλλάχ, «είναι Αυτός που σας δημιούργησε από χώμα και σας ανέθεσε την δυνατότητα να δημιουργήσετε πάνω στη γη», Χούντ 61). Ο Αλλάχ διέταξε τον άνθρωπο να δουλεύει πάντα και να μην τεμπελιάζει, λέει ο Αλλάχ, «είναι Αυτός που έβαλε τη γη διάθεσή σας γι’ αυτό να ταξιδεύετε παντού και να τρώτε από τις χαρές και τις εύνοιες Του. Σ’ αυτόν θα ξαναγυρίσουμε την ηνέρα της κρίσεως», (αλ-Μούλκ 15).

Η δουλειά και η δημιουργία δεν είναι για μεκρό διάστημα στη ζωή του ανθρώπου, όμως ο άνθρωπος πρέπει να δουλεύει όσο ζει και πρέπει να παράγει. Αυτό το τονίζει ο Προφήτης,  την ειρήνη του Αλλάχ να έχει, σ’ ένα προλεγόμενό του χαντίθ, «αν έρθει η Ημέρα της Κρίσεως και κάποιος από σας κρατάει στα χέρια του ένα μεκρό δέντρο χουρμαδιάς, αν μπορέσει να μην σηκωθεί μέχρι να το φυτέψει τότε να το κάνει», (αλ-Μπουχάρι). Το Ισλάμ είναι μια θρησκεία που επαινεί τη δουλειά και τη δημιουργία και αυτό διότι είναι από τα βασικά στοιχεία της ανάπτυξης των εθνών.

Το Ισλάμ ωθεί γενικά τον άνθρωπο να μαθαίνει το κάθε τι  που θα τον βοηθήσει να δημιουργήσει στη γη. Γι’ αυτό λέει ο Προφήτης, «δεν υπάρχει πιο καλύτερος άνθρωπος από αυτόν που τρώει το ψωμί του από τη δουλειά του. Διότι και ο Προφήτης του Αλλάχ ο Δαβίδ, δούλευε και έτρωγε από τη δουλειά του», (αλ-Μπουχάρι). Το Ισλάμ επαινεί τη δουλειά όχι μόνο αλλά τη θεωρεί μια λατρεία που αν ο άνθρωπος την κάνει καθώς πρέπει τότε ανταμείβεται. Λέει ο Αλλάχ, «και όταν τελειώνει η προσευχή, τότε να περπατάτε στη γη αναζητώντας τις χάρες και τις εύνοιες του Αλλάχ. Να δοξάζετε πολύ  τον Αλλάχ  για να πετυχαίνετε», (αλ-Τζούμαα 10).

Παρατηρούμε ότι το Κοράνι αλλά και τα λεγόενα του Προφήτη αναφέρονται πολύ στη δουλειά και καλούν τον άνθρωπο να απομακρυνθεί από κάθε τεμπελιά και ανεπάρκεια. Ο Προφήτης δίνει μεγάλη έμφαση στο θέμα της δουλειά, «το να πηγαίνει κανείς από σας να μαζεύει ξύλα και να τα κουβαλάει στην πλάτη του είναι πιο καλύερο από το να ζητήσει (ελεημοσύνη) από τους ανθρώπους που κάποιοι του δίνουν και άλλοι του στερούν», (αλ-Μπουχάρι). Το Ισλάμ δίνει μεγάλη σημασία στη δουλειά, θεωρεί μάλιστα τον άνθρωπο που προσπαθεί να κερδίσει το ψωμί του με τον ιδρώτα του ότι έχει την ίδια θέση με τους μάρτυρες και τους μαχητές πουαγωνίζονται για τον Αλλάχ. Αυτό το τονίζει ο Προφήτης, λέγοντας πως, «αν ένας άνθρωπος συντηρεί τα μικρά του παιδιά και δουλεύει γι’ αυτούς τότε αυτό που κάνει είναι για τον Αλλάχ. Και αν συντηρεί τους ηλικιωμένους γονείς του, τότε αυτό είναι επίσης για τον Αλλάχ. Και αν δουλεύει για να εξασφαλίζει τις ανάγκες του, τότε αυτό είναι για τον Αλλάχ. Αν όμως βγαίνει και δουλεύει για την υπερηφάνεια και για να μαζεύει χρήματα, τότε αυτό είναι για το διάβολο», (αλ-Ταμπαράνι).

Το Ισλάμ δεν καλεί τους πιστούς μόνο να δουλεύουν, τους υποχρεώνει όμως να εκτελούν τη δουλειά που κάνουν με επαγγελματισμό διότι αυτό θα τους βοηθάει να κερδίζουν την αγάπη του Αλλάχ. Λέει ο ίδιος ο Προφήτης, «ο Αλλάχ αγαπάει όταν κάποιος από σας κάνει κάποια δουλειά να την κάνει συνειδητά και με επαγγελματισμό», (αλ-Ταμπαράνι). Ο επαγγελματισμός στη δουλειά είναι ένα απαιτούμενο στοιχείο, επίσης η δουλειά πρέπει να είναι γι’ τον Αλλάχ και να γίνει συνειδητά. Ο ίδιος ο Αλλάχ επαινεί τον επαγγελματισμό στη δουλειά, αυτό φαίνεται στο συγκεκριμένο εδάφιο όπου ο Αλλάχ επαινεί το έργο Του λέγοντας στο Κοράνι, «είναι δημιούργημα του Αλλάχ, ο οποιος έχει δημιουργήσει τα πάντα με επιδεξιότητα», (αλ-Νάμλ 88).

Το Κοράνι και τα λεγόμενα «χαντίθ» του Προφήτη που ζητούν από τον άνθρωπο να δουλεύει και να κάνει τη δουλειά του συνηδειτά, επιδιώκοντας από αυτό την αγάπη του Αλλάχ και το καλό της κοινωνίας του. Ο Αλλάχ υπόσχεται μεγάλη ανταμοιβή γι’ αυτόν που θα κάνει τη δουλειά του συνειδητά. Γι’ αυτό πρέπει ο άνθρωπος να γνωρίζει ότι ο Αλλάχ τον βλέπει και ότι δεν υπάρχει για τον Αλλάχ τον παντογώστη τίποτα κρυφό. Πρέπει να γνωρίζει επίσης ο άνθρωπος ότι όλες του οι κινήσεις καταγράφονται. Αυτό καθαυτό το γεγονός το τονίζει επίσης ο Αλλάχ, «σ’ όποια κατάσταση βρίσκεσαι και ό,τι διαβάζεις από το Κοράνι επίσης ό,τι δουλειά κάνει Εμείς γνωρίζουμε καλά τι κάνεις, διότι τίποτα δεν μένει κρυφό από τον Αλλάχ ούτε στη γη ούτε στους ουρανούς είτε μεκρό είτε μεγάλο. Όλα δηλαδή καταγράφονται σε βιβλίο», (Ιούνις 61).

Ο Αλλάχ παρατηρεί τον άνθρωπο παντού και σ’ όλους τους τομείς της δουλειάς. Λέει ο Αλλάχ διατάζοντας τον άνθρωπο να δουλεύει, «να δουλεύετε διότι τη δουλειά σας θα την βλέπει ο Αλλάχ και ο Προφήτης του και οι πιστοί. Να γνωρίζετε επίσης πως κάποια μέρα θα επιστρέφετε στον Αλλάχ που γνωρίζει τα πάντα ακόμα και τα αόρρατα και θα σας κρίνει για αυτά που κάνατε», (αλ-Τάουμπα 105). Καταλαβαίνει κανείς εδώ ότι ο Αλλάχ πληροφορεί τον άνθρωπο πως ό,τι κάνει δεν μένει κρυφό για τον Αυτόν. Στο σημείο αυτό θεωρούμε χρήσιμο να αναφέρουμε τον στίχο του Ζουχάϊρ,

Ό,τι χαρακτήρα έχει ο άνθρωπος και νομίζει

 ότι είναι άγνωστος για τους ανθρώπους, μαθεύεται

Το Ισλάμ δεν αφήνει τίποτα χωρίς να το σχολιάζει. Δεν δίνει σημασία δηλαδή μόνο στην χειροπιαστή δουλειά, αλλά ενδιαφέρεται και για την πνευματική δουλειά, όπως οι προσευχές και οι άλλες λαττρείες, αν μπορούμε να τις ονομάζουμε με αυτό τον τρόπο.ο Προφήτης δίνει το καλύτερο παράδειγμα σ’ αυτό. Αυτό φαίνεται στην παρακάτω ιστορία που αφορά κηδεία ενός ανθρώπου, όπου υπήρχαν κάποια εμπόδια και κάποιες λακκούβες, τότε άρχισες ο Προφήτης να λέει στους ανθρώπους γύρω του να φτιάξουν αυτές τις λακκούβες. Τότε οι άνθρωποι νόμιζαν ότι αυτό είναι «σόννεα» δηλαδή κάτι που πρέπει να γίνει τακτικά. Τότε ο Προφήτης τους είπε ότι «αυτό δεν χρησιμεύει σε τίποτα τον πεθαμένο και η ελλείψή του δεν θα τον βλάπτει, όμως αυτό πρέπει να γίνει διότι ο Αλλάχ αγαπάει όταν κάποιος κάνει μια δουλειά να την κάνει με επαγγελματισμό», (αλ-Μπαϊχάκι).

Γι’ αυτό πρέπει ο άνθρωπος να ξέρει ότι κάθε δουλειά που κάνει ο Αλλάχ τον παρατηρεί επίσης ο Αλλάχ γνωρίζει το τι κρύβει ο άνθρωπος μέσα του. Επίσης αυτός που δεν κάνει σωστά τη δουλειά του χρειάζεται να γνωρίζει ότι βλάπτει το συμφέρον της χώρας του και  της κοινωνίας και ο Αλλάχ δεν αφήνει τέτοιο γεγονός ατιμώρητο. Ο Όμαρ λέει μόνο στον Αλλάχ καταγγέλλω την έλλειψη των τίμιων ανθρώπων και την προδοσία των δυνατών».

Το Ισλάμ επίσης καταγγέλλει την τεμπελιά και την αδράνια που στέκονται σαν εμπόδιο μπροστά στη δημιουργία.

Το Ισλάμ καταπολεμάει το κάθε είδος απελπισίας και αδράνιας. Την αδράνια την κοκοχαρακτηρίζει ο Αλλάχ σε διάφορα σημεία του Κορανίου και αυτό επειδή η αδράνια είναι ένας αρνητικός χαρακτήρας που ευθύνεται κατά κάποιον τρόπο για την καταστροφή των εθών.

Άξιον αναφοράς είναι επίσης το γεγονός ότι η τεμπελιά και η αδράνια είναι δυο στοιχεία που ευθύνονται για την απελπισία και τη δυστυχία της ανθρωπότητας. Δεν θεωρούμε υπερβολή το γεγονός να πούμε ότι τα δυο στοιχεία αυτά μπορεί να κάνουν τον άνθρωπο να χάσει την αίσθηση της ανθρωπιάς του. Ο ιμάμης αλ-Ράγεμπ τονίζει χαρακτηριστικά σε σχέση με το θέμα αυτό, «όποιος τεμπελιάζει και αδρανεί, χάνει την αίσθηση της ανθρωπιάς δεν έχει κάν ούτε την αίσθηση της κτηνωδίας, ανήκει όμως στον κόσμο των νεκρών», (αλ-Δαρέεα ίλα μακάριμα αλ-σαρέεα).

Ένα ακόμα στοιχείο που αποδεικνύει την αρνητικότητα αυτών των δυο στοιχείων είναι ότι ο ίδιος ο Προφήτης παρακαλούσε τον Αλλάχ να τον φυλάξει από την τεμπελιά και την αδράνια. Λέει ο Προφήτης, «Θεέ μου φύλαξέ με από την ανημπορία, την αδράνια, τη δειλία, την τσιγκουνιά, φύλαξέ με επίσης να μην υποστώ κανενός είδους τιμωρία στον τάφο μου, φύλαξέ με επίσης από την φίτνατ της ζωής και του θανάτου», (Μούσλιμ). Καθώς παρατηρείται ο Προφήτης ζητούσε από τον Αλλάχ να τον φυλάξει από την ανημπορία και την αδράνια, γιατί και τα δυο αυτά στοιχεία στέκονται πάντα ως εμπόδια μπροστά στον άνθρωπο και γι’ αυτό δεν μπορεί να εκτελέσει τις δουλειές που απαιτούνται.

Η τεμπελιά είναι μια ψυχολογική ασθένεια που αποδυναμώνει τη βούληση του ανθρώπου. Είναι μια φοωική ασθένεια που εμποδίζει την ανάπτυξη των λαών. Το Ισλάμα προειδοποιεί από την τεμπελιά και την αδρένια γιατί είναι δυο επικίνδυνα στοιχεία τα οποια προκαλούν μίσος και φθόνο. Διότι ο αδρανήςμισεί την επιτυχία των άλλων και αυτό επειδή δεν μπορεί ή καλύτερα δεν θέλει ο ίδιος να ξεφύγει από την τεμπελιά και την αδράνια του και να υιοθετήσει έναν τρόπο δημιουργίας.

Ένα ακόμα αρνητικό στοιχείο που καταπολεπά το Ισλάμ είναι η διαφθορά. Η διαφθορά είναι ένας γνωστικός χαρακτήρας των εγωιστών και διεφθαρμένων ανθρώπων. Είναι επίσης γνωστικό στοιχείο των διπροσώπων, λέει ο Αλλάχ, «εκείνοι οι άνθρωποι που επιθυμούν την καταστροφή της γης, ενώ ο Αλλάχ δεν αγαπάει την καταστροφή και τη διαφθορά», (αλ-Μαέεντα 64).

Η διαφθορά έχει πολλές μορφές, η πιο επικίνδυνη όμως είναι αυτή που γίνεται εν ονόματι της θρησκείας, λέει ο Αλλάχ, «υπάρχουν άνθρωποι που αν τους ακούς θα σου αρέσει ο λόγος τους, ενώ ο Αλλάχ γνωρίζει πολύ καλά αυτό που κρύβουν μέσα τους από μίσος και εχθρότητα. Αυτοί που αναζητούν την καταστροφή της γης και την εξόντωση όλων των δημιουργημάτων ενώ ο Αλλάχ δεν αγαπά καθόλου την καταστροφή», (204 – 205).

Η διαφθορά καταστρέφει τις αξίες της κοινωνίας και την δικαιοσύνη. Γι’ αυτό το Ισλάμ δίνει μεγάλη σημασία στην καταπολέμηση της διαφθοράς, το στοιχείο που εμποδίζει την αξιοκρατία. Πρέπει να γίνει πάταξη της διαφοθοράς στις διάφορες επηρεσίες της χώρας διότι αυτό προς το συμφέρον των πολιτών. Η ισλαμική όμμα κατέχει πολλές εύνοιες και χαρές του Αλλάχ, κατέχει δηλαδή ποτάμια και άλλα φυσικά υλικά που τα χρειάζεται ο σύγχρονος κόσμος, επίσης πολλές ισλαμικές χώρες είναι πετρέλαιοπαραγωγικές και έχει πολλά εργατικά χέρια επιστήμονες, όμως πρέπει να υπάρχει σωστή εκμετάλλευση για όλο αυτό τον πλούτο. Πρέπει η εκμετάλλευση να είναι προς την ανάπτυξη των ισλαμικών κοινωνιών για να μπορέσουν αυτές οι κοινωνίες να χαράξουν την πορεία τους ανάμεσα στα πολιτισμένα κράτη.