Η σωστή εκμετάλλευση των χρημάτων της ελεημοσύνης

Mokhtar-Gomaa-216x300

Αναμφίβολα, αν υπάρχει σωστή εκμετάλλευση για τα χρήματα της ελεημοσύνης αυτό θα έχει θετικό αποτέλεσμα στους φτωχούς και όχι μόνο αλλά και για το γεγικό συμφέρον της πατρίδας. Και αν οι πλούσιοι εκπληρούν το καθήκον τους στον τομέα αυτό, να τάϊσουν φτωτούς και να τους ντύνουν επίσης να συμβάλουν δυναμικά στο να καλύψουν κατά το δυνατό τις μεγάλες ανάγκες της χώρας, τότε η ζωή στην κοινωνία μας σίγουρα θα αλλάξειπρος το καλύτερο. Και δεν θα υπάρχει κανένας ανθρώπος μέσα στην κοινωνία μας που να έχει ανάγκη. Λέει ο σύντροφος του Προφήτη, Αλή, την ευλογία του Αλλάχ να έχει, ο Ύψιστος Αλλάχ όριζε το μερίδιο του φτωχού στην περιουσία του πλουσίου. Αν βλέπει κάποιον φτωχό πεινασμένο, τότε να ξέρεις ότι υπάρχει ένας παραδδόπιστος δεν έβγαμε το μερίδιο που αναλογεί στους φτωχούς».

Επίσης αν υπάρχει σωστή εκμετάλλευση των βακουφίων, τότε η χάρες του Αλλάχ θα είναι διπλάσιες και αυτό δεν θα έχει μόνο θετικό αποτέλεσμα για τους ντόπιους φτωχούς, μπορεί όμως να επεκταθεί και να χρησιμεύσει άλλες γειτονικές μας χώρες που μας έχουν ανάγκη, όπως αυτές οι χώρες που μας συνδέει ο Νείλος μαζί τους. Αυτές οι χώρες μας έχουν ανάγκη σ’ όλα τα επίπεδα, και εμείς έχουμε ανάγκη την φιλία τους, διότι αυτό είναι μια ανάγκη εθνική διότι οι καλέςσχέσεις μαζί τους θα συμβάλει στην εθνικήμας ασφάλεια. Μπορούμε στο σημείο αυτό να πούμε με σιγουριά ότι υπάρχουν αρκετές οργανώσεις μη κυβερνητικές που διαδραματίζουν έναν σημαντικό ρόλο σ’ αυτό και αυτό είναι αξιέπαινο πράγμα.

Η ελεημοσύνη είναι υποχρεωτική στην περιουσία:

Η ελεημοσύνη είναι υποχρεωτική στην περιουσία, είναι επίσης βασικό στοιχείο στο Ισλάμ. Βλέουμε ότι το Κοράνι τονίζει αυτό το στοιχείο σε πολλά σημεία, «να τηρείτε τις προσευχές σαςκαι να δίνετε την προβλεπόμενη ελεημοσύνη». Αυτός που δεν δίνει την προβλεπόμη ελεημοσύνη της περιουσίας του θα τιμωρηθεί παραδειγματικά από τον Αλλάχ, όπως άλλωστε τονίζει σε διάφορα στημεία του Κορανίου.

Δεύτερον, το Ισλάμ καλεί τους πιστούς να κάνουν ευεργετικά έργα, λέει ο Αλλάχ, «αυτοί που μαζεύουν το ασημί και το χρυσάφι και δεν το ξοδεύουν για τον Αλλάχ, πες τους ότι θα τιμωρηθούν αυστηρά».

Χαρακτηριστικό είναι αυτό που λέει ο Αλλάχ στο Ιερό Κοράνι, «Να που καλέστε να ξοδεύετε για χάρη του Αλλάχ, παρόλα αυτά υπάρχουν κάποιοι από σας που τσιγκουνεύουν. Η τσιγκουνιά τους τους μόνο τον εαυτόν τους υπηρεάζει αρνητικά, διότι ο Αλλάχ είναι πάμπλουτος ενώ εσείς είστε φτωχοί και τον έχετε παντα ανάγκη».

Το πρόβλημα και η επίλυσή του:

Το πρόβλημα μπορεί να βρίσκεται σ’ αυτόν που δίνει την ελεημοσύνη, ή σ’ αυτόν που την παίρει απευθείας, ή στον μεσολλαβητή, είτε είναι άνθρωπος είναι οργάνωση. Το πρόβλημα μπορεί να προκύπτει από αυτόν που δίνει την ελεημοσύνη, είναι να μην την βγάζει καθόλου ή και να την δίνει σ’ αυτούς που δεν δικαιούνται. Γι’ αυτό πρέπει ο θρησκευτικός λόγος να δίνει μεγάλη έμφαση στην ελεημοσύνη και να επικεντρώνει την προσοχή στην τιμωρία γι’ όποιον ή όποια αρνείται να την τηρεί.επίσης πρέπει να τονίζει ο θρησκευτικός λόγος την σημαντικότητα να να γωρίσει ο ευεργέτης σ’ ποιον δίνει την ελεημοσύνη, και έτσι θα εκπληρώσει σωστά και πλήρως το χρεός του μπροστά στον Αλλάχ και στην κοινωνία του.

Μπορεί είσης το πρόβλημα να είναι σ’ αυτόν που δέχεται την ελεημοσύνη, διότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν ανάγκη και παρόλα αυτά προσπαθούν να την παίρνουν, χωρίς να συλλογιστούν ότι αυτό που κάνουν είναι αμαρτία. Λέει ο Προφήτης για να δείξειτην σημαντικότητα αυτού του γεγονότος, «αυτός που ζητεί ελεημοσύνη ντροπιάζει τον εαυτόν του, αν επιθυμεί μπορεί να προφυλάξει την τιμή του και αν δεν θέλει ας μην το κάνει». Στο σημείο αυτό θεωρούμε αναγαίο να αναφέρουμε στους παρακάτω στίχους του Αλή,

Να κουβαλάω βράχους από την κορυφή του βουνού

                                                            Καλύτερα για μένα από τις ελεημοσύνες των ανθρώπων

Λένε πώς είναι ντροπή να κερδίζει κανείς από τον κόπο του

                                                            Λέω η ντροπή είναι να ζητήσει κανείς (ελεημοσύνες).

Γι’ αυτό αν δεν δικαιούται ο άνθρωπος την ελεημοσύνη, τότε δεν μπορεί να την παίρνει.

Το τρίτο πρόβλημα, είναι το πώς να μαζεύεται η ελεημοσύνη και πώς πρέπει να μοιράζεται. Θεωρούμε αναγκαίο να τονίσουμε στο σημείο αυτό ότι παρά το σημαντικό ρόπο που διαδραματίζουν οι μη κυβερνητικές οργανώσεις στην κοινωνία και στις ευεργετικές πράξεις που παρέχουν στην κοινωνία, χρειάζονται οι εξής:

  • Πρέπει να υπάρχει επίβλεψη από τον κρατικό μηχανισμό και πρέπει αυτέςοι οργανώσεις να παρουσιάσουν με σαφήνεια τον προϋπολογισμός και τα έξοδά τους.
  • Να υπάρχει ακριβής αναφορά για την γεωγραφική τοποθέτηση των οργανώσεων αυτών και τον τύπο της λειτουργίας τους.
  • Να συνδυάσει το Υπουργείο κοινωνικής αλληλεγγύης τους ευεργέτες με τους ανθρώπους που έχουν ανάγκη σ’ όλη την χώρα. Αυτό θα βοηθήσει στην σωστή λειτουργία και για να πάρει το επίδομα αυτός που πράγματι έχει ανάγκη.
  • Πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένοι στόχοι, όπως για παράδειγμα να αναλάβει μια μη κυβερνητική οργάνωση να τάϊσει τους φτωχούς, ή την γιατρική κάλυψη των οικονομικά ασθενέστερων, και αυτό προσπαθεί να κάνει το Υπουργείο των Βακουφίων.